Showing posts with label இந்திய ராணுவம். Show all posts
Showing posts with label இந்திய ராணுவம். Show all posts

Friday, 15 February 2019

தமிழக வீரரை காஷ்மீரில் வைத்து கொலை செய்த ஹிந்தியர்களே

தமிழக வீரரை காஷ்மீரில் வைத்து கொலை செய்த ஹிந்தியர்களே!

காஷ்மீரிகளின் நிறம் உங்களுடன் ஒத்துப்போவது இல்லை!

தோற்றம் உங்களுடன் ஒத்துப்போவது இல்லை!

மொழி உங்களுடன் ஒத்துப்போவது இல்லை!

மதம் உங்களுடன் ஒத்துப்போவது இல்லை!

உடைகள் உங்களுடன் ஒத்துப்போவது இல்லை!

காலநிலை உங்களுடன் ஒத்துப்போவது இல்லை!

மண்வகை உங்களுடன் ஒத்துப்போவதில்லை!

உணவுமுறை உங்களுடன் ஒத்துப்போவது இல்லை!

கலாச்சாரம் உங்களுடன் ஒத்துப்போவது இல்லை!

அவர்கள் வரலாற்றில் புராணங்களில் இலக்கியங்களில் உங்கள் பெயர் கூட இல்லை!

இன்றுவரை காஷ்மீருக்கு நேரடி நிலவழித் தொடர்பே இல்லை!

அவர்களை நீங்கள் போர் செய்து வென்று உங்கள் நாட்டுடன் இணைக்கவும் இல்லை!

அதாவது தமிழகத்தை விடவும் அந்நியமான ஒரு அண்டை நாட்டை ஆக்கிரமித்து உள்ளீர்கள்!

அதன் வளங்களை கொள்ளையடித்து வருகிறீர்கள்!

அங்குள்ள பெண்களைச் சீரழித்து வருகிறீர்கள்!

காஷ்மீர் விடுதலைக்காக ஆயுதம் தாங்கி போராடிய அனைவரையும் கொன்று ஒழித்து பதினைந்து ஆண்டுகள் ஆகியும்
நேரு காலத்தில் கொடுத்த உறுதிமொழிப்படி பொதுவாக்கெடுப்பு நடத்தாமல் சண்டித்தனம் செய்கிறீர்கள்!

அத்தோடு நில்லாமல் தேர்தல் நேரத்தில் நீங்களே குண்டு வைத்து பல மாநில வீரர்களைக் கொன்று
நாடு முழுக்க அனுதாப அலையையும் எழுப்பி
அரசியல் ஆதாயமும் அடைகிறீர்கள்!

இத்தகைய இழிவுக்கு
உங்களது ஆக்கிரமிப்பில் இருக்கும் மற்றொரு நாட்டு மக்களான நாங்கள்
பெருமை வேறு படவேண்டுமா?!

Saturday, 10 November 2018

தமிழர் சேனை ஆளெடுப்பு

தமிழர் சேனை ஆளெடுப்பு
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

நீங்கள் பிறப்பால் தமிழரா?

18-35 வயதுக்குள் இருப்பவரா?

ஆணா?

திருமணம் ஆகாதவரா?

ஆம். என்றால் தொடர்ந்து படியுங்கள்.

தமிழினம் மிகப்பெரிய ஆபத்தில் உள்ளது.
இனமும் தாய்மண்ணும் அழியும் தருவாயில் உள்ளது.

இந்த அழிவைத் தடுத்து நிறுத்தும் பொறுப்பு நேற்று பிறந்த குழந்தை முதல் நாளை இறக்கப்போகும் முதியவர் வரை
சாதி,மதம்,வசிப்பிடம் தாண்டி தமிழர் ஒவ்வொருக்கும் உள்ளது.

இதில் நீங்கள் இளைஞர் என்றால் அந்த பொறுப்பு அதிகமாகிறது.

