முகநூல் தமிழ்தேசியர்க்கு

முகநூல் தமிழ்தேசியர்க்கு...

2012 முதல் 2020 வரை என்னிடம் இருந்த முகநூல் கணக்கு இப்போது என்னிடம் இல்லை.

அது முடக்கப்பட்ட 2 மாதங்கள் யாருமே என்னைத் தேடவில்லை.

(ஒரே ஒருவர்தான் உங்கள் கணக்கு என்னவாயிற்று என்று கேட்டார்)

இங்கே என்னை என்று நான் குறிப்பிடுவது எனது பதிவுகளை!

நான் என்றுமே என்னையோ எனது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையையோ முகநூலுக்கு கொண்டுவந்தது இல்லை
.
"நான்" என்கிற வார்த்தையை இதுவரை பெரும்பாலும் நான் பயன்படுத்தியதில்லை.

இதுவே முகநூலில் எனக்கென்று தனிப்பட்ட ஒரு நட்புவட்டம் உருவாகாமல் போக காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.

  நான் முகநூலே கதியாகக் கிடந்த காலம் போய் கடந்த ஓராண்டாக ஏதோ பெயருக்கு எட்டிப்பார்த்துவிட்டு போய்விடுவதால் கூட இது நிகழ்ந்திருக்கலாம்.

அனைவரும் ஒருகட்டத்தில் விரக்தியாகி கூறுவது போல நான் முகநூலை விட்டு போகப்போவதெல்லாம் இல்லை.
தொடர்ந்து முகநூலில் பதிவிடுவேன்.

இருக்கும்போது அருமை தெரியாது என்பார்கள்.
எனது பதிவுகளின் முக்கியத்துவத்தை அவை இல்லாதபோதும் கூட யாரும் உணர்ந்ததாகத் தெரியவில்லை.

எனது வேட்டொலி இணையம் கூட போதுமான பார்வையாளர்களை பெறமுடியவில்லை.

சரி பரவாயில்லை.
நான் உங்கள் ஒவ்வொருவரிடமும் கூற விரும்புவதை இங்கே சுருக்கமாக எழுதுகிறேன்.

இன்று முகநூலில் தமிழ்த்தேசியம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் உங்கள் மனநிலை என்ன?!

தமிழகத்தை தன் பிடியில் வைத்திருக்கும் வந்தேறிகள் முகத்திரையைக் கிழிப்பது, முதலமைச்சர் நாற்காலியில் ஒரு தமிழின உணர்வுள்ள தமிழரை அமரவைப்பது,
அவர்மூலம் மாநில உரிமைகளை மீட்பது,
அதன்பிறகு எம்.ஜி.ஆர் காலத்தில் செய்தது போல ஈழம் அமைய உதவுவது.

இந்த வழியில்தான் நீங்கள் போய்க்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்.

இந்த சுற்றுவழி எங்கே போய் முடியும் தெரியுமா?!

வந்தேறிகளின் முகமூடியைக் கிழிப்பதற்குள் ஈழம் அழிந்துவிடும்!
(கிட்டத்தட்ட அழிந்துவிட்டது)

மாநில ஆட்சியைப் பிடிப்பதற்குள் எல்லா மாநில உரிமைகளையும் ஹிந்தியம் விழுங்கிவிடும்!
(காவிரி மேலாண்மை வாரியம் கடைசியாக விழுங்கப்பட்டது)

நாம் மாற்றுவழி யோசிக்கும்முன் தமிழகம் ஹிந்தியர்களால் நிறைந்துவிடும்.
(ஒன்றரை கோடி பேர் ஏற்கனவே குடிவந்தாயிற்று)

பிறகு நமது கதையும் அப்படியே ஈழம் போலாகும்!

இதற்குச் சான்று 2009 லிருந்து 2020 வரை இத்தனை தமிழ்தேசியர்கள் உருவாகியும் ஒரு இயக்கத்தையோ கட்சியையோ கட்டியமைக்க முடியவில்லை.

கட்டியமைக்க முடியாவிட்டாலும் இருக்கும் ஒரே நம்பிக்கையான நாம் தமிழர் கட்சியையும் வளரவிட்டீர்களா என்றால் அதுவும் இல்லை.

வந்தேறிகளையும் ஹிந்தியத்தையும் திட்டிக்கொண்டு மட்டுமே காலத்தை ஓட்டிக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்.

நான் இங்கே தமிழ்தேசியவாதிகளை மட்டுமே குறிப்பிட்டு பேசுகிறேன்.

  "நம் நாடு இந்தியா" என்று பள்ளிப்பருவத்திலேயே மூளைச்சலவை செய்யப்பட்ட அப்பாவிகளை இழுக்கவில்லை.

