தமிழர்நாடு அமைந்திருந்தால் பாலஸ்தீன இனப் படுகொலை நடக்குமா

தமிழர்நாடு அமைந்திருந்தால் பாலஸ்தீன இனப் படுகொலை நடக்குமா?!

 இத்தனை கோடி அரேபியர் சுற்றி இருக்கின்றனர்.

இரண்டாம் கட்ட ஆதரவாக 

இத்தனை கோடி இசுலாமியர் இருக்கின்றனர்.

இவர்களிடம் நாடுகளும் பணமும் ராணுவமும் இருக்கிறது.

உலக மக்களின் பார்வைக்கு ஐம்பது ஆண்டுகளாக கொண்டு சென்று பிரச்சாரமும் செய்யப்பட்டுள்ளது.

அதிலும் இந்த இணைய யுகத்தில் உலகமே பார்க்க அரபு இசுலாமியர் மீது இனப் படுகொலை நடக்கிறது என்றால்  தமிழகம் தாண்டி ஆதரவு கிடைக்காத ஈழத்தமிழர் எம்மாத்திரம்?!

 இந்த உலகில் நியாயத்தை நிலைநாட்ட யாருமே இல்லையா?!

 இதுவே தமிழரிடம் நாடும் ராணுவமும் இருந்தால் இது நடக்குமா?!

 அமையவிருக்கும் தமிழர்நாட்டின் முதல் சர்வதேசக் கொள்கை எங்கும் இனத்தின் பெயரால் படுகொலை நடக்க விடமாட்டோம் என்பதாக இருக்குமே?!

 நாம் உலக நாடுகளை உடைத்து இனவழி நாடுகள் உருவாகி அவற்றைத் திரட்டி தனிக் கூட்டமைப்பு உருவாக்கி இப்படியான இனப் படுகொலை நடக்கும் முன்பே தடுத்திருப்போமே?!

பகுஜன் ஆம்ஸ்ட்ராங்

பகுஜன் ஆம்ஸ்ட்ராங் 

நல்லவர்தான்! 

 தமிழர் இன ஓர்மைக்கு எதிராகவும் வந்தேறிகளுக்கு விருந்தாகவும் இருப்பது தலித்தியம்!

 அந்த கொள்கையை ஏற்றிருந்தாலும் மிருக பலம் கொண்டு விஜயநகர மன்னராட்சி செலுத்தும் ஓங்கோல் குடும்பத்துக்கு வளைந்து கொடுக்காமல் இருந்தவர்!

வடக்கில் தலை வைத்துள்ள தலித்திய கட்சியின் வாலைப் பிடித்துக் கொண்டு ஒருவர் தன்னால் முடிந்த சேவைகளை குறிப்பிட்ட சமூகத்துக்கு செய்துள்ளார்!

நினைத்தால் வியப்பு ஏற்படுகிறது!

 ஆனால் "2009 அளவுகோல்" கொண்டு அளந்தால் அவர் பெரிய மனிதர் என்று ஏற்க முடியவில்லை!

 இனப் படுகொலைக்கு அழாத எவருக்கும் இரங்கல் தெரிவிக்க மனமில்லை!

 தலித் போராளிகள் மன்னிக்கவும்!

 தலைநகரில் அதுவும் முதல்வரின் தொகுதியிலேயே கொலை நடந்துள்ளது!

 முதல்வர் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள காவல்துறை இது நடக்க அனுமதித்துள்ளது!

 இதன் பிறகாவது தலித் கும்பல் தமது ஆண்டையான திமுக மீது கோபத்தைத் திருப்புவார்களா?! 

 அல்லது வழக்கமான பிதுக்கப் பட்டோம் ராகம் பாடி நீலக் கண்ணீர் வடித்து ஒப்பாரி வைப்பார்களா?! 

 என் போன்ற இனவாதிகள் மீது வன்மத்தைக் கக்கி ஆற்றாமையை போக்கிக்கொள்ள வருவார்களா?!

 

எல்லாம் ஈழத்தார் தவறுதான்

எல்லாம் எல்லாம் ஈழத்தார் தவறுதான்

 இனவாதம் பழமையானது.

 தற்காலத்தில் மட்டுமில்லை ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சிக்குள்ளேயே தமது இனவுரிமையை நிலைநாட்டின பல இனங்கள்.

