முக்காடு சுருட்டி மூலையில் போடப்பட்ட திருவள்ளுவர்

உலகமே போற்றும் திருவள்ளுவர் ஹிந்தியாவினால் முக்காடு சுருட்டி மூலையில் போடப்பட்டுள்ளார் .

இங்கே விவேகானந்தனுக்கும் சாய்பாபாவுக்கும் எத்தனை சிலைகள்?????

thiruvalluvar finds no welcome in haridwar

சிங்கள நடனமும் தமிழன் போட்ட பிச்சைதான்

சிங்கள நடனமும் தமிழன் போட்ட பிச்சைதான்

%/%/%/%/%/%/%/%/%/%/%/%/%/%/%/%/%/%/%/%

யாழ் பல்கலையில் கண்டிய நடனமும் ஆடுவோம் என்று சிங்களவர் அடாவடி.

உண்மை என்னவென்றால்,
கண்டி தமிழர் மண் என்பதுடன் கண்டிய நடனமும் தமிழருடைய சொத்து என்பதுதான்.

சிங்களவர்களின் தேசிய நடனமான கண்டிய நடனத்தின் வேர்கள்,
அதன் சொற்கள்,
நாட்டியத்தின் விதிகள்
அனைத்தும் இன்றும்  தமிழ் மொழியில்தான் இருக்கின்றன.

கண்டிய நடனத்தின் முக்கியமான பாகத்துக்குப் பெயர் ‘வண்ணம’ (தமிழில் வண்ணம்).

கண்டிய நடனத்தில் நாட்டிய விதிகளுக்கான தமிழ்ச் சொற்கள் இன்றும் தமிழாகவே இருப்பதை நாம் காணலாம்.

சிங்கள மொழி தமிழிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான சொற்களை இரவல் வாங்கியுள்ளது,
ஆனால் அந்த சொற்கள் எல்லாம் கடைசி எழுத்தில் மாற்றம் ஏற்படுத்தப்பட்டு, சிங்கள உச்சரிப்புக்கேற்றதாக உருமாற்றப்பட்டிருக்கும்.

எடுத்துக்காட்டாக,
தமிழில் அம்பலம், சிங்களத்தில் அம்பலம;
தமிழில் எதிரி, சிங்களத்தில் எதிரிய;
தமிழில் கடிவாளம், சிங்களத்தில் கடிவாளம;
தமிழில் காப்பு, சிங்களத்தில் காப்புவ;

இப்படி ஒவ்வொரு தமிழ்ச் சொல்லும் இரவல் வாங்கப்பட்டு சிங்களமாக்கப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம்.
சிங்கள நடனத்தில் பதினெட்டு விதமான வண்ணங்கள் அதாவது நாட்டிய பாரம்பரியம் உண்டு.

சிங்களவர்களில் தாழ்த்தப்பட்ட சாதிபிரிவினர்  இந்த நடனமாடுவதையும், பறை(சிங்களத்தில் 'பெற') அடிப்பதையும் அரசவையிலும் ஆலயங்களிலும், கிராமங்களிலும் செய்து வந்தனர்.

ஆனால் கண்டிய நடனத்துக்கும் தமிழுக்கும் தமிழர்களுக்குமுள்ள தொடர்பை திட்டமிட்டு மறைத்தவர்கள் அவர்களல்ல.
சுதந்திரத்துக்குப் பின்னால் சிங்களவர்களின் கலைகளுக்குப் புத்துயிர் கொடுக்க புறப்பட்ட, நகர்ப்புற, படித்த, உயர்சாதி சிங்களவர்களும், சிங்கள அரசியல்வாதிகளும் தான் திட்டமிட்டு, தமிழ் வேர்களை மறைத்து, கண்டி நடனத்தை சிங்களவர்களுடையது மட்டுமாக்கி, அதற்கு மகாவம்சத்துப் புராணக் கதையையும் இயற்றிவிட்டனர்.

கண்டி நாட்டியக்காரார்கள் வண்ணம், சிறுமருவு, அடவு, காத்திரம், மாத்திரை எனும் தமிழ் நாட்டிய மரபுகளை எந்த விதமான சிங்களமயப் படுத்தலுமில்லாமல் தமிழ்ச்சொற்களையே இன்றும் சிங்களத்திலும் பாவிப்பதைக் காணலாம்.

