வாசிக்கவேகூடாத ஒரு கதை
என் பெயர் நிக்கி!
நான் ஒரு டாக்டர்! ஆனால் அது வெளிப்பார்வைக்கு தான்!
உண்மையில் என் அடையாளம் எதுவென்றால் அது என்னுடைய உடம்பு தான்!
அதுதான் எனக்கு எல்லாமே!
அதை வைத்து பெரிதாக வாழ்க்கையில் உயரத்துக்கு வந்து விட்டேன்!
பள்ளியில் நல்ல மார்க் வாங்க ஆசிரியருடன் படுத்தபோது என் கணக்கு தொடங்கியது!
கல்லூரியில் பணக்கார காதலனுக்கு கால்களை திறந்தேன்!
அவனுக்கும் அவன் கூட்டத்துக்கும் என் அப்பாவித் தோழிகளை விருந்தாக்கினேன்!
அப்படியே அது தொழிலாகிவிட்டது!
பெரிய இடத்து பிள்ளைகள் மூலம் நான் மருத்துவம் செய்யப் போகும் அனைவரும் பெரிய மனிதர்கள்.
நான் அவர்களை எங்கே தொட்டு எப்படி தூண்ட வேண்டுமோ அப்படி வளைத்து என் வழிக்குக் கொண்டுவருவேன்!
பூ வாடை வீசும் ஒரு விலைமாதின் இறுக்கமற்ற துளைகளை புணர்ந்த அவனுக்கு மருந்து வாசனை வீசும் அதிகம் நுழைவுகள் நடக்காத என் துளை சொர்க்கமாகத் தெரியும்!
என்னிடமும் அதே மார்புதான் ஆனால் வெள்ளைகோட்டுக்குள் கைவிட்டு அதைப் பிடித்தால் வேறு மதிப்பு!
அவர்களுக்கு ஐந்து நிமிடம் நான் அடிமையாக இருந்தால் அவர்கள் ஆயுசு முழுக்க எனக்கு அடிமையாக இருப்பார்கள்!
இது ஒன்றும் பெரிய விடயம் இல்லை!
இரண்டு நிமிடத்திற்கு மூன்று துளைகளை அவர்கள் என்ன செய்தாலும் சம்மதிக்க வேண்டும்!
மிஞ்சி போனால் பத்து நிமிஷம்!
இந்த சூத்திரம் தெரியாதவர்கள் இன்னமும் ஏழைகளாக பஞ்சப்பராதிகளாக இருக்கிறார்கள்!
சாதாரண குடும்பத்தில் பிறந்த நான் பல கனவுகளுடன் கடினப்பட்டு டாக்டர் ஆனேன்!
அதன்பிறகு தான் தெரிந்தது வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய அளவில் செட்டிலாக டாக்டர் படிப்பு பெரிதாக உதவாது என்று.
என் அப்பா ஓடிப்போய்விட்டதாக என் அம்மா சொல்லித்தான் அப்படி ஒருவர் உண்டு என்பதே தெரியும்.
ஆனாலும் அம்மா என்னை கண்டிப்பாக வளர்ந்தாள்.
அவளும் விரைவில் இறந்துபோன பிறகு எனக்கு பாட்டி மட்டுமே!
எனக்கு விருப்பமான எதையும் நான் செய்ய முடியும்!
அந்த வகையில் கல்லூரி முடித்ததும் நான் முதலில் பெரிய பொறுப்பில் முதல்துணையாக இருக்கும் ஒருவருக்கு உதவியாக இருக்கும் ஒருவரை மருத்துவத் தொழில் மூலம் பிடித்தேன்!
அவருக்கு என்னையே வலையாக விரித்தேன்!
வசமாக சிக்கிக்கொண்ட அவர் மூலம் வேலை வாங்கித் தருவதாக பல இளம் டாக்டர் மாணவிகளின் கன்னித்தன்மையை பல பெரிய மனிதர்களுக்கு விருந்தாக்கி கொழுத்த லாபம் பார்த்தேன்!
ஆண் மாணவர்களிடம் பணம் வாங்கிக்கொண்டு வேலைவாங்கித் தருவதாக ஏமாற்றினேன்.
பல நூறு பேரை ஏமாற்றியும் யாராலும் என்னை எதுவும் செய்ய முடியவில்லை.
ஏனென்றால் என்னிடம் மாயமந்திரம் இருக்கிறது அதாவது அவ்வப்போது என் கவட்டைக்கு மத்தியில் பல பெரிய மனிதர்களின் முகங்கள் தோன்றும்!
மக்கள் தினமும் டிவியில் பார்க்கும் பல பிரபலங்களில் எவனுக்கு எவ்வளவு நீளம் என்று எனக்குத் தெரியும்!
