Wednesday, 10 July 2019

கர்நாடகத் தமிழர் தோற்ற வரலாறு

பதிவர்: Paari Saalan

கோகாக் அறிக்கையும், மொழிப் படுகொலையும்:
கர்நாடக தமிழர்களின் கறுப்பு ஜூலை!

செய்தி: கர்நாடக மாநிலம் கோலார் தங்கவயலில் மொழிப்போர் தியாகிகளுக்கு அஞ்சலி செலுத்திய தமிழ் அமைப்பினர்.

இலங்கை தமிழர்களின் சரித்திரத்தைப் போன்று கர்நாடகத் தமிழர்களின் சரித்திரத்திலும் ஒரு 'ஜூலை மாதம்' ஆறாத ரணங்களாலும், வடுக்களாலும் நிரம்பி இருக்கிறது.

  34 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஜூலை மாதத்தில் நிகழ்த்தப்பட்ட படுகொலைகள் 3 தலைமுறைகளை கடந்தும் கர்நாடக தமிழர்களின் வாழ்வில் கறுப்பு தினமாக நிலைத்திருக்கிறது.

நெடிய வரலாறு:-

1947-ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 15-ம் தேதி நாடு சுதந்திரம் அடைவதற்கு முன்பே கர்நாடகாவில் பெங்களூரு, கோலார் தங்கவயல், மைசூரு, ஷிமோகா, பத்ராவதி, ஹூப்ளி, கொள்ளேகால் உள்ளிட்ட பல இடங்களில் லட்சக்கணக்கான எண்ணிக்கையில் தமிழர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர்.

1941-ல் எடுக்கப்பட்ட மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி பெங்களூருவின் மொத்த மக்கள் தொகை 4 லட்சத்து 6 ஆயிரத்து760.

இதில் தமிழர்களின் மக்கள் தொகை 1 லட்சத்து 24 ஆயிரத்து 334.
ஆனால் கன்னடர்களின் எண்ணிக்கை 97 ஆயிரத்து 899 மட்டுமே!

1956-ம் ஆண்டு மொழிவாரி மாநிலங்கள் உருவாக்கப்பட்ட போது மெட்ராஸ் மாகாணத்தில் இருந்த பெங்களூரு மற்றும் அதனையொட்டி தமிழர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழ்ந்த பல பகுதிகள் கர்நாடக மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
இதனால் பெரும்பான்மையாக வாழும் தமிழர்களை ஒடுக்க கர்நாடக அரசு பல்வேறு நடவடிக்கைகளில் இறங்கியது.

1961-க்கு பிறகு எடுக்கப்பட்ட மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புகளில் தமிழர்களின் எண்ணிக்கை குறைத்துக்காட்டும் சதிச்செயல்களில் ஈடுபட்டது.

எனவே பெங்களூரு, கோலார் தங்கவயல், மைசூரு உள்ளிட்ட இடங்களில் கணிசமாக வாழ்ந்த தமிழர்கள் மொழி சிறுபான்மையினராக ஆக்கப்பட்டு, உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டது.

தொடக்கத்தில் கல்வியிலும், வேலை வாய்ப்பிலும் பெரும்பான்மையான பதவிகளை வகித்த தமிழர்கள் சமூகத்திலும், பொருளாதாரத்திலும் முன்னேறிய நிலையில் இருந்தனர்.
சமூகத்தில் பின்தங்கிய நிலையில் இருந்த கன்னடர்களை முன்னேற்றுவதற்கு கர்நாடக அரசு பல திட்டங்களை செயல்படுத்த தொடங்கியது.
கன்னடர்களின் வாழ்க்கை தரத்தை உயர்த்தவும், கன்னட மொழியை வளர்க்கவும் ஆராய்வதற்கு எழுத்தாளரும், முன்னாள் துணைவேந்தருமான வி.சி.கோகாக் தலைமையில் 1980-ம் ஆண்டு ஜூலை 5-ம் தேதி குழு ஒன்றை அமைத்தது.

குரல்வளையை நெறி
த்த கோகாக் அறிக்கை:-

கோகாக் குழு கர்நாடகாவில் உள்ள அனைத்து மாவட்டங்களையும் சென்று ஆராய்ந்து, 1982-ம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் பல்வேறு பரிந்துரைகளை வழங்கியது.
அதில்,
* கர்நாடகாவில் கன்னடத்தை ஆட்சி மொழியாக்க வெண்டும் .
* அனைத்து பள்ளிகளிலும் கன்னடத்தை கட்டாய முதல்பாடமாக்க வேண்டும்.
* மூன்றாம் மொழியாக இருக்கும் தமிழ், தெலுங்கு, மராத்தி ஆகிய மொழிகளை தவிர்த்து அனைவரும் சமஸ்கிருதம் மற்றும் இந்தி யை படிக்க வேண்டும்.
* கன்னடம் படித்தால் மட்டுமே அரசு வேலை என்ற நிலையை உருவாக்க வேண்டும்.
* அரசு மற்றும் தனியார் துறைகளில் கன்னடர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பில் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும்
என வலியுறுத்தியது.

இந்த அறிக்கையை ஏற்றுக்கொண்ட குண்டுராவ் தலைமையிலான கர்நாடக அரசு உடனடியாக அமல்படுத்தப் போவதாக அறிவித்தது.

கோகாக் அறிக்கையால் தமிழ், தெலுங்கு, மராத்தி, உருது உள்ளிட்ட மொழி சிறுபான்மையினருக்கு தாய்மொழியில் கல்வி உரிமையும், வேலை வாய்ப்பு உரிமையும் பறி போனது.
எனவே கர்நாடகாவில் உள்ள தமிழ், தெலுங்கு, மராத்தி, மலையாளம், உருது, துளு, குடவா உள்ளிட்ட மொழி அமைப்புகளும் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தன.

மொழி சிறுபான்மையினரின் குரல்வளையை நெறிக்கும் கோகாக் அறிக்கை திரும்ப பெறப்பட வேண்டும் என வலியுறுத்தின.
இதனால் ஆத்திரம் அடைந்த கன்னட அமைப்பினர் போராட்டக்காரர்களுக்கு எதிராக போராட்டத்தில் குதித்தன.

பெங்களூரு, கோலார் தங்கவயல் ஆகிய இடங்களில் தமிழர்களும்...
பெல்காம், ஹூப்ளி ஆகிய
இடங்களில் மராட்டியர்களும்...
பெல்லாரி, பீஜாப்பூர் ஆகிய இடங்களில் தெலுங்கர்களும் போராட்டத்தில் குதித்தனர்.

