புகென்வில்லில் பிறப்போம்

புகென்வில் என்ற தீவானது (Bouganville island) ஆஸ்திரேலியாவுக்கு அருகே இருக்கும் பப்புவா நியூகெனிக்கு அருகே உள்ளது.

1,80,000 மக்கள் தொகை கொண்ட சிறிய தீவான புகென்வில்லின் விடுதலைப் போராட்டம் பற்றி கூற வார்த்தைகள் வரவில்லை.

1967ல் புகென்வில்லில் காப்பர் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது;
1968ல் அங்கே 220ஹெக்டேர் மழைக்காடுகளை நஞ்சு தூவியும், வெட்டியும், எரித்தும் அழித்துவிட்டு பெரிய காப்பர் தோண்டும் சுரங்கம் அமைக்கப்பட்டது.

1975ல் பப்புவா நியூகெனி தனிநாடானபோது (உலகின் எல்லாத் தீவுகளைப் போலவும்) வல்லாதிக்கங்கள் பந்தாடி பந்தாடி இறுதியாக பப்புவா நியூகெனியின் கீழ் புகென்வில் வந்தது;
அறப்(நியாயப்)படி புகன்வில் சாலமன் தீவுகளுடன்தான் இணைக்கப்படவேண்டும்;
ஆனால், ஆஸ்திரேலியாவின் ஆதரவுடன் அங்கே சுரங்கம் நடத்திய பணமுதலைகள் அவ்வாறு நடக்கவிடாது ஆஸ்திரேலியாவின் அடிவருடி நாடான பப்புவா-நியூகெனியுடன் அத்தீவு இணையுமாறு பார்த்துக்கொண்டனர்.

புகன்வில் மக்கள் தாய்வழிச் சமூகம்;
நிலமானது தாய் அதன்பிறகு அவளது மகள் என்றுதான் கைமாறும்;
காப்பரைத் தோண்டியெடுக்க 800 பெண்களிடம் நிலம் பிடுங்கப்பட்டது;
காப்பர் சுரங்கத்தின் கழிவுகள் மலைபோல் குவிந்தன;
அந்தத் தீவின் உயிராறான(ஜீவநதி) ஜாபா நஞ்சாகிவிட்டது;
கடல் மாசானது;
மீன்கள் செத்துமிதந்தன;
மீன்வளம் ஒழிந்தது, அந்தத் தீவில் மீன்பிடிப்பதே முதன்மைத் தொழில் அந்த அப்பாவி மக்கள் கொத்தடிமை போல அதே சுரங்கத்திற்கு வேலைக்குச் செல்லவேண்டிய நிலை;
சுரங்கமோ நிலத்தை ஆக்கிரமித்துக்கொண்டே போனது;
புகன்வில் மக்கள் ஆர்ப்பாட்டம், மனு, கோரிக்கை, ஊர்வலம் எல்லாம் செய்துபார்த்தார்கள், எதுவும் நடக்கவில்லை.

20 வருடங்களாக பொறுமைகாத்த இளைஞர்கள் கொதித்தெழுந்தனர்;
1988ல் 4,5 இளைஞர்கள் சுரங்கத்தின் வெடிபொருளையேத் திருடி சுரங்கத்தின் மின்னாலையிலும் முக்கியமான இயந்திரங்களிலும் பொருத்தி வெடிக்கச்செய்தனர்;
பெரிய சேதம்; சுரங்கம் மூடப்பட்டு அதிலிருந்தவர்கள் ஓடிவிட்டனர்;
அதன்பிறகு பப்புவா நியூகெனியா படையை அனுப்பியது ஏனென்றால் அந்நாட்டின் உற்பத்தியில் 45% சுரங்கத்திலிருந்தே வந்துகொண்டிருந்தது;
அவர்கள் போய் மண்ணின் மைந்தர்களிடம் அடிவாங்கிவிட்டு வந்தனர்;
பப்புவா- நியூகெனி அடுத்த படையை அனுப்பியது;
அவர்களையும் தோற்கடித்தனர்;
அதன்பிறகு ஆஸ்திரேலியாவின் உதவியுடன் அந்த நாட்டைத் தனிமைப் படுத்தினர்;
அந்த நாட்டுக்குள் யாரும் போகமுடியாது யாரும் அந்நாட்டை விட்டு வெளியே வரவும் முடியாது;
எந்த நாடும் அவர்களுக்கு உதவவில்லை;
அவர்கள் கடலுக்கு மீன்பிடிக்கச் செல்லவும் முடியாது;
சுரங்கத்தின் கழிவுகளால் அந்த மக்களுக்கு குடிநீர்கூட மிஞ்சவில்லை.