பெரிய அளவில் சொத்தும் பணமும் நகையும் சேர்த்துக் கொண்டேன்.
ஊருக்காக ஒருவனை திருமணம் செய்து கொண்டேன். கொஞ்சம் முனகினான் என்று அவனையும் துரத்திவிட்டு என் இஷ்டத்திற்கு இருக்க ஆரம்பித்தேன்!
என்னைப் பொறுத்தவரை ஆண் என்பவன் அற்பப்புழு!
தாயோ தங்கையோ முந்தானை சட்டென்று விலகினால் ஒரு நுண்நொடி பார்த்துவிட்டுத்தான் பார்வையை விலக்கும் பலவீனமான இழிபிறவி!
இருந்தாலும் நான் மற்றவர்கள் கண்களுக்கு பத்தினியாகத் தெரிய அடிக்கடி கோவிலுக்கு போவேன்.
அப்போது அங்கே வாட்டசாட்டமாக ஒருவன் இருப்பான்.
எடுபிடி என்றாலும் கம்பீரமாக இருப்பான்!
நான் எப்போதும் ஒரு ஆணை பார்த்து மயங்கியது இல்லை.
ஆனால் அவனைப் பார்க்கும்போது ஒரு சபலம் தட்டும்.
ஏனென்றால் அவனை பார்க்கும்போது என் கன்னித்திரையை தன்னுடைய மிகப்பெரிய தடியால் கிழித்து தாங்கமுடியாத வலியையும் அதோடு தாங்க முடியாத சுகத்தையும் தந்த அந்த கணக்கு வாத்தியார் நினைவு வரும்.
அவனை மயக்கலாமா வேண்டாமா என்று நான் யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்!
அவனோ பரம ஏழை! கோடீஸ்வரர்கள் தவம் கிடக்கும் என் பொன்னுடலுக்கு இவன் எம்மூலை?!
ஆனால் அவன் என்னை திரும்பிக் கூட பார்ப்பதில்லை!
அன்றும் நான் கோவிலுக்கு போனேன் முழு நகையும் மேக்கப்பும் போட்டுக்கொண்டு என் பாட்டியை கூட்டிக்கொண்டு போனேன்.
மற்ற எல்லாரும் என்னை கவனிக்காமல் இருக்க மாட்டார்கள்.
அவன் ஏறெடுத்தும் பார்க்கவில்லை!
'இவன் என்ன பெரிய இவனா?! இதோ ஒரு நொடியில் வீழ்த்துகிறேன்' என்று நினைத்தபடி அவன் அருகே வந்தபோது இடதுகையைத் தூக்கி மார்பக உருண்டை தெரியுமாறு செய்தேன்!
அவன் அதை மதிக்கவில்லை!
எவ்வளவு திமிர்!
எனக்கு வயதாகிவிட்டதா?!
ஆண்களின் மீதான எனது உடலின் ஆதிக்கம் முடிவுக்கு வரப்போகிறதா?!
அன்று முழுவதும் என் மனம் கொதித்துக் கொண்டே இருந்தது!
இன்றைய இளம் பெண்களின் கனவு நாயகனாக வலம்வரும் அந்த ஹீரோவை வீட்டுக்கு அழைத்தேன்!
அவன் முக்கியமான ஷூட்டிங்கை கேன்சல் செய்துவிட்டு வந்தான்! எச்சில் வழியும் நாக்கைத் தொங்கப்போட்டுக் கொண்டு பல நாய்களுக்கு பிறகாக கடைசியாகவேனும் பெட்டை நாயை ஏற அலையும் ஆண்நாய்களைப் போல அவன் வந்து சேர்ந்தான்!
"எங்கே!" என்றான்
"என்ன?" என்றேன்
"சிட்டுக்குருவி இல்லையா" என்றான்!
"ஏன்?! உனக்கு கன்னி பொண்ணுதான் வேணுமோ?! என்னைப் பார்த்தால் பொண்ணா தெரியலயாடா நாயே?!"
அவன் முகம் சுருங்கியது பேன்ட்டில் நெளிந்து விரைத்து நின்ற இடமும் குறுகியது!
என்னால் இதைத் தாங்கமுடியவில்லை!
பட்டென்று உடைகளைக் கழட்டி அவன் முகத்தில் விட்டெறிந்துவிட்டு வெட்கமே இல்லாமல் நின்றேன்!
அவன் ஸ்விட்ச் போட்டது போல மறுபடி தெருநாயானான்!
அவன் பேன்ட்டை உருவி சட்டையைக் கிழித்து கீழே தள்ளி மேலே பாய்ந்து அவனைக் கற்பழித்துப் போட்டேன்!
மூச்சு வாங்க கண்கள் செருகி சாவது போலக் கிடந்தான்!
