Friday, 12 June 2020
மின்வாரிய வேலைவாய்ப்பு 300 இல் 39 வேற்றினத்தார் கையில்
Monday, 8 June 2020
பிராமணரல்லாதோர் என்றாலே தமிழரல்லாதோர்
வாசுதேவ ராஜா (தெலுங்கர்)
முகம்மது அபிபுல்லா (உருது)
முகம்மது ஊஸ்மான் (தமிழர்)
எம். கிருஷ்ணன் நாயர் (மலையாளி)
சி.சங்கரன் நாயர் (மலையாளி)
அப்துல் ரகீம் (உருது)
சி.கிருஸ்ணன் (தெலுங்கர்)
எம்.வெங்கடசுப்பா ராவ் (தெலுங்கர்)
சி.மாதவன் நாயர் (மலையாளி)
பண்டாலை (மலையாளி)
கே.சுந்தரம் செட்டியார் (தமிழர்)
வி.பாண்டுரங்க ராவ் (தெலுங்கர்)
பி.வெங்கடரமணராவ் நாயுடு (தெலுங்கர்)
கே.பி.லட்சுமணன் (தெலுங்கர்)
முகமது அப்துல் ரஹ்மான் (உருது)
பி. சோமையா (தெலுங்கர்)
சி.குன்றிராமன் (மலையாளி)
முகமது சாகிபுதீன் (உருது)
எம் டேவிட்தாஸ் (மலையாளி)
வேப்பா ராமேசம் (தெலுங்கர்)
யாகியா அலி சாகிப் (உருது)
பி.சத்தியநாராயண ராவ் (தெலுங்கர்)
பி.கோவிந்த மேனன் (மலையாளி)
கே.சுப்பாராவ் (தெலுங்கர்)
அப்துல் ரகீம் (உருது)
வேப்பா ராமேசம் (தெலுங்கர்)
எம்.வெங்கடப்ப ராவ் (தெலுங்கர்)
சி.மாதவன் நாயர் (மலையாளி)
முகமது பஸ்லுல்லா (உருது)
டி. ஆனந்த ராவ் (தெலுங்கர்)
ஜே. வெங்கட நாராயணா (தெலுங்கர்)
பி.வி.ஹரிராவ் (தெலுங்கர்)
டாக்டர் பி.சுந்தர்ராஜ் (தெலுங்கர்)
ஆர்.டி.என். சிம்மன் (தெலுங்கர்)
வி.பாண்டுரங்க ராவ் (கன்னடர்)
எஸ்.ஜி.செங்கோடையன் (தமிழர்)
முகமது மூசாகான் (உருது)
பண்டாலே (மலையாளி)
கே.எஸ்.நாயர் (மலையாளி)
---------
எம்.கிரியப்பா (கன்னடர்)
-------
எஸ்.வி.ராமமூர்த்தி (தெலுங்கர்)
டாக்டர் பி.பி. டே (வங்காளி)
சி.எஸ்.ஹெச்மாடி (கன்னடர்)
சி.கே.விஜயராகவன் (மலையாளி)
கே.ராமுண்ணி மேனன் (மலையாளி)
எம்.கரீம் அப்துல்லாம் (உருது)
-------
பி.வி.சுப்பாராவ் (தெலுங்கர்)
டாக்டர். ஆர்.எம்.மேத்யூ (மலையாளி)
எம்.எஸ்.செகநாயகலு (தெலுங்கர்)
ஏ.வி.பாத்ரோ (தெலுங்கர்)
சி.கே.விஜயராகவன் (மலையாளி)
டாக்டர். பி.வி. செரியன் (மலையாளி)
சி.கே.விஜயராகவன் (மலையாளி)
அன்று இருந்த தமிழின அரசியல் தலைவர்கள் கண்ணிருந்தும் குருடராக இதை வேடிக்கை பார்த்தபடி இருந்தனர்.
-----
கனம் கே.சீனிவாச ஐயங்கார் (தமிழர்)
சி.வி.குமாரசாமி சாஸ்திரி (தமிழர்)
சி.வி.அனந்தகிருஷ்ண ஐயர் (மலையாளி)
எஸ்.வரதாச்சாரியார் (தமிழர்)
கே.எஸ்.கிருஷ்ணசாமி ஐயங்கார் (தமிழர்)
எம்.பதஞ்சலி சாஸ்திரி (தமிழர்)
என்.சந்திரசேகர ஐயர் (தமிழர்)
வி.கோவிந்த ராசாச்சாரி (தமிழர்)
சி.கிருஷ்ணசாமி ராவ் (தமிழர்)
வி.வி.சீனிவாச ஐயங்கார் (தமிழர்)
சி.வி.விஸ்வநாத சாஸ்திரி (தமிழர்)
சி.ஆர். திருவேங்கடாச்சாரியார் (தமிழர்)
வி.பாஷ்யம் ஐயங்கார் (தமிழர்)
சி.என்.குப்புசாமி ஐயர் (தமிழர்)
ஜி. சுந்தரம் (தமிழர்)
எல்.வெங்கடகிருஷ்ண ஐயர்
சர்.டி.சதாசிவ ஐயர் (தமிழர்)
பி.ராஜகோபாலாச்சாரி (தமிழர்)
சர்.சி.பி. ராமசாமி ஐயர் (தமிழர்)
டி.ஆர்.வெங்கடராம சாஸ்திரியார் (தமிழர்)
கே.சீனிவாச ஐயங்கார் (தமிழர்)
எஸ்.சீனிவாச ஐயங்கார் (தமிழர்)
சர்.சி.பி.ராமசாமி ஐயர் (தமிழர்)
டி.ஆர்.வெங்கடராம சாஸ்திரியார் (தமிழர்)
சி.வி.அனந்த கிருஷ்ண ஐயர் (தமிழர்)
அல்லாடி கிருஷ்ணசாமி ஐயர் (தெலுங்கர்)
அவர்கள் மீதான இனவெறுப்பினை நேரடியாகக் காட்டாமல் முதலில் அவர்களை "பிராமண ஆதிக்கம்" என்ற பெயரில் பிற தமிழரிடமிருந்து பிரித்தனர் வேற்றினத்தவர்.
