Tuesday, 13 October 2015

கர்நாடகத் தமிழ்ப் பள்ளிகள்

கர்நாடகத் தமிழ்ப் பள்ளிகள்

1979ல் கர்நாடகத்தில் இருந்த 70 லட்சம் தமிழர்களுக்கென்று 267 தமிழ்ப் பள்ளிகள் இருந்தன.

கர்நாடக அரசின் இனவெறி நயவஞ்சகப் போக்கால் இன்று
ஒரு கோடி கர்நாடகத் தமிழர்களுக்கு 120 தமிழ்ப் பள்ளிகள்தான் உள்ளன.

ஆசியர்களை நியமிப்பதில் கடும் மெத்தனம் காணப்படுகிறது.
பத்தாண்டுகளுக்கு முன் கர்நாடகம் முழுவதும் கிட்டத்தட்ட 3000 தமிழாசிரியர்கள் இருந்தனர்.
இன்று 1000 பேர்தான் உள்ளனர்.

தமிழ்ப் பள்ளிகளை எப்படி பழி வாங்குகிறார்கள் என்று ஒரு எடுத்துக்காட்டு கூறுகிறேன்.

தமிழக எல்லையை ஒட்டி ஆலம்பாடி, பாலாறு, ஜம்போத்பட்டி, சிங்கத்திரா காலனி, அப்புக்கான்பட்டி, மாட்டுப்பட்டி உள்ளிட்ட 7கிராமங்கள் உள்ளன. இங்கு வசிப்பவர்களில் 80 சதவீதம் பேர் தமிழர்கள்.

இப்பகுதி தமிழ்ப்பிள்ளைகள் தமிழ் வழிக் கல்வி கற்க காவிரி ஆற்றை பரிசல் மூலம் கடந்து,
எல்லைதாண்டி தமிழகத்திற்கு வந்து பெண்ணாகரம், நெருப்பூர், ஏரியூர் பகுதிகளில் தமிழ்ப் பள்ளிகளில்  படித்துவந்தனர்.

பாராமுகமாய் இருந்த கன்னட அரசிற்கு கோரிக்கை வைத்து கோரிக்கை வைத்து மிகவும் பிற்பாடு இரண்டு தமிழ்ப் பள்ளிகள் திறக்கப்பட்டன.

2003ல் வீரப்பனாரை பிடிக்க வந்த அதிரடிப் படை தங்குவதற்கு ஒரு தமிழ்ப் பள்ளியை மூடி அதையே முகாமாக்கினர்.
வீரப்பனார் இறந்த பிறகும் அதைத் திறக்கவில்லை.
2006ல் இன்னொரு பள்ளியும் மூடப்பட்டுவிட்டது.

நல்லவேளை காவிரியில் தண்ணீர் விடுவதில்லை.
தமிழ் படிக்கவரும் பிள்ளைகளின் பரிசல்கள் மூழ்காது.

Saturday, 10 October 2015

மாலைத்தீவு படையெடுப்பு

மாலைத்தீவு படையெடுப்பு

29 அக்டோபர் 1988

இரவு நேரம்,
நாற்பது அடி நீளமுள்ள இரண்டு மீன்பிடி படகுகளில் 80 ஆயுதம் தாங்கிய போராளிகள் ஈழத்தின் மேற்குப் பகுதியான முள்ளிக்குளம் கடற்கரையில் இருந்து தென்மேற்காகக் கிளம்பினர்.

கிட்டத்தட்ட 800 கி.மீ கடல்தாண்டி அப்பால் இருக்கும் மாலைத் தீவின் தலைநகரான மாலே நோக்கி

இவர்கள் புலிகள் (LTTE)கிடையாது
இவர்கள் அப்போது புலிகளை விட பத்துமடங்கு வலிமையாகத் திகழ்ந்த புளோட் (PLOTE) இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.

இவர்கள் வெறும் 80பேர்
ஏற்கனவே ஊடுருவியவர்கள் ஒரு 30பேர் இருக்கலாம்.

இவர்களை வைத்து அந்நாட்டின் சர்வாதிகாரி அப்துல் காயூமின் ஆட்சியை கலைத்து அந்த நாட்டையே பிடிக்க நினைப்பவரான லுத்பிக்கு (Luthfee) அரசியலிலும் படைத்துறையிலும் ஆதரவாளர்கள் இருந்தனர்.