"த்தூ! இவ்வளவுதான்டா நீங்க!" என்றேன்!
அவன் எழ முயன்றான் கீழே மிதித்துத் தள்ளினேன்!
"என்னடா! போதுமா?! சிட்டு வேணுமா! இப்ப உலக அழகியே வந்தாலும் நீ ஆம்பளத் திமிரைக் காட்ட முடியாது!"
அவன் துணிகளை சுற்றிக்கொண்டு ஜட்டியோடு ஓடிப்போய் காரில் ஏறியபோது பார்க்க வேடிக்கையாக இருந்தது.
இதுக்குத்தானாடா இவ்வளவு அலையுறீங்க?!
"கட்டிளம் காளை கரை கண்ட முதலை இவனையே ஈசியா முடிச்சிட்டேன் அவன் எம்மாத்திரம்?!"
அடுத்த முறை கோவிலுக்குப் போனேன்!
அவன் பார்க்கவேண்டும் என்று டைட் சுடிதார் போட்டுக் கொண்டு துப்பட்டா போடாமல் மார்பை நன்றாக ஏற்றி காட்டும் ப்ரா போட்டு இருந்தேன்.
அவன் கோபுரத்தைப் பார்த்து பயபக்தியாக சாமி கும்பிட்டபடி கோவிலுக்குள் வந்தான்.
பாட்டியை கோவிலுக்குள் கொண்டு செல்ல வீல்சேர் கேட்டேன்.
அவனும் கொண்டு வந்தான்.
அவனையே அடித்துத் தின்பது போல பார்த்தேன்.
அவனும் இதைக் கவனித்தான்.
அவன் பார்வையில் சிறு அதிர்ச்சி தெரிந்தது.
பாட்டியை இருவரும் கைத்தாங்கலாக அதில் உட்கார வைக்கும் போது அவன் கையை தொட்டேன்.
அவன் கையை இழுத்துக் கொண்டான்.
வேண்டுமென்றே நன்றாக குனிந்து என் மார்பைக் காட்டினேன்.
அவன் பார்த்த மறுநொடி பார்வையை வலுக்கட்டாயமாகத் திருப்பி கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டான்.
எனக்கு பூமி அதிர்ந்தது.
அப்படியே அவன் மீது பாய்ந்து கழுத்தைக் கடித்து துப்பிவிடலாம் போல அப்படி ஒரு ஆத்திரம்.
அவன் அங்கிருந்து ஓடியே போய்விட்டான்.
என்னால் ஆத்திரத்தை அடக்க முடியவில்லை.
உலகில் சிறந்த அழகி நான்!
நானே வலியப்போய் தொட்டு என் மார்பகத்தைக் காட்டும் அளவுக்கு இறங்கி வந்திருக்கிறேன்.
ஒரு எடுபிடி நாய் அதை அலட்சியம் செய்வதா?!
இந்த பூமியில் என் பெண்மைக்கு மயங்காத ஒரு ஆண் இருக்கிறானா?!
என்னால் அவனை ஆட்டுவிக்க முடியாதா?!
எனக்கு பணியாதவன் உலகத்தில் இருக்கவே கூடாது என்று முடிவு எடுத்தேன்!
என் காரை பார்க்கிங் செய்ய அவனிடம் கொடுத்தேன்!
அவன் அதை பார்க் செய்துவிட்டு சாவியைக் கொடுத்தான்.
வழக்கமாக அவனுக்கு 500 ரூபாய் கொடுப்பேன்.
கடுகடுவென்று இருக்கும் அவன் முகத்தில் சின்னதாக ஒரு சிரிப்பு தோன்றும்!
ஒரு 500 ரூபாய்த் தாளை விட என் மார்பழகு கீழிறங்கிவிட்டேனா?!
ஆத்திரத்தில் இந்த முறை நூறு ரூபாயை வீசினேன்.
அவன் முகம் சுருங்கி போனது!
எனக்கு ஆனந்தம்!
நான் கோபத்துடன் "உனக்குல்லாம் இது போதும்!" என்று சொன்னேன்!
ஆனால் என் எதிர்பார்ப்புக்கு மாறாக அவன் அதற்கு வருத்தப்படாமல் "சரிங்க மேடம்" என்று சொல்லி பாக்கெட்டில் வைத்துக் கொண்டான்!
எனக்கு அவனை கஷ்டப்படுத்தி பார்க்கவேண்டும் என்ற ஆசை பிறந்தது.
சரி இவன் என்னிடம் பணம் வாங்கியதை லஞ்சம் வாங்கியதாக புகார் கொடுத்து இவனை அடித்து உதைத்து பழி வாங்கலாம் என்று திட்டம் தீட்டினேன்.
என்னோடு அவ்வப்போது புரண்டு எழும் ஒரு கலெக்டர் இதற்கு சரியாக இருப்பான்.