ம.பொ.சி அவர்கள் எழுதிய 'தமிழகத்தில் பிறமொழியினர்' நூல்)
Tuesday, 26 May 2020
இழுபறியில் கச்சத்தீவு!
பாண்டியர் வாரிசுரிமைப் போரில் குலசேகர பாண்டியன் கை ஓங்கியிருந்தது.
இதனால் பராக்கிரம பாண்டியன் சிங்கள மன்னன் பராக்கிரமபாகுவின் உதவியை நாடுகிறான்.
பராக்கிரம பாண்டியனுக்கு ஆதரவாக இலங்கை படை லங்கபுர என்பவர் தலைமையில் 1170 இல் தமிழகத்தில் தரையிறங்குகிறது.
அதற்குள் பராக்கிரம பாண்டியன் தோற்கடிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டு விடுகிறான்.
இருந்தாலும் இறந்த அவனின் மகனான வீரபாண்டியனை அரியணையில் அமர்த்த சிங்கள மன்னர் உத்தரவிடுகிறார்.
ஏற்கனவே உள்நாட்டுப் போரில் நிலைகுலைந்து கிடந்த பாண்டிய நாட்டின் மீது சிங்களப் படைகள் தாக்குதல் நடத்தி ராமநாதபுரத்திலிருந்து மதுரை வரை கைப்பற்றி வீரபாண்டியனை அரியணையில் அமர்த்துகின்றன.
குலசேகர பாண்டியன் சோழர்கள் ஆதரவை நாடி மிகவும் போராடி மீண்டும் பாண்டிய நாட்டை மீட்கிறான்.
ஆனாலும் குறுகிய காலத்திலேயே உயிரிழக்கிறான்.
மீண்டும் சிங்களப் படை ஆதரவுடன் வீரபாண்டியன் தரப்பு கலகம் விளைவிக்க சோழ மன்னனான மூன்றாம் குலசேகரன் அவர்களை அடக்குகிறான்.
சிங்கள தலையீட்டையும் முற்றாக ஒழிக்கிறான்.
இறந்த குலசேகரனின் மகனை ஆட்சியில் அமர்த்துகிறான்.
இவ்வாறாக தமிழகத்தில் சிங்களத் தலையீடு முடிவுக்கு வருகிறது.
1170 முதல் 1184 வரை இந்த வாரிசுரிமைப் போர்கள் நடந்துள்ளன.
இந்தக் காலத்தில் சோழர்கள் போரில் தலையிடும் வரை அதாவது 1178 வரை ராமநாதபுரம் பகுதியில் சிங்களர் தங்கியிருந்து நேரடி ஆட்சி செய்துள்ளனர்.
அப்போது பொலன்னறுவை மன்னனான நிசங்க மல்லன் ராமநாதபுரம் கோவிலுக்கு கச்சத்தீவை தானமாகக் கொடுத்த கல்வெட்டு உள்ளது.
இதுவே கச்சத்தீவு விவகாரத்தில் இலங்கைக்கு சாதகமாக இருக்கும் பழமையான சான்று ஆகும்.
புத்த மதத்தை பின்பற்றினாலும் ராமநாதபுரம் கோயிலுக்கு சில திருப்பணிகள் செய்துள்ளான் இந்த சிங்கள மன்னன்.
(அப்படிப் பார்த்தாலும் கச்சத்தீவு இராமநாதபும் கோவிலின் சொத்துதான்)
1531-ம் ஆண்டு எழுதப்பட்ட ஒரு செப்பு பட்டயத்தில், ‘கச்சத் தீவு சேதுபதி மன்னர்களின் ராஜ்ஜியத்துக்கு உட்பட்ட பகுதி” என குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
1882 இல் ராமநாதபுரம் சேதுபதி மன்னருக்குச் சொந்தமான 8 தீவுகளை ஆங்கிலேயரின் கிழக்கிந்திய கம்பெனி குத்தகைக்கு எடுத்துள்ள ஆவணம் உள்ளது.
1899-ல் ஏ.ஜெ. ஸ்டூவர்ட்டு எழுதிய "சென்னை ராசதானியிலுள்ள திருநெல்வேலி மாவட்ட மானுவல்" எனும் ஆவணமும் கச்சத்தீவு இராமநாதபுரத்தின் பகுதி என்றே உள்ளது.