நான்கு நாட்கள் பயணித்து நவம்பர் 3 1988 அதிகாலையில் மாலே கடற்கரையில் இறங்கியவர்கள் வந்த படகுகளை திருப்பியனுப்பிவிட்டனர்.
எப்படியும் வென்றுவிடுவோம் என்ற நம்பிக்கையில் (!)
ஆறு குழுவாகப் பிரிந்து கொடுக்கப்பட்ட தலங்களைக் கைப்பற்ற முன்னேறினர்.

புளோட் தலைவர் உமா மகேசுவரனுக்கும் லுத்பிக்கும் என்ன ஒப்பந்தமோ தெரியாது.
அது புளோட் இயக்கத்திற்கு ஒரு தீவைத் தருவதாகவோ
அல்லது 10லட்சம் முதல் ஒருகோடி வரை பணமாகவோ கொடுப்பதாக இருக்கலாம் என்று பலர் கூறினார்கள்.

லுத்பி அதிக சேதமில்லாமல் தலைநகரத்தைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வந்து காயூமை (gayoom) சிறைபிடித்துவிட்டால் வெற்றி எழுதில் கிடைத்துவிடும் என்று நினைத்தார்.
புளோட் போராளிகள் முன்னால் மாலைத்தீவு படையினர் தாக்குப் பிடிக்க முடியாது என்பதை அவர் நன்றாக உணர்ந்திருந்தார்.

தலைநகரின் எல்லா நிலைகளும் மிகவிரைவாக புளோட் கட்டுக்குள் வந்தது.
கிட்டத் தட்ட மாலைத்தீவைப் பிடித்தாயிற்று.
காயூமை பிடிப்பது மட்டும்தான் மீதியிருந்தது.

ஆனால் காயூம் எப்படியோ தப்பித்துவிட்டார்.

பல இடங்கள் மாறி மாறி மறைந்து எப்படியோ ஒருவழியாக
தன்னாட்டைக் காப்பாற்றுமாறு இந்தியாவுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் தந்தி அனுப்பிவிட்டார்.

உடனே இந்தியாவின் படை ஆக்ராவிலிருந்து 600 பாராசூட் வீரர்களுடன் வந்திறங்கி விமான நிலையத்தை மீட்டது.
பிறகு மேலும் படை வந்திறங்க 1600 இந்திய வீரர்கள் மாலேவை கைப்பற்றத் தொடங்கினர்.
இரண்டு போர் கப்பல்கள் அனுப்பப்பட்டன.

தோற்று பின்வாங்கிக் கொண்டு வந்த ப்ளோட் வீரர்கள் ஒரு கப்பலைக் கைப்பற்றி ஒரு அமைச்சர் உட்பட சிலபேரை பணயமாகப் பிடித்துக்கொண்டு வந்த வழியே திரும்பினர்.

பின்னாலேயே கண்கானித்துக்கொண்டு வந்த இந்திய விமானம் வானொலி மூலம் சரணடையச் சொன்னது.
சரணடையாத புளோட் வீரர்கள் பணயக்கைதிகளில் ஒருவரைக் கொன்று கடலில் வீசினார்கள்.
இந்திய விமானம் குண்டு போட்டு கப்பலை மூழ்கச் செய்தது போராளிகள் சரணடைந்தனர்.

அமெரிக்கா கயூம் ஆட்சியை காப்பாற்றியதற்காக இந்தியாவைப் பாராட்டியது.

இந்த கயூம் 30 ஆண்டுகாலம் வல்லாதிக்க ஆட்சி நடத்தி இந்திய அமெரிக்க நாடுகளின் அடிவருடியாக இருந்தவர்.
மக்களால் வெறுக்கப்பட்டவர்.

2008ல் கயூமால் சிறைவைக்கப்பட்டு மக்கள் போராட்டத்தால் விடுதலையடைந்த நஷீத் என்பவரால் தேர்தலில் காயூம் தோற்கடிக்கப்பட்டார்.
(நசீதையும் 2012ஆயுதமுனையில் பதவி விலகச்செய்துவிட்டனர்)

www.island.lk/index.php?page_cat=article-details&page=article-details&code_title=38250
kalaiy.blogspot.in/2012/02/blog-post_11.html?m=1

2008ல் கயூம் தோற்கடிக்கப்பட்ட போது 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அவரை ஆட்சியிலிருந்து அகற்ற முயன்ற லுத்பீ அளித்த பேட்டியில்
"கயூம் அரசு பரப்புரை செய்வது போல புளோட் எங்களிடம் மாலைத்தீவின் எந்த பகுதியையும் தாங்கள் இயங்கக் கேட்கவில்லை".