அடவு:

இந்தச் சொல் தமிழர்களின் பாரம்பரிய சதிராட்டத்தைப் (இன்றைய பாரத நாட்டியம்) போன்றே கண்டிய நடனத்திலும் பாதங்களின் அசைவுகளைக் குறித்தாலும்,
அது பாத அசைவுகளுடன் மட்டுப்படுத்தப்பட்டதல்ல.
தஞ்சாவூர் பாரம்பரியத்தில் 65 அடவுகள் உண்டு.
அவை பல்வேறு விதமான நாட்டிய அசைவுகளைக் குறிக்கின்றன.
சிங்களவர்களின் தேசிய நடனமாகிய கண்டிய நடனத்திலும் ஒவ்வொரு வண்ணம்(ம) நாட்டியத்தின் முடிவிலும் ஆடப்படுவது அடவு ஆகும்.

காஸ்திரம் அல்லது காத்திரம்:

இதுவும் ஒரு பலமான அல்லது கடுமையான நாட்டிய அசைவுகளைக் குறிக்கிறது. 
கண்டிய நடனத்தில் காத்திரத்தை தொடர்ந்து ஆடப்படும் அடிப்படை நாட்டிய அசைவுகளும், அதற்கேற்ப மேளத்தின் அடியும் மாத்திரை என்றே அழைக்கப்படுகிறது.
இரண்டாவது, மூன்றாவது மாத்திரைகளின் பின்னர் காத்திரம் சிக்கலான நாட்டிய அசைவாக மாறுகிறது.
நாலாவது மாத்திரையின் பின்பு காத்திரம் நீண்ட நேரத்துக்கு ஆடப்படும்.
நாலாவது மாத்திரையில் நாட்டியமாடுபவர் சுதந்திரமாக, அவரது விருப்பப்படி துள்ளவும், சுழன்றாடவும் முடியும்.
ஆனால் மேளம் அடிப்பவர் அவரது அசைவுகளைக் கவனமாக அவதானித்து,  அவரது நாட்டிய அசைவுகளுக்கேற்ப மேளத்தை ஒலிக்க வேண்டும். 
சிங்கள நடனத்தில் வண்ணம் என்றழைக்கப்படும் நடனத்தின் உச்சகட்டம் இது. 

சிறுமருவு:

தமிழ்ச் சொல்லாகிய சிறுமருவு என்ற சொல்லை  மென்மையாக, மெதுவாக ஆடப்படும் நாட்டிய அசைவுகளுக்கு சிங்களவர்கள் இன்றும்  பாவிக்கிறார்கள் (பயன்படுத்துகிறார்கள்).
காத்திரத்தின் போது பலமான நாட்டிய அசைவுகளையும், சுழன்றும், துள்ளியும் ஆடிக் களைத்துப் போன நாட்டியக்காரரும், மேளகாரரும் சிறுமருவின் போது இளைப்பாறிக் கொள்ளுவர். 

நையடி (Naiadi) அல்லது நையாண்டி:

நையாண்டி பாரம்பரியம்  இன்றும் தமிழ்நாட்டில் உண்டு.
இலங்கையிலும் சிங்களவர்களால் கதிர்காம முருகனை வேண்டி பம்பை, நையாண்டி மேளம் என்பவை ஆடப்பட்டன.
ஆனால் இன்று விஸ்ணு கோயில்களிலும் ஆடப்படுகிறது.
பம்பை, நையாண்டி என்று தமிழ் பெயர்களால் அழைத்துக் கொண்டே அது வட இந்தியாவிலிருந்து மகிந்த தேரோ அறிமுகப்படுத்தினார் என்று கூறும் சிங்களவர்களுமுண்டு.

பந்தெறு (சிங்களம்)/ பந்தெறி (தமிழ்):

பந்தெறு நடனம் கண்ணகி அல்லது பத்தினி தெய்வத்த்தின் (சிங்களத்தில் பத்தினித்தெய்யோ) அருளை வேண்டி ஆடப்படுகிறது.

இது போலத்தான் உடுக்கு(தமிழ்), உடெக்கி (சிங்களம்) ஆனது.

தம்பட்டம்(தமிழ்), தம்மெட்டம்(சிங்களம்) ஆனது.

முயலடி வண்ணம் முசலடி வண்ணமானது.

கண்டியின் மல்வத்தை விகாரையின் புத்தபிக்குகளுக்கு தமிழகத்துக் கவிஞர்கள் 18ம் நூற்றாண்டில் நாட்டியத்தின் ஒவ்வொரு வண்ணத்துக்கும் எழுதிக்கொடுத்த நாலடி கவிதைகள்தான் இன்றும் பாடப்படுகின்றன.
இதனை கவி என்றே அழைக்கின்றனர்.