அதன்பிறகு 1913 இல் கீழக்கரையைச் சேர்ந்த அப்துல் காதர் என்பவர் கச்சத்தீவு, மணலித் தீவு, குத்துக்கல் தீவு ஆகிய மூன்று தீவுகளை இராமநாதபுரம் (ஆங்கிலேயக்) கலெக்டரிடம் குத்தகைக்கு எடுத்த ஆவணமும் உள்ளது.
இதில்தான் தமிழக மீனவர்களுக்கு கச்சத்தீவு பகுதியில் மீன்பிடி உரிமை உள்ளதாக இருக்கிறது.
1915 இல் ஆங்கிலேயர் வெளியிடும் மாவட்டவாரி ஆவணங்களில் "இராமநாதபுரம் மாவட்ட மேனுவல்" ஆவணத்தில் கச்சத்தீவு மதராஸ் மாகாணத்தின் பகுதி என்று உள்ளது.
1921 இல் ஆங்கிலேயர் வகுத்த மீன்பிடி எல்லையில் கச்சத்தீவு பாதி மதராசுக்கும் பாதி இலங்கைக்கும் என வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது.
இதன்பிறகு 1925 இல் ஒரு ஒப்பந்தம் மூலம் அப்போதைய மதராஸ் மாகாண மீன்வளத்துறை இலங்கை மீன்வளத்துறைக்கு கச்சத்தீவின் மீதான மீன்பிடி உரிமையைக் கொடுத்துள்ளது.
அதன்பிறகு 1929 இல் இது மீண்டும் இராமநாதபுரத்திற்கு சொந்தமான பகுதி என இராமநாதபுரம் மாவட்ட மேனுவல் ஆவணத்தில் உள்ளது.
இதை 1933 ஆண்டில் வெளிவந்த ராமநாதபுரம் மாவட்ட மேனுவல் புள்ளிவிபரங்களும் இடம்பெற்றுள்ளன.
1939 இல் தொண்டி அருகே உள்ள நம்புதாளை என்ற ஊரை சேர்ந்த சீனிகுப்பன் என்பவர் கச்சத்தீவில் "புனித அந்தோனியார் ஆலயத்தைக்" கட்டினார்.
1947 இல் கச்சத் தீவை முகம்மது என்பவர் லீஸ் ஒப்பந்தம் மூலம் குத்தகைக்கு எடுத்துள்ளார்.
அந்த ஆவணம் எண் 278/1948 ஆக இராமேஸ்வரம் பதிவாளர் அலுவலகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
கச்சத்தீவு இராமேஸ்வரத்தின் எல்லைக்குட்பட்ட வருவாய் கிராமம் என்றிம் கச்சத்தீவின் சர்வே எண் 1250 என்றும் அரசாணை (G.O. No. 2009) 11.08.1949 ல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
அதாவது சான்றுகள் அடிப்படையில் அதிகமான சான்றுகள் தமிழகத்திற்கே ஆதரவாக உள்ளன.
1974 வரை இலங்கை கச்சத்தீவு மீது உரிமை கோரவில்லை.
அதன்பிறகு இந்திரா காந்தி காலத்தில் அணுகுண்டு பரிசோதனை செய்யப்பட்டபோது இந்தியாவிற்கு ஆதரவாக நிற்க இலங்கை கச்சத்தீவை பேரம் பேசி வாங்கியது.
அதன்படி 28.06.1974 இல் கச்சத் தீவை இந்தியா இலங்கைக்கு தாரை வார்த்தது.
இந்தியா மற்றும் இலங்கை பிரதமர்கள் கையெழுத்திட்ட அந்த ஒப்பந்தத்தில்,
தமிழக மீனவர்களுக்கு கச்சத் தீவை ஒட்டி மீன் பிடித்துக் கொள்ளவும், வலைகளை உலரவைக்கவும் ஒய்வு எடுத்துக்கொள்ளவும் அனுமதி வழங்கப்பட்டு இருந்தது.
இது தவிர, கச்சத்தீவில் உள்ள புனித அந்தோணியார் ஆலய ஆண்டு திருவிழாவில் கலந்து கொள்ளவும் உரிமை வழங்கப்பட்டிருந்தது.
23.03.1976 இல் இந்திய - இலங்கை நாடுகளுக்கு இடையேயான மேற்கண்ட ஒப்பந்தம் மறு ஆய்வு செய்யப்பட்டு போடப்பட்ட சீராய்வு ஒப்பந்ததில் இந்திய மீனவர்களுக்கு கச்சத்தீவு பகுதியில் மீன்பிடி உரிமை கிடையாது என்று மாற்றிவிட்டனர்.
இந்திரா காந்தி தலைமையிலான மத்திய அரசின் இந்த நயவஞ்சகத்தை அப்போது மட்டுமல்ல அதன்பிறகும் கூட எதிர்த்து பேசியதில்லை கருணாநிதி.
அதன்பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த எம்.ஜி.ஆர் இதுபற்றி மூச்சுகூட விடவில்லை.