ஆங்கிலேயர் 1905 வங்காளத்தை இரண்டாக பிரித்தபோது 6 ஆண்டுகள் கடுமையாகப் போராடி மீண்டும் ஒன்றிணைந்தனர் வங்காளிகள்.

 1880 களில் பர்மா வை இந்தியாவுடன் சேர்த்த பிறகு 50 ஆண்டுகள் போராடி அங்கே இருந்த இந்தியர்களை கொன்றுவிடுவோம் என்று மிரட்டி 1937 இல் பர்மியர் தமக்கு தனி நிர்வாகம் கேட்டு பெற்றனர்.

1903 லேயே இயக்கம் கட்டி 1936 இல் முதன்முதலாக தமக்கென ஒரிசா எனும் மொழிவாரி மாநிலம் அடைந்தனர் ஒடியர்.

 அதாவது முதலாம் உலகப்போர் மூளப்போகும் காலத்திலேயே இந்திய இனங்கள் விழித்துக்கொண்டு தமது தாய்நிலத்தை தக்கவைப்பதோடு இந்திய அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றவும் முன்னெடுப்புகளைத் தொடங்கிவிட்டனர்.

 எங்கும் இனவாதம் பற்றி எரிந்த அக்காலத்தில் அதற்கு மதிப்பளித்து 1925 இல் காந்தி மொழி அடிப்படையில் மாநிலங்கள் அமையும் எனும் வாக்குறுதி அளித்து முன்மாதிரியாக காங்கிரசை மொழிவாரியாக பல கிளைகளாக பிரித்து கட்டமைத்தார்.

 இதன்பிறகு வெவ்வேறு நிர்வாக அலகுகளில் சிதறிக்கிடந்த மராத்தியர், கன்னடர், தெலுங்கர் மற்றும் மலையாளிகள் இனவுணர்வு கொண்டு தத்தமது இனத்தை ஒருங்கிணைத்து தாய்நிலத்தை தக்கவைப்பதோடு தமிழர் எல்லைப் பகுதிகளையும் ஆக்கிரமிக்கத் திட்டம் தீட்டினர்.

 1900 களில் தர்ம்பாலா சிங்கள பௌத்த இனவாதத்தை முன்னிறுத்தினார் அது இனவாதமாக உருப்பெற்று 1937 இல் பண்டாரநாயக சிங்கள இனத்திற்கு அறைகூவல் விடுத்து இலங்கையை கைப்பற்ற திட்டமிட்டார்.

 இப்படி எல்லா இனங்களும் ஆங்கிலேயர் வெளியேறுவர் அப்போது அந்த இடத்தை தாம் பிடிக்கத் திட்டமிட்டனர்.

 ஆங்கிலேயரும் இதை அறிந்து அதிகாரப் பகிர்வு அளித்து தற்காலிகத் தீர்வு கண்டனர்.

 இந்திய தலைவர்களும் இனவுணர்வுக்கு மதிப்பளிக்கத் தொடங்கினர்.

 இந்த முக்கியமான நேரத்தில் தமிழர்கள் இன ஓர்மையின்றி கிடந்தனர்.

 வந்தேறிகளின் சதியால் தென்னிந்தியர் ஒரே இனம் என்கிற புரிதலில் அதாவது திராவிட மாயையிலும் மொழியைக் காப்பாற்றி பழமையை நிறுவும் தேவையற்ற வேலையிலும் இறங்கினர்.

 

 தமிழர்களிலும் விதிவிலக்காக சிலர் இருந்தனர்.

 முதலில் அயோத்திதாசர் 1912 இலேயே ஆங்கிலருக்கு அடங்கிய தமிழருக்கு தனிநாடு கேட்டு பத்திரிக்கையில் எழுதினார். அதாவது எல்லை எதுவும் குறிப்பிடாமல் இனத்திற்கு விடுதலை கேட்டார்.

1933 இல் ஈவேரா தனிநாடு கேட்டார். ஆனால் மதராஸ் மகாணத்தை ஆங்கிலேயரே தொடர்ந்து ஆளவேண்டும் எனும் அடிமைத்தனமான கோரிக்கைதான் அது.

 1922 இல் அருணாச்சலம் தனி ஈழம் கேட்டார். இதில் ஈழத் தமிழர் நலன் பற்றிய சிந்தனை இருந்ததே தவிர தமிழகம் பற்றி எதுவும் சிந்திக்கவில்லை. 