வீரசோழியம் என்ற தமிழ் பவுத்த இலக்கண நூலைக் கொண்டே சிங்கள இலக்கணமும் வகுக்கப்பட்டது.

வந்தேறிக்கேது வரலாறு ??????

சிங்கள இனத்திற்கென்று தற்சார்பாக எதுவுமே கிடையாது.
அத்தனையும் தமிழர் போட்ட பிச்சை.

நன்றி: viyaasan வலைப்பூ

ஆந்திராவும் தரவில்லை தண்ணீர்

ஆந்திராவும் தரவில்லை தண்ணீர்

கடந்த 5 ஆண்டுகளில் கிருஷ்ணா குடிநீர் திட்டம் மூலம் தமிழகத்துக்கு ஆந்திரா தரவேண்டிய தண்ணீர் அளவு
ஆண்டுக்கு 12 டி.எம்.சி என
60 டி.எம்.சி தண்ணீர் தமிழகத்திற்கு வந்திருக்கவேண்டும்

ஆனால் ஆந்திரா வழங்கியதோ வெறும் 23 டி.எம்.சி தான்.

அதாவது மூன்றுக்கு ஒரு பங்குகூட தரவில்லை.

காசுமீருக்குக் குரல்கொடுக்கலாமா?

காசுமீருக்குக் குரல்கொடுக்கலாமா?

காசுமீருக்கு குரல்கொடுத்தால் ஹிந்தியா கோவித்துக்கொள்ளுமாம்.

ஈழப் போராளிகளின் அறிவுரை.

முதலில் காசுமீர் பிரச்சனை இனரீதியான பிரச்சனை.
அங்கே பண்டித்துகள், பார்சிகள் என பல்வேறு மதத்தவர்கள் விடுதலையை ஆதரிக்கின்றனர்.

காஷ்மீர் விடுதலையை காசுமீரிகள் பார்த்துக்கொள்வார்கள்.

தமிழகத்தைப் போல காசுமீரமும் இரண்டு துண்டாக
சொல்லப்போனால் மூன்று துண்டாக வல்லாதிக்க நாடுகளால் உடைக்கப்பட்டுள்ளது.

காசுமீரிகள் ஹிந்தியாவிடமும் பாகிஸ்தானிடமும் விடுதலை வேண்டிதான் போராடுகின்றனர்.

அவர்களிடமிருந்து நாம் எதையாவது கற்றோமா?

முதலில் ஈழம் என்பதே தமிழரைத் துண்டாடும் கருத்தியல்.
வெறும் 20 லட்சம் தமிழர்கள் வாழும் ஒரு தீவின் கடற்கரையை ஒட்டிய நிலப்பகுதி 8கோடி தமிழர்களுக்கு எப்படி தீர்வாகும்?

தமிழர் மண் தமிழக மாநிலத்தையும் புலிகள் அறிவித்த ஈழத்தையும் தாண்டி பெங்களூர் முதல் கதிர்காமம் வரை பரந்துவிரிந்து உள்ளது.
தமிழ்தேசியவாதிகள் ஈழத்தைத் தாண்டி இன்னமும் சிந்திக்கவில்லை என்பதுதான் வேதனைக்குரிய நிலை.

காசுமீருக்கு ஆதரவாகக் குரல்கொடுத்தால் இந்தியாவை பகைக்கவேண்டி வருமாம்.

இந்தியாவைப் பகைக்கவேண்டிவருமோ என்றுதான் தமிழக பிரச்சனைகளில் தலையிடாமல் ஈழப்போராட்டம்
ஆனால் இறுதியில் என்ன நடந்தது?

உறுதியாகக் கூறுவேன்.

ஈழம் தோற்றதுக்கு ஒரே காரணம் தமிழகத்துடன் அரசியல் ரீதியாகவும் ஆயுதரீதியாகவும் கைகோர்க்காததுதான்.

ஈழமும் தமிழகமும் ஒரே நாடு.

ஈழத்தில் நடந்த அத்தனை பிரச்சனைகளும் தமிழகத்திலும் நடந்துள்ளது.