உலகில் யாராயிருந்தாலும் நம்பிக்கை இழந்திருப்பர், ஆனால் புகன்வில் மக்கள் தோல்வியை ஏற்கவில்லை.
பெரிய பெரிய நாடுகள், பெரிய படைகள், நவீன ஆயுதங்கள் ஆதிவாசி மக்களான புகென்வில்காரர்கள் என்ன செய்யமுடியும்?

புகென்வில் புரட்சிப் படை ஒன்றை நிறுவினார்கள்;
தென்னை மரங்களை நட்டனர்;
அவர்கள் தேங்காயே உணவாக இளநீரே குடிநீராக தேங்காயெண்ணையே எரிபொருளாகக்கொண்டு அவர்கள் உயிர்வாழ்கின்றனர்;
ஒரு நாளைக்கு 20 நேரம் உழைக்கிறார்கள்;
கைவிடப்பட்ட சுரங்கத்திலிருந்து வண்டிகளையும் இயந்திரங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு அவற்றை தேங்காய் எண்ணெயில் இயங்குமாறு வடிவமைத்தனர்;
சுரங்கத்திலிருந்து கிடைத்த குழாய்களை துப்பாக்கிகளாக மாற்றினார்கள்; சுரங்கத்தின் வெடிமருந்தைக் கண்ணிவெடிகளாக மாற்றினார்கள்;
முழு உலகமும் கைவிட்டபிறகும் அவ்வப்போது தாக்கவரும் பப்புவா நியூகெனி படைகளை எதிர்த்து தம் சொந்த மண்ணில் சொந்த அறிவைக்கொண்டே அவர்கள் போர்புரிகிறார்கள்.
25ஆண்டுகளாக போராடிவருகிறார்கள்;
இதுவரை ஏறத்தாழ 15,000 பேர் இறந்துவிட்டதாகத் தெரிகிறது;
இப்போது அங்கே என்ன நடக்கிறது என்று யாருக்கும் தெரியாது;
உதவி செய்ய யார் போனாலும் பப்புவா-நியூகெனி அரசு சுட்டுக்கொன்றுவிடுகிறது;
புகன்வில் மக்களைப் பற்றி தவறான கருத்துகளை ஊடகத்தில் பதிகின்றன வல்லாதிக்கங்கள்.
ஆஸ்திரேலியா இதுவரை 32மில்லியன் டாலரை செலவளித்து பப்புவா நியூகெனியாவுக்கு பயிற்சி, ஆயுதம், மருந்து என எல்லா உதவிகளும் செய்துவருகிறது;
ஆனால், வெளியே ஆதரவு கொடுக்காததுபோல் நடிக்கிறது;
உலக நாடுகளும் இதைக் கண்டுகொள்ளவில்லை.
இந்தோனேசியா சாலமன் தீவுகளையும் புகன்வில்லையும் கட்டுப்படுத்த ஆசைப்படுகிறது;
புகன்வில் மக்கள் எத்தனைநாள் தாக்குப்பிடிப்பார்களோ தெரியாது;
எப்போது முற்றாக அழிவார்களோ தெரியாது;

தாய்மண்ணைக் காக்கப் போராடும் மக்களுக்கு இந்த நவநாகரீக உலகில் கிடைக்கும் பரிசு இனவழிப்பு ஒன்றுதான்.