அருகில் இருக்கும் காவல் நிலையம் போய் நேராக சேரில் உட்கார்ந்து கால் மேல் கால் போட்டுக்கொண்டு அந்த கலெக்டருக்கு போன் செய்தேன்.
உடனடியாக பரபரப்பான அவன்! இடம் பொருள் ஏவல் பார்க்காமல் என்னை கொஞ்ச ஆரம்பித்தான்!
"உடனே உன்ன பாக்கணும் போல இருக்கு! அப்பாயின்மென்ட் கேட்டு எத்தனை மாசம் ஆச்சு! என் சொர்க்கமே உன்னோட பின்பக்கம் தானே இருக்கு?! எவ்வளவு ஆனாலும் பரவாயில்லை!" என்று கெஞ்ச ஆரம்பித்தான்.
நான் "அதை அப்புறம் பார்ப்போம்! இங்கே ஒரு பெரிய விஷயம்! போலீஸ் ஸ்டேஷன் வந்து இருக்கேன்! ஒருத்தன் மேல கம்ப்ளைன்ட் கொடுக்கணும்! அவனை சாகுற அளவுக்கு அடிக்கணும்!" என்று சொன்னேன்.
உடனே அவன் இன்ஸ்பெக்டர் இடம் போனை கொடுக்க சொன்னான்.
இன்ஸ்பெக்டர் பேசிவிட்டு என்னிடம் தந்தார்.
அப்போது "பெரிய கம்ப்ளயின்ட் எதாவது குடு! உங்கிட்ட வாலாட்டின அவன் நாளைக்கு உன் கால்ல விழுந்து மன்னிப்பு கேப்பான்!"
"சரி சீக்கிரம் ஆகணும்! அவன் கதை முடிஞ்தும் நீ கேட்டத தரேன்!" என்று சொன்னதும் அந்த நரகலுக்கு அலையும் பன்றி ஏக குஷியாகிவிட்டான்.
அந்த இன்ஸ்பெக்டர் ஒரு கம்ப்ளைன்ட் எழுதி தரச் சொன்னான் நகை பணம் காணாமல் போனதாக.
நான் அதற்கு "அதெல்லாம் என்னால முடியாது! எனக்கு அவ்வளவு டைம் இல்லை! நீங்க உடனே போங்க! நான் அப்புறமா எழுதி தரேன்" என்று சொன்னேன்.
உடனே கோவிலுக்கு போன போலீஸ்காரர்கள் அவனைத் தூக்கிவந்தார்கள்.
அவனிடம் விசாரித்தார்கள் அவன் எதுவுமே தெரியாது என்று சொன்னான் வெறுமனே கன்னத்தில் மட்டும்தான் அடித்தார்கள்.
எனக்கு அவனை நன்றாக போட்டு அடிக்க வேண்டும்!
அவன் ஒட்டுத்துணி இல்லாமல் என் காலில் விழுந்து கெஞ்ச வேண்டும்.
நான் கலெக்டருக்கு போன் செய்து "என்னடா டேய்! உன் பவர் இவ்வளவுதானா?! ஒரு போலீஸ் அதிகாரி அவன் வைப்பாட்டிக்கு டிபார்ட்மென்ட் காரையே குடுத்து சஸ்பென்ட் ஆயிருக்கான். நீயும் இருக்கியே கலெக்டர்னு! அஞ்சு நிமிஷத்துல உன்னால பெட்ல மட்டும் தான் ஒரு வேலையை முடிக்க முடியுமா!" என்று கேட்டேன்.
உடனே அவன் "வேற என்ன பண்ண சொல்ற?" என்று கேட்டான்.
"இவனை நல்லா அடிக்கணும்! இவன் செத்தாலும் பரவாயில்லை!" என்றேன்.
அதற்கு கலெக்டர் "உனக்கென்ன பைத்தியம் முத்திடுச்சா?! அவன் என்ன பண்ணினான்?! தவறா எதும் நடந்துகிட்டானா?! சொல்லு வேற கேஸ் போடலாம்" என்று கேட்டான்.
அதற்கு நான் "அதெல்லாம் உன்கிட்ட சொல்ல முடியாது! அவன் உன்ன விட பெரிய ஆம்பள! நீ பொட்டன்னு நிரூபிக்கிறான்! நீ அவனை இல்லாம பண்ணினா ஒன்ன ஆம்பளன்னு ஒத்துக்கிறேன்" என்று சூடேற்றினேன்.
"அப்ப நீ உடனே கிளம்பி வா! நேர்ல பேசிப்போம்" என்று கலெக்டர் அவனை சாகடிப்பதில் அக்கறை கட்டாமல் என்னை அனுபவிப்பதிலேயே குறியாக இருந்தான்.