(விரிவான பதிவு :
தமிழகம் - ஈழம் வாங்கிய அடிகளில் ஒற்றுமை
- வேட்டொலி )

இந்தியா என்ன
உலக நாடுகள் அனைத்தும் எதிர்த்தாலும் சரி
நாம் நமது தாய்மண்ணை ஒரு பிடியும் விட்டுக்கொடுக்காமல் போராடவேண்டும்.

ஈழத்தான் கடலுக்கு இந்த பக்கம் வந்து இந்தியாவுக்கு வந்துட்டேன் என்கிறான்.

தமிழகத்தான் அவனைப் பார்த்து இலங்கை அகதி என்கிறான்.

இருவரும் திருந்தவேண்டும்.

ஈழம் மட்டும் போதும் என்போர் தமிழினத்திற்கு மிகப்பெரிய துரோகம் செய்கின்றனர்.

ஆகவே காசுமீரை ஆதரிக்கவேண்டுமா என்றால் ஆதரிக்கலாம்
அல்லது வேறு இனத்தின் பிரச்சனையில் தலையிடாமல் விட்டுவிடலாம்.

ஆனால் ஹிந்தியா கோபமாகிவிடும் என்பதற்காக மட்டும் பம்முவது கோழைத்தனம்.

வாட்சப்-இலும் தமிழ்

வாட்சப்-இலும் தமிழ்

வாட்சப் (Whatsapp)
புதுப்பித்த(update) பிறகு
அமைப்புகளில் (settings) போய்
அரட்டைகள் (chats) ல் சென்று
பயன்பாட்டு மொழி (language usage) ல்
தமிழைத் தேர்ந்தெடுக்கவும்.

நன்றி.

தமிழக கோவிலை ஆந்திர போலீஸ் கைப்பற்றியது -அசல் தெலுங்கன் போரைத் தொடங்கிவிட்டான்

தமிழக கோவிலை ஆந்திர போலீஸ் கைப்பற்றிவிட்டது

அசல் தெலுங்கன் போரைத் தொடங்கிவிட்டான்.

வந்தேறித் தெலுங்கனெல்லாம் கள்ளமௌனம் சாதிக்கிறான்.

இது இப்போது தொடங்கியது அல்ல.
சிங்களவனை சென்னை வரை மீன்பிடிக்க அழைத்து வருவது.
சென்னை மீனவ பெண்களைக் கடத்தி ஆந்திராவுக்குள் கொண்டுசென்று பணம் பறிப்பது.
சென்னை மீனவர்கள் இடத்திற்கு வந்து தமிழர்களை துரத்திவிட்டு சிங்களவனுடன் சேர்ந்து மீன்பிடிப்பது.
அதற்கு வடயிந்திய கப்பற்படை அதிகாரிகளுக்கு லஞ்சம் கொடுத்து இதற்கு உடந்தையாக சேர்ந்துக்கொள்வது.
என்று நடந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது.

சென்னை மீனவருடன் பிரச்சனை முற்றியபோது 2014ல் தமிழக எல்லைக்குள் 1000 தெலுங்கர்கள் பெரிய கூட்டமாக வந்து தமிழக போலீஸாரை அல்லையில் போட்டு சாத்திவிட்டு
சின்னமாங்கோடு, பெரிய மாங்கோடு, பொன்னேரி ஆகிய மீனவ குப்பங்களைக் கொளுத்திவிட்டு தெலுங்குதேசம் கொடியை நட்டுச் சென்றார்கள்.

பிறகு மரம் வெட்டச் சென்ற தமிழகக் கூலிகளை நிர்வாணமாக்கி கதற கதற அடித்து விளாசியது.

தமிழகத்ததாரை பிடித்துச்சென்று செம்மர கடத்தல் என்று பழி போட்டு 20 பேரை கொடுமைப்படுத்திக் கொன்றது என்று தெலுங்கானா பிரிந்த துக்கத்தில் இனவெறி பிடித்தலையும் தென்பகுதி அசல் தெலுங்கன் செய்யும் அட்டூழியம் தாங்கவில்லை.

வந்தேறிகள் என்னடான்னா கட்டடம் இடிந்த விபத்தில் செத்த தெலுங்கனுக்கெல்லாம் நம் வரிப்பணத்தில் லட்ச லட்சமா வாரி வழங்குறான்.

