கட்டபொம்மன் வாரிசுகளின் தொடரும் அடாவடி

கட்டபொம்மன் வாரிசுகளின் தொடரும் அடாவடி

 கொள்ளைக்காரன் கெட்டிபொம்மு பற்றி ஏற்கனவே தமிழ்வாணன் அவர்களின் நூல் துணைகொண்டு சான்றுகளுடன் எழுதிவிட்டோம். முடிந்துபோனதை பேசி என்னவாகப் போகிறது என்போருக்கு இன்று வரை கூட பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் கட்டபொம்மு வகையறா அடாவடி தொடர்கிறது என்பது தெரியுமா?!

 பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் இப்போதைய நிலையை அலசுவோம்.

திராவிட அரசுகள் தெலுங்கு பாசத்துடன் எப்போதுமே நடந்துகொண்டு வருவது இந்த விடயத்திலும் நிகழ்ந்திருக்கிறது.

 அண்ணாதுரை முதல்வரானதும் பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டை இருந்த இடத்தை தமிழக அரசின் சுற்றுலா (!) தளமாக அறிவித்தார்.

 தெலுங்கர் பந்துலு 1959 இல் சிவாஜிகணேசனை வைத்து கட்டபொம்மன் பற்றி திரைப்படம் எடுத்து (ஆங்கிலேயரிடம் 'கள்ளர் தன்னரசு நாடுகள் கூட்டமைப்பு' பேசிய வீரவசனங்களை பேசவைத்து) தமிழக மக்களை முட்டாளாக்கினார்.

 கருணாநிதி இடிந்த பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டையை மீண்டும் கட்டிக்கொடுத்து அகழ்வாராய்ச்சி (!) நடத்தும் தளமாக அறிவித்தார்.

 அப்போதைய கட்டபொம்மன் வாரிசுக்கு மாத உதவித் தொகை கொடுத்தார்.

அத்தோடு நில்லாமல் கட்டபொம்மன் வம்சாவளியினர் மற்றும் அவர்களுடன் கடந்த ஆறு தலைமுறைகளாக பெண்கொடுத்து பெண்ணெடுத்த 202 குடும்பங்களை தென் மாவட்டங்கள் அனைத்திலும் தேடி திரட்டி அழைத்துவந்து பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் தொகுப்பு வீடு கட்டிக்கொடுத்தார். 

 இது மட்டுமில்லை ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் தலா 3 ஏக்கர் என 606 ஏக்கர் நிலத்தையும் தாரைவார்த்துக் கொடுத்தார் (இதுபோக கயத்தாறு பகுதியில் கட்டபொம்மன் தூக்கிலிடப்பட்ட இடம் என்று 47 சென்ட் நிலம் கட்டபொம்மனின் சிலையுடன் அரசு பொறுப்பில் இருக்கிறது).

 இந்தியாவில் எந்த அரசும் எந்த தியாகியின் வாரிசுக்கும் இவ்வளவு சிறப்பு செய்திருப்பார்களா என்பது சந்தேகமே!

 வேறு எந்த சுதந்திரப் போராட்டக்கார வாரிசுகளுக்கும் எதுவும் செய்யவில்லை கருணாநிதி! 

  

 ஒப்பீட்டிற்கு குமரியை மீட்க போராடிய தியாகிகளை சாகும்வரை அலையவிட்டு நயா பைசா பென்சன் கொடுக்கவில்லை கருணாநிதி!

 பிற்பாடு தூத்துக்குடி தனியாக பிரிந்தபோது எம்.ஜி.ஆர் திருநெல்வேலி மாவட்டத்துக்கே கட்டபொம்மன் பெயர் வைத்தார். இத்தனைக்கும் பாஞ்சாலங்குறிச்சி தூத்துக்குடியில் இருக்கிறது.

அது மட்டுமில்லை ஒன்றேகால் கோடியில் 2015 இல் ஜெயலலிதா மணிமண்டபம் கட்டிக் கொடுத்தார்.

 ஆனால் கருணாநிதியின் இனப்பாசத்திற்கு ஈடு இணை இல்லை.

பூலித்தேவர் போன்ற தமிழ் மறவர் பாளையங்களின் வீர வரலாறுகளை மறைக்கவும் கட்டபொம்மன் போன்ற தெலுங்கு பாளையக்காரர்களின் கோழைத்தனமான வரலாறுகள் வெளிப்படாமல் இருக்கவும் எழும்பூர் ஆவணக் காப்பகத்தையே எரித்தவர் அல்லவா கருணாநிதி?!

 அதாவது அரசாங்கத்திடம் உதவித்தொகை கேட்கும் நிலையில் இருந்த கட்டபொம்மன் வாரிசுகள் கருணாநிதியின் கருணையால் ஒரே ஆண்டில் அப்பகுதி ஆதிக்க சக்தியாக உருவெடுத்தனர்.

 சொத்து, நிலவுடைமை, எண்ணிக்கை என எல்லாம் பெருகிவிட்ட பிறகு கம்பளத்தார் பாஞ்சாலங்குறிச்சியை தமது தனி சாதியத் தலைநகரம் போன்று ஆக்கிவிட்டனர்.

 இந்த கூட்டம் பாஞ்சாலங்குறிச்சி பகுதியில் ஜக்கம்மா அல்லது ஜக்கதேவி கோவிலை பெரிதாகக் கட்டி ஆண்டுக்கொரு முறை மொத்தமாகத் திரண்டு அடாவடி செய்துவந்தது.

 இந்த பகுதியில் பள்ளர் பெருமக்கள் பெருமளவில் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

 அவர்களை வம்புக்கு இழுக்கவே அவர்களின் முக்கிய தெய்வமான கோட்டை கருப்பசாமி கோவில் கொடை நடக்கும் நாளிலேயே தங்களது கொடை விழாவையும் மாற்றிக்கொண்டு 1990 களின் தொடக்கத்தில் மோதலைத் தொடங்கினர். 1995 க்குப் பிறகு ஆயுதங்களுடன் ஒன்றுகூடி நேரடியாகவே மோதத் தொடங்கினர். 