எம்ஜிஆரின் ஆட்சிக் காலத்தில் 1983 இல் இராமநாதபுரம் எல்லை மாற்றம் செய்யப்பட்டு கச்சத்தீவு தமிழக வரைபடத்தில் இருந்து நீக்கப்பட்டது
(மாவட்ட ஆட்சியரின் உத்தரவு எண்: RCF 23-75/83).
1983 கறுப்பு யூலை கலவரத்திற்குப் பின சிங்கள கடற்படை கச்சத்தீவு அருகே தமிழக மீனவர்களைத் தாக்குவதும் சிறைபிடிப்பதும் கொலைசெய்வதும் அத்திகரித்தது.
பல நூறு அப்பாவி மீனவர்கள் கொல்லப்பட்டு பல ஆயிரம் பேர் ஊனமாக்கப்பட்ட பிறகு இது தமிழகத்தின் முக்கியப் பிரச்சனை ஆனது.
இதன்பிறகு இப்பிரச்சனையைக் கையிலெடுத்த ஜெயலலிதா குறிப்பிடத்தக்க நடவடிக்கைகள் செய்தார்.
1994 இல் ஆட்சியில் இருந்தபோது கச்சத்தீவை குத்தகைக்காவது எடுக்கவேண்டும் என்று மத்திய அரசை வலியுறுத்தினார்.
2004 இல் ஆட்சியில் இருந்தபோது பிரதமருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்.
ஆனால் 2008 எதிர்க்கட்சியாக இருந்தபோது ஜெயலலிதா தொடுத்த வழக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.
மேற்படி கச்சத் தீவு தாரை வார்ப்புக்கு இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் இரு அவைகளைக் கூட்டி ஒப்புதல் பெறப்படவில்லை அதனால் அவ்விரு ஒப்பந்தங்களும் செல்லாது என்றும் அவற்றை ரத்து செய்யவும் வழக்கு தொடுத்தார்.
இதில் 1960-ல் மேற்கு வங்காளத்தின் ஒரு பகுதியை பாகிஸ்தானுக்கு மத்திய அரசு கொடுக்க முயன்றபோது அதைத் தடுத்து உத்தரவிட்ட உச்ச நீதீமன்றத் தீர்ப்பை மேற்கோளும் காட்டியுள்ளார்.
மேலும் CONVENTION OF LAW OF THE SEA ன் படி ஐ.நா. சபையின் முடிவுகளையும் முன்வைத்தார்.
2011 இல் கச்சத்தீவு தாரைவார்ப்பு ஒப்பந்தங்களை ரத்துசெய்ய சட்டமன்றத்தில் தீர்மானமும் நிறைவேற்றினார்.
அதாவது ஜனநாயக முறைப்படி ஒரு மாநில முதல்வரால் என்ன செய்யமுடியுமோ அவற்றை செய்துள்ளார் ஜெயலலிதா.
ஆனாலும் தீர்வு கிடைக்கவில்லை.
10.12.1984 இல் ராமேஸ்வரம் மீனவர் முனியசாமி என்பவர் இலங்கை கடற்படை நடத்திய துப்பாக்கிச் சூட்டில் கொல்லப்பட்ட முதல் நபர்.
அன்றிலிருந்து 09.10.2017 இல் இந்தி தெரியாததற்கு இந்திய கடற்படையே அக்கரைப்பேட்டை மீனவர் செந்தில்குமாரைச் சுட்டதுவரை சுமார் முவ்வாயிரத்திற்கும் அதிகமான கடற்படை தாக்குதல்களை தமிழக மீனவர்கள் சந்தித்துள்ளனர்.
தமிழக அரசின் அறிக்கைப்படி சுமார் 400 தமிழக மீனவர்கள் இலங்கை கடற்படையால் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்.
ஆனால் பலி எண்ணிக்கை கணக்கு 800 வரை இருக்கும்.
சிங்கள மீனவர்கள் ஹிந்திய கடற்படை ஆதரவுடன் சென்னை வரைவந்து மீன்பிடித்துச் செல்கின்றனர்.
ஆனால் தமிழக மீனவர்கள் வெறும் 17 கி.மீ தூரத்தில் உள்ள கச்சத்தீவு வரை கூட போகமுடியாமல் தவிக்கின்றனர்.
கச்சத்தீவின் நாற்புறமும் தமிழர் தாய்நிலமே!
கச்சத்தீவுக்கு தொடர்பே இல்லாத சிங்களவரும் ஹிந்தியரும் தமிழர் நிலப்பகுதியைப் பறித்து தமிழர்களைக் கொலைசெய்வது எந்த விதத்தில் நியாயம்?!
ஜனநாயகத்தில் தீர்வை எட்டமுடியாத நிலையில் வேறு எதைத்தான் நாம் கையிலெடுப்பது?!
Sunday, 10 May 2020
பல்லவர் கட்டிய திருப்பதி
ஆனால் திருப்பதி வரலாறு என்றாலே நினைவுக்கு வந்து நிற்பவர் சாது சுப்பிரமணிய சாஸ்திரி ஆவார்.
இதில் பெரும்பாலானவை தமிழ் மொழியில் உள்ளன.
அதற்கு அடுத்ததாக கன்னட கல்வெட்டுகள் உள்ளன.