படம்: தமிழக கோவிலை ஆந்திர அறநிலையத்துறை கைப்பற்றியது
தினத்தந்தி
11-ஜூலை-2016

ஆதாம், ஏவாள் மற்றும் நோவா ஆகியோரும் தமிழரே

ஆதாம், ஏவாள் மற்றும் நோவா ஆகியோரும் தமிழரே

££££££££££££££££££££££££££££

உலகில் முதல் மொழி தமிழ் என்று ஏற்காவிட்டாலும்
உலகின் முதல் மாந்தன் தமிழன் என்று ஏற்காவிட்டாலும்

60,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் உலகம் அழிவைச் சந்தித்தபோது தப்பிப் பிழைத்த ஒரு மாந்தர் குடும்பம் மீண்டும் இனப்பெருக்கம் செய்து உலகம் முழுவதும் பரவியது என்றும் பரிணாம வளர்ச்சி உயிரியல் அறிஞர் டாக்டர். ஸ்பென்ஸர் வெல்ஸ் கூறியுள்ளார்.

அந்த குடும்பமும் ஒரு தமிழ்க் குடும்பம்தான்.
இதை அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

ஆம். மேலும் இதுபற்றி அறிவோம்.

மனித வரலாறு காலம் பின் செல்லச் செல்ல மங்கி தெளிவில்லாமல் ஆகிவிடுகிறது.

ஆனால் எழுதும் வழக்கம் வரும் முன்னே நடந்த நிகழ்வுகளின் எச்சங்கள் செவிவழிப் பழங்கதைகளாக, புராணங்களாக, இதிகாசங்களாக, தொன்மங்களாக, நாடகமாக, இலக்கியமாக இன்றும் பல்வேறு மாய மந்திரங்களுடன் விரவப்பட்டு இன்றும் உள்ளன.

உலகில் தொன்மையான இனங்களின் புராணங்களில் ஒரு நிகழ்வு மட்டும் தவறாமல் இடம்பெருகிறது.

அது உலகம் நீரில் மூழ்குவதும் அதிலிருந்து குறிப்பிட்ட மக்கள் பிழைப்பதும் ஆகும்.

இது பைபிளில் நோவா கதையாக உள்ளது.
குரானில் நூ கதையாக உள்ளது.
தமிழ் இலக்கியத்தில் குமரிக்கண்டம் மூழ்கியபோது மக்களை காப்பாற்றிய நெடியோன் கதையாக உள்ளது.

இது தவிர பைபிள் கூறும் முதல் மனிதன் ஆதாம். இவன் தமிழனே.
“ தேவனாகிய கர்த்தர் மனிதனை கிழக்கே ஏதேன் என்னும் ஒரு தோட்டத்திலே…” - ஆதியாகமம் (2-8)
கிறித்தவ மதம் தோன்றியது மத்திய ஆசியா.
அதற்கு கிழக்கே பழமையான குடியாக தமிழர்கள்தான் இருக்கிறோம்.

ஆதாம் என்ற பெயர் ஆதிமனிதன் என்று பொருள்படும் வகையில் உள்ளது.
ஆதி என்றால் தொடக்கம்.

ஆதாம் வாழ்ந்த இடம் இலங்கைத் தீவில் இன்றும் உள்ளது.
அதனை 'ஆதாம் சிகரம்' (Adams peak) என்று அழைக்கின்றனர்.
தமிழர்கள் இதனை 'சிவனொளிபாத மலை' என்று அழைக்கின்றனர்.
மலையின் உச்சியில் மனிதப் பாத வடிவில் ஒரு பள்ளம் காணப்படுகிறது.

மார்க்கபோலோ (சுமார் கி.பி. 1293) 'ஆதம் மலையில் நமது முதல் தந்தையான ஆதத்தின் கல்லறை இருக்கிறது' என்று குறிப்பிடுகிறார்.

(இந்த மலையின் அடிப் பகுதியில் உள்ள ஒரு குகையின் வாசலில் ‘மனித குலத்தின் தந்தை’என்று பொறிக்கப்பட்ட கல்வெட்டு ஒன்றும் இருக்கிறதாம்.
இது உறுதியாகத் தெரியவில்லை.
இதை பிற்காலத்தில் யாராவது வைத்திருக்கலாம்)

‘ஆதன்’என்பது தமிழில் வழங்கிய மிகப் பழைய பெயர்களுள் ஒன்று.
ஆதன் அவினி, ஆதன் அழிசி, ஆதனுங்கன், ஆதன் எழினி என்ற பெயர்கள் சங்க இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றன.