தமிழ் மொழிக் கல்வியைப் பாதுகாக்க கோரியும், கோகாக்கு அறிக்கையை திரும்பப்பெறக் கோரியும் தமிழ் அமைப்புகள் 1982-ம் ஆண்டு ஜூன் 28-ம் தேதி பெங்களூருவில் மாபெரும் பேரணியை நடத்தின.
ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்களுடன் ஊர்வலமாக சென்ற தமிழ் அமைப்பினர் அன்றைய கர்நாடக ஆளுநர் கோவிந்த் நாராயணையும்,  முதல்வர் குண்டுராவையும் சந்தித்து மனு அளித்தனர்.

சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட தமிழ் இளைஞர்கள்:-

தமிழ்ப்பற்று கொளுந்து விட்டெரிந்த கோலார் தங்கவயலில் கோகாக் அறிக்கையை கண்டித்து அன்றாடம் போராட்டங்கள் வெடித்தன.

1982-ம் ஆண்டு ஜூலை 1-ம் தேதி முதல் உலக தமிழ் கழகம், தன்மான தமிழர் பேரவை, திமுக உள்ளிட்ட அமைப்புகளின் சார்பாக கோகாக் அறிக்கையை திரும்பப் பெறக் கோரி போராட்டம் நடத்தப்பட்டது.
ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்களும், மாணவர்களும் பங்கேற்ற இந்த போராட்டத்தில் கோகாக் அறிக்கை தீயிட்டு கொளுத்தப்பட்டது.
இதனால் போலீஸாருக்கும் தமிழ் அமைப்பினருக்கும் இடையே ஏற்பட்ட மோதலில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்டோர் படுகாயமடைந்தனர்.

இதே போல ஜூலை 5, 6, 7 ஆகிய தேதிகளில் பல்வேறு பள்ளி, கல்லூரிகளை சேர்ந்த மாணவர்களும் வகுப்பை புறக்கணித்து போராட்டத்தில் குதித்தனர்.

ஆயிரக்கணக்கான சுரங்கத் தொழிலாளர்களும், தமிழ் அமைப்பினரும் இந்த போராட்டத்தில் குதித்ததால் கோலார் தங்கவயல் போர்க்களமாக மாறியது.

கன்னட திணிப்பை எதிர்த்தும், தமிழ் மொழிக் கல்வி உரிமை கோரியும் மாரி குப்பம், சாம்பியன் ரீஃப், ஊரிகம் உள்ளிட்ட இடங்களில் தமிழ் அமைப்பினர் மாபெரும் பேரணி நடத்தினர்.

கர்நாடக அரசுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் வகையில் கடைகள் அனைத்தும் அடைக்கப்பட்டு, பேருந்துகள் நிறுத்தப்பட்டதால் கோலார் தங்கவயலே முடங்கியது.

தங்கவயல் தமிழர்களின் ஓயாத போராட்டத்தை ஒடுக்கும் வகையில் போலீஸார் கண்மூடித்தனமாக தடியடி நடத்தினர்.
கண்ணீர் புகைக் குண்டுகளை வீசி, தண்ணீரை பீய்ச்சி அடித்து போராட்டக்காரர்களை களைத்தனர்.
சிதறி ஓடிய தமிழ் இளைஞர்களை குறி வைத்து போலீஸார் சட்டத்துக்கு விரோதமாக துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தினர்.

இந்த தாக்குதலில் தங்கவயலை சேர்ந்த பரமேஸ்வரன், பால்ராஜ், மோகன், உதயகுமார் ஆகிய 4 தமிழ் இளைஞர்களும் கொடூரமாக சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர்.

தாய்மொழி உரிமைக்காக போராடிய 500-க்கும் மேற்பட்ட அப்பாவிகள் படுகாயமடைந்தனர்.

பெங்களூருவில் சிவாஜிநகர், அல்சூர், ஸ்ரீராமபுரம் ஆகிய இடங்களில் தமிழர்கள் நடத்திய போராட்டத்தில் போலீஸார் துப்பாக்கி சூடு நடத்தியதால் வன்முறை வெடித்தது.
போலீஸாரின் சரமாரி தாக்குதலில் ஏராளமான தமிழர்கள் நையப்புடைக்கப்பட்டார்கள்.
இந்த தாக்குதலின் போது கூட்டத்தில் கலந்த கன்னட அமைப்பினரும், நடிகர் ராஜ்குமாரின் ரசிகர்களும் தமிழர்களை குறி வைத்து வேட்டையாடினர்.

பெங்களூருவில் இருந்த தமிழர்களின் கடைகள், நிறுவனங்கள், கட்டிடடங்கள், வீடுகளின் மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது.
இதனால் சொல்லொண்னா பாதிப்புகளுக்கு ஆளான ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் தமிழகத்துக்கு அகதிகளாக இடம்பெயர்ந்தார்கள்.

தாய்மொழி அறியா
தமிழ்ப்பிள்ளைகள் :-

கர்நாடக அரசு மற்றும் கன்னட அமைப்பினரின் திட்டமிட்ட ஒடுக்குமுறையால் தமிழர்கள் போராட்டத்தை கைவிட வேண்டிய சூழலுக்கு தள்ளப்பட்டனர்.
தாய்மொழி கல்வி உரிமையையும், வேலைவாய்ப்பு உரிமையையும் இழந்து இரண்டாம் தர குடிமக்களாக ஆக்கப்பட்டனர்.
தமிழ் மொழி வழி கல்வி நிலையங்கள் மீது நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் தாக்குதல் நடத்தப்படுவதால் அவை மூடப்பட வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டன.

கோகாக் அறிக்கைக்கு பிறகு கடந்த 34 ஆண்டுகளில் கர்நாடக அரசு தமிழ் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை, போதிய வசதியின்மை உள்ளிட்ட காரணங்களைக் காட்டி, 75 சதவீதமான தமிழ் பள்ளிகளை மூடிவிட்டது.

தாய்மொழி கல்வியை கற்கும் வசதி இல்லாததால் லட்சக்கணக்கான தமிழர்கள் கன்னடமும், ஆங்கிலமும் கற்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டனர்.
கடந்த மூன்று தலைமுறைகளாக தமிழ் மொழி கல்வி மறுக்கப்பட்ட தமிழர்கள் இப்போது தாய்மொழி அறியா பிள்ளைகளாக ஆக்கப்பட்டுள்ளனர்.