"நமது மதத்திற்கு மரியாதை இல்லை" என்று மூளைச்சலவை செய்யப்பட்ட மூடர்களை இழுக்கவில்லை.

"நாம் ஆண்ட பரம்பரை" அல்லது "நாம் ஆயிரமாண்டு அடிமை" என்று மூளைச் சலவை செய்யப்பட்ட காட்டுமிராண்டிகளை இழுக்கவில்லை.

"உழைப்பவரெல்லாம் ஒரே குடும்பம்" என்று மூளைச்சலவை செய்யப்பட்ட முட்டாள்களை இங்கே இழுக்கவில்லை.

சினிமாக் கூத்தாடி பின்னால் ஓடும் பொறுக்கிகளை இங்கே இழுக்கவில்லை.

இனப்படுகொலையை பிரச்சாரம் செய்து தனிநாடு அடையலாம் என்று பத்து ஆண்டுகளாக பகற்கனவு கண்டுவரும் ஈழத்தமிழரையும் இங்கே இழுக்கவில்லை

எத்தனையோ சமூக வலைப்பொறிகளில் சிக்காமல் இனத்திற்கென்று சிந்திக்கத் தொடங்கி
தமிழினம் பழமையானது, அது தனிநாடு அடையும் தகுதி உடையது என உணர்ந்துகொண்ட அறிவார்ந்த தமிழ்தேசியர்களைத்தான் கூறுகிறேன்.

நீங்கள் இப்போதும் முட்டாள்களாகவே இருக்கிறீர்கள்.

நீங்கள் அரசியல் ரீதியாக எந்த அளவுக்கு முட்டாள்களாக இருக்கின்றீர்கள் என்றால் "ஈழமும் தமிழகமும் ஒரே நாடு" என்கிற அடிப்படை அறிவுகூட உங்களுக்கு வரவில்லை.

நீங்கள்  வரலாற்று ரீதியாக எந்த அளவு முட்டாள்களாக இருக்கிறீர்கள் என்றால் "ஆயுதம் ஏந்தாமல் ஒரு இனம் விடுதலை அடைய ஒரு சதவீதம் கூட வாய்ப்பு கிடையாது" என்கிற வரலாற்று உண்மையைக் கூட அறியாதவர்களாக இருக்கிறீர்கள்.

நான் 2012 லிருந்து இதைத்தான் முகநூலிலும் வலைப்பூவிலும் கதறிக்கொண்டு இருக்கிறேன்.

இத்துடன் சேர்த்து தமிழர் இழந்த எல்லை மாவட்டங்கள் பற்றியும் கத்திக்கொண்டு இருக்கிறேன்.

ஆனால் யாருமே
ஈழம் - தமிழகம் இணைப்பு பற்றியோ
ஆயுதப் போராட்டம் பற்றியோ
மண்மீட்பு பற்றியோ
பேசுவது கூட இல்லை.

பேசவே தொடங்கவில்லை எனும்போது விவாதிப்பது எப்போது?!
ஒன்றிணைவது எப்போது?!
கொள்கைகளை உருவாக்குவது எப்போது?!
இயக்கம் கட்டுவது எப்போது?!
ஆயுதம் திரட்டுவது எப்போது?!
செயலில் இறங்குவது எப்போது?!
நிலத்தை கைப்பற்றுவது எப்போது?!
நாடமைப்பது எப்போது?!

ஒரு....
பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் ஆகும் என்று நினைக்கிறேன்.

இன்னொன்றை இங்கே உறுதியாகக் கூறுகிறேன்.
நீங்கள் புளகாங்கிதம் அடைவதுபோல நீங்கள் வந்து திராவிடத்தை வீழ்த்தவில்லை.

1500 களில் தோன்றிய வடுகத்தின் குழந்தையான வந்தேறியத்தின்  கடந்த நூற்றாண்டு வடிவமாக திராவிடம் 1890 களில் உருவாகி
1920 களில் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி வேரூன்றி
வளர்ந்து
செழித்து
கொழுத்து
ஆண்டு
அனுபவித்து
தானாகத்தான் வீழ்ந்ததேயொழிய தமிழ்தேசியவாதிகளால் சிறு சிராய்ப்பைக் கூட ஏற்படுத்த முடியவில்லை.

(இந்த நூற்றாண்டில் அதன் புதுவடிவம் "நாம் தமிழ்நாட்டவர்" அரசியலாக இருக்கலாம்)

இதற்கெல்லாம் காரணம் நீங்கள் ஜனநாயகத்தை நம்பிக்கொண்டு இருப்பதுதான்.

சனநாயத்தை நம்புகிறீர்களா அல்லது அப்படி நடித்து உங்களுக்கு ஆயுதம் தூக்க ஆண்மையில்லை என்கிற உண்மையை மறைக்கிறீர்களா?!