ஆண் என்றால் அந்த பொறுப்பு இன்னும் அதிகமாகிறது.

திருமணமாகாதவர் என்றால் இன்னமும் அதிகமாகிறது.

அதிலும் அக்கா-தங்கை உடன் பிறக்காதவர் என்றால் இன்னுமின்னும் அதிகமாகிறது.

நீங்கள் உள்நாட்டில் வசிப்பவர் என்றால்,

உடலில் பெரிய குறைபாடு இல்லாதவர் என்றால்,

வீரம் உள்ளவர் என்றால்,

பொருளாதாரத்தில் நடுத்தரம் அல்லது அதற்கு மேலான நிலையில் இருப்பவர் என்றால்,

உங்களுக்கு இனத்தைக் காக்கும் பொறுப்பு பிற எந்த தமிழரையும் விட அதிகமாக உள்ளது.

தமிழகத்தை ஆண்ட மூவேந்தரும் அவர்களது வாரிசுகளும் தற்போது இல்லை.

எனவே தமிழினத்தில் போர்க்குடிகளில் பிறந்தவர்களுக்கே முதல் பொறுப்பு உள்ளது.

அகமுடையார்,
கைகோளர்,
கள்ளர்,
கத்திக்காரர்,
(கவுண்டரில்) வேட்டுவர், ஊராளி, பூலுவர் மற்றும் புன்னர்,
(ஈழத்து) கரையார்,
மறவர்,
(நாயுடு, நாயக்கர், ராஜு, ராவ் தவிர்த்த) முத்தரையர்,
(வன்னியரில்) படையாச்சி,
(நாடாரில்) சாணார்,
(ஈழத்து) சான்றோர்,
சேனைத்தலைவர்,
செங்குந்தர்,
வல்லம்பர்,

ஆகிய போர்க்குடிகளில் பிறந்த, ஆரோக்கியமான, குடும்பச் சுமை இல்லாத, வீரமான, உள்நாட்டுவாழ் ஆண்-இளைஞர்கள் நம் இனத்தைக் காக்கும் கடமையைச் செய்யவேண்டும்.

மேற்கண்ட வரையறையில் வருவோர் எப்படியும் 50 லட்சம் பேர் இருப்பர்.

இதில் பாதிப்பேர் தமிழர்படையில் சேர்ந்தாலும் 25 லட்சம் சிப்பாய்கள் இருப்பார்கள்.

இந்திய ராணுவத்தின் ஆள் பலமே 13 லட்சம்தான்!

உங்களது பலத்திற்கு முன் இந்திய ராணுவமும்,
சிங்கள ராணுவமும் ஒன்றுமேயில்லை!

ஏன் ராணுவத்தோடு
தமிழக காவல்துறையும்,
அண்டை மாநில காவல்துறைகளும்,
சிங்கள காவல்துறையும்
கூட சேர்ந்தாலும் உங்கள் பலத்திற்கு ஈடாகாது!

ஆனால் நீங்கள் உடல் வலுவை கொடி பிடிப்பதிலும், கோசம் போடுவதிலும், உதை வாங்குவதிலும் வீணாக்குகிறீர்கள்.

நோகாமல் போடும் தேர்தல் ஓட்டு மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும் என்று நம்புகிறீர்கள்.

இனியாவது விழியுங்கள்!

இதுவரை நீங்கள் எப்படி இருந்தீர்களோ தெரியாது!

ஆனால் இப்போது இந்த கணம் அதிரடியான ஒரு முடிவெடுங்கள்!

திரைப்படத்தில் வரும் கதாநாயகனைப் பார்த்து ரசித்தது போதும்!

நீங்களே நாயகனாக மாறுங்கள்!

தமிழர்களை சீண்டுவோரை அடித்து வெளுக்கும் சமயம் இது!

ஆம் அடிப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை!

நம் இனத்தைக் காக்க இன்று யாருமே இல்லை!