திட்டமிட்ட மொழிப் படுகொலை :-

குறிப்பாக கோகாக் அறிக்கை வெளியான 1982-ம் ஆண்டுக்கு  பிறகு பிறந்த 90 சதவீதமான தமிழ்ப் பிள்ளைகளுக்கு தமிழ் எழுத படிக்க தெரியாது.
கர்நாடக தமிழர்களின் மத்தியில் வீட்டில் பேசப்படும் மொழியாக தமிழ் சுருங்கிப் போயுள்ளது.
கன்னடம் மற்றும் ஆங்கில வழிக்கல்வியை கற்ற தமிழர்களின் வீடுகளில் தற்போது தமிழில் பேசும் நிலையும் மாறிவிட்டது.
தமிழ் மொழியை அறியாததால் தமிழர்கள் தங்களின் கலாச்சாரத்தையும், பண்பாட்டையும் இழந்து தற்போது கன்னடர்களாகவும், ஆங்கிலோ இந்தியர்களாகவும் மாறியுள்ளனர்.

பெங்களூரு, கோலார் தங்கவயல், மைசூரு, ஷிமோகா உள்ளிட்ட சில இடங்களில் ஓரிரு தமிழ் பள்ளிகள் இயங்கி வருகின்றன.
மரணிக்கும் நிலையில் உள்ள இந்த பள்ளிகளில் மிக சொற்பமான எண்ணிக்கையிலே மாணவர்கள் பயில்கின்றனர்.
பெரும்பான்மையான தமிழ் மாணவர்கள் ஆங்கில கல்விக்கு மாறிவிட்டதால், தமிழ் வேகமாக அழிந்து வருகிறது.

கிட்டத்தட்ட ஒருகோடி தமிழர்கள் வாழும் கர்நாடகாவில் ஓரிரு லட்சம் பேருக்கும் மட்டுமே தமிழ் எழுதப்படிக்க தெரியும்.
அதில் பெரும்பான்மையானவர்கள் 60 வயதை கடந்தவர்கள்.
90 சதவீதமான இளைய தலைமுறைக்கு தாய்மொழியான தமிழே தெரியாது என்ற அவலநிலையே தொடர்கிறது.

தமிழ்நாட்டில் இருந்து பிழைக்க வந்த கூலித் தொழிலாளர்களால் மட்டுமே தமிழ் மொழி ஒரளவுக்கு வாழ்கிறது.

'ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தை அழிக்க வேண்டும் என்றால் முதலில் அவர்களது மொழியை அழிப்பார்கள்.
அதன்பிறகு அவர்களது வரலாற்றையும், பண்பாட்டையும், கலாச்சாரத்தையும் அழிப்பார்கள்.
பின்னர் அந்த சமூகம் தானாகவே அழிந்துவிடும்' என வரலாற்றியல் ஆய்வாளர்கள் சொல்வார்கள்.

கர்நாடகாவில் துப்பாக்கி தோட்டாவாலும், ஆட்சியின் அதிகார பேனா முனையாலும் தமிழ் மொழி மீது புதுவித யுத்தம் தொடங்கப்பட்டது.
கத்தியால் மக்களை கொல்லாமல், கோகாக் அறிக்கையால் தமிழர்களின் மொழி மீது மவுன படுகொலை நிகழ்த்தப்பட்டதாக தமிழ் உணர்வாளர்கள் சொல்கிறார்கள்.

தமிழக அரசு கைக்கொடுக்குமா? :-

இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம் தாய்மொழி கல்வி உரிமையை ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் கொடுத்திருக்கிறது.
அதை கர்நாடக அரசும், தனியார் பள்ளிகளின் தலைமையும் தமிழர்களுக்கு தரமறுக்கின்றன.
கோகாக் அறிக்கையின் தாக்கம், உலகமயமாக்கலின் அசூர பாய்ச்சல் ஆகியவற்றின் காரணமாக மூன்று தலைமுறை தமிழர்கள் தாய்மொழியை கல்வி உரிமையை இழந்துள்ளனர்.

கர்நாடக கல்வித் துறையின் ஆவணங்களின்படி 1978-79 கல்வி ஆண்டில் கர்நாடகாவில் இருந்த 267 தமிழ்வழி தொடக்கப்பள்ளிகளில் 76,309 மாணவர்கள் படித்துள்ளனர்.
100 -க்கும் அதிகமான உயர்நிலை பள்ளிகளில் 13,455 மாணவர்கள் படித்துள்ளனர்.
இந்த மாணவர்களுக்கு தமிழ் வழி கல்வியை போதிக்க 1706 தமிழ் ஆசிரியர்கள் இருந்தனர்.

2015-16 கல்வி ஆண்டில் மொத்தம் 8.35 லட்சம் மாணவர்கள் கர்நாடகாவில் 10-ம் வகுப்பு தேர்வை எழுதியுள்ளனர்.
இதில் 832 மாணவர்கள் மட்டுமே தமிழில் தேர்வு எழுதியுள்ளனர் (அதாவது 35 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய நிலையை ஒப்பிடுகையில் 5% கூட இல்லை).

இதே நிலை நீடித்தால் ஆப்பிரிக்க தீவுகளிலும், தென்னாப்பிரிக்காவிலும் வாழும் மொழியை இழந்த தமிழர்களைப் போல கர்நாடக தமிழர்களும் மாறிப் போய் விடுவார்கள்.

மொழிப்போர் தியாகிகளின் நினைவை அனுசரிக்கும் இந்த கறுப்பு ஜூலையில், கர்நாடகாவில் சிதறிக் கிடக்கும் அனைத்து தமிழ் அமைப்புகளும் ஒன்றிணைந்து தாய்மொழி கல்விக்காக செயலாற்ற வேண்டும்.

கருத்து மாறுபாடு, சாதி வேறுபாடு, வர்க்க பேதங்களை கடந்து தமிழர்கள் அனைவரும் ஒரே குடையின் கீழ் கைக்கோர்க்க வேண்டும்.

கர்நாடக அரசை மட்டுமே வெறுமனே குறைகூறிக் கொண்டிருப்பதை நிறுத்திவிட்டு, ஆக்கப்பூர்வமாக அணுக வேண்டும்.
தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களது வீட்டில் தொடங்கி தெருக்களிலும், மக்கள் கூடும் இடங்களிலும், வழிப்பாட்டு தளங்களிலும், திரையரங்குகளிலும், வணிக வளாகங்களிலும், ஐ.டி. கம்பெனிகளிலும் தாய்மொழியான தமிழை சொல்லி தர வேண்டும்.
தகவல் தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சிக்கேற்ப ஃபேஸ்புக், வாட்ஸ் அப், ஸ்கைப் உள்ளிட்ட சமூக வலைத்தளங்களின் மூலம் இளைய தலைமுறைக்கு தமிழை கொண்டு செல்ல வேண்டும்.