https://m.facebook.com/editphoto.php?id=619131328190524&ref_component=mbasic_photo_permalink&ref_page=%2Fwap%2Fphoto.php&refid=13

Wednesday, 7 October 2015

சராசரித் தமிழனே சாதிப்பான்

நீங்கள் வேண்டுமானால் பாருங்கள்

வரலாறே தெரியாத
தமிழில் புலமையே இல்லாத
அரசியல் பற்றி எதுவுமறியாத

ஒரு சராசரித் தமிழ் இளைஞன்தான்

இனத்தின் மீது அக்கறைகொண்டு
தன் வீரமும் அறிவும் மட்டுமே துணையாக

ஆயுதம் தூக்கி பதிலடி கொடுத்து

புத்தகம் எழுதும்
இயக்கம் நடத்தும்
அரசியல் பேசும்
கூட்டம் சேர்க்கும்

அதிமேதாவி தமிழ்தேசியர்களின் அத்தனை முயற்சிகளின் பலனையும் அசட்டையாக தட்டிக்கொண்டு போகப்போகிறான்.

கோடானு கோடித் தமிழர்கள் மனதில் கால்மேல் கால் போட்டு அமரப்போகிறான்

இன்று நடப்பதெல்லாம் அவன் செயல்களுக்கு நியாயம் கற்பிக்க மட்டுந்தான் பயன்படப்போகிறது.

Monday, 5 October 2015

ஒருலட்சம் ஆண்டுகள் பழமை

ஒரு லட்சம் ஆண்டு பழமை

சென்னை அருகே ஒரு நூறாயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான குகை ஒன்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

இதில் பழைய கற்கால மாந்தர்கள் வாழ்ந்த தடயங்கள் உள்ளன.

சென்னை அருகே திருவள்ளூர் மாவட்டம், ஊத்துக்கோட்டை வட்டத்தில் குடியம் (கூடியம் என்றும் கூறுகிறார்கள்) சிற்றூரிலிருந்து 4.கி.மீ தொலைவில் உள்ள இரண்டு குகைகள் நூறாயிரம் (1,00,000)ஆண்டுகள் பழமையானது என்றால் நம்பமுடிகிறதா?
நுழையமுடியாத அளவு இன்னும் 16குகைகள் உள்ளனவாம்.
இந்த இரண்டு குகைகளுக்கும் செல்ல ஒற்றையடிப் பாதையில் நடந்துதான் செல்லவேண்டும்.
மாணிச்சம்மன் கோவில் என்ற ஒரு சிறிய கோவில் உள்ளது.
அதனால் குடியம் மக்கள் அவ்வப்போது போய்வருகிறார்கள்.

இதை முதன்முதலில் கண்டறிந்தவர் வழக்கம்போல ஒரு பிரிட்டிஷ்காரர் ராபர்ட் ப்ரூஸ் பூட் (Sir.Robert Bruce Foote) என்பவர்.
1863ல் கண்டறிந்தாராம்.

ராபர்ட் ப்ரூஸ் ஃபுட் தனது வாழ்நாள் முழுதும் சேகரித்த தொல்லியல் தடய பொருட்களின் எண்ணிக்கையானது இந்தியாவில் இருந்து 4135,
இலங்கையில் இருந்து 128 ஆகும்.

இவை அனைத்தையும் 1904 -ல் சென்னை அருங்க்காட்சி ( Chennai Museum) வசம் ஒப்படைத்துள்ளார்.
இவை அனைத்தும் பல ஆண்டுகளாக பூட்டி வைக்க பட்டு அப்படியே கிடப்பில் போடப்பட்டுள்ளது.

அவ்வப்போது ஆய்வுகள் நடபெற்று வந்தாலும், 1965க்குப் பிறகு இப்படி ஒரு குகை இருந்தது என்பதையே தமிழக அரசு மறந்துவிட்டது.
நன்றாக புதர்மண்டிய பிறகு இதை புலிக்குன்றம் 'பாதுகாக்கப்பட்ட வனப் பகுதி' வேறு ஆக்கிவிட்டார்கள்.

இந்தநிலையில் இது பற்றி கேள்விப்பட்ட தகவல் தொழில்நுட்பத் (I.T)துறையில் இருக்கும் திரு.ரமேஷ் யந்த்ரா என்பவர் விக்கிபீடியாவில் தேடிப்பார்த்துள்ளார்.
எதுவுமே கிடைக்கவில்லை.
இப்படி ஒரு பெருமை உலகிற்கு தெரியாமல் உள்ளது என்பது அவரால் தாங்கமுடியவில்லை.