  1937 இல் ஆதித்தனார் தனிநாடு கேட்டார் அதிலும் ஈழம் இணைந்த பேரரசு கேட்டார்.

 

  இதிலிருந்து நாம் அறிவது தமிழருக்கு இன உணர்வு இல்லை!

 இருந்ததையும் குழப்பி மடைமாற்றினர் வந்தேறிகள்!

 அதையும் மீறி சிந்தித்த ஓரிருவரில் ஈழத்தமிழர் சுயநலமாகவும் தமிழகத்தார் முழு இனம் தழுவியும் சிந்தித்தனர். 

 

 இதன்பிறகு ஆங்கிலேயர் வெளியேற்றமும் அதிகாரப் பகிர்வும் நடந்தது. இதிலும் தமிழர் கோட்டைவிட்டனர். இந்த இடத்திலாவது ஈழத்தமிழர் தமிழகத்துடன் இணையவோ அல்லது தமிழகத்தார் ஈழத்தை தம்முடன் இணைக்கவோ சிந்திக்கவில்லை.

 

 இருபுறமும் தவறென்றாலும் ஈழத்தார் தவறு முத.ன்மையானது என்றே கொள்ளலாம். இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த 1947 இலும் இலங்கை சுதந்திரம் அடைந்த 1948 இலும் ஈழத்தார் சுயநலமாக சிந்தித்தனர்.

 ஒருபக்கம் இலங்கை தனிநாடு அதில் கால் பங்கு அதிகாரம்  இன்னொரு பக்கம் இந்தியாவில் மிகச் சிறுபான்மையான அதிகாரம் எனவே தமிழகத்துடன் இணைவதைக் கைவிட்டனர்.

 

 ஒரு இனத்தின் தாய்நிலம் உடைக்கப்பட்டு இனம் நசுக்கப்படுவதும் அதில் ஒரு பகுதிக்கு சற்று அதிக சலுகை வழங்கப்படுவதும் ஆனாலும் இனம் வெகுண்டெழுந்து மீண்டும் இணைவதும் வரலாற்றில் பல முறை நடந்துள்ளது.

 அப்படி ஒவ்வொரு முறையும் உடைந்த துண்டுகளில் எது சிறியதோ அதுவே போராடி பெரிய துண்டுடன் இணைந்துள்ளது.

 ஜெர்மனி உடைக்கப்பட்ட பிறகு அதில் கொஞ்சம் சிறியதாக இருந்த கிழக்கு ஜெர்மனியே போராடி ஒன்றிணைந்தது.

 தமிழினத்திலும் மலையாளிகள் பிடியிலிருந்த குமரித் தமிழர்கள் போராடி தமிழகத்துடன் இணைந்தனர்.

 வியட்நாம் போல பெரிய துண்டு சிறிய துண்டை போரிட்டு இணைத்துக் கொண்ட வரலாறும் உண்டு.

 ஈழத்தார் தமிழகத்தை  ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்காமல் நடந்தமை அவர்களது இன்றைய நிலைக்கு காரணம்.

 

 ஆங்கிலேயர் அதிகாரப் பகிர்வு அளித்த 1900களின் போதும் 

1947 இல் இந்திய விடுதலையின் போதும்

 1948 இல் இலங்கை விடுதலையின் போதும் 

இனமாக ஒன்றிணையாத தமிழினம் அதிலும் குறிப்பாக சுயநலமாக சிந்தித்த ஈழத்தார் இன்றைய இழிநிலையை அடைந்ததில் வியப்பில்லை.

 புலிகள் எழுந்தபோதும் இதே தவறைச் செய்தனர்.

தமிழரசன் தலைமையில் ஆயுதம் தாங்கி விடுதலைக்காகப் போராடிய தமிழகத் தமிழருடன் இணையாமல் தமிழகத்தில் தமது பிரச்சாரத்தைச் செய்யாமல் நேரடியாக இந்தியாவை தம் பக்கம் இழுப்பதிலும் சர்வதேச அளவில் பிரச்சாரம் செய்வதிலும் குறியாக இருந்தனர்.

புலிகள் தமிழகத்துடன் ஈழத்தை (இந்தியாவிற்குள்) இணைக்கக் கோரியிருந்தால் கூட அதை அடைந்திருக்க வாய்ப்பிருந்தது.

 இனம் பற்றிய புரிதல் இல்லாததன் விளைவாக ஈழத்தார் தனித்து விடப்பட்டு இந்தியாவாலும் சர்வதேசத்தாலும் இனப்படுகொலை க்கு ஆளாகி அழிந்து போயினர்.