தமிழர் வீரம் என்று கதைகதையாக பேசுவதெல்லாம் பேச்சோடு மட்டும்தானா?!

ஆயுதம் தூக்கிய தமிழ்த் தலைவர்களெல்லாம் ஆதரவு கிடைக்காமல் வீழ்ந்தது தமிழர்களின் பெட்டைத்தனம் அன்றி வேறு எதனால்?!

இதைக் கேட்டால் "நீ என்ன சாதித்தாய்?" என்றுதான் கேட்பீர்கள்.

ஒருவர்கூட என் கருத்தை உள்வாங்காத போது நான் மட்டும் செயலில் எப்படி இறங்கமுடியும்?!

என்னால் யாருமே மாறவில்லையா என்றால் மாறியிருக்கிறார்கள்.
ஆனால் அந்த மாற்றம் மிகச் சிறிய அளவானதே!

எனக்கு யார் மீதும் கோபமில்லை!

என் வாழ்க்கையில் எட்டு ஆண்டுகளை வீணடித்ததாக எனக்குத் தோன்றினாலும் 10 கோடித் தமிழர்களில் நான்குபேரையாவது விழிக்கவைக்க முடியும் எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது.

முதலுதவிக்கு முரண்டு பிடிப்பவன் கடைசி நேரத்தில் கட்டுப்பட்டுத்தான் ஆகவேண்டும்.

வந்தேறிய விளைவுகள் நெருக்கும்போது என் சிந்தனைகளின் அருமை உங்களுக்குப் புரியும்!

என் வாழ்நாளில் நான்குபேர் நான்கே நான்கு பேர் விழித்தால் போதும் என் இனத்திற்காக என் உயிரைக் கொடுத்துவிட்டு மகிழ்ச்சியாக போய்விடுவேன்.

ஆயுதப் போராட்டமெல்லாம் இந்தக் காலத்தில் சாத்தியமில்லை என்று நீங்கள் வாயசைத்துவிட்டு கடந்துசெல்லும் இதே வேளையில்
உலகில் குட்டி குட்டி நாடோடி இனங்கள் ஆயுதம் தாங்கி வல்லரசுகளைச் சாய்த்து மண்ணை மீட்டு அரசாங்கம் கட்டி மானத்துடன் வாழ்ந்துகொண்டு இருக்கிறார்கள்.

நம்மாலும் முடியும்!
நமக்கு அந்த வலு இப்போது இருக்கிறது.
ஆனால் வருங்காலத்தில் இருக்காது.

ஆயுத பலத்தால் வீரப்பனார் காவிரி தந்த வரலாறும்
பிரபாகரனார் ஈழம் ஆண்ட வரலாறும் கண்முன்னே நடந்துள்ளன.

இவ்விருவரை பாராமுகமாய் இருந்து பலிகொடுத்தது போல இனி  உருவாகப்போகும் தலைவனையும் கையாலாகாத் தனத்தால் பலிகொடுத்துவிட்டு அவன் செத்தபிறகு சாமியாக்கி பூசாரித்தனம் செய்யாதீர்கள்!

இனத்திற்காக ஆயுதம் தாங்கி ஒருவன் முன்னே நடந்தால் அவன் பின்னே செல்லுங்கள்!

விடுதலைக்காக எந்த மக்கள் அதிகம் உயிரைப் பணயம் வைக்கிறார்களோ அவர்கள்தான் வருங்காலத்தில் உயர்ந்த சாதி!
விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களின் வாரிசுகள் வருங்காலத்தில் ஆண்ட பரம்பரை!

இன்று மேல்சாதியாக இருப்பவர் வரலாற்றைப் புரட்டுங்கள்.
அவர்கள் இனத்திற்காகப் போராடியவர்களாக இருப்பார்கள்.

உங்கள் சந்ததி மேல்சாதியாக இருக்கவேண்டுமா?!
கீழ்சாதியாக இருக்க வேண்டுமா?!

இன்றிலிருந்து சனநாயகம் தவிர்த்த செயல்பாடுகள் குறித்து பேசவாவது தொடங்குங்கள்!

பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் கழித்தாவது தமிழர்நாடு அமையட்டும்!

நீங்கள் பேடியாக இருந்தவரை போதும்!

விடைதெரியாத கேள்விகள்

விடைதெரியாத கேள்விகள்

தீர்ப்பு வரும் முன்பே அதாவது ஆலை மூடப்பட்ட அடுத்தநாளே "விரைவில் ஆலை திறக்கப்படும்" என்று அனில் அகர்வால் உறுதியாகக் கூறியது எப்படி?

ஸ்டெர்லைட் ஆய்வுக் குழுவில் ஒரு தமிழக உறுப்பினர் கூட இருக்கக்கூடாது என்று கேட்டு வாங்கிய அனில் அகர்வால் தரப்பு
சொந்த சாதிக்கார நீதிபதி தலைமையில் குழு அமைத்தது எப்படி?