தெலுங்கு கல்வெட்டுகள் சிலவையே!
இதில் கி.பி. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த மற்றொரு பழமையான பல்லவர் கல்வெட்டும் மறைக்கப்பட்டது.
Friday, 17 April 2020
இலக்கியத்தில் வடமேற்கு மலைகள்
ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை ஒரு குறிப்பிட்ட மொழியினர் உரிமை கோர முதன்மையான தேவை இலக்கியச் சான்று ஆகும்.
அப்படி இலக்கிய அடிப்படையில் தற்போதைய கேரளா மட்டுமல்லாது அதையும் தாண்டி கர்நாடகாவின் மைசூர், கூர்க் ஆகியவற்றுடன் சிக்கமகளூர் வரை நமக்குச் சொந்தமானது என்றாகிறது.
மைசூர் எனும் எருமைநாடு பற்றி ஏற்கனவே பார்த்தோம்.
தற்போது மலைகள் பற்றி பார்ப்போம்.
நளிமலை :-
நீலகிரி மாவட்டத்தில் ஒருபக்கத்தில் இருந்து கன்னடரும் இன்னொரு பக்கத்திலிருந்து மலையாளிகளும் குடியேறி இன்று தமிழரை விட அதிகமாகிவிட்டனர்.
இப்பகுதி அரசியல் தலைமைகளும் வேற்றினத்தவர் கைகளுக்குச் சென்றுவிட்டது.
நீலகிரி சங்ககாலத்தில் நளிமலை என்று அழைக்கப்பட்டது.
நளி என்றால் குளிர்ச்சி என்று பொருள்.
தமிழர் நிலத்திலேயே மிகவும் குளிர்ச்சியான இடம் இதுவே!
குளிர்ந்த நளிமலை பற்றியும் அதை ஆண்ட வேட்டுவ குலத்தைச் சேர்ந்த நள்ளி (முழுப் பெயர்: கண்டீரக் கோப்பெருநள்ளி இவன் கடையேழு வள்ளல்களில் ஒருவன்) எனும் காட்டு அரசன் பற்றியும் புறநானூறு (148 - 150) கூறுகிறது.
சிலப்பதிகாரம் கால்கோட் காதையில் சேரன் செங்குட்டுவன் 'நீலகிரி' வந்து தங்கியிருந்தது பற்றியும்
அப்போது மிக்கரிய நிறமுடைய 'கொங்கணக் கூத்தர்' மற்றும் 'கருநாடர்' ஆகியோர் தமக்கே உரிய தனிப்பட்ட கலாச்சாரத் தோற்றத்துடன் வந்து 'மாதர்ப் பாணி' எனும் காதல்கலந்த பாடலைப் பாடி ஆடினர் என்று குறிப்பு உள்ளது
(இதை கன்னடர் தமது சான்றாக முன்வைக்கலாம்).
இதேபோல குடகர்களும் ஓவர்களும் வந்து ஆடிப்பாடி சேரனை மகிழ்வித்து பரிசு பெற்றுச் சென்றனர்.
--------------
கண்டீரமலை :-
நீலகிரி மலைகளில் ஒன்று கண்டல் மலை.
இதுவே சங்ககாலத்து கண்டீரமலை ஆகும் (ஈரம் துண்டுதுண்டாக அதாவது பனிக் கண்டுகள் கிடக்கும் மலை என்று பொருள்).
புறநானூறு 151 இல் நள்ளியின் தம்பி கண்டீரக்கோன் பற்றி உள்ளது.
---------
தோட்டிமலை :-
தொட்டபெட்டா சிகரம் தோட்டி என்று இலக்கியத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
தோட்டி என்பது யானையை செலுத்த பாகன் பயன்படுத்தும் கோலைக் குறிக்கும்.
அதைப்போன்ற கூரிய வளைந்த தோற்றம் உடைய மலைச் சிகரம் என்கிற பொருள்படும்படி தோட்டிமலை என்று அழைக்கப்பட்டது.
இந்த தோட்டி மலையை ஆயர் தலைவன் 'கழுவுள்' என்பவன் சேரனிடம் போரில் இழந்தான் என்று பதிற்றுப்பத்து (8 - 71) கூறுகிறது.
பரிபாடல் (5-86) இம்மலையை இருந்தோட்டி என்று குறிப்பிடுகிறது.
------------
குதிரைமலை :-
தற்போதைய சிக்கமகலூரு மாவட்டத்தில் உள்ள Kudremukh எனும் குதிரைமுக மலை பற்றி இலக்கியங்களில் பல குறிப்புகள் உள்ளன.
குதிரை முகம் போன்ற அமைப்புடைய உயர்ந்த மலையை ஒட்டி போக்குவரத்துக்கான ஒரு கணவாய் இருந்துள்ளது.
அது பற்றியும் அம்மலையை ஆண்ட பிட்டன் பற்றியும் அகநானூறு (143) கூறுகிறது.
பிட்டனின் மகன் பிட்டங்கொற்றன் பற்றி புறநானூறு (168) கூறுகிறது.