கர்நாடகாவில் தமிழ் மீண்டும் தளைப்பதற்கும் தமிழக அரசும், தமிழக அரசியல் கட்சிகளும், சமூக நல அமைப்புகளும் தாமதமின்றி நிரூற்ற வேண்டும்!
---------
மேலும் அறிய,

http://vaettoli.blogspot.com/2017/05/blog-post_3.html?m=0
கன்னடன் சுட்டுக்கொன்ற தங்கத் தமிழர்

vaettoli.blogspot.com/2017/05/blog-post_64.html
கோலார் தங்கவயல் - தமிழர் இழந்த புதையல்

vaettoli.blogspot.com/search/label/கோலார்?m=0

Saturday, 29 June 2019

எழுவர் தூக்கு விடயத்தில் வஞ்சகம் செய்த கருணாநிதி - பழ.நெடுமாறன் எழுத்துகளில்

எழுவர் விடுதலையை தடுத்த" துரோகி கருணாநிதி"


எழுவர் விடுதலையை கருணாநிதி எப்படியெல்லாம் தடுத்தார் என்பது ஐயா பழ நெடுமாறன் எழுதிய நூலிலிருந்து நமக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறது.

ராஜீவ்காந்தி கொலை வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட அனைவரையும் முழுதாக விடுவிக்க வேண்டும் என்பதில் மிகுந்த அக்கறை கொண்டு செயல்பட்டவர் ஐயா பழ நெடுமாறன் அவர்கள்.
அவர் இதற்காக பலரையும் ஒருங்கிணைத்து மிகப்பெரிய சட்டப்போராட்டம் நடத்தி, இப்போது இருக்கும் எழுவரை தவிர மீதி உள்ளவர்களை விடுதலை செய்ததில் ஐயாவின் பங்களிப்பு முக்கியமானது.


அப்படியானவர் தூக்கு கொட்டடியிலிருந்த பேரறிவாளன் சாந்தன் முருகன் நளினி ஆகியோர் மீதான தூக்குத் தண்டனையை ரத்து செய்து எப்படியாவது விடுவித்துவிட வேண்டும் என்ற நோக்கில் நாங்கள் என்னவெல்லாம் செய்தோம் என்பதை தினமணியில் கட்டுரையாக எழுதியுள்ளார். 

அதுவே தினமணி கட்டுரை என்ற நூலாக வெளிவந்துள்ளது. 

அதைப் படிக்கப் படிக்க, கருணாநிதி என்ற துரோகி எழுவர் விடுதலை விஷயத்தில் செய்த அத்தனை அயோக்கியத்தனத்தையும் புறிந்து கொள்ளமுடிகிறது.


சரி வாருங்கள் நூலுக்கு செல்வோம்.


-------


அவர்களை விடுவிக்க என்னவெல்லாம் செய்யலாம் என்று புறப்பட்ட போது முதலாவதாக முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் வி.வி.கிரி அவர்களின மருமகளும் மனித உரிமை ஆர்வலருமான மோகினி கிரி அம்மையார் அவர்களை சந்திக்க முடிவு செய்தோம் மோகினிகிரி சோனியா காந்தி அவர்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர் என்று அறிந்து, நாங்கள் அவர்களை சந்தித்தால் இந்த வழக்கு விரைவில் முடித்து அவர்களை வெளியில் எடுத்து விடலாம் என்று நம்பிக்கையோடு நாங்கள் அவர்களை சென்று சந்தித்தோம்.


அவரிடம் இந்த நால்வரின் மரண தண்டனை தொடர்பாக பேசினேன்.
அதன் விளைவாக அவர் இந்த நால்வரையும் சிறையில் சந்திக்க விரும்பினார்


வழக்கறிஞர் கோபியுடன் அவரை வேலூர் சிறைக்கு அனுப்பி வைத்தேன்.
இந்த நால்வரையும் மற்றும் ஆயுள் தண்டனை பெற்ற மூவரையும் சந்தித்துப் பேசிவிட்டு வந்த அவர் பெரிதும் நெகிழ்ந்து போய் இருந்தார்.
அதிலும் கற்றறிந்த நளினியின் சந்திப்பு அவர் உள்ளத்தையும் மிகவும் தொட்டிருந்தது. என்னிடம் அவர்களைப் பற்றி மிகவும் பாராட்டிப் பேசினார்.
திருமதி சோனியா அவர்களிடம் இது குறித்து பேசுவதாக கூறினார். அதன்படியே பேசி திருமதி சோனியா அவர்களும் இந்த நால்வருக்கும் கருணை காட்ட வேண்டும் என்று குடியரசுத் தலைவருக்கும் கடிதம் அனுப்பினார்.

இந்த நால்வரின் சார்பில் குடியரசுத் தலைவருக்கு கருணை மனுக்களை அனுப்பி வைத்தோம்


மேலும் டெல்லிக்கு சென்று பிரதமர் வாஜ்பாய் உட்பட அமைச்சர்கள் அனைவரையும் சந்தித்து முறையிடுவது என முடிவு செய்தோம், அதற்கிணங்க மணியரசன், தியாகு, கார்முகில் ஆகியோருடன் நானும் டெல்லி சென்று நண்பர் வைகோ அவர்களின் உதவியுடன் பிரதமர் வாஜ்பாய், உள்துறை அமைச்சர் அத்வானி, ராணுவத் துறை அமைச்சர் ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ் மற்றும் சட்டத்துறை அமைச்சர் ராம்ஜெத்மலானி மற்றும் பல்வேறு அமைச்சர்கள் அரசியல் தலைவர்கள் ஆகியோரை சந்தித்து மனுக்கள் அளித்தோம்.

சட்டத்துறை அமைச்சர் ஜெத் மாலினியை சந்தித்தபோது அவர் எங்களிடம்,

"ஏன் உங்கள் முதலமைச்சரே இதை செய்யலாமே என்று கூறினார்"


என்ன காரணத்தினாலோ அவர் தயங்குவதாக நாங்கள் தெரிவித்தபோது


"முதலமைச்சரின் தொலைபேசி எண்ணை கேட்டு வாங்கிக் கொண்டார், அவரே உடனடியாக அந்த எண்ணுடன் தொடர்பு கொண்டபோது சிறிது நேரத்தில் முதலமைச்சர் கருணாநிதி அவரிடம் பேசினார்


"எதற்காக தயங்குகிறீர்கள்" "தைரியமாக செய்யுங்கள்" " நான் உங்கள் பக்கம் இருக்கிறேன்" என்று ஜெத்மாலனி கூறினார் ஆனால் முடிவில்


"அவர் நீங்களே செய்யுங்கள் என்று கூறி பேச்சை முடித்துக் கொண்டார்" என்று எங்களிடம் கூறினார்.