"தமிழக மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம்" தடை விதித்தால் அதை நீக்க "தேசிய பசுமை தீர்ப்பாணையத்திற்கு" அதிகாரம் உள்ளது.
ஆனால் ஆலையை மூடியது தமிழக "அரசு".
இதை ஆய்வு செய்து "ஆலையை மூடியது தவறு" என்று கூட தே.ப.தீ. (NGT) க்கு என்ன அதிகாரம் உள்ளது?

துறை என்பதைத் தாண்டி அரசு என்கிற அதிகார மட்டத்திற்கு வந்துவிட்ட இந்த வழக்கை மத்திய மாநில அரசுகளைத் தாண்டிய அதிகாரமான உச்ச நீதிமன்றம்தான் தன்னிச்சையாக ஆய்வு செய்யவேண்டும்.
ஆனால் அப்படி நடக்கவில்லையே?!

என்றால் தமிழக "அரசு" என்பது மத்திய அரசின் ஒரு "துறை"யை விட கீழானதா?!

பல ஆதாரங்கள் இருந்தும் போராட்டத்தில் பலர் படுகொலை செய்யப்பட்ட வழக்கை விசாரித்துவரும் சிபிஐ  இதுவரை ஒருவரைக் கூட கைது செய்யவில்லையே ஏன்?!

சினிமாவில் வருவது போல போலீஸ், அரசியல்வாதிகள், நீதிபதிகள், சிபிஐ என அனைத்துமே பணக்கார முதலாளிகளின் சட்டைப்பையில் உள்ளது உண்மைதானோ என்று ஸ்டெர்லைட் விவகாரத்தைப் பார்க்கும்போது தோன்றுகிறதே?!

என்றால் முப்பது ஆண்டுகளாக ஜனநாயக வழியிலும் சட்டரீதியாகவும் தூத்துக்குடி மக்கள் நடத்தும் போராட்டம் அனைத்தும் வீண்தானா?!

இத்தனை உயிரிழப்புகள் வீண்தானா?!

இதற்கு பேசாமல் தூத்துக்குடி இளைஞர்கள் ஆலைக்கு பாம் வைத்து தகர்த்திருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறதே?!

என்றால் இங்கே ஜனநாயகம் என்பது ஏட்டுச்சுரைக்காய் தானா?

தனியீழம் சாத்தியமில்லை

தனியீழம் சாத்தியமில்லை

"ஈழம் தமிழர்நாட்டின் ஒரு பகுதி.
தமிழ்நாடும் இந்தியாவால் சுரண்டப்படுகிறது.
எனவே நாம் சேர்ந்து தனிநாட்டுக்காகப் போராடுவோம்"

என்று எனக்குத் தெரிந்து ஒரு ஈழத்தமிழன் கூட சொல்லவில்லை.

தனியீழம் சாத்தியமேயில்லை!

தனித் தமிழர்நாடுதான் சாத்தியம்!

ஒரு நாடு அமைய அதன் இனம் முழுவதும் ஒன்று திரள வேண்டும்.

ஈழப் போராட்டம் தோல்வியில் முடிய காரணம் இதுதான்.

அது தோல்வியா என்று கேட்போருக்கு பதில்தான் ராஜபக்ச தற்போது பிரதமர் ஆன நிகழ்வு.

நான் பலமுறை கூறிவிட்டேன்.

புலிகளே தமிழகம் வாருங்கள்!

களம் எங்களிடம் இருக்கிறது!

அனுபவம் உங்களிடம் இருக்கிறது!

நாம் தமிழகத்திலும் ஈழத்திலும் ஒரே நேரத்தில் ஆயுதம் தாங்கி போராடுவோம்!

தமிழர்நாட்டை விடுதலை செய்வோம்!

திராவிடத்தின் பலம்

திராவிடத்தின் பலம்

1) கருணாநிதி குடும்பத்தின் பணபலம்

2) கண்மூடித்தனமான தி.மு.க தொண்டர்கள்

3) இளைய தலைமுறை திராவிட சிந்தனையாளர்கள்

4) தமிழகத்தில் உள்ள வந்தேறிகள்

முதல் இரண்டும் ஸ்டாலின் என்ற கூமுட்டையின் கைக்கு போய்விட்டதால் இனி நமக்கு கவலையில்லை.

மூன்றாவது பலம் இளைய தலைமுறை தமிழ்தேசிய சிந்தனையாளர்களால் சமூக வலைகளில் கிட்டத்தட்ட முறியடிக்கபட்டு விட்டது.