அதில் ஊராக் குதிரை என்று குறிப்பிடப்படுகிறது குதிரைமலை. அங்கு வாழ்ந்த குறவர் பற்றியும் விலங்குகள் பற்றியும் தாவரங்கள் பற்றியும் விரிவாகக் கூறுகிறது.
நீண்ட பாதையைக் கொண்ட குதிரைமலையை ஆண்ட அஞ்சி என்ற அரசன் பற்றி அகநானூறு (372) கூறுகிறது.
உயர்ந்த குதிரைமலையை ஆண்ட எழினி பற்றி புறநானூறு (158) கூறுகிறது.
குதிரைமலையின் மக்கள் மழவர் ஆவர்.
ஆறு மலைமுகடுகளை உடைய யானை போன்ற மலையான பொதினி (பழனி) மலையின் அரசன் முருகனிடம் தோற்றனர் என்று அகநானூறு (1) கூறுகிறது.
Kutremukh என்பதற்கு கன்னடத்திலும் குதிரை முகம் என்றே பொருள்.
அதன் பெயர் குதிரைமுகம் போன்ற தோற்றத்தினால் ஏற்பட்டது என 1908 இல் வெளிவந்த Imperial Gazetteerof Mysore & coorg ல் பக்கம் 233 மற்றும் 109 ல் பதிவாகியுள்ளது.
---------
ஏழில்மலை :-
ஏழு மலைமுகடுகளைக் கொண்ட மலை என்பதால் ஏழில் மலை என்றழைக்கப்பட்டது.
இதனூடாகவும் ஒரு மலைப்பாதை இருந்துள்ளது.
சமஸ்கிருதத்தில் இது சப்தகிரி என்று அழைஐக்கப்பட்டது.
பத்தாம் நூற்றாண்டிலிருந்து எலிமலை என்று மாறிவிட்டது.
பிற்கால ஐரோப்பியர் குறிப்பிலும் எலி எனும் பெயராலேயே குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
(ஆனால் மலையாளத்தில் ezhi அதாவது எழி என்றே எழுதுகின்றனர்).
இதை ஏழில்குன்றம் என்று குறிப்பிடும் நற்றிணை (391),
கொங்காண அரசன் நன்னன் வளமான இம்மலையை ஆண்டு வந்தான் என்றும் கூறுகிறது.
[கொங்காண நாடு என்பது கொங்குநாட்டின் வடக்கே இருந்த நாடு.
கொள் விளையும் காட்டுப் பகுதி என்று பொருள்.
இன்றைய கர்நாடகத்தின் தென்மேற்கு பகுதியே இது.
இங்கே எருமைகள் மிகுதி.
கோவா மற்றும் அதைச் சுற்றி பேசப்படும் மொழி கொங்கணி ஆகும்.
இவர்கள் கொங்கணர் என்கிற வேற்றினத்தவராக இலக்கியத்தில் குறிக்கப்பெற்றுள்ளனர்.
இரண்டையும் குழப்பிக்கொள்ள வேண்டாம்.
கொங்காணத்தை ஆண்ட நன்னன் தமிழரான வேளிர் குலத்தவனே!
இதற்குச் சான்றாக நன்னனை "வேண்மான்" என்று அகநானூறு (97) கூறுகிறது.
"நன்னன் உதியன்" என்பவன் தொன்மையான வேளிர் குலத்தின் செல்வங்களை தன் பாழி நகரில் வைத்து பாதுகாத்தான் என்று அகநானூறு (258) கூறுகிறது]
ஏழில் குன்றத்து கணவாய் பற்றியும் அங்கிருக்கும் யானைகள் பற்றியும் அகநானூறு (349) கூறுகிறது.
யானைகளைப் பரிசாக அளிக்கும் வழக்கமுடைய நன்னனின் நாட்டில் மயில்கள் நிறைந்த ஏழில்மலை உள்ளதென்று அகநானூறு (152) கூறுகிறது.
ஏழில்குன்றத்து பெண்கள் வேங்கைப் பூவைப்பிண்ணி இடையில் அணிவர் என்று அகநானூறு (345) கூறுகிறது.
--------
முதுமலை:-
சங்ககாலத்தில் முதிரம் என்று அழைக்கப்பட்டது.
மூங்கில்களும் பலாமரங்களும் குரங்குகளும் காய்கனிகளும் நிறைந்த இம்மலையை வள்ளலான குமணன் ஆண்டான் என்று புறநானூறு (158, 163) கூறுகிறது.
-----------
குடகு மலை:-
குடகு மலை தற்போது கொடகு என்றும் (ஆங்கிலத்தில் coorg அங்கே வாழும் இனத்தவர் கொடவா என்றும் அழைக்கப்படுகின்றனர்.
குடகுமலையை குடமலை என்று குறிப்பிட்டு அங்கே காவிரி பிறக்கிறது என்று மலைபடுகடாம் (527) கூறுகிறது.
குடமலையில் சந்தனமும் அகிலும் கிடைக்கும் என்று பட்டினப்பாலை (188) குறிக்கிறது.
குடகுமலை உச்சியை (குடகக் கவடு) பிளந்து சோழன் காவிரியைக் கொண்டு வந்ததாக விக்கிரமசோழன் உலா (24) கூறுகிறது.