தந்தையைக் குறிக்கும் ‘அத்தன்’, ‘அத்தா’என்ற சொற்கள் 'ஆதன்’என்ற சொல்லில் இருந்து தோன்றியவையே.
கந்த புராணத்தில் "ஈன்ற ஔவையும் அத்தனும்" என்று வருகிறது.

"ஆதாம் தன் மனைவிக்கு ஏவாள் என்றுப் பெயரிட்டான்.
ஏனெனில் அவன் உயிருல்லோருக்கெல்லாம் தாயானவள்” - ஆதியாகமம் (3 - 20 )

ஏவாள் என்றால் தாய் என்று பொருளாம்.
ஈவே (Eve) என்பது பைபிளை மொழிபெயர்க்கும்போது ஏவாள் என்று ஆக்கப்பட்டது.
பைபிள் எபிரேய மொழியில் (ஹீப்ரு) இருந்துதான் மற்ற மொழிகளுக்கு சென்றது.
ஈவே என்பதும் மொழிபெயர்ப்பு திரிபு.
முதல் பைபிள் ஏவாளை ஆயா என்று கூறிப்பிடுகிறது.
ஆயா, ஆய் என்பன தாயையோ அல்லது தாயின் தாயையோ குறிக்கும் தமிழ்ச்சொல்.
குரான் ஹவ்வா என்று குறிப்பிடுகிறது.
இது ஔவை என்பதன் திரிபு.

மூழ்கிய குமரிக்கண்டத்தின் எஞ்சிய ஒரு பகுதி குமரி மாவட்டம்.
இம்மாவட்டத்தில் ஔவைச் கோயில்கள் இருக்கின்றன.
தோவாளை வட பகுதியில் அழகிய பாண்டிபுரத்தை அடுத்துள்ள குறத்தியறையில் ஓர் ஔவையாரம்மன் கோயிலும்,
குறத்தியறையில் இருந்து தெற்கே தாழக்குடியில் ஓர் ஔவையாரம்மன் கோயிலும்,
முப்பந்தலில் ஓர் ஔவையாரம்மன் கோயிலும் அமைந்திருக்கின்றன.
குமரி மாவட்டத்து தமிழ் இசுலாமியர்கள் ‘ஆதம் பாவா’ என்ற பெயரை சூடிக்கொள்கின்றனர்.
(‘பாவா’என்றால் தந்தை என்று பொருள்)

ஆதமின் புதல்வர்கள் ஆபில் மற்றும் காபில் இவர்களின் கல்லறைகள் தமிழகத்தில் இராமேஸ்வரத்தில் உள்ளன.
அதுதான் ஆபில்காபில் தர்கா.
  இதுபற்றி இதுவரை யாரும் ஆய்வு செய்யவேயில்லை என்பது பெரிய வேதனை.
ஆபில் காபில் தர்காவில் அடக்கமாகி உள்ள உடலை தோண்டி ஆராய்ந்தால் உண்மை தெரியவரும்.

ஆதாம் மற்றும் அவரது குடும்பம் வாழ்ந்த சுவடுகள் உலகில் வேறு எங்குமே இல்லை என்பதை அறிக.

  பிரளயத்தில் தப்பித்த நோவாவும் அவரு டைய குடும்பமும் தமிழினத்தைச் சார்ந்தவர்களே என்பதைக் காட்டும் அரிய சான்று ஐயனாரிதனார் இயற்றிய 'புறப்பொருள் வெண்பா மாலை’ நூலில் காணப்படுகிறது.

' பொய்யகல நாளும் புகழ்விளைத்தல் என்வியப்பாம்
வையகம் போர்த்த வயங்கொலிநீர் - கையகலகக் கல்தோன்றி மண்தோன்றாக்
காலத்தே வாளோடு முன்தோன்றி மூத்த குடி.’

‘பூமியைப் போர்த்தியிருந்த வெள்ளம் வடிந்த போது,
கல் அதாவது மலை நீரிலிருந்து வெளிப் பட்டு,
மண் அதாவது தரை வெளிப்படாதிருந்த காலத்தில் கையில் வாளோடு முன்தோன்றிய மூத்த குடி தமிழ்க்குடி’
என்பது இதன் பொருள்.