நாம் இனி கவனம் செலுத்த வேண்டியது வந்தேறிகள் மீதுதான்.
இவர்களே எல்லாவிதமான ஆக்கிரமிப்புகளுக்கும் அடித்தளம்.

முதலில் இவர்களை அடையாளப்படுத்த வேண்டும்.
(அந்த பணி நடந்துவருகிறது).

இரண்டாவது இவர்களைப் பொதுவான வெறுப்புணர்வு மூலம் தமிழகப் பொதுமக்கள் ஒதுக்கி வைக்கவேண்டும்.

தமிழரல்லாதார் இங்கே வாழ்வது அசௌகரியமானதாக இருக்குமாறு பார்த்துக் கொண்டால் மேற்கொண்டு குடியேற்றங்களைத் தடுக்கலாம்.
அவ்வளவுதான்.

ஜனநாயகத்தில் இவ்வளவுதான் முடியும்.
வேறு எதுவும் நம்மால் அறவழியில் செய்யமுடியாது.

ஒரு வெளிநாட்டு ராணுவம் வந்து முகாமிட்டாலும் சனநாயக வழியில் துரத்திவிடலாம்.
ஆனால் பத்து குடும்பங்கள் குடிவந்துவிட்டால் அவ்வளவுதான்.

வருங்காலத்தில் சீமான் முதலமைச்சர் ஆனாலும் பெரிதாக எதையும் மாற்றமுடியாது.
அதாவது உள்ளதைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள மட்டுமே முடியும்.

இழந்தவற்றை மீட்க புலிகள் வழியில் சென்றால்தான் முடியும்!

பொதுவாகவே விடுதலை மற்றும் மண்மீட்பு ஆயுதவழியால் மட்டுமே சாத்தியம்!

நமது விடுதலைக்காக நாம் ஆயுதவழியில் இறங்கும்போது வந்தேறிகளை வந்த இடத்திற்கே துரத்திவிட முடியும்.

இவர்களின் மலைமலையான சொத்துக்கள் நம் மக்களுக்கு கிடைக்கும்.

முதல்வேலையாக இலங்கை வடக்கு கிழக்கில் தமிழர் வாழும் பகுதிகளை ஆயுத நடவடிக்கை மூலம் மீட்டு தமிழர்நாட்டுடன் இணைத்துக் கொள்ளவேண்டும்.
இது மிக மிக முக்கியம்.

தமிழர் பெரும்பான்மை பகுதிகள் 90% தமிழர் படையின் கைக்கு வந்ததும் நாம் விடுதலையைப் பிரகடனம் செய்து ஒரு நாடாக நம்மைக் கட்டமைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

அதன்பிறகு எல்லை மீட்பு.

வந்தேறிகள் குடியேறி ஆக்கிரமித்துள்ள தமிழகத்தின் எல்லைப் பகுதிகளை வன்முறை நடவடிக்கைகள் மூலம் காலி செய்து நாம் குடியேறி அப்பகுதியை மீட்க வேண்டும்.

இவையெல்லாம் ஜனநாயக வழியில் சாத்தியமே இல்லை என்பதை மீண்டும் கூறுகிறேன்.

பிறகு அண்டை இனங்களின் எல்லையை நாம் ஓரளவு ஆக்கிரமிக்கவேண்டும்.
ஆனால் குடியேறக்கூடாது.
காலியாக வைத்திருக்கவேண்டும்.
ராணுவம் மட்டும் அங்கே இருக்கவேண்டும்.

அதன்பிறகுதான் நமக்கு முழு நிம்மதி.

அதாவது அண்டை ஐந்து இனங்கள் நமக்கு செய்தவற்றை (தாய்நிலத்தினுள் ஊடுறுவி அடையாளமறைப்பு செய்வதைத் தவிர மற்றவற்றை) நாம் அப்படியே அவர்களுக்குத் திருப்பி செய்கிறோம்.

மேலும் அறிய,
இணையத்தில் தேடுக....

"வந்தேறிகள் வெளியேற்றம் வேட்டொலி"

"தமிழர்நாடு இறுதிசெய்யப்பட்ட வரைபடம் வேட்டொலி"

"என் கனவு வேட்டொலி"

"தமிழர்நாடு வரைபடங்களின் தொகுப்பு வேட்டொலி"

படம்: 234 இல் 39 வந்தேறி எம்.எல்.ஏ மற்றும் எம்.பி பட்டியல்

தீவிரவாதத் தலைவர்

தீவிரவாதத் தலைவர்

நாள்: 05.07.2056
நேரம்: 17:10

"எல்லாம் உங்கள் விருப்பம்தான்.
பதவியில் இருப்பவர் நீங்கள்.
முடிவு உங்கள் கையில்"

"முடிவு எனதுதான்.
இருந்தாலும் நீங்கள் உங்களது விருப்பத்தைக் கூறுங்கள் தலைவர்"

சிறிது யோசனைக்குப் பிறகு...