 எப்போதும் தமிழர்களுக்கு எதிராகவே இயங்கும் காவல்துறை பள்ளர் பெருமக்களுக்கு பல்வேறு கட்டுப்பாடுகள் விதிப்பதும் தெலுங்கர் மனம்போன போக்கில் விழா நடத்தவிடுவதும் வழக்கமானது.

 கோட்டைக் கருப்பசாமி கோவில் விழா நேரத்தை குறைத்ததுடன் கோவிலை விரிவாக்க விடாமல் சுற்றுப்பகுதி நிலத்தை அகழ்வாராய்ச்சி என்கிற பெயரில் அரசின் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ளனர்.

 தேவர் குருபூசை அளவுக்கு ஆர்ப்பாட்டமாக நடக்கும் இவ்விழாவில் கம்பளத்து சாதி வெறியர்கள் பள்ளர்களை வம்புக்கு இழுப்பதும் அது மோதலில் முடிவதும் இறுதியில் பள்ளர் மீதே வழக்கு பாய்வதுமாக நிலைமை தொடர்ந்தது.

 இறுதியில் 2015 க்குப் பிறகு கோட்டைக் கருப்பசாமி கொடை விழா தடை செய்யப்பட்டது.

 ஆம்! பாஞ்சாலங்குறிச்சி இன்னொரு குறிஞ்சாக்குளம் ஆனது.

இந்த பிரச்சனை தொடர்பாக "பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டை கருப்பசாமி" எனும் நூல் வெளிவந்துள்ளது.

 பாஞ்சாலங்குறிச்சி பகுதியில் பள்ளர்களுக்குத் துணை செய்யாதது மறவர், நாடார் போன்ற சக தமிழர் குடிகள்!

 அது மட்டுமல்ல பள்ளர்கள் மறவர்களுடனோ நாடார்களுடனோ மோதும்போது வரிந்துகட்டிக் கொண்டு வரும் மள்ளர் இயக்கங்களும் கட்சிகளும் கூட இந்த பள்ளர் நாயக்கர் மோதல் விடயத்தில் மௌனம் காக்கின்றன.

 திருச்செந்தூர் முருகன் கோவிலை உரிமை கோருவது, சென்னையிலும் டெல்லியிலும் கட்டபொம்மன் சிலை கோருவது என்று ஆரம்பித்து தற்போது "நாம் தெலுங்கர் கட்சி" என்று தொடங்கி 'தமிழகத்தில் பாதி மக்கட்தொகை தெலுங்கர்' என்று பேசியதும் இந்த கூட்டம்தான். 

 பள்ளர் பெருமக்களுடன் தமிழ்க் குடிகள் ஓரணியில் திரள வேண்டிய நேரம் இது! திரள வேண்டிய இடம் பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டை கருப்பசாமி கோவில்! 

 [பின்குறிப்பு:- பள்ளர் எனும் பெருமைமிகு இயற்பெயர் இருக்க தேவேந்திரர், மள்ளர், வேளாளர் போன்ற மாற்றுப் பெயர்கள் தேவையில்லை என்பது என் கருத்து]

 

 

 

 

இரண்டு கொலைகாரர்கள் கதை

இரண்டு கொலைகாரர்கள் கதை

 தமிழகத்தில் நடக்கும் அரசியல் விவாதங்கள் எல்லாமே 'இரண்டு கொலைகாரர்கள்' எனும் கதைப் பாணியில் உள்ளன.

 அதாவது ஒரு ஆண் ஒரு பெண் சேர்ந்து ஒரு கிழவனைக் கொலை செய்து பிறகு பொதுமக்களிடம் மாட்டிக் கொள்கிறார்கள்.

 இருவருமே குற்றத்தை ஒத்துக்கொல்லாமல் ஒருவரை ஒருவர் மாறிமாறி ஒருவரை குற்றம் சாட்டுகிறார்கள். 

அதாவது 

"அவன்தான் கிழவனின் கழுத்தை நெறித்தான்"

"இவள் தான் கத்தியால் குத்தினாள்"

"அவன்தான் கழுத்தை அறுத்தான்" 

"இவள் தான் வயிற்றை கிழித்துப் போட்டாள்"

"அவன்தான் தலையில் கல்லைப் போட்டான்"

"இவள் தான் மண்வெட்டியால் தலையை வெட்டினாள்"

"அவன்தான் பிணத்தைப் புதைத்தான்"

"இவள் தான் நகைகளை எடுத்துக் கொண்டாள்"

"அவன்தான் பணத்தை எடுத்துக் கொண்டான்"

 பொதுமக்களுக்கு இருவருமே குற்றவாளிகள் என்று புரிந்தாலும் அவர்கள் நடத்திய சுவாரஸ்யமான விவாதத்தை வாயைப் பிளந்து கேட்டபடி வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

 இந்த இடைவெளியில் இவர்களின் மற்ற கூட்டாளிகள் ஊரையே சூறையாடிவிட்டு சென்றுவிட்டனராம்.

 அதாவது இருவருமே கூட்டாளிகள்.

 இருவரும் சேர்ந்து ஒரு கிழவனைப் பிடித்து கழுத்தை நெறித்து கத்தியால் கழுத்தையும் வயிற்றையும் அறுத்து தலையில் கல்லைப் போட்டு அப்படியும் சாகாத போது தலையை வெட்டி கொன்று கொள்ளையடித்து பின் புதைத்துள்ளனர். 

 இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் குற்றம் சாட்டுவதன் மூலம் தண்டனையிலிருந்து தப்பிக்கும் உத்தியைப் பயன்படுத்துகின்றனர் (blame game).