"இப்பவே வந்து நீ குனியணும்! கலெக்டர் ஆபீசிலயே உன்னை செய்வேன்! என்னால ஆசை தாங்க முடியல" என்று புலம்பினான்.
உடனே "நீ வேலைக்காக மாட்ட!" என்று சொல்லி போனை கட் பண்ணி ப்ளாக் பண்ணிவிட்டேன்.
எனது வைப்பாட்டன்களில் பெரிய கை அமைச்சர் ஒருவன்.
பார்க்க அட்ட கருப்புன்னாலும் பெரிய தடி உள்ளவன்.
என் வாய்வித்தைக்கு அவர் தடி அடிமை!
மூச்சை அடக்கி அடித்தொண்டை வரை விட்டு சொட்டு விடாமல் இறக்கி அதை அப்படியே குடிக்க என்னால் மட்டும்தான் முடியும்.
அதற்காகவே அவன் ஒரு வாரம் கையை வைத்துக்கொண்டு சும்மா இருப்பான்.
விரதம் இருந்து கொண்டு வந்து மொத்தமாக கெட்டியாக வாயில் இறக்குவான்.
அதன் பிறகு ப்யூஸ் போன பல்ப் மாதிரி கிடப்பான்.
பிறந்தமேனியாக குலுக்கி குலுக்கி ஆடச் சொல்வான்!
அடுத்த ரவுன்ட் எல்லாம் நடக்காது அரைமணி நேரத்திலேயே மட்டையாகி விடுவான்!
அந்த கழுதை மகனுக்கு போனை போட்டேன்.
அவன் மறுபக்கம் கலெக்டரை விட குஷியாகிவிட்டான்.
சந்தோசத்தில் குதிக்கிறேன் என்று சொன்னான்.
அவனை செல்லம் கலந்த கோபத்துடன் "டேய் நாயே! என்னடா என்ன எல்லாம் மறந்துட்டியா?! புதுசா எவளும் கிடைச்சிட்டாளா?! அந்த மலையாளத்தி தானே?! ஒரேடியா அங்கேயே போய்டு! இங்க வந்த அவ்வளவுதான்! அப்புறம் உன்கிட்ட ஸ்டாக் இருக்காது! கொட்டையோட உறிஞ்சி எடுத்துடுவேன்!" என்று சொன்னேன்.
அவன் கெக்கபெக்க வென்று சிரிச்சுக்கிட்டே "எப்பவும் உன் நினைப்பாவே இருக்குடீ! சுகர் ஊசி போடும் போது அந்த மருந்து தொட்ட பஞ்சை தேய்க்கும் போதெல்லாம் ஒன் நினைப்புதான். டக்குனு நட்டுக்கும். இன்னைக்கு நைட்டு வரியா?! நாம எப்பவும் பண்றத விட சூப்பரா பண்ணலாம். எனக்கு ஒரு புது யோசனை கிடைச்சிருக்கு. அதை உன்கிட்ட தான் செஞ்சு பாக்கணும். நீதான் தாங்குவே!"
"அப்படியா என்ன யோசனை?!" னு ஒண்ணும் தெரியாத பொண்ணு மாதிரி கேட்டேன்!
"நாலாவது ஓட்டை" என்றான்.
"அது என்ன நாலாவது?!"
"எங்களுக்கு ரெண்டும் ஒண்ணா சேரும் உங்களுக்கு ரெண்டும் தனித்தனி வழி இல்லையா?!
உனக்கு நேர்ல புரியவைக்கிறேன்"
"டேய் பொறம்போக்கு! நா டாக்டர்டா! நீ எத பத்தி பேசுறனு எனக்கு தெரியும்!"
"நீ வாயேன் அதுக்கு மெத்தடு இருக்கு! இத மட்டும் நீ பண்ண விட்டா நீ எத்தனை கோடி கேட்டாலும் தருவேன்! சொத்து மொத்தத்தையும் எழுதி தரேன்" என்று சொன்னான்.
படுபாவி! ஊசி துவாரத்தில் கடப்பாரையை நுழைக்க பார்க்கிறான்.
"நா சொல்றத கேளு மொதல்ல! எனக்கு ஒருத்தனை பழி வாங்கணும்"
"யாருன்னு சொல்லு எனக்கு மேல இருக்குறவனா இருந்தாலும் அவன செஞ்சிருவேன்"
என்று உறுதியாகச் சொன்னான்.
விபரங்களைச் சொல்லி முடித்தேன்.
"உடனே டீம் பார்ம் பண்ணி அனுப்ப சொல்றேன்! காக்கில இதுக்குனே 4,5 வெறிநாய்ங்க இருக்கானுக! நீ நிம்மதியா இரு நாளைக்கு அவன் இருக்க மாட்டான்! அவன் சாவு கொடூரமா இருக்கும்! கேக்குறவன் ஈரக்கொலை நடுங்கும்" என்றுவிட்டு போனை வைத்தான்.