நோவா கதையில் அவர்தான் உலகிலேயே கப்பல் கட்டிய முதல் மனிதர்.
அதேபோல உலகிலேயே முதன்முதலாகக் கப்பல் கட்டிய இனம் தமிழினம்.
நோவா என்ற பெயர் நாவாய் என்ற தமிழ்ப் பெயருடன் ஒத்துப்போகிறது.
நாவாய் என்றால் நா+வாய்.
அதாவது நாக்கின் முன்புறம்.
கப்பலின் அமைப்பை இது கூறுகிறது.
  இதுதான் ஆங்கிலத்தில் Navy ஆனது.
ஐரோப்பிய மொழிகள் பலவற்றிலும் கப்பலைக் குறிக்க இச்சொல் சிறுசிறு மாற்றத்துடன் வழங்கப்படுகிறது.

உலகின் பழைய துறைமுகங்கள் அனைத்தும் தமிழ்ப் பெயரையே கொண்டுள்ளன.
உலகின் அனைத்து மொழிகளிலும் கப்பல் தொடர்பான சொற்கள் தமிழ்வடிவத்திலேயே உள்ளன.

“பூமியெங்கும் ஒரே பாஷையும், ஒரேவிதமான பேச்சும் இருந்தது.”
-ஆதியாகமம் 1

நோவா கோபர் மரத்தில் கப்பல் செய்ததாக கூறப்பட்டுள்ளது.
கோபர் என்ற சொல் மத்திய ஆசிய மொழிகளில் குறிப்பிட்ட பொருளைத் தரவில்லை.
தமிழில் காப்பெரு மரமாக இருக்கலாம்.
காப்பெரு என்றால் பெரிய காட்டுமரம் என்ற பொருள்.

நோவாவின் புதல்வர்கள் ‘ஷெம்’, ‘ஹாம்’
நோவா ‘வெள்ளம் வற்றிக் கரையேறும் வரை சுத்தபத்தமாக இருக்க வேண்டும்’ என்று ஆணையிட்டாராம்
ஆனால் ஹாம் அவர் கட்டளையை மீறித் தன் மனைவியோடு உடலுறவு கொண்டான்.
அதனால் கோபம் கொண்ட நோவா,
காமனும் அவன் சந்ததியினரும் கருநிறம் பெறுவார்கள் என்றும், அவர்கள் வெண்ணிறம் உடைய ஷெம் சந்ததியினருக்கு அடிமைகளாக இருப்பர் என்றும் சபித்தார்.
  இதில் நோவாவின் ஒரு மகன் கறுப்பாகவும் மற்றொருவர் வெண்மையாகவும் இருந்ததாக அறிகிறோம்.
திருத்தக்க தேவர் தனது சீவக சிந்தாமணியில் வெள்ளை நிறமும், கருப்பு நிறமும் உடைய இரு காளைகளை ஏரில் பூட்டும் காட்சியை வர்ணிக்கும்போது அவை ‘காமனும் சாமனும்’ (ஹாம், ஷெம்) போல இருந்ததாகக் கூறுகிறார்.

மனு எனும் அரசன் ஒரு பேசும் மீனை கண்டறிந்து வளர்ந்தானாம்.
அது பெரிதாக வளர்ந்துகொண்டே போனதால் கடலில் கொண்டுவிட்டானாம்.
பிரளயம் வந்ததும் மனுவின் கப்பலை இழுத்துக்கொண்டு போய் வடமலையில் சேர்த்தது என்று சதபதப் பிரமாணம்
கூறுகிறது.

மகாபாரதத்தில் வைவசுத
மனு வைசால வனத்தில் தவம் செய்யும்போது அருகில் இருந்த ஆற்றில் வந்த மீன் பிரளயம் பற்றி எச்சரித்துத் தோணி செய்யச் சொன்னது.
பிரளயம் வந்தபோது வைவசுத மனு ஏழு முனிவர்களோடும், பலவகை விதைகளோடும் தோணியில் ஏறியதாகவும், தோணியை மீன் இமயமலையில் சேர்த்ததாகவும் சொல்லப்படுகிறது.

தமிழ்நாட்டில் உள்ள சீர்காழி என்னும் ஊர் ‘தோணிபுரம்’ எனப்படுகிறது.
அவ்வூர்க் கோயிலில் உள்ள சிவபெருமான் ‘தோணியப்பர்’ எனப்படுகிறார்.
சிவபெருமான் பிரளயத்தின்போது ‘ஓம்’ என்னும் பிரணவத்தைத் தோணியாக்கிப் பயணம் செய்தார் என்று அருணாசலக் கவிராயர் ‘சீர்காழித் தலபுராண’த்தில் (2.15.4) கூறுகிறார்.