சட்டம், ஜனநாயகம் எல்லாம் எந்த நிலையில் இருக்கின்றன என்று நான் விளக்கத் தேவையில்லை.

தற்போது ஸ்டெர்லைட் போராட்டத்தில் கூட நம் மக்களைச் சுட்டுக் கொன்றார்களே?!
அப்போது உங்கள் ரத்தம் கொதிக்கவில்லையா?

நாம் பெருமையாகப் பேசும் ஜல்லிக்கட்டு போராட்டத்தின் இறுதிக்கட்டத்தில் நடந்தது நினைவில்லையா?!

எப்படி படையாச்சிகளான வீரப்பனாரும் தமிழரசனாரும் தமது இனத்திற்காக உயிரைக் கொடுத்துப் போராடினார்களோ,
எப்படி கரையாரான பிரபாகரனார் தனி அரசாங்கத்தைக் கட்டி எழுப்பினாரோ,

அதைப் போல நீங்கள் முன்வர வேண்டும்!

ஆயுதம் தாங்கி போராட வேண்டும்!

தமிழர்படைக்கு தலைமை ஏற்கவேண்டும்!

ஆயுத இயக்கம் தொடங்கி தமிழர்நாட்டுத் தந்தை ஆகவேண்டும்!

பகத் சிங், நேதாஜி, பிடல் காஸ்ட்ரோ, ஹோசிமின், நெல்சன் மண்டேலா ஆகியோரைப் போல ஒரு விடுதலை வீரனாக ஆக வேண்டும்!

ஹிட்லர் படை போல நாம் யாரையும் அடிமைப் படுத்தவோ அழிக்கவோ நினைக்கவில்லை!

நம்மை நாம் தற்காத்துக் கொள்கிறோம் அவ்வளவுதான்.
நம் நாட்டை நாமே ஆளப்போகிறோம் அவ்வளவுதான்.

இன்று நமக்குத் தலைமை இல்லாமல் இருக்கலாம்,
ஆயுதம் இல்லாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் நாடு இருக்கிறது!
மக்கள் இருக்கிறார்கள்!

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக வீரம் இருக்கிறது!

ஒரு குடும்பத்தைக் காப்பாற்றும் முதல் கடமை எப்படி மூத்த ஆண் பிள்ளைக்கு உண்டோ அப்படி நம் இனத்திற்கு நீங்கள் இருக்கிறீர்கள்.

அதற்காக பிற குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு கடமை இல்லை என்றா அர்த்தம்?!

அவர்களும் கடமையைச் செய்வார்கள்,
ஆனால் முதல் பொறுப்பு உங்களுடையது!
முதல் அடி எடுத்து வைக்கவேண்டியது நீங்கள்தான்!
வரையறைகளில் ஒன்றிரண்டு குறைவாக உள்ளவர்கள் அடுத்தபடியாக பொறுப்பு!

கவலை வேண்டாம்!

தமிழர்களிடம் ஹிந்திய அமைதிப்படை மரண அடி வாங்கிய அண்மைக்கால வரலாற்றுப் பாடம் உண்டு!

நாம் நினைத்தால் எதுவும் நடக்கும்!

இப்போது எப்போதும்போல வேலையைப் பாருங்கள்!

ஒருநாள் வாய்ப்பு வரும்!

அப்போது யோசிக்காதீர்கள்!

திருப்பி அடியுங்கள்!

எவனாயிருந்தாலும்.....

Wednesday, 8 March 2017

இலங்கை கடற்படைக்கு இந்தியா கண்டனம் - ஒரு பகற்கனவு

"இலங்கை கடற்படைக்கு தாய்லாந்து கண்டனம் தெரிவிக்கவில்லை" என்பதற்கும்

"இலங்கை கடற்படைக்கு இந்தியா கண்டனம் தெரிவிக்கவில்லை" என்பதற்கும்

பெரிய வேறுபாடு இல்லை,  மிகச்சிறிய வேறுபாடுதான்.