என் மனக்கண் முன்னே நாளைக்கு நான் தரையில் கவட்டையில் ரத்தம் வழிய கிடப்பது தெரிந்தது.
இரண்டு மணிநேரத்தில் எனக்கு ஒரு வீடியோ வந்தது.
நான்கைந்து தடிமாடுகள் அவனைப் போட்டு அடித்து அவன் கதறும் வீடியோ!
மறுபடி மறுபடி அதைப் பார்த்தேன்.
எனக்கு அப்போதும் அடங்கவில்லை.
உடம்பெல்லாம் பற்றிக்கொண்டு வந்தது.
அமைச்சனுக்கு போனைப் போட்டேன் "நான் நேர்ல பாக்கணும்" என்றேன்.
"அது மட்டும் முடியாதுடீ பட்டு! வீடியோ கால் பண்ண சொல்றேன்!"
"உன்னால முடியுமா முடியாதா?! முடியாதுனா சொல்லு நா மேலிடம் போறேன்"
"இங்க பாரு! அவங்கள்லாம் ஒரு பொம்மை! ஆட்சிய நடத்துறது நாங்கதான்! அதுலயும் மைனர் குஞ்சு வெறும் உதவாக்கரை! மைனர் பொண்ணுங்க கிட்ட வீரத்த காட்டத்தான் அவன் லாயக்கு! நீ மண்டி போட்டன்னா 5 செக்ன்ட் தாங்க மாட்டான்!"
"அவன் எனக்கு அண்ணன் முறை தெரியும்ல?!"
"ஆமாம்மா நீங்க பெரிய பாசமலர்கள் அண்ணனுக்கு போதை ஊசியும் மைனர் பொண்ணுங்களையும் அனுப்புற அதிசயமான தங்கச்சி நீ! எனக்கு உன்னையும் தெரியும் உங்கொம்மாவையும் தெரியும்! நீங்க ரெண்டு பேரும் மைனர் குஞ்சுக்கு ஒரே முறைனும் தெரியும்!"
"டேய்! நீ வரம்பு மீறி பேசுற! மரியாதையா நடந்துக்கோ! அவன் பால்டாயில் குடிச்சப்ப காப்பாத்துனது நாந்தான் தெரியுமா"
"தெரியும்! அதுக்கு மருந்து னு ஒரு நடிகையோட பேரை மருந்துசீட்டுல எழுதிக் கொடுத்தன்னும் தெரியும்! இங்க பாரு...! நீ மைனர் குஞ்சுக்கு பண்ண ஓவர் சப்ளைல அவன் ஐசியு வுக்கு போய் எமனையே கிட்ட பாத்துட்டு வந்துட்டான்! பெரிய தலை உன் மேல செம காண்டுல இருக்காரு! நீதான்னு தெரிஞ்சது அப்பறம் நடுரோட்டுல நாலுதுண்டா கிடப்ப"
"என்னடா தடிப்பயலே! மெரட்டுறீயா?! எல்லாத்துக்கும் துணிஞ்சுதான் தொழில்ல எறங்கிருக்கேன். என் சாவு எப்பிடி வேணா இருக்கட்டும் ஆனா என் வாழ்வு செம்மையா இருக்கணும்!"
"என்னடீ பஞ்ச் டயலாக்லாம் பேசுற! நீ எங்கிட்ட வந்த அன்னைக்கு எப்டி இருந்தனு நினைவு இருக்கா?! ரெய்டு மாட்டின ஒன்ன அப்டியே விட்ருந்தா இந்நேரம் பீச் பிராத்தல்ல கைக்கு அஞ்சு வாய்க்கு பத்து னு நின்னுட்ருப்ப !"
" உன்னையும் பீச்ல குப்பையள்ள வைக்கட்டுமா?! நீங்க என்னை எதாவது பண்ணா மறுநொடி உங்க வீடியோல்லாம் நெட்ல ஏறிடும்! பொண்டாட்டி புள்ளைங்க முகத்துல கூட முழுக்க முடியாது! ரேவன்னா என்ன ஆனான்னு தெரியும்ல?!"
"சரிடீ தேவ்டி... ச்சீ... தேவதை! ஏன் கோச்சுக்கிற!"
"நா கோவிக்கலை! எப்பவும் போலத்தானே பேசிட்ருக்கோம்! என்னை என்ன உன் பொண்டாட்டினு நெனச்சியா?!"
"அதானப் பாத்தேன்! சரி விஷயத்த ஆரம்பத்துலயே அமுக்க முடியிதா பாப்போம் இல்லைனா அடுத்தடுத்து வேலைகள் இருக்கும். நீ அவன் சாவுறத ஜாலியா பாரு! நா அப்பறம் பேசுறேன்!"