 அரசியலில் ஒருவர் மீது இன்னொருவர் குற்றம் சாட்டினால் அதற்கு அவர் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

 ஆனால் கேள்வி கேட்டவரை "நீ மட்டும் யோக்கியமா?" என்று பதில்-குற்றச்சாட்டு வைப்பதே இங்கு நடக்கிறது.

 முன்பு நடந்த அதிமுக - திமுக மோதலும் சரி இன்று நடக்கும் பாஜக - திமுக மோதலும் சரி இந்த வகையிலேயே நடக்கிறது.

 மத விவாதங்கள் கூட இவ்வாறே!

"நான் கேவலம் என்றால் நீ மகா கேவலம்" என்கிற ரீதியில்தான் பதிலடி கொடுக்கப்படுகிறது.

 இது ஒருவனை மற்றொருவன் கேவலப்படுத்துவதை ரசிக்கும் நமது மனப்பான்மையின் விளைவே!

 இந்த "இரண்டு கொலைகாரர்கள்" சூழலில் இருந்து அரசியலைத் திருப்புவோம்.

கேள்விக்கு பதில்-கேள்வி அல்ல பதில் கேட்போம்!

சாதிவெறியில் முதலிடம் திமுக

ஜாதிவெறியில் முதலிடம் திமுக!

 இடவொதுக்கீட்டால் தமிழ்நாட்டில் மிகப்பெரிய பலனடைந்தது (திமுக முதல்வரின் சமூகமான) மேளக்கார சமூகமாகும். 

 1981 கணக்கெடுப்பில் (தமது மக்கட்தொகைப்படி) OBC இல் மேளக்காரருக்கு 100 இருக்கைகள் கிடைக்க வேண்டுமெனில் 525 இருக்கைகளை பெற்றுள்ளனர்!

 அதாவது மற்ற எவரையும் விட அதிக பயன்களை அனுபவித்தது மேளக்காரர் தான். 

 ஆனால் (வன்னியர் போராட்டத்தின் விளைவாக MBC கொண்டு வரப்பட்டபோது) மேளக்காரரையும்  MBC க்கு வஞ்சமாக கொண்டு சென்றது திமுக அரசு.

 இதேபோல மேளக்காரருக்கு பிறகு சௌராட்டிரர் அதிகளவில் 100 க்கு 380 பேர் இருக்கைகள் பெற்றிருந்தனர்.

நல்லவேளை அவர்கள் MBC க்கு கொண்டு செல்லப்படவில்லை.

 (தமிழ்க்குடிகளான) CSI கிறுத்துவர் (பெரும்பாலும் கிறுத்துவ நாடார், சில கிறுத்துவ வேளாளர், சில கிறுத்துவ உடையார், கொங்கு வேளாளர், நாங்குடி வேளாளர் ஆகியோர்) நூறுக்கு முறையே 88, 87, 75 இருக்கைகளையே பெற்றுள்ளனர். 

 முறைப்படி பார்த்தால் இந்த 3 குடிகளையும்  MBC பட்டியலுக்கு கொண்டு சென்றிருக்க வேண்டும். 

 ஆனால் இவர்கள் தமிழ்க்குடிகள் என்பதால் மேளக்கார ஜாதிவெறி பிடித்த திமுக அரசால் வஞ்சிக்கப்பட்டனர்.

இதை ஊடகங்களை பேசச்சொல்லி 2014 தொட்டு கேட்டிருக்கிறேன்.

- Sundaram Muthiah Rajasubramanian

(தென்காசி சுப்பிரமணியன்)

சான்று ஆவணம்:  Reort of Tamil nadu second backward classes commission  (volume 1-3)

 காணொளி விளக்கம்: https://youtu.be/XQqpT2Inu2M

தமிழ்ப் பெருஞ்சுவர்

 

தமிழ்ப் பெருஞ்சுவர்

 தமிழர்நாடு நமது இலக்கு!

 அதாவது நாம் இழந்த நமது நிலத்தை மீட்டு பிற நாடுகளைப் போல ஒரு நாடாக இருப்பது நம் இலக்கு!

ஆனால் சூழ்நிலை மாறும்போது இலக்கும் மாறலாம்.

வரலாற்றில் பிற இனங்கள் செய்தது போல ஒரு பேரரசை அமைக்க வேண்டிய அவசியம் அல்லது கட்டாயம் ஏற்படலாம். 

அதாவது எல்லை என்பது எப்போதும் தாக்கப்படலாம்.

 இன்று பாதுகாப்பாக வல்லரசாக இருக்கும் இனங்கள் எல்லாமே தமது எல்லையைத் தாண்டி பிற இனங்களின் நிலத்தை ஆக்கிரமித்து அவற்றை எல்லையாக வைத்துக்கொண்டு தமது உண்மையான எல்லையை பாதுகாப்பாக வைத்தே தமது நிலத்தைக் காத்துக்கொண்டு இருந்துள்ளன.

 அப்படி நமது எல்லையைத் தாண்டி ஒரு எல்லையை அமைத்து அதைப் பாதுகாக்க நினைத்தால் அதற்கு என்ன செய்வது என்று இப்போது பார்க்கலாம்.

தென்னிந்திய நிலப்பரப்பில் தமிழர்நாட்டு எல்லைக்கு சற்று அப்பால் கிழக்கு - மேற்காக ஒரு கோடு வரைந்து அதை நிரந்தர வடக்கு எல்லையாக அமைக்கவேண்டும்.

 அந்த எல்லைக் கோடு அதிகம் வளைந்து நெளியாமல் அதிகம் ஏறி இறங்காமல் இருக்கவேண்டும்.

 இதற்கு தெற்கே இருக்கும் நிலப்பரப்பு அதாவது மாலத்தீவு வரை அனைத்தும் தமிழர் ஆளுகையில் இருக்க வேண்டும்.