தானே இதை உலகிற்கு வெளிச்சம்போட்டுக் காட்டுவது என்று முடிவுக்கு வந்தார்.
தனது நண்பரான திரு.வசந்தகுமார் என்பவரை சேர்த்துக்கொண்டார்.

இதை சாதிக்க அத்தனை எளிதாக விட்டுவிடுவார்களா அரசு அதிகாரிகள்?
முடிந்தவரை முட்டுக்கட்டை போட்டுள்ளனர்.
ஒருமுறை இசைவு (அனுமதி)கொடுத்துவரச் சொல்லி எல்லாம் ஆயத்த(தயார்) நிலையில் இருக்கும்போது இசைவு இல்லை என்று திரும்பிப்போகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

இப்படி பல அரசு அதிகாரிகளின் அசட்டைப் போக்கையும் மீறி,
தானே பொருள் செலவு செய்து,
நேரத்தை கணக்கு வழக்கில்லாமல் செலவு செய்து,
அலைந்து திரிந்து,
பல தமிழார்வலர்களிடம் உதவி கேட்டு,
மூன்றாண்டுகள் படாதபாடு பட்டு தனி ஒருவனாக ஒரு தரமான ஆவணப் படத்தை உருவாக்கியுள்ளார்.

‘Gudiyam Caves: Stone age rock shelter of South India'
எனும் இவரின் ஆவணப்படம், கடந்த மே மாதம் (பிரான்சில்)நடந்த கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டு பாராட்டையும் பெற்றுள்ளது.

"வந்தேறிகளின் தேசமாக பல நாடுகள் இருக்கின்றன.
தொடர்ச்சியாக மனித குலம் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் பிரதேசங்கள் இந்த பூமியில் மிகக் குறைவு.
அவற்றில் தமிழகமும் ஒன்று.
கற்காலத்திலிருந்து மனிதன் நம் மண்ணில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறான்.
ஒரு லட்சம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மனிதர்கள் வாழும் மண் இது என்பதை அடித்துச் சொல்கிறது குடியம் குகை!’’
- ரமேஷ் யந்திரா.
(குங்குமத்திற்கு அளித்த பேட்டியில்)

https://ta.m.wikipedia.org/wiki/குடியம்_குகை
http://gudiyamcaves.rameshyanthra.com/
www.rameshyanthra.com

நிஜம் நிகழ்ச்சியில்
https://m.youtube.com/watch?feature=youtu.be&v=Vsm-yYIYGk8

2014ல் இங்கே மக்களைக் கூட்டிச்சென்று புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்ட மாவட்ட ஆட்சியர் திரு.வீரராகவ ராவ்,
மக்கள் வந்து பார்த்து செல்ல இப்பகுதி சுற்றுலாத் தலமாக ஆக்கப்பட்டு அனைத்து வசதிகளும் செய்துதரப்படும் என்று கூறினார்.

ஒரு மண்ணாக்கட்டியும் நடக்கவில்லை
www.dinamani.com/tamilnadu/2015/09/25/அறிவித்து-ஓராண்டு-ஆகியும்-ச/article3045921.ece

மறுபடியும் புதர்மண்டிப் போகுமோ?????

Sunday, 4 October 2015

கோழையே சுடு

கோழையே சுடு
----------------------------

1967 அக்டோபர் 8, மாலை மூன்றரை மணிக்கு பொலிவிய சேனையால் சே தமது 22 தோழர்களுடன் சுற்றிவளைக்கப்படுகிறார்.

சே காலில் குண்டு பாய்ந்திருந்தது சகதோழர் தூக்கிக்கொண்டு ஓடமுயன்றார் ஆனால் முடியவில்லை.
துப்பாக்கியை எடுக்கமுயன்ற சேவின் கை சுடப்பட்டது. குவப்ராடா டெல் யூரோ என்ற ஆற்றின்கரையில் இது நடந்தது
(இப்போது அது நினைவிடம்).