வணங்காமண் விட்ட கண்ணீர்
https://m.facebook.com/photo.php?fbid=366649190105407&id=100002809860739&set=a.108935022543493.9865.100002809860739

உலகப் பந்தில் சோழப் பேரரசு

சோழர்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த கடலையும் சேர்த்தால் சோழப் பேரரசு இவ்வளவு பெரியதாக இருந்திருக்கும்.
உலகில் தோன்றிய எந்த ஒரு பேரரசுக்கும் சளைத்ததன்று.

சோழப் பேரரசு

சோழப் பேரரசு இவ்வளவு பெரியதாக இருந்திருக்கலாம்.
இராசேந்திர சோழனுக்குப் பிறகு முதலில் இலங்கை, பிறகு இந்தோனேசியா, பிறகு மலேசியாவின் வடக்குப் பகுதியும் பர்மாவும், அதன் பிறகு வடயிந்திய மற்றும் தென்னிந்திய பகுதிகள் என சோழர்கள் கையை விட்டுப் போய்விட்டன;
சோழ அரசு தஞ்சாவூரை மட்டும் கொண்டதாக சுருங்கி பிறகு மூன்றாம் இராசேந்திரன் காலத்தில் முடிவுற்றது.

கடல் கடந்த பேரரசு

கடல் கடந்த பேரரசு
--_--_--_--_--_--_--_--_--

முதன்முதலாக கடல்கடந்த பேரரசை நிறுவியவர்கள் ஸ்பானியர்கள் (spanish empire) என்கிறது மேற்கத்திய வரலாறு.

ஆனால், முதன்முதலாகக் கடல் கடந்து தொலைதூரம் வரை தமது ஆதிக்கத்தை நிறுவியவர்கள் சோழர்களே ஆவர்.

இராசேந்திர சோழன் ஆட்சிக்குள் பல மன்னர்கள் இருந்தார்கள்;
ஆனால் அவன் வெளியிட்ட தங்க நாணயத்தில் மூவேந்தர் சின்னங்களான மீன், வில், புலி ஆகிய மூன்று மட்டுமே உள்ளன.

தமிழ் நாட்டாண்மை (தமிழ்த் தேசியம்) என்றைக்கோ தோன்றிவிட்டது.
நமக்குத்தான் அது புரிவதில்லை.

விலைபோகும் தமிழர் கலைகள்

இடம்: மஹிபால்பூர், டெல்லி.

டெல்லியில் இந்திராகாந்தி அனைத்துல
வானூர்தி நிலையத்தின் (IGIA) அருகே,
தமிழகத்திலிருந்து ஆட்களைக்
கூட்டிச்சென்று கலைவேலைப்பாடுகளுடன் ராமர்
கோவில்கட்டுகின்றனர்;

கோவிலில் பளிங்கு தரை, குளிரூட்டி,
வண்டி நிறுத்தும் இடம் எல்லாம் உண்டு;
அதன் வாசலில் நல்ல உயரமான அரச(ராஜ)கோபுரம்
கட்டவுள்ளனர்;

என் குழந்தைப்பருவ நண்பர் Anbudan Maya
இங்கே வந்துள்ளார்;

அவரைப் பார்க்கச் சென்றிருந்தேன்;
இந்தப் படத்தில் பின்னால் தெரிகிறதே இதுபோன்ற
வேலைப்பாடுகளுக்கே அந்தப்பக்கமாக வரும்
வடயிந்தியனெல்லாம் வாயைப்பிளந்துகொ
ண்டு அங்கேயே மணிக்கணக்கில் நின்று அவர்கள்
வேலைசெய்வதை வேடிக்கை பார்க்கிறான்;

இந்த சராசரி சாந்து(சிமெண்ட்)
வேலைப்பாடுக்கே இப்படியா?!
இன்னும் கோபுரம் வேறு வந்துவிட்டால் அவ்வளவுதான்.
வடயிந்தியனுக்கு கலைகள் எதுவும் தெரியாது;

கோவில்கள் எல்லாம் மொழுக்கட்டீர் என்று கூசாவைக்
கவிழ்த்ததுபோல்தான் இருக்கும்.
நமக்குத்தான் நம் கலைகள் அருமை தெரியவில்லை;

வடயிந்தியன் காசுகொடுத்து நமது கலையை அவன்
இடத்தில் ஏற்படுத்தி பெருமை பீற்றிக்கொள்ளப்
போகிறான்;