 (ஏற்கனவே 'அகன்ற தமிழர்நாடு' பதிவில் இது பற்றி விரிவாக கூறியிருந்தேன்) 

இது ஏறத்தாழ கன்னியாகுமரி முதல் சென்னை வரையான சாலைப் பயண தொலைவு இருக்கும் (673 கிமீ நீளம், 296 மீ அதிகபட்ச உயரம்)

 ஏற்கனவே கூறியபடி குண்டபுரா முதல் சிங்கராயகொண்டா வரையான எல்லைக்கோடு சரியாக இருக்கும் (கூகுள் நடைபயண தெரிவு அடிப்படையில் 746 கிமீ நீளம், 789 மீ அதிகபட்ச உயரம்).

 [இது படத்தில் காட்டப்பட்டுள்ளது. இவ்வழித்தடம் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையை hulikal falls எனும் இடத்தில் கடக்கிறது. கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலையை pedda polu kunta எனும் இடத்தில் கடக்கிறது. இதன் புவியியல் ஏற்ற இறக்கம் கீழே உள்ளது]

இதற்கு மாற்றாக சிலவையும் உள்ளன.

* பாட்கல் முதல் சிங்கராயகொண்டா வரை (714 கிமீ நீளம், 696 மீ அகிகபட்ச உயரம்)

* குண்டபுரா முதல் தம்மினாபட்டிணம் வரை (708 கிமீ நீளம், 785 மீ அதிகபட்ச உயரம்)

* உடுப்பி முதல் தம்மினாபட்டிணம் (713 கிமீ நீளம், 786 மீ அதிகபட்ச உயரம்)

* மங்களூர் முதல் தம்மினாபட்ணம் வரை (693 கிமீ நீளம், 1100 மீ அதிகபட்ச உயரம்)

 * (அல்லது குறைந்தபட்சம் நமது தமிழர்நாடு எல்லையை ஒட்டி) கோழிக்கோடு முதல் தம்மினாபட்டிணம் (687 கிமீ நீளம், 944 மீ அதிகபட்ச உயரம்)

 மேற்கண்ட ஐந்து கோடுகளும் கர்நாடக கடற்கரைக்கு அடுத்தபடி மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் அதிகபட்ச உயரத்தை அடைகின்றன. 

 நாம் இந்த எல்லையைப் பாதுகாக்க இங்கே காவலரண்களை அமைத்து படைகளை நிறுத்தி வைக்கலாம்.

 நமது பொருளாதாரம் வலுவடைந்த பிறகு மூன்று பெரிய திட்டங்களை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

 முதலாவது சேது சமுத்திரத்தில் மணல் கொட்டு நிரப்பி ஈழ தமிழக நில இணைப்பை ஏற்படுத்துவது.

 அதற்கு அடுத்த பெரிய திட்டங்கள் குமரிக்கண்ட ஆய்வு அல்லது எல்லைச் சுவர் எழுப்புதல். இரண்டில் எது முக்கியம் என்பதை காலம் முடிவு செய்யும்.

 சீனப் பெருஞ்சுவர் 21000 கிமீ ஆகும். மேலே குறிப்பிட்ட பாதுகாப்புச் சுவர் 1000 கிமீ கூட வராது. அதிலும் எல்லைக் கோட்டில் உயரமாக மலைகளை விட்டுவிட்டு மீதி தொலைவில் சுவர் அமைக்கலாம்.

தமிழ்தேசியம் மிகவும் கடினமான அரசியல்

தமிழ்தேசியம் மிகவும் கடினமான அரசியல்

 ஜனநாயகத்தில் எந்தவொரு அரசியலும் அதன் வரையறையில் எத்தனை சதவீத மக்கள் வருகின்றனர் என்பதைப் பொருத்து பலம் பெறுகிறது.

 இந்தியா வைப் பொருத்தவரை 

 தலித் அரசியல் என்பது,

தலித் vs தலித் அல்லாதவர்,

அதாவது 17% vs 83%.

 திராவிட அரசியல் என்பது,

தென்னிந்தியர் vs பிற இந்தியர்,

அதாவது 22% vs 78%.

 அல்லது,

பிராமணரல்லாதோர் vs பிராமணர்

அதாவது 96% vs 4%.

 மதவழி சிறுபான்மை அரசியல் என்பது,

இசுலாமியர் vs பிற மதத்தினர்,

அதாவது 15% vs 85%.

 இந்துத்துவ அரசியல் என்பது,

இந்துக்கள் vs பிற மதத்தினர்,

அதாவது 80% vs 20%

 மொழி அரசியல் என்பது,

(அந்தந்த மாநிலங்களின்) 

மண்ணின் மைந்தர் vs பிறமொழியினர்

(தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை)

இது 85% vs 15%.

 சாதி அரசியல் என்பது,

பெரும்பான்மை சாதி vs பிற சாதியினர்

இது 10-20% vs 80-90%.

 தொழிலாளர் அரசியல் என்பது,

தொழிலாளி vs முதலாளி

அதாவது 90-95% vs 5-10%

இலங்கையில் ஈழ அரசியல் என்பது,

தமிழர் vs சிங்களவர்,

அதாவது 25% vs 75%.

 (நான் கூறுவது வரையறை மட்டுமே!

நடைமுறையில் இருதரப்பு மக்களும் முழு ஆதரவு தராமலும் இருக்கலாம் அல்லது எதிர்தரப்பை ஆதரிப்பவர்களும் இருக்கலாம்)

 இங்கே நாம் பேசவேண்டியது இன அரசியல்,

அதாவது தமிழினம் vs பிற இந்திய, இலங்கை இனங்கள்,

இது 6% vs 94%.

 ஆக மிகவும் குறைந்த பலத்தை வைத்துக்கொண்டு மிகப் பெரிய பலத்தை நாம் எதிர்க்கிறோம்.