 2024 ஆண்டு நடக்கும் இப்போதும் கூட ஈழத்தார் திருந்தவில்லை.

இன்னமும் சர்வதேச அரங்கில் தமக்கு நீதி கிடைக்கும் என்று நம்பிக்கொண்டு தமிழகத் தமிழருடன் கைகோர்க்காமல் இருக்கின்றனர்.

 ஈழம் அமையப்போவது இல்லை அமைந்தால் தமிழர்நாடு தான் அமையும்.

 தமிழகத் தமிழர் விடுதலை அடையாமல் ஈழ விடுதலை கனவில் கூட சாத்தியமில்லை.

ஈழத் தமிழர் இனியாவது திருந்துங்கள்!

இனமாக ஒன்றிணையுங்கள்!

 தமிழகமும் உங்கள் நாடுதான்!

ஈழம் போதும் என்று சுயநலமாக யோசிக்காதீர்கள்!

 

 இதையேதான் புதுச்சேரி தமிழருக்கும் சொல்கிறேன்!

 மாநிலமோ மாவட்டமோ நாடோ இனம் மொத்தமும் ஒரே நிர்வாகத்தில் இருப்பதுதான் முறை!

 புதுச்சேரியை தமிழகத்துடன் இணைப்பது பற்றி சிந்தியுங்கள்!

தமிழகத் தமிழருக்கும் இதே அறிவுரைதான்!

ஈழம் தனியாக அமையாது அமைந்தாலும் நிலைக்காது!

 ஈழத்திற்கு எதாவது செய்யவேண்டும் என்றால் இந்தியாவிலிருந்து விடுதலை அடைவதைப் பற்றி சிந்தியுங்கள்!

 இந்த ஓர்மை இல்லாமல் ஆயிரம் இயக்கங்கள் கட்சிகள் நடத்தினாலும்  பல ஆயிரம் புத்தகங்கள் போட்டாலும் மாநில ஆட்சியைப் பிடித்தாலும் எதுவும் நடக்காது!

 இனம் மொத்தமும் சேர்ந்து மொத்த தாய்நிலத்தையும் மீட்பதுதான் உண்மையான விடுதலை! 

 விடுதலை எப்போதும் ஆயுத வழியில்தான் கிடைக்கும்!

 உச்ச நீதிமன்றமும் முதலமைச்சர் பதவியும் கொண்டுவராத காவிரி நீரை வீரப்பனார் அனுப்பிய 10 ரூபாய் கேசட் கொண்டு வந்தது.

 லாபமோ நஸ்டமோ இனமாக இணைந்து இருப்பதே தப்பிப் பிழைக்க வழி!

 இந்த இனப்படுகொலை நாளில் உலகத் தமிழர் அனைவரும் உறுதியேற்போம்!

இனமாக ஒன்றிணைவோம்!

இனப் படுகொலைக்கு ஆளாகாமல் இருப்போம்!

புலிகள் வழியில் பயணிப்போம்!

அமைப்போம் தனித் தமிழர்நாடு! 

  தவறுதான்

 இனவாதம் பழமையானது.

 தற்காலத்தில் மட்டுமில்லை ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சிக்குள்ளேயே தமது இனவுரிமையை நிலைநாட்டின பல இனங்கள்.

ஆங்கிலேயர் 1905 வங்காளத்தை இரண்டாக பிரித்தபோது 6 ஆண்டுகள் கடுமையாகப் போராடி மீண்டும் ஒன்றிணைந்தனர் வங்காளிகள்.

 1880 களில் பர்மா வை இந்தியாவுடன் சேர்த்த பிறகு 50 ஆண்டுகள் போராடி அங்கே இருந்த இந்தியர்களை கொன்றுவிடுவோம் என்று மிரட்டி 1937 இல் பர்மியர் தமக்கு தனி நிர்வாகம் கேட்டு பெற்றனர்.

1903 லேயே இயக்கம் கட்டி 1936 இல் முதன்முதலாக தமக்கென ஒரிசா எனும் மொழிவாரி மாநிலம் அடைந்தனர் ஒடியர்.

 அதாவது முதலாம் உலகப்போர் மூளப்போகும் காலத்திலேயே இந்திய இனங்கள் விழித்துக்கொண்டு தமது தாய்நிலத்தை தக்கவைப்பதோடு இந்திய அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றவும் முன்னெடுப்புகளைத் தொடங்கிவிட்டனர்.