தமிழ் இலக்கியங்கள் நெடியோன் என்ற பாண்டிய மன்னன் குமரிக்கண்டம் மூழ்கியதும் கப்பலில் தப்பித்து வடக்கே பண்டைய தமிழகத்திற்கு வந்து தமிழ்மன்னர்களுடன் போரிட்டு தன் ஆட்சியைப் பரப்பி, மக்களைக் குடிவைத்து, பிறகு கப்பலில் சென்று தற்போதைய இந்தோனேசியாவின் சாலியூரைத் தாக்கி கைப்பற்றி விதைநெல் கொண்டுவந்தது வேளாண்மையை பெருக்கினான் என்று கூறுகின்றன.

மச்சபுராணத்திலும், பாகவத புராணத்திலும் இதே போன்ற மீன் கதை உள்ளது.

குரானிலும் நூ கதை நோவா கதையையே ஒத்துள்ளது.
(மலைமேல் நோவா விட்டுச் சென்ற கப்பல் துருக்கியில் அராரத் மலையில் கண்டெடுக்கப்பட்டதாகக் கூறினர்.
ஆனால் அது கப்பல் இல்லை எரிமலைப் படிவம் என்று பிறகு தெரியவந்தது)

உலகத்தின் பழைய நாகரிகங்கள் அனைத்திலும் பிரளயத் தொன்மம் காணப்படுகிறது.
‘கில்கமெஷ்’ என்ற புராதனப் பாபிலோனியக் காவியத்தில் ‘உட்னா பிஷ்டிம்’ என்பவர் தெய்விக வழிகாட்டுதலின்படி கப்பல் கட்டிப் பிரளயம் வந்த போது அதில் ஏறித் தப்பித்ததாகக் கூறப்பட்டிருக்கிறது.

மற்றொரு பாபி லோனியக் கதையில் பிரளயத்தில் கப்பல் ஏறித் தப்பித்தவர் ஸிஸோத் ராஸ் (xisouthros) என்று இருக்கிறது.

சுமேரியக் கதை யில் தப்பித்தவர் பெயர் ஸியூ சுத்ரா (Zi-u-Sud-ra) என்று குறிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
இது மேற் கண்ட பெயரோடு பெரும்பாலும் ஒன்றுபடுகிறது.

ஹுர்ரியக் கதையில் தப்பித் தவர் பெயர் ‘நாஹ்- மொலெல்’ என்றிருக்கிறது.

கண்டம் மூழ்கிய கதைகளும் உலக தொன்மங்களில் காணக்கிடைக்கின்றன.
கிரேக்கரான ஓமர் - அட்டுலாண்டிசு என்னும் கண்டம் கடலில் மூழ்கியதாக தன்னுடைய ஒடிசி என்னும் நூலில் குறிப்பிட்டு உள்ளார்.

பிளாடோ - அட்டுலாண்டிசு என்னும் ஒரு பலம் மிகுந்த கடற்ப் படையினைக் கொண்டு இருந்த கண்டம் கடலில் அழிந்ததாக கூறி இருக்கின்றார்.

நோவா கப்பலில் இருந்து இறங்கிய மக்கள் செங்கலை அறுத்து கட்டிடம் செய்ததாகக் கூறுகிறது பைபிள்.

உலகில் முதன்முதலாகச் செங்கல் கட்டிடம் காணப்படுவதும் தமிழர் நாகரீக தளமான சிந்துசமவெளியில்தான்.

ஆக உலகில் மனிதர்கள் தோன்றிய இடம் குமரிக்கண்டம்.
அதிலேயே மாந்த இனம் வாழ்ந்து வந்தது.
அங்கே பேசப்பட்ட மொழி தமிழ்.
அக்கண்டம் மூழ்கிய பிறகு சொற்ப எண்ணிக்கையில் தப்பித்த மக்கள் உலகம் முழுவதும் பரவி குடியேறி உள்ளனர்.

வரலாறு அறிந்த முதல் மனிதன் ஆதன்.
அவன் பேசியமொழி தமிழ்.
மூழ்கிய கண்டம் குமரிக்கண்டம்.
அதிலிருந்து மக்களைக் காப்பாற்றியவன் நெடியோன்.

நன்றி:
1) முத்துக்குளிக்க வாரீகளா?! (தொடர்)
_கவிக்கோ அப்துர் ரகுமான்
2) ஒரு வரலாற்று ஆய்வு முயற்சி! (தொடர்)
_யாழறிவன்
3) மற்றும் பல்வேறு வலைத்தளங்கள்