 தனிநாடு அடையும் போராட்டத்தில் இறுதி கட்டத்தில் உலகமே எதிர்க்கும்.

 அதாவது தமிழினம் vs உலக மக்கள்

இது 0.5% vs 99.5% ஆகும்.

பெரும்பான்மையாக இருந்துகொண்டு சிறுபான்மையை எதிர்ப்பது வீரமில்லை.

 கணிசமான சிறுபான்மையாக இருந்துகொண்டு அரசியல் செய்வதும் பெரிய வீரமில்லை.

 

ஆக இன அரசியல் பேசுபவர்கள் பெருமைக்குரிய அரசியல்வாதிகள்!

 ஒரு தமிழனுக்கு 200 தமிழரல்லாதவர் எதிர்க்கும் அவ்வேளையிலும் நாம் உறுதியாக வெல்வோம்!

 ஏனென்றால் ஈழத்தில் நாம் செய்து பார்த்துள்ளோம்! 

 

 

 

நெஞ்சுக்கு நஞ்சு

நெஞ்சுக்கு நஞ்சு 

(பதிவில் தலித் என்ற வார்த்தை எளிமையாகப் புரிவதற்காக பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது)

 நேற்று உதயநிதி ஸ்டாலின் (எம்.எல்.ஏ வேலையையெல்லாம் விட்டுவிட்டு) நடித்த நெஞ்சுக்கு நீதி படம் பார்த்தேன்.

 ஒவ்வொரு காட்சியும் நுட்பமாக திராவிட விசம் ஏற்றப்பட்டுள்ளது 

 அதாவது தமிழர்கள் செய்யாத தவறுக்கெல்லாம் அவர்கள் மீது பழி போடுவது.

 தமிழகம் என்றாலே சாதிவெறி பிடித்த பூமி என்று காட்ட முற்படுகிறார்கள்.

 இவர்களைத் திருத்த தமிழகத்திற்கு வெளியே படித்த ஒரு கலப்புத் திருமண வாரிசான ஹீரோ பெரியார் புத்தகத்துடன் வந்து இறங்குகிறார்.

 படம் தொடங்கியதுமே ஒரு பள்ளியில் சத்துணவு ஆயா சாதிக் கொடுமைக்கு ஆளாவது போல் காண்பிக்கப் படுகிறது.

 இது விருதுநகர் மாவட்டம் கம்மாப்பட்டியில் நாயக்கர் சாதி செய்த வன்கொடுமை அப்படியே பொள்ளாச்சி மக்கள் (கவுண்டர்) செய்வது போல் காட்டப்பட்டுள்ளது.

 பொள்ளாச்சியை ஏன் இவ்வாறு சாதிவெறி பிடித்த பகுதியாகக் காட்டுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. இந்தி எதிர்ப்பில் மொழிப்பற்று காட்டி பெரும் துப்பாக்கிச்சூடு நடந்த இடம் என்பதால் இருக்கலாம்.

 தலித் என்றாலே பன்றி மேய்த்துக்கொண்டும் குப்பையையும் சாக்கடையையும் அள்ளிக்கொண்டும் இருப்பார்கள் என்று காட்டுகிறார்கள்.

 ஆனால், அரசின் துப்புரவு பணியாளர்களில் bc, mbc, oc, sc, st என எல்லா சாதியினரும் பணிசெய்கிறார்கள் என்பதுதான் புள்ளிவிபரம்.

 வெட்டியான் வேலை பற்றியும் வருகிறது. ஆனால் உண்மையில் ஒரு பார்ப்பன பெண் அரசாங்க மின் எரி மேடையில் வெட்டியான் பணிபுரிந்து வரும் செய்தி பத்திரிக்கைகளில் சமீபத்தில் வந்துள்ளது.

 கவுன்சிலரை தரையில் அமரச்செய்த செய்தி கூறப்படுகிறது. கடலூர் மாவட்டம் திட்டை ஊராட்சியில் இதைச் செய்தது தி.மு.க.  

 இரண்டு சிறுமிகளை சாதிவெறியின் காரணமாக மூன்றுபேர் கற்பழித்து தூக்கில் போட்ட சம்பவம் காட்டப்படுகிறது. 

இத்தகைய சம்பவங்கள் வடக்கே பல நடந்தது. ஆனால் அது தமிழகத்தில் நடந்தது போலவும் அதெல்லாம் இங்கே சர்வ சாதாரணம் போலவும் காட்டப்பட்டுள்ளது.

ஏன்னா அதுவும் இந்தியாவாம் நாமால்லாம் இந்தியராம்.

 காஞ்சிபுரத்தில் ஒரு தலித் சிறுமியை கற்பழித்து எரித்துக் கொன்றதாக கூறப்படுகிறது. இது எந்த சம்பவத்தை என்று தெரியவில்லை. காஞ்சிபுரத்தில் நண்பர்களுடன் மது அருந்திய திருநங்கை அவ்வாறு கொல்லப்பட்டார் அதுவாக இருக்கலாம். அதில் சாதிவெறி எப்படி என்றுதான் தெரியவில்லை.

 பிறகு அச்சிறுமிகள் 30 ரூ கூலி உயர்வு கேட்டதாகவும் வருகிறது. 

 இது சின்னியம்பாளையம் சம்பவத்தை நினைவு படுத்துகிறது. ஆங்கிலேயர் காலத்தில் கூலி உயர்வு கேட்ட ராஜி என்கிற தொழிற்சங்க தலைவியை ஆலை அதிபரின் அடியாட்கள் வன்புணர்வு செய்து கொன்றார்கள். ஆனால் படத்தில் காட்டியதற்கு மாறாக தொழிலாளர்கள் அந்த குற்றத்தைச் செய்த பொன்னான் என்பவனை அடித்தே கொன்றார்கள்.