"முடியாது என்று அறிவித்துவிடுங்கள்"

--------------
நேரம்: 17:30

உலகமே தனது ஊடக கண்களினால் பார்த்துக்கொண்டிருந்த அந்த மேடையில் அங்கீகரிக்கப்படாத அந்நாட்டின் ராணுவ நிழலரசின்  முப்படைத் தளபதிகளும் வீற்றிருந்தனர்.
அந்நாட்டின் அதிபர் இப்போது பாரம்பரிய உடையில் இருந்தார்.
குறித்த நேரத்தில் தனது உரையைத் தொடங்கினார்.

"அனைவருக்கும் வணக்கம்,

இங்கே கூடியிருக்கும் அனைத்துலக ஊடகவியலாளர்களை எமது தாய்நாட்டு மக்களின் சார்பாக வரவேற்கிறேன்.

இன்று நீங்கள் பெருந்திரளாக வந்துள்ளீர்கள்.
ஆனால் பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு வரை இங்கே விரல்விட்டு எண்ணுமளவே ஊடகவியலாளர்களைக் காணமுடிந்தது.

ஏனென்றால் அவர்கள் தனது உயிரைப் பணையம் வைத்துதான் இங்கே கடமையாற்றவேண்டிய சூழல் இருந்தது.

இப்போது அவர்களில் யாரையும் காணமுடியவில்லை.
போர் ஓய்ந்துவிட்ட இந்த மண்ணிலிருந்து அவர்கள் வேறொரு போர் மண்டலத்திற்கு கடமையாற்றச் சென்றிருக்கலாம்.

இன்று எந்த உயிர் பயமும் இல்லாமல் உலக ஊடகவியலாளர்கள் எம்மண்ணில் கூடியிருப்பது எமக்குப் பேருவகை தருகிறது.

எத்தனையோ இழப்புகளைச் சந்தித்தபடியும் கொடுத்தபடியும் முன்னேறிய எமது விடுதலைக்கான பயணம் இப்போது இறுதிகட்டத்தை எட்டியுள்ளது.

நாங்கள் எங்களது அண்டை இனங்களிடமிருந்தும்,
அதை ஆட்டுவித்த பிராந்திய வல்லரசிடமிருந்தும்,
அதையும் ஆட்டுவித்த உலக வல்லரசுகளிடமிருந்தும்
விடுதலை கோரிய நாட்கள் போய்

இன்று எமது அண்டையினங்கள் எம்மிடம் விடுதலை கேட்கும் நிலையும்,
அதை நலிந்துவிட்ட பிராந்திய வல்லரசு உதவிசெய்து ஊக்குவிக்கும் நிலையும்,
அதை அனைத்துலக வல்லரசுகள் வேடிக்கை பார்க்கும் நிலையும் உள்ளது.

எமது இனம் எல்லாவகையிலும் ஒடுக்கப்பட்டு
ஜனநாயகப் போராட்டத்தில் முற்றிலும் தோற்று
நேர்மையான ஆயுதப் போராட்டத்திலும் இனப்படுகொலையைச் சந்தித்து
வேறுவழியே இல்லாமல் தற்காப்புக்காகத் தீவிரவாதப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தது.

அதிலே பெரும் வெற்றிபெற்று எமது தாய்நிலத்தை எமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்து எமக்கான குடியரசை நிறுவிக்கொண்டோம்.
அண்டையினங்கள் குடியேறி ஆக்கிரமித்த எல்லைப் பகுதிகளை மீட்கும் முயற்சியிலே வெற்றியடைந்துவிட்டோம்.
அதற்கு கடும் எதிர்ப்பு காட்டிய சில அண்டை இனங்களை முற்றிலும் அடக்க அவர்கள் முழு தாய்நிலத்தையும் ஆக்கிரமித்துள்ளோம்.

அடக்குமுறைக்கு உள்ளான எங்கள் இனம் இன்று அடக்குமுறையை செய்யும் இனமாக மாறி நிற்கிறது.

ஏனென்றால் வரலாற்றிலே எமது மூதாதையர் பெரிய மனதுடன் நடந்துகொண்டதே எங்களுக்கு கேடாக முடிந்தது.

நாங்கள் யாரைக் காத்துநின்றோமோ, யாரை வளர்த்துவிட்டோமோ, யாரை வாழவிட்டோமோ, யாரை மன்னித்து விட்டோமோ  அவர்களே எமக்கு எமனாக முடிந்தனர்.

எனவே எமது இனம் முழுமையாக வலுப்பெறும்வரை எதிர்க்கும் எவருக்கும் சிறு வாய்ப்பையும் தர நாங்கள் தயாராக இல்லை.