அது என்னவென்றால், தாய்லாந்து கண்டனம் தெரிவிக்க கடுகளவு வாய்ப்பு உள்ளது.

Sunday, 10 April 2016

அமைதிப்படையில் தமிழத்து வீரர்கள்

அமைதிப்படையில் தமிழத்து வீரர்கள்

♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧

இந்தியராணுவம் சம்பந்தமான என் அனுபவத்தில் ஓர் சிறிய ஆறுதலான சம்பவமும் இருக்கத்தான் செய்தது.

இந்திய அமைதிப்படையில் (?) தமிழ்நாட்டை சேர்ந்தவரும் ஒருவர் இருந்தார்.
என்ன இது தமிழ் பெண்களையும் வீதியில் கைதிகள் போல் உட்கார்த்தி வைத்திருக்கிறார்களே என்ற ஓர் ஆதங்கம் அல்லது
இந்தியராணுவத்தின் பெயர் கெடப்போகிறதே என்ற கவலை
எதுவோ ஒன்று அவரை எங்களுக்கு தன்னாலான உதவியை செய்யவேண்டும் என்று தூண்டியிருக்கலாம்.

ஒருநாள் வழக்கம் போல் வீதியில் மற்றவர்களுடன் உட்கார்த்தி வைக்கப்பட்டிருந்தேன்.
நாங்கள் மட்டுமே பெண்கள்.
இவர் தமிழர் என்று தெரிந்ததும் நான் இவரிடம் கெஞ்சுவது போல் கேட்டேன்.
எங்களை தயவு செய்து விட்டுவிடுங்கள் என்று.

இந்த தமிழ்நாட்டை சேர்ந்த சகோதரர் தலை மீது சீக்கிய சமூகத்தை சேர்ந்தவர்கள் போல் (சீக்கியரோ?) தலைப்பாகை கட்டிய, சீருடையில் ஏதோ பட்டைகள் உள்ள ஓர் அதிகாரியிடம் சென்று அவருக்கு தெரிந்த ஹிந்தி அல்லது பஞ்சாபி மொழியில் ஏதோ உரையாடிக்கொண்டிருந்தார்.

இவர் பதுங்கிப் பதுங்கிப் பேசுவதும், அவர் கண்கள் சிவக்க, உரத்த குரலில் கடித்துக் குதறுவது போல் பதில் சொல்வதும் எனக்கு ஏனோ ஓர் தர்மசங்கடத்தை இவருக்கு உண்டாகி விட்டோமோ என்று தோன்றியது.
அந்த அதிகாரியின் பேச்சும், அவர் நின்ற தோரணையும் அவ்வளவு பயத்தைக் கொடுத்தது எனக்கு.

ஒருவாறாக திரும்பி வந்தவர் சொன்னார்  “சரிம்மா, என்னோட வாங்க உங்களை உங்க வீட்ல விடுறேன்” என்றார்.

நான் ஏதோ பெரிய மேதாவி போல் முந்திக்கொண்டு “உங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம். நாங்களே போய்க்கறோம்” என்றேன்.

அவர் திரும்பி என்னை பார்த்து சிரித்துவிட்டு சொன்னார்,
“நீங்கள் தனியே போவதை இவர்கள் பார்த்தால் மறுபடியும் பிடித்து உட்கார்த்தி வைப்பார்கள் அதனால் தான் சொல்கிறேன் என்னோடு வாருங்கள் என்று”.

அவர் சொல்வது சரியென்று தோன்றவே அவரோடு நடந்தோம்.
ஒரு இரண்டு நிமிட நடை என் வீட்டிற்கு.
அப்படி தான் ஓர் நாள் என் மனதில் தோன்றியதை இவரிடம் கேட்டேன்.
“நீங்கள் எப்படி இந்த ராணுவத்தில்….” என்று.
ஏனென்றால் என் கண்களுக்கு அவர் மிக நல்லவராகவே தோன்றினார்.
அவர் பதில் ஏதும் சொல்லவில்லை.
ஆனால், திரும்பி என்னை ஒருகணம் பார்த்துவிட்டு மறுபடியும் முகத்தை வேறு பக்கம் திருப்பிக்கொண்டார்.