 இந்த சிறப்பான சம்பவத்தை முன்னின்று செய்த நான்கு தொழிலாளர்களை 1946 இல் தூக்கில் போட்டார்கள். அது அத்தனை சுலபமாக இல்லை. தொழிலாளர்களும் பொதுமக்களும் அந்த நால்வரை லண்டன் வரை மேல்முறையீடு காப்பாற்றப் போராடினார்கள். அத்தகைய கொங்கு மண் மீதா இப்படி ஒரு பழி?!

 கூலி உயர்வு கேட்டதற்காக கொலை என்றதும் கீழ்வெண்மணி யில் விவசாய மக்களைக் கொன்ற கோபாலகிருஷ்ண நாயுடு நினைவுக்கு வருகிறான்.

 

 அதிலும் ஒரு இன்ஸ்பெக்டர் வருகிறார். நாய்க்கு புலி என்று பெயர்வைத்து அழைக்கிறார். அவரை ஐயர் என்று சாதியைச் சொல்லியே அறிமுகப்படுத்தி அவர் பட்டியல் சாதி மக்களை இழிவாக பேசுவது போலவும் நடத்துவது போலவும் காட்டியுள்ளனர். இதுவே வேறு சாதி பெயரைச் சொல்லியிருந்தால் கலவரமே வெடித்திருக்கும். அவர் சிறுமிகளுக்கு நீதி கிடைக்கவிடாமல் தடுப்பது போலவும் காட்டியுள்ளனர்.

 அச்சிறுமியரின் தந்தைகளை மிரட்டி அவர்களே தமது மகள்களை ஆணவக் கொலை செய்ததாக ஒப்புக்கொள்ள வைத்து உடல்களை உடனடியாக எரித்துவிடச் செய்வது போலவும் காட்டியுள்ளனர். இறுதியில் கற்பழித்தவரே அவர்தானாம். தமிழகத்தில் ஒரு போலீஸ்கார ஐயர் தலித் சிறுமியைக் கற்பழித்து கொலை செய்தது எங்கே நடந்தது?!

 தமிழகத்தில் இதுவரை ஒரு பிராமணர் மீது கூட சாதிக் கொடுமை செய்ததாக வன்கொடுமை வழக்கு பதிவாகவில்லை.

 அமைதியான சமுதாயம் என்றால் என்ன பழி வேண்டுமாலும் போடுவீர்களா?!

 சிறுமிகளுக்காகத் தீவிரவாத வழியில் போராடும் ஒருவரைக் காட்டுகிறார்கள். கறுப்பு சட்டை அல்லது கறுப்புத் துண்டுடன் எப்போதும் இருக்கிறார். அவர் சாதிக் கட்சியில் இருப்பதாக காட்டிவிட்டு பிறகு அவரே அந்த கட்சியை குற்றம் சாட்டுவது போலவும் வருகிறது. என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் தலித் மக்களில் ஒருவன் அதிகாரத்திற்கு போனாலும் எதுவும் மாறாது என்றா?! 

அந்த போராளியை பொய்வழக்கு போட்டு குற்றவாளி ஆக்கிவிட்டனராம் சரி அவர் படித்த பள்ளி இடிந்துபோய் கிடக்கிறதே அது எதனாலாம்?! தமிழகத்தில் எங்கே தலித்துகள் பகுதியிலுள்ள பள்ளி இடிக்கப்பட்டது ?! 

கடைசியில் அந்த போராளியையும் ஐயர் கொன்றுவிடுகிறார்.

 தமிழகத்தில் தலித் மற்றும் தொழிலாளர்களுக்காகப் போராடியவர்கள் (வெண்மணி சம்பவத்துக்குப் பழிவாங்கியவரைத் தவிர)  பெரும்பாலும் தலித் இல்லை. மலேயா கணபதி, இரணியன், சாம்பவனோடை சிவராமன் முதல்  நீதிபதி சந்துரு, நல்லகண்ணு, சீதையின் மைந்தன் வரை பல தலித் அல்லாத தலைவர்கள் உண்டு. 

 

 பிரேத பரிசோதனை செய்யும் டாக்டர் பெயர் அனிதா. திரைப்படத்தில் அனிதாவை டாக்டர் ஆக்கிய திராவிட சாதனையை என்னவென்று சொல்ல! 

 ஈ.வே.ரா மற்றும் அம்பேத்கர் சிலைகள் அருகருகே காட்டப்பட்டு என்னவோ ஈவேரா வும்  சாதிவெறிக்கு எதிராக போராடியது போல வசனம் பேசுகிறார்கள்.

 தொடக்கத்தில் இருந்து சாகும் வயதிலும் முஸ்லிம்களையும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களையும் தங்கள் எதிரி என்று தெளிவாகக் கூறியவர் ஈவேரா. 

 கிணற்றில் தண்ணீர் எடுத்ததற்காக தலித் மக்களை ஐயர் இன்ஸ்பெக்டர் அடிக்கும் காட்சி வருகிறது.

 இப்படி சம்பவமும் தமிழகத்தில் எங்கே நடந்தது என்று தெரியவில்லை. தமிழகத்தில் ஏறத்தாழ 50,000 க்கும் மேற்பட்ட கிராமங்கள், நகரங்கள் உள்ளன. இதில் தீண்டாமை கடைபிடிப்பதாக பதிவானவை 450 க்கும் கீழே! நாயக்கர் காலத்தில் கூட பள்ளர்கள் நிலத்தில் மறவர்கள் குளம் வெட்டி இருவரும் பயன்படுத்திய கல்வெட்டுச் சான்று உள்ளது. 

 இன்னொரு காட்சியில் அந்த ஐயர் போலிஸ் தலித் போலீசை நேர்மையாக நடந்துகொண்டதற்காக சட்டையைப் பிடித்து உலுக்கி போலீஸ் வேலை போனால் நான் மணியாட்டவும் நீ குப்பையள்ளவும் போவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்று கூறுகிறார். ஏன் வேறு வேலையே கிடைக்காதா?!