 எங்கும் இனவாதம் பற்றி எரிந்த அக்காலத்தில் அதற்கு மதிப்பளித்து 1925 இல் காந்தி மொழி அடிப்படையில் மாநிலங்கள் அமையும் எனும் வாக்குறுதி அளித்து முன்மாதிரியாக காங்கிரசை மொழிவாரியாக பல கிளைகளாக பிரித்து கட்டமைத்தார்.

 இதன்பிறகு வெவ்வேறு நிர்வாக அலகுகளில் சிதறிக்கிடந்த மராத்தியர், கன்னடர், தெலுங்கர் மற்றும் மலையாளிகள் இனவுணர்வு கொண்டு தத்தமது இனத்தை ஒருங்கிணைத்து தாய்நிலத்தை தக்கவைப்பதோடு தமிழர் எல்லைப் பகுதிகளையும் ஆக்கிரமிக்கத் திட்டம் தீட்டினர்.

 1900 களில் தர்ம்பாலா சிங்கள பௌத்த இனவாதத்தை முன்னிறுத்தினார் அது இனவாதமாக உருப்பெற்று 1937 இல் பண்டாரநாயக சிங்கள இனத்திற்கு அறைகூவல் விடுத்து இலங்கையை கைப்பற்ற திட்டமிட்டார்.

 இப்படி எல்லா இனங்களும் ஆங்கிலேயர் வெளியேறுவர் அப்போது அந்த இடத்தை தாம் பிடிக்கத் திட்டமிட்டனர்.

 ஆங்கிலேயரும் இதை அறிந்து அதிகாரப் பகிர்வு அளித்து தற்காலிகத் தீர்வு கண்டனர்.

 இந்திய தலைவர்களும் இனவுணர்வுக்கு மதிப்பளிக்கத் தொடங்கினர்.

 இந்த முக்கியமான நேரத்தில் தமிழர்கள் இன ஓர்மையின்றி கிடந்தனர்.

 வந்தேறிகளின் சதியால் தென்னிந்தியர் ஒரே இனம் என்கிற புரிதலில் அதாவது திராவிட மாயையிலும் மொழியைக் காப்பாற்றி பழமையை நிறுவும் தேவையற்ற வேலையிலும் இறங்கினர்.

 

 தமிழர்களிலும் விதிவிலக்காக சிலர் இருந்தனர்.

 முதலில் அயோத்திதாசர் 1912 இலேயே ஆங்கிலருக்கு அடங்கிய தமிழருக்கு தனிநாடு கேட்டு பத்திரிக்கையில் எழுதினார். அதாவது எல்லை எதுவும் குறிப்பிடாமல் இனத்திற்கு விடுதலை கேட்டார்.

1933 இல் ஈவேரா தனிநாடு கேட்டார். ஆனால் மதராஸ் மகாணத்தை ஆங்கிலேயரே தொடர்ந்து ஆளவேண்டும் எனும் அடிமைத்தனமான கோரிக்கைதான் அது.

 1922 இல் அருணாச்சலம் தனி ஈழம் கேட்டார். இதில் ஈழத் தமிழர் நலன் பற்றிய சிந்தனை இருந்ததே தவிர தமிழகம் பற்றி எதுவும் சிந்திக்கவில்லை. 

  1937 இல் ஆதித்தனார் தனிநாடு கேட்டார் அதிலும் ஈழம் இணைந்த பேரரசு கேட்டார்.

 

  இதிலிருந்து நாம் அறிவது தமிழருக்கு இன உணர்வு இல்லை!

 இருந்ததையும் குழப்பி மடைமாற்றினர் வந்தேறிகள்!

 அதையும் மீறி சிந்தித்த ஓரிருவரில் ஈழத்தமிழர் சுயநலமாகவும் தமிழகத்தார் முழு இனம் தழுவியும் சிந்தித்தனர். 

 

 இதன்பிறகு ஆங்கிலேயர் வெளியேற்றமும் அதிகாரப் பகிர்வும் நடந்தது. இதிலும் தமிழர் கோட்டைவிட்டனர். இந்த இடத்திலாவது ஈழத்தமிழர் தமிழகத்துடன் இணையவோ அல்லது தமிழகத்தார் ஈழத்தை தம்முடன் இணைக்கவோ சிந்திக்கவில்லை.