திருமதி சோனியா காந்தி அவர்கள் நால்வருக்கும் கருணை காட்ட வேண்டும் என்று கடிதம் எழுதிய செய்திக்குப் பிறகு, நளினியின் தண்டனை மட்டும் குறைக்க கருணாநிதி முன் வந்தாரே தவிர மற்றவர்களின் தண்டனையை குறைத்து மரண தண்டனையை ஒழிக்க முன்வரவில்லை.


ஆனால் மரண தண்டனைக்கு எதிராக முழங்கியவர் கருணாநிதி.


ஈராக் அதிபர் சதாம் உசேன் தூக்கிலிடப்பட்ட போது அதை கண்டித்தவர் கருணாநிதி.


பாகிஸ்தான் சிறையில் வாடும் சரண்தீப் சிங் தூக்குத் தண்டனையை குறைக்க உலகநாடுகள் குரலெழுப்ப வேண்டும் என வேண்டுகோள் விடுத்து சிறந்த மனிதராக தன்னை காட்டிக் கொண்டவர் கருணாநிதி.


அண்மையில் சென்னையில் நடந்த மரண தண்டனைக்கு எதிரான கருத்தரங்கில் கலந்துகொண்ட முதல் அமைச்சரின் மகள் திருமதி கனிமொழி அவர்கள் தூக்கு மேடையின் நிழலில் நிற்கும் பேரறிவாளனின் நூலை வெளியிட்டு மரணதண்டனைக்கு எதிரான கருத்துக்களை கூறினார்.
இதன் மூலம் மரண தண்டனை எதிர்ப்பாளர்கள் புதிய நம்பிக்கை பெற்றார்கள்.


அண்ணா நூற்றாண்டில் தமிழ் நாட்டில் மரண தண்டனை பெற்றவர்கள் அனைவருக்கும் விடிவு காலம் பிறக்கும் என நம்பினர்.
ஆனால் அந்த நம்பிக்கை அடியோடு தொலைந்து விட்டது


உலக அளவில் மதிக்கப்படும் முன்னாள் நீதியரசர் வி.ஆர்.கிருஷ்ண ஐயர் அவர்கள் அண்ணா நூற்றாண்டில் பேரறிவாளன் உட்பட மூவருக்கும் கருணை காட்ட வேண்டும் என்று முதலமைச்சர் கருணாநிதிக்கு கடிதம் எழுதினார்.
ஆனால் அந்த கடிதத்துக்கும் அவர் எந்த மதிப்பும் தரவில்லை.

17 ஆண்டுகாலத்திற்கு மேலாக சிறையில் வாடும் இவர்களை விடுதலை செய்ய வேண்டும் என எழுத்தாளர்கள் கலைஞர்கள் கவிஞர்கள் கையெழுத்திட்ட வேண்டுகோள் கடிதத்தை தியாகு மற்றும் அவரது துணைவியார் திருமதி தாமரை ஆகியோர் முதலமைச்சர் கருணாநிதியை சந்தித்து கொடுத்த போது,


"தான் எதுவும் செய்வதற்கில்லை டெல்லி தான் முடிவு செய்ய வேண்டும் என்று கூறி அனுப்பிவிட்டார்.

எல்லோரிடமும் இவ்வாறு கூறுகிறார் இது உண்மையா இந்தக் கூற்றில் கொஞ்சமும் உண்மை கிடையாது.


கிரிமினல் சட்ட விதிகளின் மத்திய மாநில அரசுகளுக்கு பொதுவான பட்டியல் உள்ளன.
எனவே தமிழ்நாட்டில் மரண தண்டனையை ஒழிப்பது குறித்து சட்டத்தை தமிழக சட்டமன்றமே இயற்ற முடியும்


இதுதான் சட்டம் அறிந்த வல்லுனர்களின் கருத்தாகும்.
ஆனால் அவ்வாறு செய்வதற்கு முதலமைச்சருக்கு துணிவுமில்லை மனமுமில்லை


நால்வரின் கருணை மனுவை அன்றைய ஆளுநர் தள்ளுபடி செய்த போது உயர் நீதிமன்றம் அந்த ஆணை செல்லாது என்று தீர்ப்பளித்தது.
கருணை மனுக்கள் மீது முடிவு செய்யும் அதிகாரம் அமைச்சரவைக்கு உண்டு என்று கூறியும் அந்த அதிகாரத்தை பயன்படுத்த முதல்-அமைச்சர் கருணாநிதி முன்வரவில்லை அதைத் தட்டிக் கழித்தார்


அண்ணா நூற்றாண்டு விழாவிலும் அதையே செய்கிறார்.

மதுரையில் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியை சேர்ந்த மாநகராட்சி உறுப்பினரான லீலாவதியை பட்டப் பகலில் நட்டநடு வீதியில் படுகொலை செய்து ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்ட திமுகவினரை 7 ஆண்டுகளில் விடுதலை செய்ய அவரால் முடிகிறது இவர்களுக்காக ஆயுள் தண்டனை பெற்ற அனைவருமே 7 ஆண்டுகளில் விடுதலை பெற்று விட்டார்கள்.


தனது கட்சிக்காரர் களுக்காக சட்டத்தையே வளைத்தும், திறமை வாய்ந்த முதலமைச்சருக்கு நியாயத்தின் அடிப்படையில் கூட மரண தண்டனையை ஒழிக்க மனமில்லை.

வாய்ச்சொல் வீரராக சந்தர்ப்பங்களுக்கு ஏற்ப ஏமாற்றுபவராக விளங்கும் ஒருவரால் மனிதநேயத்தோடு ஒரு போதும் செயல்பட முடியாது என்பதைத்தான் அவர் நிரூபித்திருக்கிறார்.


பழ. நெடுமாறன்


தென்செய்தி


அக்டோபர் 1. 15. 2010


******************************

எம்மை பொறுத்தவரை கருணாநிதி ஒரு தெலுங்கு இனப் பற்றாளர்,
அத்தோடு சுயநலவாதி.
இந்த நால்வரையும் விடுதலை செய்தால் தனக்கு ஆயிரம் கோடி கிடைக்கும் என்றால் உடனே விடுதலை செய்திருப்பார்.