கை கால்கள் கட்டப்பட்டு தூக்கிச்செல்லப்படுகிறார் சே.
ஒரு பள்ளிக்கூடத்தின் தனி அறையில் அவர் கிடத்தப்பட்டார்.
சேவை என்ன செய்வது விசாரணைக்கு உட்படுத்தினால் உலகம் உற்றுப்பார்க்கும்.
பேசாமல் கொன்றுவிடலாம் மோதலில் இறந்ததாக அறிவித்துவிடலாம் கூடியிருந்த சி.ஐ.ஏ உளவாளிகளான கியூப நாட்டு இனத்துரோகிகள், பொலிவிய சேனைத் தளபதிகள், அமெரிக்க-பொலிவிய அரசை கலந்தாலோசித்து முடிவுக்கு வந்தனர்.
1967 செப்டம்பர் 9, காலை பத்துமணி சார்ஜண்ட்.டெர்ரன் என்பவரிடம் சேவை கொல்லும் பணி கொடுக்கப்படுகிறது.
அந்த அழுக்கான அறையில் அவர் நுழைந்தார்.
கிழிந்த அழுக்கான ஆடைகள், பல நாள் பட்டினியால் எலும்பும் தோலுமாக, காலில் பிய்ந்துபோன சப்பாத்துகளை அணிந்த எழக்கூட முடியாமல் கிடக்கிறாரே இவரா உலகவல்லரசுகள் நடுங்கும் சே?!

இவரா அர்ஜண்டினாவில் மருத்துவர் பட்டம் பெற்ற செல்வச்சீமான்?!
இவரா வெறும் 300போராளிகளை வைத்துக்கொண்டு விமானம் மற்றும் தாங்கி(tank)களுடன் நின்ற 7,000 படையினரைத் தோற்கடித்து ஹவானாவைக் கைப்பற்றிய மாவீரர்?!
இவரா க்யூபாவின் ரூபாய் நோட்டுகளில் கையெழுத்துப் போட்ட நிதித்தலைவர்?!
இவரா ஐ.நா சபையில் உரையாற்றிய மனிதர்?!
இவர்தானா சொற்பமான போராளிகளுடன் பதினோரு மாதங்கள் பொலிவியாவைக் கதறவைத்த கரந்தடிப் போராளி?!

நம்பமுடியவில்லை.
சே அந்தநிலையிலும் எழ முயன்றார்.
டெர்ரன் நடுங்கிப்போய் திரும்பிவிட்டார்.
பிறகு மேலாளர்களின் கண்டிப்பான உத்தரவுக்கு பணிந்து நிலைமறக்கும் அளவு குடித்துவிட்டு மறுபடி போனார்.
துப்பாக்கியை நீட்டினார்.

"கோழையே சுடு, நீ சுடுவது தனிமனிதனைத்தான்"
சேவின் குரல் ஒலித்த மறுநொடி கண்களை இறுக்க மூடி முகத்தை வேறுபக்கம் திருப்பியவாறு படபடவென்று சுட்டுவிட்டான்.

ஆம் சே மரணத்தை வென்றுவிட்டார்.
மாந்த உடலில் அடைபட்டிருந்த சே உலகம் முழுவதும் நிறைந்துவிட்டார்.

மும்மதமும் கலந்த புலிகள்

1985ல் பழ.நெடுமாறன் புலிகளின் பாதுகாப்புடன் ஈழத்தில் மேற்கொண்ட சுற்றுப்பயணம்.

தரவிறக்கிப் படியுங்கள்
http://www.padippakam.com/index.php?option=com_content&view=article&id=1530:lt-191&catid=35:ltte&Itemid=138

தெலுங்கனாக ஆக்கப்பட்டேன்

தெலுங்கனாக ஆக்கப்பட்டேன்

நான் தெலுங்கனாக ஆக்கப்பட்டேன்.
சித்தூர் மாவட்டம் ஆந்திரர்களின் மாவட்டமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
சித்தூர் மாவட்டம் உண்மையில் பல மொழியினர் கூடிவாழும் மாவட்டம் ஆகும்.
தமிழர்களே பெருவாரியாக இங்கு வாழ்கின்றனர்.
ஆனாலும், தாலுகா அலுவலகங்கள், போலீஸ் நிலையங்கள், நீதிமன்றங்கள், பதிவாளர் அலுவலகங்கள் ஆகியவற்றில் தெலுங்கில் மட்டுமே ஆவணங்கள் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று உத்தரவிடப்பட்டுள்ளது.