கேரளா,கர்நாடகா,ஆந்திராக்காரர்கள்தான்
இவ்வாறு செய்துவந்தனர்;
இப்போது வடயிந்தியரும் தொடங்கிவிட்டனர்;
கட்டியவன் தமிழன் என்று எவனுக்குத்
தெரியப்போகிறது?

https://m.facebook.com/photo.php?fbid=460474454056213&id=100002809860739&set=a.108935022543493.9865.100002809860739&refid=13

நரபலி பக்ரீத்

நரபலி பக்ரீத்
• • • • • • • • • •

பைபிளிலும் குரானிலும் வரும் ஒரு கதை,

இன்றைக்கு சற்றேறக்குறைய நான்காயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்வாழ்ந்த இப்ராஹிம்(ஆபிரகாம்) தன்னுடைய தள்ளாதவயதிலும்(85) தனது அடிமைப்பெண்(பணிப்பெண்) ஹாஜிராவுடன் செய்த லீலைகளின் காரணமாக "இஸ்மாயில்" என்ற மகனை பெற்றெடுக்கிறார்.
குழந்தைப்பேறு இல்லாத இப்ராஹிமின் வயதான மனைவி சாராவினால் இதைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாமல், தனது சக்களத்தி ஹாஜிராவையும் இஸ்மாயிலையும் வெறுக்கிறார் அவர்களை வீட்டைவிட்டு வெளியேற்ற நினைக்கிறார்.
அதற்கேற்றவாறே, ஹாஜிராவையும் பச்சிளங்குழந்தை இஸ்மாயிலையும் ஆளரவமற்ற பாலைவன வெயிலில் விட்டுவிடுமாறு கடவுள் இப்ராஹிமிடம் கட்டளையிடுகிறான்.
ஹாஜிராவையும் இஸ்மாயிலையும் சில உணவுப் பொருட்களுடன் அரேபியப் பாலைவனத்தில் ஸபா, மர்வா எனும் இரண்டு குன்றுகளுக்கு அருகில் தன்னந்தனியே விட்டுவிட்டு திரும்பிப்பாராமல் ஓடிவந்துவிடுகிறார்.
கைவசமிருந்த உணவும் குடிநீரும் தீர்ந்ததும் பிரச்சனை துவங்குகிறது.
தாகத்தாலும் பசியாலும் வீறிட்டு அழும் குழந்தைக்காக உதவிதேடி அங்குமிங்குமாக அலைமோதுகிறார் ஹாஜிரா.
நாதியற்றுப்போன தங்களுக்கு உதவிசெய்ய வழிப்போக்கர்கள் யாரேனும் தென்படமாட்டார்களா? என அங்குமிங்குமாக அலைபாய்கிறார்.
அப்பொழுது ஒரு வானவர் குழந்தையின் அருகே தோன்றி தன் கையிலிருக்கும் தடியினாலோ அல்லது தன்னுடைய சிறகினாலோ தரையை தட்டுகிறார்.
உடன் அந்த இடத்திலிருந்து(அல்லது குழந்தை இஸ்மாயீல் காலால் அழுது உராய்ந்த இடத்திலிருந்து) நீர் பீறிட்டுக் கிளம்பியதாகவும் அந்நீரைக் குடித்து பாலைவனத்திலிருந்து தப்பிப்பிழைக்கிறார்கள்.
(மீண்டும் இப்ராஹீமையே வந்தடைகின்றனர்);
(இன்று பசியில் சாகும் மக்கள் காலால் உராய்ந்தால் தண்ணீர் வருமா?)
இதே நேரத்தில் இப்ராஹிமின் முதல் மனைவி மாதவிடாய் அறவே நின்றுபோன மூதாட்டி சாரா, "இஸ்ஹாக்" (கடவுளின் அருளால்(?))என்ற மகனைப் பெற்றெடுக்கிறார்.