 தமிழகத்தில் என்ன விஜயநகர காலத்து மனுதர்ம ஆட்சியா நடக்கிறது?! 

 முப்பாட்டன் முருகன் என்று காவி கும்பல் பேரணி போவது வருகிறது. முப்பாட்டன் முருகன் என்று முழங்கி தைப்பூசத்திற்கு விடுமுறை வாங்கிக் கொடுத்தது சீமான் அவர்கள். என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் இதைச் சாதித்தது காவி கும்பல் என்றா இல்லை சீமான் ஒரு காவி என்றா?  

 இரண்டு மூன்று தடவை 2000 ஆண்டுகளாக அடிமையாக இருப்பதாக வருகிறது. இதற்காகவே இந்த படத்தை எடுத்தவனையும் வசனம் எழுதியவனையும் செருப்பால் அடிக்கலாம். எத்தனை ஆண்டுகள்தான் தலித்துகள் பல தலைமுறை கால அடிமை என்று தவறான தகவலைச் சொல்லி அவர்களை மூளைச் சலவை செய்வீர்கள்?

தமிழகத்தில் சோழர்கள் காலத்தில் பறையர்கள் பிராமணர் அளவுக்கு இறையிலி நிலங்கள் பெறும் அளவுக்கு உயர்ந்த இடத்தில் இருந்துள்ள சான்றுகள் உள்ளன. நிலவரி கட்டாத பிராமணர்கள் தண்டிக்கப்பட்ட சான்றுகள் உள்ளன. கோவிலுக்குப் பக்கத்தில் பார்ப்பன சேரி போல பறைச்சேரியும் சோழ அரசாங்க மருத்துவமனை பகுதியில் நோயாளிகள் இருந்த தீண்டாச்சேரியும் இருந்தன. நாயக்கர் ஆட்சி வடக்கே பரவி தெற்கைப் பிடிக்கும் வரை கூட பாண்டிய நாட்டில் பறையர் மன்னரின் மெய்க்காப்பாளராக கோவிலுக்கு நிலதானம் வழங்கிய சான்று உள்ளது. 

நாயக்கர் கால தொடக்கத்தில் கூட பறையர் மறவர் சமாதான ஒப்பந்தம் கல்வெட்டாக உள்ளது.

 நாயக்கருக்கு அடங்கிய பறையர் ஜமீன் கூட உண்டு.

நாயக்கர் ஆட்சிக்கு முன்பு வரை தஞ்சை பெரியகோவிலும் மீனாட்சி அம்மன் கோவிலும் பார்ப்பனர் அல்லாதவர் தலைமையில் இருந்துள்ளன.

 அமெரிக்காவில் இந்தியர்கள் பெருமையோடு வாழ்கிறார்கள் ஆனால் இங்கே எல்லாரும் ஜாதிவெறி பிடித்து அலைகிறோமாம். உத்திர பிரதேசம் பற்றி எடுத்த படத்தை தமிழகத்திற்கு ஏற்றாற்போல மாற்றியதாகக் கூறினார்களே?! இந்த வசனத்தை மாற்ற மறந்துவிட்டார்களோ?! பீகார்க் காரனும் நாமும் ஒன்றா? தமிழகத்துக்கு வரும் இந்தி சிபிஐ அதிகாரியும் கூட அதே அளவு ஜாதிவெறியுடன் காட்டப்படுகிறாரே?! அதற்கும் தமிழகம்தான் பொறுப்பா?!

 இந்தி எதிர்ப்பு வசனம் ஆறுதலாக இருக்கிறது. நல்லவேளை அதையாவது ஒத்துக்கொண்டார்களே!

 ஆதிக்க சாதியினர் "ஆட்சி எங்கள் கையில்" என்று கூறுவதாக வருகிறது. மனசாட்சி என்று ஒன்று இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை. தமிழர்கள் கையில் ஆட்சியதிகாரம் 800 ஆண்டுகளாக இல்லை.  காமராசர், பழனிச்சாமி தவிர இப்போது வரையும் தமிழகத்தை ஆள்வது வந்தேறிகள். இந்த படுபாகத்தைச் செய்த உயர் சாதிக்கு ஆதரவாக காவல்துறை நடந்துகொள்வது போலவும் காட்டப்பட்டுள்ளது.

 அதாவது எடப்பாடி பழனிச்சாமி ஆட்சியைக் காட்டுகிறார்கள். 

 ஒரு கவுண்டர் ஆட்சிக்கு வந்தால் அந்த சாதிக்காரர்கள் இப்படி வெறியாட்டம் போடுவார்களாம். 

என்றால் ஆளும் தெலுங்கு சின்னமேள சாதிதான் சாதிய குற்றங்களுக்கு காரணம் என்று ஒத்துக் கொள்கின்றனரா?!

 திரைப்படத்தில் இதற்கும் ஒரு தணிக்கை வேண்டும்!

எங்கேயோ எவரோ செய்த ஒன்றை அதற்கு சம்பந்தமே இல்லாத மக்கள் செய்ததாக காட்டுவதற்கும் தடை போட வேண்டும்!

 இந்த படத்தைப் பார்க்கும் வெளியாள் ஒருவர் தமிழகத்தைப் பற்றி என்ன நினைப்பார்?!

  மீண்டும் ஒருமுறை உறுதியாக்க் கூறுகிறேன்!

நாங்கள் இந்தியர் இல்லை! எங்கள் நாடு இந்தியாவின் பகுதியாக வரலாற்றில் எப்போதும் இருந்ததில்லை! 

 வடக்கே நடந்த, நடக்கின்ற கொடூரங்களுக்கும் எங்களுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை!

 இந்தியா என்கிற இழிவிலிருந்து விலகத்தான் தனிநாடு கேட்கிறோம்!