கடந்த 1908ல் இருந்து இவ்வாறு தொடர்ந்து நடைபெற்றுவருகிறது.
இதன் விளைவாக அங்கு வாழும் தமிழருக்கு தங்கள் தாய்மொழியைக் கற்கும் வாய்ப்பே இல்லாமல் போய்விட்டது.
நான் சித்தூர் மாவட்டத்தில் பிறந்தவன்.
ஆனாலும், தெலுங்கு மொழி படிக்கும்படி கட்டாயப்படுத்தப்பட்டேன்.
மாவட்ட கழக ஆட்சியின்போது தமிழ் பள்ளிக்கூடங்கள் அறவே ஒழிக்கப்பட்டு விட்டன.
தெலுங்கு பள்ளிக்கூடங்களில் படிக்கவேண்டிய கட்டாயம் தமிழர் பிள்ளைகளுக்கு ஏற்பட்டது.
ஜஸ்டிஸ் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தபோது அனேகமாக எல்லா முதலமைச்சர்களும் தெலுங்கராவே இருந்தனர்.
பனகல் ராஜா, பி. முனுசாமி நாயுடு, சர்.கே.வி.ரெட்டி, பொப்பிலி ராஜா போன்ற ஆந்திரர்கள் முதலமைச்சர்களாக இருந்தபோது (அவர்களில் இருவர் சித்தூர் மாவட்டத்தை சேர்ந்தவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது)
இம்மாவட்டத்தில் வாழ்ந்த தமிழ் வன்னியர்கள் ரெட்டிகள் என்ற பட்டம் பூண்டனர்.
நானே கூட ரெட்டி என்று அழைக்கப்படுகிறேன்.
ஆனால், நான் முழுக்க முழுக்க மொழியினாலும் பண்பாட்டினாலும் தமிழனே.
ஆனால் ரெட்டிகள் என்ற பட்டப்பெயரை நாங்கள் பூண்டதால் எங்களைத் தெலுங்கர்களாகப் பதிவு செய்தார்கள்.
அதைப்போலவே ஆதிதிராவிடர்களான தமிழர்கள் மாவார், மாதிகள் என்ற தெலுங்கு தாழ்த்தப்பட்டவர்களாகக் குறிக்கப்பட்டனர்.
இவ்வாறு தமிழர்களையும் தெலுங்கர்களாக கணக்கிட்டதன் விளைவாகத் தெலுங்கர்களின் எண்ணிக்கை கூட்டிக்காண்பிக்கப்பட்டது.
1931ல் மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பில் திருந்தணி தாலுக்காவில் தமிழர்களின் எண்ணிக்கை 75% இருந்தது.
1941ல் 51% ஆகவும்
1951ல் 49% ஆகவும் குறைந்தது.

திருத்தணித் தாலுக்காவில் 75% இருந்த தமிழர் 49% ஆகக் குறைக்கப்பட்டனர்.
தமிழர்களின் இனப்பெருக்கம் குறைந்துவிட்டதா என்றால் நிச்சயம் இல்லை.
அங்கு வாழ்ந்த தமிழர்களையும் தெலுங்கர்கள் என்று திட்டமிட்டு பதிவு செய்ததின் விளைவாகவே தெலுங்கர்களின் எண்ணிக்கை கூடிற்று தமிழர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்தது.

திருப்பதி நகரத்தில் தமிழர்கள் பெரும்பான்மையாக உள்ளனர்.
திருப்பதி நகரசபை உறுப்பினர்களாக உள்ள 10 பேரில் 9பேர் தமிழர்.
அதைப்போல திருத்தணி பஞ்சாயத்து மன்றத்தில் பெரும்பான்மையினர் தமிழர்கள்.
   
-(தளபதி கே.விநாயகம்.,
சட்டமன்றம் 27.4.59)

ஆதாரம்: தமிழன் இழந்த மண் (நூல்)
தரவிறக்கம்: http://www.padippakam.com/index.php?option=com_content&view=article&id=7594%3A2012-08-22-14-31-42&catid=508%3A2012-07-29-15-40-17&Itemid=1

1959 லேயே இந்த நிலை என்றால்
இப்போது 50வருடங்களாகத் தெலுங்கர் ஆக்கிரமித்து ஆண்டுவரும் தமிழ்மண்ணில்(ஆந்திர மாநிலத்தில் மூன்றில் ஒரு பகுதி) ஒரு தமிழன் கூட எஞ்சியிருக்கமாட்டான் போலிருக்கிறது.
நாமெல்லாம் பழம்பெருமை பேசத்தான் முடியும்.
அந்நிய மண்ணில் நம் உடன்பிறந்தோரைக் காக்க நமக்கு துப்பு இருந்ததில்லை.

படம்- தமிழன் இழந்த மண் (பழ.நெடுமாறனின் நூல்)