இல்லை பாதிக்கப்பட்டு தூக்கு கொட்டடியில் இருப்பவர்கள் தெலுங்கர்களாக இருந்தால் அவர் விடுதலை செய்து இருப்பார்.


கருணாநிதியை நாம் இப்படித்தான் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.


தமிழர் அல்லாத அனைவருக்கும் மனிதநேயம் காட்டுவார், இரக்கம் காட்டுவார், எல்லாம் காட்டுவார்.
தமிழர்கள் என்றால் 'செத்து ஒழியட்டும் நாய்கள்' என்று இருப்பார் அந்த துரோகி கருணாநிதி


இந்த மண்ணில் பிறக்கின்ற பச்சைத் தமிழ் குழந்தைகள் ஒவ்வொருவரும் இந்த கருணாநிதியின் துரோகம் பற்றியும்,
தெலுங்கு இன அரசியல் ஆதிக்கம் பற்றியும் தெரிந்து கொள்ளும் வரை எமது போராட்டம் தொடரும்.

அதியமான்

பொதுச் செயலாளர்


தமிழர் முன்னேற்ற கழகம்


Tuesday, 18 June 2019

திருமூலர் பார்வையில் பார்ப்பனர்

திருமூலர் பார்வையில் பார்ப்பனர்

சித்தர்கள் பார்ப்பனர்களை எதிர்த்ததாக கூறும் பலர் காட்டும் முக்கிய சான்று திருமூலர் பாடிய ஒரு பாடல். அது வருமாறு,

"பேர் கொண்ட பார்ப்பான் பிரான் தன்னை அர்ச்சித்தால்
போர் கொண்ட நாட்டுக்குப் பொல்லா வியாதியாம்
பார் கொண்ட நாட்டுக்குப் பஞ்சமும் ஆம் என்றே
சீர் கொண்ட நந்தி தெரிந்து உரைத்தானே."

இதன் பொருள் தம் பெயரால் மட்டுமே (அதாவது பெயருக்கு பார்ப்பனர் மற்றபடி ஒழுக்கமில்லாதவர்) பார்ப்பானராக இருப்பவர் இறைவனை அர்ச்சனை செய்தால் நாட்டுக்கும், அரசனுக்கும் வேதனைகளும், வியாதிகளும், பஞ்சமும் வந்துசேரும் என்பதை நந்தி என்பவர் கூறியதாக உரைக்கிறார்.

இந்த நந்தி யார்?
இவர் நிச்சயம் திருமூலரின் மதிப்பிற்குரிய குருவாகத்தான் இருக்கவேண்டும்.
இவர் இறைவனுடன் கலந்த அறவாழி 'அந்தணன்' என்றே திருமூலர் கூறுகிறார்.

"பிறவா நெறிதந்த பேரரு ளாளன்
மறவா அருள்தந்த மாதவன் நந்தி
அறவாழி அந்தணன் ஆதிப் பராபரன்
உறவாகி வந்தென் உளம்புகுந் தானே."

பூசை செய்வோர் பற்றிய திருமூலரின் இன்னொரு பாடலைப் பார்ப்போம்.

"சத்தியம் இன்றித் தனிஞானந் தானின்றி
ஒத்த விடயம்விட் டோரும் உணர்வின்றிப்
பத்தியும் இன்றிப் பரன்உண்மை யுமின்றிப்
பித்தேறும் மூடர் பிராமணர் தாம்அன்றே"

சத்தியம், ஞானம், இறையுணர்வு, பக்தி, இறைவிசுவாசம் போன்றவை இல்லாமல் தன்னைத்தாமே பிராமணர் என்போர் பித்தேறிய மூடரேயன்றி பிராமணராகார் என்கிறார் திருமூலர்.

என்றால் தகுதியுள்ள பிராமணரிடம் உண்மை, அறிவு, இறையச்சம் ஆகியன இருக்கும் என்று அவர்களை உயர்வாகத்தானே கூறியுள்ளார்?!

(மாலைத்தென்றல் Subash Kumar அவர்களது பதிவின் தழுவல்)

Wednesday, 22 May 2019

பதில்-படுகொலை

பதில்-படுகொலை

ஒரு உண்மையான தமிழனின் மனம் எப்போது ஆறும் தெரியுமா?!

2009 இனப்படுகொலைக்கு பதிலடியாக சிங்களவர் மீது பதில்-இனப்படுகொலை செய்யப்பட்ட  பிறகுதான்.

ஆம்!

என்றைக்கு தமிழர் படை சிங்களவர் படையை வென்று சிங்கள நாட்டைக் கைப்பற்றி 1,75,000 ஈழத்தமிழர் உயிருக்கு பதிலாக 2,00,000 சிங்கள மக்களை அதுவும் 2009 இல் எத்தனை குழந்தைகள், கர்ப்பிணிகள், முதியவர்கள், இளைஞர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனரோ
அதே எண்ணிக்கையிலான  சிங்கள குழந்தைகள், கர்ப்பிணிகள், முதியவர்கள், இளைஞர்கள் என
2 லட்சம் பேரை முள்ளிவாய்க்காலுக்கு அழைத்துச் சென்று படுகொலை செய்யவேண்டும்.

இதற்கான மக்களைத் தேர்வு செய்ய

1) சிங்கள இனவெறி அரசியல்வாதிகள், அவர்களது ரத்த உறவுகள் மற்றும் வாரிசுகள்;

2) களத்தில் முன்னின்ற சிங்கள ராணுவத்தினர், அவர்களது ரத்த உறவுகள் மற்றும் வாரிசுகள்;
சிங்கள இனவெறி புத்தபிக்குகள், அவர்களது ரத்த உறவுகள் மற்றும் வாரிசுகள்;

3) சிங்கள இனவெறி எழுத்தாளர்கள் , பேச்சாளர்கள், அவர்களது ரத்த உறவுகள் மற்றும் வாரிசுகள்;

4) சிங்கள இனவெறி இயக்கங்கள் மற்றும் கட்சிகளில் முக்கிய பொறுப்பாளர்கள், அவர்களது ரத்த உறவுகள் மற்றும் வாரிசுகள்;

5) சிங்கள இனவாத கட்சிகளுக்கு அதிகம் வாக்களித்த தொகுதி மக்கள்

ஆகியோரைப் பட்டியலிட்டு அதில் 2009 இனப்படுகொலையில் ஒவ்வொருவரும் வகித்த பங்கு அடிப்படையில் வரிசைப்படுத்தி தேர்வு செய்யவேண்டும்.