முதலில் கூறிய இஸ்மாயில் வழி வந்தவர்கள் அராபியர் என்றும் இரண்டாவதாகக் கூறிய இஸ்ஹாக் வழி வந்தவர்கள் யூதர்கள் என்று நம்பப்படுகிறது;
இன்றுவரை அந்தப் பங்காளிச் சண்டை தொடர்கிறது.

பிறகு கடவுள் இப்ராஹிமிடம் தனக்கு அவரது மகனை நரபலி இடக் கட்டளையிடுகிறார்; அவரும் பலியிட முடிவு செய்து தன் மகனின் கழுத்தை வாளால் அறுக்கிறார்; ஆனால் அறுபடவில்லை; உடனே கடவுள் அங்கே தோன்றி இப்ராஹிமை சோதித்ததாகவும் அதில் அவர் தேறிவிட்டதாகவும் கூறி பாராட்டி மகனுக்குப் பதில் ஆட்டைப் பலியிடுமாறு கட்டளையிடுகிறார்.

இதிலும் இவர்கள் அடித்துக்கொள்ளத் தவறவில்லை; பலியிடக் கொண்டுசெல்லப்பட்ட மகன் இஸ்மாயில்தான் என்று இசுலாமியரும், இல்லையில்லை அது இஸ்ஹாக்தான் என்று யூதரும் கூறுகிறார்கள்.

அந்த பலி முயற்சி நடந்த நாள்தான் இப்போது ஈகை(தியாகத்) திருநாளாக இசுலாமியர் கொண்டாடுகின்றனர்.

நான் கேட்பது எல்லாம் இதில் என்ன ஈகை உள்ளது?
கடவுள் சொன்னார் என்பதற்காக வைப்பாட்டியையும் பச்சிளம் குழந்தையையும் பாலைவனத்தில் விடுவதும், மகனையே கொல்லத்துணிவதும் ஈகையா?
அதாவது கடவுள் பெயரைச் சொன்னால் எதையும் யோசிக்காமல் கொலைகூடச் செய்யவேண்டும் என்ற வெறித்தனமான போதனையா?
இதில் கொண்டாட என்ன இருக்கிறது?
சிவனுக்குப் பிள்ளைக்கறி கொடுத்த சிறுதொண்டர் நினைவு வருகிறதே?!

மதங்கள் எல்லாம் அழிவுக்கேயன்றி வேறெதற்காக?

மேலும் அறிய,
எது தியாகம்?
http://nallurmuzhakkam.wordpress.com/2011/11/06/
இறைமறுப்பாளன்
https://m.facebook.com/photo.php?fbid=479366048833720&id=100002809860739&set=a.108935022543493.9865.100002809860739
நோன்பு பித்தலாட்டம்
http://vaettoli.blogspot.com.es/2014/08/blog-post_86.html?m=1

வீரப்பனார் வளர்த்த குரங்கு

வீரப்பனார் பதிவு போட்டு நாளாயிற்றே

ஒரு விறுவிறுப்பான நிகழ்வைச் சொல்லவா?

வீரப்பனார் ஒரு ஆண்குரங்கு வளர்ந்தார்.
(என்ன? கேணல்.கிட்டு ஒரு குரங்கு வளர்த்தது நினைவு வருகிறதா?).
அந்த ஆண்குரங்கு வீரப்பனாரது உற்ற தோழனாக இருந்தது; வீரப்பனார் அமர்ந்திருக்கும்போது அவரது தோளில் அது மிடுக்காக அமர்ந்திருக்கும்;
அவரது மனைவி தலையில் பேண் பார்க்கும்;
வீரப்பனார் நடந்துசெல்கையில் அவரது தலைக்குமேலே உயரத்தில் மரங்களில் அது கண்கானித்தபடி செல்லும்,
ஏதும் பிசகு என்றால் எச்சரிக்கும்.

இதை அறிந்த காவல் மற்றும் வனத்துறையினர் ஒரு பெண் குரங்குக்குப் பயிற்சிகொடுத்து உளவுபார்க்க அனுப்பிவைத்தார்கள்;

வீரப்பனாரின் குரங்கு அந்த பெண்குரங்கிடம் தேவையானதை நிறைவேற்றிக்கொண்டு துரத்திவிட்டது.

:D