வீடியோ கால் வந்தது! நான் சொன்னபடி அவனை பொது இடங்களுக்கு அழைத்து சென்று அடித்து கடைசியில் லாக்கப்பில் சித்திரவதை செய்து கொன்றார்கள்! இதுவே அவன் பெண்ணாகவும் நான் ஆணாகவும் இருந்திருந்தால் கூட இவ்வளவு கொடூரமாக செத்திருக்க மாட்டான்.
எனக்கு முழு திருப்தி! என் கால் நடுவில் ஈரமே கசிய ஆரம்பித்து விட்டது!
அவன் பிணத்தைப் பார்க்கப் போனேன்!
ஜட்டி மட்டும் போட்டிருந்த அவன் உடல் முழுக்க முழுக்க காயங்களுடன் கிடந்தது.
கால்களால் அவன் தலையை மிதித்து அசைத்துப் பார்த்தேன்.
"சாவுடா நாயே! உன்னை மாதிரி எல்லாவனும் இருந்தா நாங்க எப்டிடா பொழைக்கிறது?!" என்று குனிந்து அவன் பிணத்திடம் கேட்டேன்.
சுற்றியிருந்தவர்கள் என் மார்பை எட்டிப் பார்த்தார்கள்.
"இவன அதிகமா அடிச்சது உங்கள்ல யாரு?"
இதோ இவன்தான் என்று ஒருவனை கைகாட்டினார்கள்.
அவனை மட்டும் அழைத்துக் கொண்டு பின்பக்கம் மறைவாகச் சென்றேன்.
"உனக்கு ஒரு நிமிசம் டைம் என்ன வேணும்னாலும் பண்ணிக்கோ!" என்றேன்.
அவன் என்னைக் கசக்கிப் பிழிந்தான்.
ஒரு நிமிடம் கழிந்ததும் அவனைத் தள்ளிவிட்டேன்.
"மேடம் உங்களுக்காக எவ்வளவு பெரிய ரிஸ்க் எடுத்திருக்கேன்! இன்னும் ஒரு நிமிசம் நிக்கி மேடம்" என்றான்.
"உனக்கு என்னைத் தெரியுமா?!"
"ஆமா மேடம்! போலீசுக்கு வந்த புதுசுல ஆர்டர்லியா உங்க வீட்டுவேலைக்கு வந்தேன்! உங்க ஜட்டியையெல்லாம் துவைச்சிருக்கேன்.
அதுல படிஞ்சிருக்குற ஈரம் அதுல வர்ற காபி வாசனை இப்பவும் நினைவிருக்கு!"
"சரி வா!" என்று நின்றுகொண்டே காலை விரித்தேன்!
விரல்களில் காபி வாசனை எடுத்து முகர்ந்து பிறகு சுவைத்தான் !
ஒரு நிமிடத்தில் அவனைத் தள்ளிவிட்டு விறுவிறுவென்று வந்துவிட்டேன்.
தடிமாடு அமைச்சனுக்கு போன் பண்ணினேன்.
"சாரிடீ பட்டு! மேட்டர் வைரல் ஆயிடுச்சுடீ!"
"பெரிய பிரச்சனை ஆகாதே! இதெல்லாம் வழக்கமா நடக்குறதுதானே?!"
"இந்த பையன் ஊருல நல்ல பேரை சம்பாதிச்சு வச்சிருக்கான்! இதை ஆக்சிடென்ட் னு முடிக்க முடியாது! போலீஸ்காரன் ஜாதிய சொல்லி இத ஜாதிப் பிரச்சனையா திருப்ப ட்ரை பண்றோம்! செத்தவனோட ஜாதிக்காரன் ஒரு ரவுடி இருக்கான்! அவனைப் புடிச்சிட்டா கச்சிதமா முடிச்சிரலாம்! அதுவும் நடக்கலைனா அவங்க அம்மாவ விலைக்கு வாங்கி முடிச்சிரலாம்"
"பெத்த அம்மா எப்பிடி சம்மதிப்பாங்க?!"
"எந்த காலத்துல இருக்க?! காச விட்டெறிஞ்சா எதையும் வாங்கலாம்! இல்லைனா அரசாங்க வேலை! நிலம்! வீடு னு எதையாவது விட்டெறிவோம்! அவங்க வரிப்பணம் தானே! நமக்கு என்ன?!"
"அவங்க ஒத்துக்கலைனா?!"
"30 வருசம் கோர்ட்டு கேசுனு அலையவேண்டியதான்!"
"சமாளிச்சிருவியா மாடு?!"
"இது ஒரு ரெண்டு நாள் போகும்னு நெனைக்கிறேன்!