நாங்கள் ஆக்கிரமித்துள்ள பகுதி வரலாற்று ஆதாரங்கள் அடிப்படையில் எமது இல்லை என்ற நிலையில் அந்த மக்கள் எமது அரசை விரும்பவில்லை என்றால் நாங்கள் அதைக் கட்டாயம் கைவிடுவோம்.

இன்று இந்த உலகம் எம்மோடு நடத்தும் பேரமானது எமது பேரெழுச்சிக்கு முன் சுருங்கிக்கொண்டேவந்து இன்று எமது தீவிரவாதத் தலைவரின் தண்டனையில் வந்து நிற்கிறது.

அவருக்கு மரணதண்டனை அளிக்க முதலில் கேட்டனர்.

பிறகு அனைத்துலக விசாரணை செய்து ஆயுள்சிறை அளிக்கக் கேட்டனர்.

பிறகு உள்நாட்டு விசாரணை செய்து ஓராண்டு சிறையும் பிறகு பொதுமன்னிப்பும் கொடுக்கச் சொல்லி கேட்டனர்.

பிறகு ஒரு மணிநேர விசாரணையும் ஒரு வார சிறையும் பிறகு விடுதலையும் கொடுக்கச் சொல்லி மன்றாடி நிற்கின்றனர்.

இதை மட்டும் செய்துவிட்டால் நமக்கு நாடு எனும் அங்கீகாரம் தந்துவிடுவதாக வாக்குறுதியும் அளித்துள்ளனர்.

இதோ அதற்கான பதில் கூறவே நான் இங்கே நிற்கிறேன்.

நான் உறுதியாகக் கூறுகிறேன்.
ஒரு நிமிடம் கூட எமது தலைவரை சிறைவைக்க எம்மால் முடியாது.
ஒரு கேள்வி கூட அவரிடம் நாம் கேட்கமாட்டோம்.

அவரைக் குற்றவாளி ஆக்கிதான் எமக்கு அங்கீகாரம் என்றால் அது எமக்குத் தேவையில்லை.

சிலர் அந்த அங்கீகாரம்தான் விடுதலை என்று தவறாக எண்ணுகின்றனர்.
அங்கீகாரம் கொண்டிருந்த நாடுகளே கூட ஏகாதிபத்திய வல்லரசுகளின் தாக்குதலுக்குத் தப்பவில்லை என்பதை அவர்கள் நினைவில் கொள்ளவேண்டும்.

எமது நாட்டுத்தந்தையான தீவிரவாதத் தலைவர் கூறியதை நான் இங்கே நினைவுபடுத்துகிறேன்.
'நாடு என்பது ராணுவ வேலிபோட்ட நிலம்தானேயொழிய அனைத்துலக அங்கீகாரம் இல்லை'.
எனவே நாங்கள் எங்களது விடுதலை இயக்கத்தால் எங்களது தாய்நிலத்தை வேலிபோட்டு எங்களது நாட்டை நாங்களே அமைத்துக்கொண்டோம்.

அதற்கு மூல காரணமான எமது தலைவரைக் காக்கும் இந்த முடிவானது நன்றிமறவா எமது இனத்தின் ஒருமித்த முடிவு ஆகும்.

இதற்காக எத்தனை நெருக்கடிகளையும் தாங்கிக்கொள்ள யாம் தயாராக உள்ளோம்.

இதுவே எமது உறுதியான பதில்.

அனைவருக்கும் நன்றி"

கேள்விகளை அலட்சியம் செய்தபடி அதிபர் மேடையை விட்டு இறங்குகிறார்.

--------------------
நேரம்: 23:35

அதிபர் மாளிகைக்கு முன் பலத்த ஆயுதக் காவலுடன் நாட்டிலேயே விலையுயர்ந்த நான்கு மகிழுந்துகள் வந்து நின்றன.
அவர்கள் அனைவரும் வேறுவிதமான ராணுவ உடையில் இருந்தனர்.

அதில் ஒன்றிலிருந்து தீவிரவாதத் தலைவர் இறங்கி தனியே உள்ளே சென்றார்.
எந்த தடையும் இல்லாமல் அதிபர் மாளிகையின் நடுப்பகுதிக்கு வந்தார்.
அதிபரின் பெயர்சொல்லி அழைத்தபடி அவரது அலுவலறைக்குள்ளே நுழைந்தார்.

அவரைக் கண்டதும் அதிபர் வரவேற்று எழுந்துகொள்ள
அதிபரது இருக்கையில் தீவிரவாதத் தலைவர் அமர்ந்தார்.

அதிபர் எதிர்புற இருக்கையில் அமர்ந்துகொண்டார்.

"உங்கள் விருப்பப்படியே அறிவித்துவிட்டேன் தலைவர்"

"ம்... யாராவது இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தார்களா?"