 

 இருபுறமும் தவறென்றாலும் ஈழத்தார் தவறு முத.ன்மையானது என்றே கொள்ளலாம். இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த 1947 இலும் இலங்கை சுதந்திரம் அடைந்த 1948 இலும் ஈழத்தார் சுயநலமாக சிந்தித்தனர்.

 ஒருபக்கம் இலங்கை தனிநாடு அதில் கால் பங்கு அதிகாரம்  இன்னொரு பக்கம் இந்தியாவில் மிகச் சிறுபான்மையான அதிகாரம் எனவே தமிழகத்துடன் இணைவதைக் கைவிட்டனர்.

 

 ஒரு இனத்தின் தாய்நிலம் உடைக்கப்பட்டு இனம் நசுக்கப்படுவதும் அதில் ஒரு பகுதிக்கு சற்று அதிக சலுகை வழங்கப்படுவதும் ஆனாலும் இனம் வெகுண்டெழுந்து மீண்டும் இணைவதும் வரலாற்றில் பல முறை நடந்துள்ளது.

 அப்படி ஒவ்வொரு முறையும் உடைந்த துண்டுகளில் எது சிறியதோ அதுவே போராடி பெரிய துண்டுடன் இணைந்துள்ளது.

 ஜெர்மனி உடைக்கப்பட்ட பிறகு அதில் கொஞ்சம் சிறியதாக இருந்த கிழக்கு ஜெர்மனியே போராடி ஒன்றிணைந்தது.

 தமிழினத்திலும் மலையாளிகள் பிடியிலிருந்த குமரித் தமிழர்கள் போராடி தமிழகத்துடன் இணைந்தனர்.

 வியட்நாம் போல பெரிய துண்டு சிறிய துண்டை போரிட்டு இணைத்துக் கொண்ட வரலாறும் உண்டு.

 ஈழத்தார் தமிழகத்தை  ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்காமல் நடந்தமை அவர்களது இன்றைய நிலைக்கு காரணம்.

 

 ஆங்கிலேயர் அதிகாரப் பகிர்வு அளித்த 1900களின் போதும் 

1947 இல் இந்திய விடுதலையின் போதும்

 1948 இல் இலங்கை விடுதலையின் போதும் 

இனமாக ஒன்றிணையாத தமிழினம் அதிலும் குறிப்பாக சுயநலமாக சிந்தித்த ஈழத்தார் இன்றைய இழிநிலையை அடைந்ததில் வியப்பில்லை.

 புலிகள் எழுந்தபோதும் இதே தவறைச் செய்தனர்.

தமிழரசன் தலைமையில் ஆயுதம் தாங்கி விடுதலைக்காகப் போராடிய தமிழகத் தமிழருடன் இணையாமல் தமிழகத்தில் தமது பிரச்சாரத்தைச் செய்யாமல் நேரடியாக இந்தியாவை தம் பக்கம் இழுப்பதிலும் சர்வதேச அளவில் பிரச்சாரம் செய்வதிலும் குறியாக இருந்தனர்.

 இதன் விளைவாக ஈழத்தார் தனித்து விடப்பட்டு இந்தியாவாலும் சர்வதேசத்தாலும் இனப்படுகொலை க்கு ஆளாகி அழிந்து போயினர்.

 2024 ஆண்டு நடக்கும் இப்போதும் கூட ஈழத்தார் திருந்தவில்லை.

இன்னமும் சர்வதேச அரங்கில் தமக்கு நீதி கிடைக்கும் என்று நம்பிக்கொண்டு தமிழகத் தமிழருடன் கைகோர்க்காமல் இருக்கின்றனர்.

 ஈழம் அமையப்போவது இல்லை அமைந்தால் தமிழர்நாடு தான் அமையும்.

 தமிழகத் தமிழர் விடுதலை அடையாமல் ஈழ விடுதலை கனவில் கூட சாத்தியமில்லை.

ஈழத் தமிழர் இனியாவது திருந்துங்கள்!

இனமாக ஒன்றிணையுங்கள்!

 தமிழகமும் உங்கள் நாடுதான்!

ஈழம் போதும் என்று சுயநலமாக யோசிக்காதீர்கள்!

 இதையேதான் புதுச்சேரி தமிழருக்கும் சொல்கிறேன்!