காவிரி குடமலையில் பிறந்து கடலில் கலப்பதை சிலப்பதிகாரம் (10: 106) பாடுகிறது.
குடமலையில் உள்ள மாங்காடு எனும் ஊரில் வாழ்ந்த அந்தணர் பற்றி சிலப்பதிகாரம் (11) கூறுகிறது.
குடகுமலையை 'மேற்கில் இருக்கும் பொன்பதித்த மலை' எனுமாறு 'குடாஅது பொன்படு நெடுவரை' என்றழைத்து அங்கே காவிரி பிறப்பதாக புறநானூறு (166) கூறுகிறது.
ஏற்கனவே கூறியதுபோல குடகர் சேரன் முன்பு நடனமாடி பரிசு பெற்ற செய்தி சிலப்பதிகாரத்தில் வருகிறது.
ஆனால் அதில் கொங்கணரும் கருநாடரும் தனித்த தோற்றத்துடன் இருந்ததைக் குறிப்பிட்ட இளங்கோவடிகள்,
ஓவர் (ஓவியர்) மற்றும் குடகர் தனித்த தோற்றம் உடையவரென எதுவும் கூறவில்லை.
என்றால் இவ்விருவரும் தமிழரில் ஒரு அங்கமாக இருந்திருக்க வேண்டும்.
அதாவது சேரன் இமயமலைக்குச் செல்ல படையுடன் தனது தலைநகரிலிருந்து புறப்பட்டு நாட்டின் எல்லையான நீலகிரிக்கு வருகிறான்.
அப்போது அருகாமை இனத்தவரான கருநாடரும் கொங்கணரும் சேரநாட்டுக்குள் வந்து கலைநிகழ்ச்சி நடத்தியுள்ளனர்.
சேரநாட்டின் எல்லைப்புறத்து மக்களான குடகரும் ஓவியரும் கலைநிகழ்ச்சிகள் நடத்தியுள்ளனர்.
இதன்பிறகு சேரனின் நட்புநாட்டவரான "நூற்றுவ கன்னர்" (சாதவாகனர்) மிக அதிகளவு பரிசுகளுடன் நூற்றுக்கணக்கான கூத்தாடிகளையும் சஞ்சயன் எனும் தூதுவன் தலைமையில் அனுப்பி
"ஒரு கல்லுக்காக ஏன் இமயம் போகிறீர்கள் நாங்களே எடுத்துக்கொண்டுவந்து தருகிறோம்" என்று செய்தி சொல்ல வைக்கின்றனர்.
இது எதைக் காட்டுகிறது என்றால் சேரன் இன்னும் தனது எல்லையைவிட்டு படையுடன் வெளியேறவில்லை என்பதைத்தான் காட்டுகிறது.
கன்னடர் மற்றும் மலையாளிகள் நாம் காட்டிய இலக்கியச் சான்றினை விட பழமையான தமது மொழியின் இலக்கியச் சான்றினைக் காட்டினாலொழிய நாம் மேற்கண்ட மலைகளை விட்டுக்கொடுக்கவேண்டிய அவசியம் இல்லை.
Saturday, 11 April 2020
நிவாரணம் - கேட்டதும் பெற்றதும் ஒரு ஒப்பீடு
நிவாரணம் - கேட்டதும் பெற்றதும் ஒரு ஒப்பீடு
தமிழகம் சராசரியாக ஒரு லட்சங்கோடி நிதியை மத்திய அரசுக்கு கப்பம் கட்டுவதும்
பிறகு பேரிடர் காலங்களில் மத்திய அரசிடம் நிதி கேட்டு குறிப்பிட்ட தொகை கேட்பதும்
அத்தொகையில் பத்தில் ஒரு பங்கு கூட மத்திய அரசு தராமல் புறக்கணிப்பதும் வழக்கமாகிவிட்டது.
ஆனால் வரலாற்றிலேயே இப்போதுதான் கேட்டதில் 17% தந்திருக்கிறார்கள்.
இதுவும் தமிழகம் மிக மோசமாக பாதிக்கப்பட்டதால் கிடைத்துள்ளது.
கடந்த பத்து ஆண்டுகளில் நிவாரணம் தேவைப்படும்போது மத்திய அரசிடம் கேட்டதும் கிடைத்ததும் வருமாறு,
2011 தானே புயல் :-
கேட்டது 5249 கோடி
பெற்றது 500 கோடி
(அதாவது 9.5%)
2015 வெள்ளம் :-
கேட்டது 25912 கோடி
பெற்றது 2195 கோடி
(அதாவது 8.47%)
2016 வர்தா புயல் :-
கேட்டது 22573 கோடி
பெற்றது 264 கோடி
(அதாவது 1.16% மட்டுமே!)