பதில்-இனப்படுகொலை நிகழ்வதற்கு முன் கடைசிநேரத்தில் உலகிற்கு அறிவித்துவிட்டு செய்யவேண்டும்.

அதாவது மேற்கண்ட இனப்படுகொலைகார கூட்டத்தை முள்ளிவாய்க்காலில் நிறுத்தி பிறகு உலகிற்கு அறிவித்துவிட்டு,
எப்படி உலகமே பார்க்க பயங்கரமான மற்றும் தடைசெய்யப்பட்ட ஆயுதங்களை பயன்படுத்தி ஒன்றே முக்கால் லட்சம் தமிழர்களைக் கொன்றனரோ
அதே போல இரண்டு லட்சம் சிங்களவரைக் கொல்லவேண்டும்.

அதை நிகழ்படமெடுத்து இணையங்களில் வெளியிடவும் வேண்டும்.
கொலையானோர் பெயர் பட்டியல் மற்றும் காரணம் ஆகியனவும் வெளியிடப்பட வேண்டும்.

இதன்மூலம் "ஒரு இனத்தை அழித்து இன்னொரு இனம் செழிப்பாக வாழமுடியாது" என்கிற பாடத்தை இந்த உலகம் கற்கவேண்டும்.

அப்போதுதான் ஒரு உண்மையான தமிழனின் மனம் ஆறும்.

தமிழர்நாடு!
இரும்பு நாடு!

Thursday, 16 May 2019

கிருஷ்ணசாமி போட்ட வேடம் கலைந்தது

கிருஷ்ணசாமி போட்ட வேடம் கலைந்தது

பதிவு: Kasi Krishna Raja

நரியின் வேடம் கலைந்தது....

கிருஷ்ணசாமி யின் தந்தை ஒரு தெலுகு அருந்ததியர் (சக்கிலியர்).
வளர்த்தவர் தான் குடும்பன் என்று கோர்ட்டுக்கு தாக்கல் செய்த பிராமண பத்திரம் ஒன்றின் copy...

பழந்தமிழ் குலங்களை உள்ளிருந்து கைப்பற்றி ஆளும் வடுக வித்து...
----------
ஏற்கனவே நான் வெளியிட்ட சான்றுகளைக் காண,
தேடுக : கிருஷ்ணசாமி எனும் சுயநலத் தெலுங்கர் வேட்டொலி

படம்:
Dr.Krishnasamy cannot claim karjppakudumban as his father. Actually one Mr.Rangarajan who belonged to Madari cummunity is the  biological father of .Krishnasamy....

... father Rangarajan and mother Thamarai both are belong to Madari cummunity (Arunthayhiyar)

கையொப்பம்
நகர நிலவரித் திட்டம்
கோயம்புத்தூர் (தெற்கு)

கையொப்பம்
வட்டாட்சியர்
கோவை (தெற்கு)

Monday, 13 May 2019

தமிழர்நாட்டில் இனச்சான்றும் குடியுரிமையும்

தமிழர்நாட்டில் இனச்சான்றும் குடியுரிமையும்

நீங்கள் உயிருடன் கண் முன்னே நிற்கிறீர்கள்.
உங்களிடம் கேட்டால் உங்கள் பெயர், முகவரி, தகப்பனார் பெயர், பூர்வீகம் என அனைத்தையும் சொல்லமுடியும்.

இருந்தும் உங்களிடம் ஒரு அதிகாரி அடையாள அட்டை கேட்டால் அதைக் காட்டாமல்
"சக மனிதன் மீது நம்பிக்கை இல்லையா?" என்று எதிர்கேள்வியா கேட்பீர்கள்?!
மாட்டீர்கள்தானே?!

ஏனென்றால் ஆவணத்தில் இருப்பதுதான் மாற்றமுடியாத சான்று.
அதுதான் நம்பகமான சான்று.

ஒருவன் வருகிறான்.
"நான் தமிழன்" என்று கூறுகிறான்.

அவனிடம் இனச்சான்று இல்லை.
இனத்தின் உட்பிரிவான சாதிச்சான்றுதான் உள்ளது.

அதை காட்டச்சொல்லி கேட்டால் எரிந்துவிழுகிறான்.
"என் உறுதிமொழியை மட்டும் நம்பி தமிழனாக ஏற்றுக்கொள்" என்கிறான்.

அவனை நம்ப முடியுமா?!

சாதிச்சான்று வேறு எங்குமே காட்டப்படுவதில்லையா?!

சாதியை வெளிப்படையாகக் கூறாதவர்கள் ஒன்று வந்தேறிகளாக இருக்கவேண்டும்.
அல்லது தம் சாதி பற்றிய தாழ்வு மனப்பான்மை கொண்டவராக இருக்கவேண்டும்.
அல்லது வந்தேறிகளுக்கு தம் இனத்தைச் சுரண்ட வாய்ப்பளிப்போராக இருக்கவேண்டும்.

இம்மூவருமே தமிழினத்துக்கு கேடு செய்பவர்கள்!

எனவே தமிழர்நாடு தனியரசு அமைந்து ஒருவருக்கு சாதிச்சான்றுக்கு பதில் "தமிழர்" என்கிற இனச்சான்று கிடைக்கும்வரை சாதிதான் இனச்சான்று.
இந்த தெளிவு தமிழர் அனைவருக்கும் வேண்டும்.
அதுவரை "சாதி ஒழிப்பு" பற்றி பேசாமல் "சாதிய சமத்துவம்" பற்றித்தான் பேச வேண்டும்.

தமிழர்நாடு தமிழினத்தவர்க்கு இனச்சான்று அளித்த பிறகு சாதி அடையாளத்தைக் கைவிடுதல் அவசியம்.

என்றால் அதற்குப் பதில் எதைக் கைக்கொள்வது?!
சாதிதாண்டிய "ஊர்ப்பாசம்" நம் அனைவருக்குமே உள்ளது.