"ஆமாம், மத்தியக் குழுவில் சரிபாதிபேர்"

"பிறகு ஏன் முடிவை மாற்றவில்லை?"

"பதவியில் இல்லாவிட்டாலும் அரசை நடத்துவது நீங்கள்தான்.
முக்கியமான முடிவுகள் உங்களைக் கேட்டபிறகே எடுக்கப்படுகின்றன.
இதுவரை அவை சரியாகவும் இருந்துள்ளன.
நீங்கள் இறுதி முடிவினை எடுக்கும் சுதந்திரம் அளித்திருந்தாலும் உங்கள் முடிவை மீற எனக்கு மனமில்லை"

"நீங்கள்தான் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதிபர்.
என்னை விட ஐந்து வயது மூத்தவர். அனுபவம் உள்ளவர்.
நீங்கள் இப்படி ஒரு தனிமனிதனின் முடிவைக் குருட்டுத்தனமாக ஆதரிப்பது நல்லதில்லை.
அதில் தனிப்பட்ட சுயநலம் கலந்திருக்கலாமில்லையா?
நீங்கள் மத்தியக் குழுவில் வாக்கெடுப்பு நடத்தியிருக்க வேண்டும்"

"தலைவர்!
இத்தனை ஆண்டுகள் அறிந்திருந்தும் உங்கள் போக்கு எனக்குமே புரிவதில்லை.
நீங்கள் எப்போதும் கூறுவீர்களே,
'தீவிரவாதிகள் எந்த பாவத்தைச் செய்தேனும் நமது இனத்தின் கோடிக்கணக்கான மக்களைக் காப்பாற்ற வேண்டும்.
அந்த செயலுக்கு நமது மக்களே நமக்கு தண்டனை கொடுத்தாலும் தயங்காமல் ஏற்கவேண்டும்.
அப்போதுதான் நம்மை ஆதரித்த களங்கத்திலிருந்து மக்களைத் தப்புவிக்க முடியும்' என்று.
ஆனால் உங்கள் தீவரவாத ராணுவத்திடம் நீங்கள் கூறிய கொள்கையை  நீங்களே பின்பற்றவில்லையே?!
நீங்களே இப்போது தண்டனையை ஏற்கத் தயாராக இல்லையே!?"

தலைவர் புன்னகைத்தார்.

"அது பொதுவாகச் சொன்னது.
என்னை தண்டித்துவிட்டால் என்னைப் போல ஒருவன் இனி உருவாகமாட்டான்.
என்னைப் போன்றவர்கள் உருவாகாமல் உலக இனங்களுக்கு விடுதலை கிடைக்காது.
நமது இனம் இன்று வலுவான நிலையில் உள்ளது.
இல்லையென்றால் நான் இந்த முடிவை எடுத்திருக்கமாட்டேன்.
ஒரு இனம் அதற்காக முழுமூச்சாகப் பாடுபட்ட ஒருவனை அவன் எப்படிப்பட்டவனாக இருந்தாலும் சரி, உலகமே திரண்டு வந்தாலும் விட்டுக் கொடுக்காது என்று எடுத்துக்காட்ட வேண்டும்.
அதனால்தான் அப்படி கூறச்சொன்னேன்.
இதன்மூலம் மிகப்பெரிய அழுத்தம் நம் இனத்தின் மீது வரும்.
அதையும் வெல்லும் உறுதி நமக்கு இருந்தால் பிராந்திய தலைமை நம் கைக்கு வரும்.
நாம் ஏற்கனவே தீட்டியுள்ள திட்டப்படி உலகளாவிய அழுத்தத்தைத் தாங்கியபடி நாம் ஆக்கிரமித்துள்ள பிற இனத்து பகுதிகளை ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு நல்லாட்சி செய்யவேண்டும்.
பிறகு அனைத்துலக மேற்பார்வையில் விடுதலைக்கான வாக்கெடுப்பு நடத்தி அவர்களே மனமுவந்து நம்மிடமிருந்து விடுதலை வேண்டாம் என்று கூறவைக்க வேண்டும்.
அப்படி நடந்தால் உலகத்தின் மாற்றுத்தலைமை நம் கைக்கு வரும்.
எப்போதுமே நாம் சரியா தவறா என்பது முக்கியமில்லை.
நாம் உறுதியாக இருந்தோமா இல்லையா என்பதே முக்கியம்"

அதிபர் தலைவரை பிரமிப்புடன் பார்த்தார்.
பின்புலத்தில் சுவரில் பெரிதாக "இலக்கு-வரைபடம்" இருந்தது.
கைப்பற்றப்பட்ட பகுதிகள் சிவப்பு வண்ணம் பூசப்பட்டு இருந்தன.
அவ்வண்ணம் அவ்வரைபடத்தில் எண்பது சதவீதம் இருந்தது.