ஐயோ அந்த முகத்தில் தெரிந்த வலியை விவரிக்க எனக்கு வார்த்தைகள் தெரியவில்லை.
அந்த முகத்தில் ஈழத்தமிழர்கள் பற்றிய ஒட்டுமொத்ததமிழ்நாட்டின் வலியைப் பார்த்தேன், உணர்ந்தேன்.

உண்மையில் ஈழத்தில் அமைதிதான் காக்கப்போகிறோம்,
ஈழத்தமிழர்களுக்கு உதவப்போகிறோம் என்று நம்பி வந்திருப்பார் போலும்.
ஆனால் நடந்தது தலைகீழாய் இருக்க,
அந்த வலி அவர் முகத்தில் அப்பட்டமாக தெரிந்தது.

பேச்சை திசை திருப்ப “உங்க பேர் என்ன”? என்றேன்.
நான் இப்படித்தான் சிலசமயம் மனதில் படுவதை படக்கென்று யாரிடமாவது கேட்டுவிடும் பழக்கம் உள்ளவள்.
அவர் பெயர் சொல்லவில்லை.
சரி எந்த ஊர் என்றாவது சொல்லுங்கள் என்றேன்.
தான் மானாமதுரையை சேர்ந்தவர் என்றார்.
ஒரு சில சமயங்களில் என் தங்கையையும் கைதியாக்கிய சந்தர்ப்பங்களில் இவர் தான் அவள் சிறுமி என்பதால் என் வீட்டிற்கு முன்னாலுள்ள சிறிய தாயார் வீட்டிற்கு போகச்சொல்லுவார்.

நானும் போகலாமா என்றால், உங்களை போக விடமாட்டார்கள் என்றார்.
சரி, எவ்வளவு தான் அவர் எனக்கு உதவ முடியும் என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.

அந்த சகோதரர்தான் சில விடயங்களை கற்றுத்தந்தார்.
ராணுவம் வருவது தெரிந்தால் வீட்டிற்குள் இருக்காதீர்கள்.
தெருவில் வந்து நில்லுங்கள்.
வீட்டின் கதவுகளை மூடி வைத்தால் சந்தேகப்படுவார்கள் அதனால் திறந்தே வைத்திருங்கள்,
ராணுவம் ரோந்து வரும் போது முடியுமான வரைக்கும் அதிகாரியின் அருகிலேயே நில்லுங்கள் அப்படி என்றால் அவர்கள் உங்களுடன் தகாத முறையில் நடக்க பயப்படுவார்கள் என்று.

ஆனால், அவருக்கு என்ன நடந்ததோ தெரியவில்லை.
அவரை சிறிது காலத்திற்கு பின் நான் ரோந்து வந்த ராணுவத்துடன் பார்க்கவில்லை.
இந்தியராணுவம் பற்றிய நினைவு வரும்போதெல்லாம் இவரின் நினைவும் மறக்காமல் வரும் எனக்கு.
நன்றிகள் சகோதரரே.

நன்றி: www.vinavu. com/2009/12/04/eelam-rathi-8-ipkf/
_________________________
முதற்கட்டமாக ஈழத்திற்குச் சென்ற ஹிந்தியக் கொலைப்படையில் தமிழகத் தமிழர்கள் சொற்ப எண்ணிக்கையில் இருந்தனர்.
அவர்கள் ஈழத்தமிழர்களுக்கு முடிந்த அளவு உதவியதால் கோபமடைந்த ஹிந்திய தளபதிகள் தமிழர்களை திருப்பியனுப்பிவிட்டனர்.