2017 வறட்சி :-
கேட்டது 39564 கோடி
பெற்றது 1748 கோடி
(அதாவது 4.4%)
2018 ஒக்கி புயல் :-
கேட்டது 5255 கோடி
பெற்றது 413 கோடி
(அதாவது 7.9%)
2018 கஜா புயல் :-
கேட்டது 15000 கோடி
பெற்றது 1146 கோடி
(அதாவது 7.64%)
2019 வறட்சி :-
கேட்டது 39565 கோடி
பெற்றது 1748 கோடி
(அதாவது 4.4%)
2020 கொரோனா பாதிப்பு :-
கேட்டது 3000 கோடி
பெற்றது 510 கோடி
(அதாவது 17%)
[நன்றி: விகடன்]
ஆனால் தமிழகத்துக்கு வழக்கமாக மத்திய அரசு தரவேண்டிய நிநி ஏறத்தாழ 4500 கோடி ரூபாய் ஓராண்டாக நிலுவையில் உள்ளது.
கஜா புயலுக்கு அறிவித்த நிதியை சாவகாசமாக மூன்று மாதம் கழித்துதான் கொடுத்தார்கள்.
தற்போது அறிவித்த நிதி கைக்கு வருவதற்குள் கொரோனா அதுவே குணமாகிவிடும்.
Tuesday, 7 April 2020
இலக்கியத்தில் எருமையூர்
புராணங்களின் படி மகிஷாசுரனை மகிஷாசுரமர்த்தினி வதம் செய்த இடம் என்று கருதப்பட்டு மைசூருக்கு மகிஷாசுரமர்த்தினிபுரம் என்ற பெயர் இருந்ததாகவும் பிறகு சுருங்கி மகிஷபுரம் என்றாகி பிற்பாடு மைசூர் என்றானதாகவும் சிலர் கூறுகின்றனர்.
உண்மையில் மகிஷாசுரமர்த்தினி பற்றி வட இந்தியாவிலேயே கி.பி 3 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த புராணங்கள் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளன.
கர்நாடகத்தில் 12 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சான்றே காணப்படுகிறது.
எருமைகள் மிகுந்த ஊர் என்று பொருள்கொள்ளலாம்.
கர்நாடகம் இன்று எருமை வளர்ப்பில் பின்தங்கிவிட்டாலும் கலாச்சாரத்தில் முக்கியத்துவம் உள்ளது.
நமக்கு சல்லிக்கட்டு போல கன்னடர்க்கு எருது போட்டி (மரபணு ஆய்வின் படி உலகிலேயே பழமையான எருது வகை இந்திய நீர் எருமைகள் தான்).
எருமையூர் என்பது மகிசூர் என்றாகிப் பிறகு மைசூர் என்றாயிற்று என்பர்.
ஆனால் எருமையூர் மையூர் என்றும் அழைக்கப்பெற்றுள்ளது.
மையூர் என்பதே மைசூர் என்று ஆகியிருக்கவேண்டும்.
இதுவே இயல்பான மாற்றமாகப் படுகிறது.
பிறகுதான் கர்நாடகா என்று மாற்றினர்.
"நார் அரி நறவின் எருமையூரன்" அகநானூறு (36) கூறுகிறது.
இதில் நுண்வேலைப்பாடு நிறைந்த பூண் அணிந்த (கொம்புகளை உடைய) எருமை மாடுகள் நிறைந்திருந்தன என்பதை 'நுண்பூண் எருமை குடநாட்டன்ன' (அகநானூறு 115) எனும் வரிகள் உணர்த்தும்.
"வடுகர் பெருமகன் பேரிசை எருமை நன்னாடு"
என்று அகநானூறு (253) கூறுகிறது.
'வடுகர் பெருமகன் எருமை நன்னாடு' என்பதை
'வடுகப் பெருமான் ஆளும் எருமை நாடு'
என்று பொருள் கொண்டால் 'எருமைநாடு' என்பது வடுகரின் நாடு என்றாகிறது.
என்று பொருள்கொள்வது சரியாக இருக்கும்.
எருமை என்பவன் இரவில் தாக்குபவன் என்றும்
மாடுகளை மேய்க்கும் போது கோவலர் எழுப்பும் ஒலிகளைக் கற்றுக்கொண்டு அதுபோல் ஒலியெழுப்பி காளைகளையும் கன்றுடன் பசுக்களையும் கவர்ந்து சென்று தனது மண்டபம் நிறைய கட்டிவைத்திருப்பவன் என்றும்
வலிமையான தோள்களை உடையவன் என்றும் கூறி
அவனை வடுகர் பெருமகன் என்றும் கூறுகிறது.
எ.கா: ஆவியர் பெருமகன் (பேகன்)
கள்வர் பெருமகன் (தென்னன்)
குறவர் பெருமகன் (ஏறைக்கோன்)
அயிர் என்பது நுண்ணிய அல்லது மிகச்சிறிய என்ற பொருளைத் தரும்.
எனவே இந்த ஆறுக்கு இது பொருத்தமான பெயரே!
(இவ்வாறு பற்றி அகநானூறு 177 இலும் வருகிறது)
அதற்கு வடக்கே வடுகரின் மொழிபெயர் தேயம் இருந்ததையும் ஊகிக்கலாம்.
அதாவது தற்போதைய கூர்க் மாவட்டம் பாதிவரை சேரநாட்டுடையது.
(சான்று: Epigraphia Carnatica., Vol X c. w. 20).
எனவே மகிஷூர் என்பது மைசூரின் பழைய பெயர் இல்லை.
படம்: எருமைநாடு மற்றும் அதனருகில் வடுகர் நாடு