எனவே அதன்பிறகு சாதிப் பட்டத்திற்கு பதில் பிறந்த ஊர் பெயரை பின்னொட்டாகப் பயன்படுத்தலாம்.
(தமிழர்நாடு சான்றளிக்கும்போது அவரவர் தாம் பிறந்த ஊரைக் கூறி பெயரை பதிவு செயதுகொள்ள வேண்டும்.
அதன்பிறகு வேறு ஊருக்கு இடம்பெயர்ந்தாலும் மாற்றக்கூடாது.
தலைமுறை தாண்டியும் தந்தைவழியில் பயன்படுத்தவேண்டும்.
இது ஒன்றும் புதிதில்லை.
முன்பெல்லாம் ஊர், தந்தை பெயர், பிறகு தமது பெயர் என்றவாறே எழுதுவர்.
எ-டு ம.பொ.சி.
நாம் அதையே சிவஞானம் மயிலாப்பூர் என்றவாறு ஆக்குகிறோம்.
இதன்மூலம் தமிழர்நாடு அரசு அமைந்தபோது அவரவர் எந்தெந்த ஊரில் பிறந்தவர் என்பது பதிவாகி அவரது வம்சத்திற்கு பூர்வீக அடையாளம் கடத்தப்படும்.)

ஊர்ப்பெயரை போட்டுக்கொள்ளும் உரிமை தமிழர்நாட்டில் பிறந்த தமிழரல்லாதாருக்கும் உண்டு.
[இது தமிழரல்லாதார் தானும் தமிழரென ஏமாற்ற வாய்ப்பளிக்கிறது.
இருந்தாலும் வேறு வழியில்லை. தமிழர்நாடு தமிழர் கட்டுப்பாட்டில் வந்தபிறகு தமிழ்ச் சாதி அல்லாதார் அனைவரும் வெளியேற்றப் படுவர்.
(தமிழர் விடுதலைக்கு அதிலும் ஆரம்பம் முதலே தோள்கொடுத்த தமிழரல்லாதார் மட்டும் விதிவிலக்கு.)
அப்படி வெளியேற்ற முடியாத பட்சத்தில் தமிழர் விடுதலைக்கு ஆரம்பத்தில் இருந்தே உதவாத மற்றும் கடைசி நேரத்தில் வந்து தமிழ்தேசியத்தில் ஒட்டிக்கொண்ட தமிழ்ச்சாதி அல்லாதாருக்கு குடியுரிமை வழங்கக் கூடாது.
ஊர்ப்பெயரை பயன்படுத்துவதையும் தடைசெய்யவேண்டும்.]

தமிழர் விடுதலைக்கு ஆரம்பம் முதலே தோள்கொடுத்த தமிழரல்லாதாருக்கு "தமிழர்நாட்டு குடிமகன்" என்கிற சான்று கிடைக்கும்.
இத்தகையோர் தமது இனத்திற்கான சான்று வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.
அவ்வாறு "தெலுங்கர்", "கன்னடர்",  "மலையாளி" என்றவாறு வாங்க விரும்பாதோர் "வெளியினத்தவர்" என்கிற சான்றை வாங்கிக் கொள்ளலாம்.

உலகில் உள்ள அனைத்து தமிழருக்கும்"தமிழர்" என்கிற சான்று தமிழர்நாட்டு தூதரகம் மூலம் ஆய்வுசெய்து வழங்கப்படும்.
(இதற்குப் பத்தாண்டுகள் வரை எடுத்துக் கொள்ளலாம்)
அவர் தமிழர்நாட்டில் பிறந்தவர் என்றாலோ அல்லது தமிழர்நாட்டில் குடியேறினாலோ "தமிழர்நாட்டுக் குடிமகன்" சான்றும் கிடைக்கும்.

தமிழர்நாட்டில் குடியேறும் தொலைதூரத் "தமிழர்" ஊர்ப் பூர்வீகம் தெரியாவிட்டால் பூர்வீக வட்டம், மாவட்டம், அல்லது (பாண்டி, சோழம், கொங்கு, தொண்டை, ஈழம் போன்ற) மண்டலம் ஆகியவற்றை இணைத்துக் கொள்ளலாம்.
இல்லாவிடில் "தமிழ்" என்றே இட்டுக்கொள்ளலாம்.
தொலைதூரம் வசிக்கும் "தமிழர்" தமது குழந்தை பிறந்ததும் அதன் 5 வயதுக்குள் தமிழர்நாடு வந்து அல்லது தமிழர்நாட்டு தூதரகம் சென்று "தமிழர்" என்கிற சான்று வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.
(அக்குழந்தையின் தாத்தா-பாட்டிகள் நால்வரில் மூவராவது "தமிழர்" அல்லது "தமிழ்ச்சாதி" ஆக இருக்கவேண்டும்)

வெளிநாட்டு தமிழரல்லாதார் தமிழர்நாட்டில் குடியேறினால் தமது இனத்தின் பெயரைக் கூறி இனச்சான்று வாங்கவேண்டும்.
பிறந்த இடத்தைக் கூறி பட்டப் பெயரும் கொண்டு பெயர்மாற்றம் செய்யவேண்டும்.
இவர்கள் எத்தனை ஆண்டுகள் வேண்டுமானாலும் தங்கலாம் பணிபுரியலாம்.
ஆனால் குடியுரிமை ("தமிழர்நாட்டு குடிமகன்" எனும் சான்று) கிடைக்காது.
இவர்களுக்கு பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கும் குடியுரிமை கிடைக்காது.

"தமிழர்நாட்டு குடிமகன்" வேறுநாட்டில் நிரந்தரமாக குடியேறிவிட்டால் அவருக்கு அங்கே பிறக்கும் பிள்ளைகளுக்கு "தமிழர்நாட்டு குடிமகன்" எனும் சான்று கிடைக்காது.
ஆனால் அவர் "தமிழர்" எனும் சான்று வைத்திருப்பின் அவரது பிள்ளைகளுக்கு "தமிழர்" எனும் சான்று கிடைக்கும்.
(அக்குழந்தையின் தாத்தா-பாட்டி நால்வரில் மூவர் தமிழராக இருக்கவேண்டும்).

ஒரு "தமிழர்" ஒரு "தமிழரல்லாதவரை" திருமணம் செய்தால் அவரது வாரிசு "அரைத்தமிழர்" என்று சான்று பெறும்.
ஒரு "அரைத்தமிழர்" ஒரு "தமிழரை" திருமணம் செய்தால் மட்டுமே அவர்களது வாரிசுகள் "தமிழர்" என்ற சான்று பெறுவர்.

சுருக்கமாக,
தமிழர்நாடு தனியரசு அமையும்வரை சாதியே சான்று.
அதன்பிறகு,
சாதிக்கு பதில் இனம்.
பட்டத்திற்கு பதில் ஊர்.
தமிழருக்கும் தமிழருக்கு உதவியவருக்கும் மட்டுமே குடியுரிமை.
முடிந்தவரை தன்னினத்தில் திருமணம்.