எத்தனையோ பேரை அடிச்சி கொன்னாச்சு! அதுபோல இதுவும் ஒண்ணு! நீ அதுவரை தலைமறைவா இரு!"
போனை கட் செய்தேன்.
கலெக்டருக்கு போன் செய்தேன்.
"கொஞ்சநாள் தங்க ஒரு இடம் வேணும்" என்றேன்.
"நீ உடனே புறப்பட்டு நம்ம இடத்துக்கு வந்துடு!மத்ததை அப்பறம் பேசிக்கலாம்!" என்றான்.
அங்கே போனபோது தனியாக உக்கார்ந்து சரக்கு போட்டுகொண்டு இருந்தான்.
நான் போனதும் என் மேல் பாய்ந்து மேய ஆரம்பித்தான்.
நான் அவனைத் தள்ளிவிட்டு "பொறுக்கி ராஸ்கல்! நீயல்லாம் அக்கா தங்கச்சியோட பொறக்கல?!" என்று கேட்டுவிட்டு சிரித்தேன்.
அவனும் வாய் விட்டு சிரித்தான்.
சிறிது நேரத்தில் நாங்கள் இயற்கைக்கு மாறான முறையில் இணைந்திருந்தோம்! அவனுக்கு சுகம்! எனக்கு வலி! திருப்தியாக வேலையை முடித்துக்கொண்டு கிளம்பிவிட்டான்!
"என்னடா இவ்வளவு அவசரம்!"
"அவ காலை 5 மணி ட்ரெயின்ல வர்றா!"
"உன் பொண்டாட்டிய தான் நீ கொன்னுட்டியே?!"
"இது கொழுந்தியா!"
"அட நாயே!"
அரசாங்க கெஸ்ட் ஹவுசில் ராஜ உபச்சாரத்துடன் தலைமறைவாக இருந்தேன்!
இரண்டு நாள் கழித்து தடிமாடு கூப்பிட்டது.
"என்னாச்சு மாடு?!"
"அத ஏன் கேக்குற! நெனச்சத விட பெரிய இஷ்யூ ஆயிடுச்சு! 5 பேரையும் உள்ள தள்ளியாச்சு!
அவங்க பேமிலியை போராட்டம் பண்ண சொல்லிருக்கோம்! அஞ்சுபேருக்கும் பணம் செட்டில்மென்ட் பண்ணிட்டேன்! கொஞ்சநாள் கழிச்சு ப்ரமோசன் போடுவோம்! ஆனா உன்னைப் பத்தி மீடியாவுல கசிஞ்சிருச்சு!
இன்னொரு பொண்ணு தற்கொலை பண்ணி செத்துபோன சமரபவம் இப்ப நடந்திருக்கு அத வைரல் பண்ணி இத அமுக்க பாக்குறோம்! அவங்க குடும்பம் வழிக்கு வந்துட்டாங்க! கோடிக்கணக்குல செலவு பண்ணிருக்கேன்! பாத்து பண்ணுடி!"
"என் செல்ல மாடுல்ல! உடனே வா! வந்து என்ன கிழிச்சு போடு! எல்லாத்தையும் என்ட்ட வசூல் பண்ணிக்கோ!"
போனை வைத்தேன்!
வலி தெரியாத மாத்திரைகளைத் தயாராக வைத்துக்கொண்டேன்!
எனக்கு இதெல்லாம் சர்வ சாதாரணம்!
நான் நடக்கும்போது வழியில் மிதிபட்டு சாகும் எறும்பு போன்றவன்தான் செத்தவன்!
என்னைப் போன்றவர்களை யாரும் எதுவும் செய்ய முடியாது!
காலங்காலமாக ஆள்பவர்களை ஆட்டுவிப்பவர்கள் நாங்கள்.
இன்னொரு ரகசியம்! என் அப்பா ஓடிப்போகவில்லை! அப்படி ஒருவர் இல்லவேயில்லை! என் உண்மையான அப்பா பெரும் ஆளும் வர்க்கத்தின் முக்கியத் தலைவர்!
அவருக்குத்தான் பிறந்தேன் என்று உறுதியாகத் தெரியாத நிலையிலேயே எனக்கு இவ்வளவு பலம் என்றால் அவருடைய உண்மையான வாரிசுகளின் பலம் எத்தனை மடங்கு இருக்கும்?!
அவர்களும் பலரைக் கொன்றுள்ளனர் செத்தவர்களின் பெயர் கூட வெளிவந்திருக்காது!
நான் ஏன் அவனைக் கொன்றேன்!? ஏன் இப்போது மரணவலி அனுபவிக்கப் போகிறேன்!? இதற்கு விடை அற்ப பொதுமக்களுக்குப் புரியாது!