 இங்கே இருக்கின்ற வந்தேறிகள் ஆட்சியதிகாரத்தில் இருக்கும் வரை அவ்வந்தேறிகளும் அதிகார வர்க்கமும் செய்யும் அட்டூழியத்திற்கு நாங்கள் பொறுப்பில்லை!

 தவறு செய்த தமிழர்களுக்கு சக சமூகமான நாங்கள் பொறுப்பு என்றாலும் அவை மிகச்சில எடுத்துக்காட்டுகளே! திராவிட மாடல் ஆட்சியின் சாராய சாக்கடை அரசியலின் விளைவே! விதிவிலக்குகளை பொதுக் கலாச்சாரமாக திரிக்க வேண்டாம். 

 தன் சாதிக்காக ஆங்கிலேயரிடம் அடிமையாக இருந்து ராணுவத்தில் மகார் சாதிக்கென்று தனி படைப்பிரிவு ஏற்படுத்திய அம்பேத்கரும்

 ஆங்கிலேயர் காலுக்கு செருப்பாக இருந்து கோயம்புத்தூர் தேர்தலில் தன் நாயக்க சாதிக்காக சீட் கேட்டு கதறிய ஈவேரா வும் சாதி ஒழிப்பு போராளிகள் என்றால் தன் சாதி பற்றி எப்போதுமே பேசாத சிந்திக்காத முத்துராமலிங்கத் தேவர் சாதிவெறியரா?!

 திராவிடவாதிகளுக்கு நாங்கள் சாதிவெறி பிடித்த சமூகமாக அடித்தட்டு மக்களை நசுக்குகின்ற ஆவணம் பிடித்தவர்களாக அதாவது உ.பி, பீகார் போல இருக்கவேண்டும் என்றும் திராவிட சிந்தனையாளர்கள் வந்து எங்களைத் திருத்தவேண்டும் என்று ஏன் தீராத ஆசை?!

 ஏன் அவ்வாறே எப்போதும் பிரச்சாரம் செய்கிறீர்கள்?! ஏன் ஆட்சியதிகாரத்தை வைத்து திரைத்துறையைக் கைப்பற்றி ஆக்கிரமித்து அந்த ஆசையைத் தீர்த்துக்கொள்ளும் விதமாகவே படம் எடுக்கிறீர்கள்? 

 இதற்காகத் தான் பாஜக வை இங்கே வளர்த்து விடுகிறீர்களா?! 

 உறுதியாக இறுதியாக கூறுகிறேன் திராவிட சிந்தனையாளர்கள் தமிழகத்தில் ஒன்றும் கிழித்ததில்லை!

சிதம்பரனாரை மகிழ்வித்த ஆஷ் மரணம்

வ.உ.சி யை மகிழ்வித்த ஆஷ் மரணம்

 ஆஷ் கொலை வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட 16 குற்றவாளிகளில் இருவர் அப்ரூவராக மாறினார்கள். அதாவது நடந்த உண்மையை தாங்களாகவே கூறி மற்றவர்களது குற்றங்களையும் கூறி குற்றத்தை ஒத்துக் கொள்வது (இதனால் அவர்கள் விடுதலை பெறுவார்கள்). அப்படி அப்ரூவராக மாறிய இருவரில் ஒருவர் சோமசுந்தரம் பிள்ளை. 

அவர் நீதிமன்றத்தில் அளித்த வாக்குமூலத்தில், வ. உ. சிதம்பரம் பிள்ளை அவர்களை சிறையில் தள்ளி அவரது சுதேசி நிறுவனத்தையும் கப்பல்களையும் முடக்கியதற்கான கண்டனத்தை தெரிவிக்க வேண்டியே ஆஷ் கொலை நடைபெற்றதாக குறிப்பிட்டுள்ளார்.

 ஆம், ஆஷ் திருநெல்வேலி எழுச்சியில் (1908) மக்கள் மீது துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தி நால்வரைக் கொன்றது மட்டுமில்லாமல் வ.உ.சி அவர்களை சிறையில் தள்ளி அவரது சுதேசி நிறுவனத்தின் முக்கிய பங்குதாரர்களை மிரட்டி அதை ஆங்கிலேயரிடமே விற்கவும் வைத்துள்ளான்.

 வ.உ.சி சிறையில் பல கொடுமைகளுக்கு ஆளானார்.

இவற்றையெல்லாம் அறிந்து வெறுப்புற்று வெகுண்டெழுந்த வாஞ்சிநாதன் ஆஷ் துரையைக் கொன்றார் (1911).

 இதற்குச் சான்றாக வ.உ.சி சுயசரிதை இருக்கிறது.

அவ்வரிகள் கீழே,

‘கலெக்டர் ஆஷுவைத் தெரியுமா?’ என்றான்.

‘நன்றாகத் தெரியும்’ என்றேன்.

‘எப்படி?’ என்றான்.

‘யான் இவண் ஏகியதற்கும் தூத்துக் குடியில் தோன்றிய ‘சுதேசிக் கப்பல் கம்பெனி’ செத்தொழிந் ததற்கும் அவன்கா ரண’மென் றறைந்தேன். 

‘ஒருவன் அவனை நேற்று மணியாச்சி ஜங்ஷனில் சுட்டுக் கொன்று தன்னையும் சுட்டுச் செத்தான்’ என்றான்.

‘நல்லதோர் செய்தி நவின்றாய் நீ நலம் பெறுவாய்’ என்றேன்.

 ஆஷ் கொலையுண்ட செய்தியைக் கூறிய போலிஸ்காரனிடம் தன் நிறுவனத்தை அவன் அழித்ததையும் அவன் இறப்பால் தனக்குத் தோன்றிய மகிழ்ச்சியையும் மேற்கண்டவாறு தெரியப்படுத்தியுள்ளார் வ.உ.சி