Thursday, 14 January 2016

இந்திய ராணுவத்தில் தமிழர் மனநிலை

வீரப்பன் ஒரு தமிழ் ராபின் உட்

நான் விடுமுறைக்கு டெல்லியிலிருந்து என் தாய்த்தமிழ்நாட்டிற்கு தொடர்வண்டியில் வரும்போதெல்லாம் குறைந்தது ஒரு தமிழ் படைவீரராவது அந்தப் பெட்டியில் இருப்பார்.
முகத்தைப் பார்த்தே அடையாளம் கண்டுகொள்வேன்;

அவர்களோடு பேசுவதும் அவர்கள் தமக்குள் பேசும் விடயங்களைக் கேட்பதும் எனக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக அமைந்தது.
நாம் ஏதோ இந்திய எல்லையில் பாதுகாப்புப் படையில் இருப்பவர்கள்  இந்தியப் பற்றொடு நிற்பார்கள் என்று கற்பனை செய்வோம், ஆனால் அதுதான் கிடையாது.

அங்கே இருக்கும் தமிழருக்கு இந்தியப்பற்றை விடத் தமிழ்பற்றே அதிகமாக இருக்கும்.
இதை என்னால் அடித்துக் கூறமுடியும்.
அந்த வீரர்களின் கைபேசி அழைப்பு மணி கூட நல்ல தமிழ்ப்பாடலாகவே ஒலிப்பதை பலமுறை கவனித்திருக்கிறேன்.
தவிர பல்வேறுமொழி வீரர்கள் ஒன்றாக வண்டியில் ஏறிய பிறகு தத்தமது மொழிபேசுவோரிடம் சேர்ந்துகொள்கிறார்கள்;

தமிழ் வீரர்கள் அத்தனை பேருக்கும் வீரப்பனார் மீதும் பிரபாகரன் மீதும் கர்வம் இருப்பதையும் தெரிந்துகொண்டேன்;

அவர்களிடம் பழகிய பிறகுதான் இராணுத்தில் மேல்நிலைப் பதவியில் தமிழர் இடம்பிடிப்பது குதிரைக்கொம்பு என்றும் தெரிந்துகொண்டேன்;
சாதாரண படைவீரர்களாகவோ அல்லது அவர்களை வழிநடத்தும் அடிமட்ட மேல்பதவிகளிலோ தமிழர் நிறைந்துள்ளனர்;

ஆனால் கேப்டன், லெப்டினனன்ட், கர்னல், பிரிகேடியர், பீல்டு மார்சல் என உயர்பதவிகளில் சாதனை பல புரிந்தும் தமிழர் இடம்பெறவியலாது;
தமிழ்ப்பார்ப்பனர் என்றாலாவது கொஞ்சம் வாய்ப்பு உண்டு;
மற்றபடி உயர்பதவியிலிருப்பவர்கள் பெரும்பாலும் சீக்கியர்கள், மலையாளிகள், இந்தியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட பார்ப்பனர்கள்.

நேரடியாக உயிரைப் பணயம் வைத்து களத்தில் இறங்கும் சிப்பாய்கள் பெரும்பாலும் கூர்க்காக்கள், தமிழர்கள், பீகாரிகள் மற்றும் சீக்கியர்கள்.

அவர்களுடன் பேசியதிலிருந்துதான் இந்தியப் படைத்துறையில் மலிந்துள்ள ஊழல்களும், வடயிந்தியரின் ஆதிக்க மனப்பான்மையும், காசுமீர் வாழ்க்கை நிலையும், மாவோவாதிகளின் பலமும், வட மற்றும் தென்னிந்தியர் தமிழரை படைத்துறையில் ஒடுக்குவதையும்,
வடயிந்தியப் பெண் தலைமையில் காவல் காக்கப்படும் திகார் சிறையில் நூறு சதவீதம் தமிழர்களை அமர்த்தி குறுக்கொடிய வேலைவாங்குவதையும்,
வெளிநாட்டு விருந்தினராக வரும் படைவீரர்களுக்கு நடக்கும் அரசகவனிப்பையும்,
பணக்காரர்களின் புகை கக்கும் ஆலைகளுக்கு நாட்டு மக்களின் வரிப்பணத்தில் பாதுகாப்பளிக்கப்படுவதும்,
அமைச்சர்கள் சாவகாசமாகப் பேச கால்கடுக்க நிற்கும் படைவீரர்களுக்குக் குடிநீர்கூட ஒழுங்காக வழங்கப்படாத கொடுமையையும் ,
தமிழக மீனவர் கொலையை மற்ற இந்தியர்கள் பொருட்டாகவே மதிக்காததும்,
சீனாவை எதிர்கொள்ள முதுகெலும்பில்லாத நிலையில் படைத்தலைவர்களின் ஒருங்கிணைப்பும்,
கிழக்கிந்தியாவில் படையினரின் வரம்பு மீறிய அதிகாரமும் என இன்னும் இன்னும் எத்தனையோ விடயங்களை அறிய முடிந்தது;

தமிழ்படைவீரருக்கு அரசியல் அறிவு வளராமல் வைக்கப்பட்டுள்ளனர் ஆனால் யாராலும் இனப்பற்று வளர்வதைத் தடுக்கமுடியவில்லை;

தமிழ் படைவீரர்கள் தமது குடும்பம் அமைந்துள்ள தமிழ்நாடு இந்தியாவின் பாதுகாப்பிற்குள் வருகிறது என்ற ரீதியிலேயே தமது கடமையைப் புரிந்துகொள்கின்றனர்.

முத்தாய்ப்பாக ஒன்று..

தமிழ்படையினருக்கும் கன்னடபடையினருக்கும்தான் அடிக்கடி தகராறு வருமாம்.
அப்போது தமிழர்கள் "வீரப்பன் இருந்தப்போ எங்கடா போச்சு உங்க வீரம்?" என்று கேட்டுவிட்டால் போதுமாம்.

கன்னடவர்கள் அவமானத்தில் கூனிகுறுகிவிடுவார்களாம்.

ஆம்; கன்னட எல்லைக்குள் தமிழ்மண்ணில் பிறந்து, பள்ளிக்கூடமே போகாத, காட்டில் விறகுவெட்டிக் கூலிவேலை செய்த, ஒயிலாட்டம் கற்று திரைத்துறையில் நுழைய முயற்சித்த, தாம் அடக்கி வைத்திருந்தாக எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் தமிழ்மக்களில் ஒருவனான வீரப்பன் என்கிற தனிமனிதன் 36 ஆண்டுகள் கன்னடவர் கண்ணில் விரல் விட்டு ஆட்டியது மறக்குமா அவர்களுக்கு?

வீரப்பனாருக்கு ஓரளவேணும் சவாலாக விளங்கியவர்கள் கோபாலகிருட்ணன், தேவாரம் போன்ற தமிழர்கள்தான்.

அவரைக் குறுக்கு வழியிலேனும் கொன்றவர்கள் மலையாளி விசயகுமாருக்குக் கீழ் இயங்கிய தமிழக அதிரடிப்படை வீரர்கள்தான்.

கன்னடவெறியர்களின் கொட்டத்தை அடக்கி அடிமனதில் உறையும் வண்ணம் நடுமண்டையில் 'நச்'சென்று குட்டி அவர்களின் கையாலாகாத்தனத்தை உணர்த்தியவர்தான் எமது தமிழியத்தலைவர்களுள் ஒருவரான "வீரப்பனார்".

நாளை தமிழர் மீது இந்தியா பாய்ந்தால் தமிழ் படையினர் கட்டாயம் தமது மண்ணைக் காக்கும் வீரப்பனாக மாறிவிடுவார்கள் என்பது உறுதி.