 மாநிலமோ மாவட்டமோ நாடோ இனம் மொத்தமும் ஒரே நிர்வாகத்தில் இருப்பதுதான் முறை!

 புதுச்சேரியை தமிழகத்துடன் இணைப்பது பற்றி சிந்தியுங்கள்!

தமிழகத் தமிழருக்கும் இதே அறிவுரைதான்!

ஈழம் தனியாக அமையாது அமைந்தாலும் நிலைக்காது!

 ஈழத்திற்கு எதாவது செய்யவேண்டும் என்றால் இந்தியாவிலிருந்து விடுதலை அடைவதைப் பற்றி சிந்தியுங்கள்!

 இனம் மொத்தமும் சேர்ந்து மொத்த தாய்நிலத்தையும் மீட்பதுதான் உண்மையான விடுதலை! 

 விடுதலை எப்போதும் ஆயுத வழியில்தான் கிடைக்கும்!

 லாபமோ நஸ்டமோ இனமாக இணைந்து இருப்பதே தப்பிப் பிழைக்க வழி!

 இந்த இனப்படுகொலை நாளில் உலகத் தமிழர் அனைவரும் உறுதியேற்போம்!

இனமாக ஒன்றிணைவோம்!

இனப் படுகொலைக்கு ஆளாகாமல் இருப்போம்!

புலிகள் வழியில் பயணிப்போம்!

அமைப்போம் தனித் தமிழர்நாடு! 

 

இனப்படுகொலை மற்றும் செம்மொழி மாநாடு

இனப்படுகொலை மற்றும் செம்மொழி மாநாடு 

 2010 இல் கருணாநிதி இனப்படுகொலை பழியிலிருந்து தப்பிக்க செம்மொழி மாநாடு நடத்தினார். 

 ஆனால் தொல்காப்பியம் தமிழை செம்மொழி (அதாவது செந்தமிழ்) என்று குறித்துள்ளது.

 தமிழகம் வந்த ஐரோப்பிய அறிஞர்களும் அவ்வாறு குறித்துள்ளனர்.

   'செந்தமிழ் இயற்கை சிவணிய நிலத்தொடு' என்றும் 'இயற்சொல் தாமே செந்தமிழ் நிலத்து வழக்கொடு' என்றும் தொல்காப்பிய காலத்திலேயே குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

 அதாவது தமிழ் என்பது (பேச்சு, எழுத்து என அனைத்துக்கும்) பொதுவான சொல். செந்தமிழ் என்பது இலக்கணத்தோடு முறையாக எழுதப்படுவது (அதாவது standard ஆனது). பேச்சு தமிழ் இதிலிருந்து மாறுபடும் (இன்றும் கூட பேச்சுத் தமிழுக்கும் எழுத்துத் தமிழுக்கும் வேறுபாடு இருப்பது போல).

 இதேபோல பதினெட்டாம் நூற்றாண்டிலேயே கால்டுவெல் போன்ற மேலைநாட்டினர் தமிழின் செம்மையையும் பழமையையும் பற்றி  குறித்துள்ளனர்.

  முக்கிய சான்று கி.பி.1880 களில் வெளிவந்த Johnson's new universal cyclopedia கலைக் களஞ்சியத்தில் "classical tamil differs from collquial tamil" என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

 ஆக கருணாநிதி தான் தமிழை செம்மொழி ஆக்கினார் என்பது பொய்ப் பிரச்சாரம்.

 ஜப்பானிய தமிழ் ஆய்வாளரான நெபுரு கரோஷிமா அவர்கள் செம்மொழி மாநாடு தகுதி வாய்ந்த அறிஞர்கள் இல்லாமல் அரசியல் காரணங்களுக்காக அவசர அவசரமாக நடத்தப்பட்டதாக கூறியிருக்கிறார்.

 வந்தேறிகள் தமிழ் இனத்தை வீழ்த்த தமிழ் மொழியை பயன்படுத்துகின்றனர்.

 தமிழர்கள் இன உணர்வு கொள்ளாமல் மொழி உணர்வு கொண்டு மொழியை வளர்ப்பதிலேயே கவனம் செலுத்துமாறு வந்தேறிகள் தொடர்ந்து நம்மை மடையமாற்றிக் கொண்டு வருகின்றனர்.

(மேற்கண்ட தகவல்களுக்கு நன்றி: தென்காசி சுப்பிரமணியன்)

    2004 இல் ஜெயலலிதா அவர்கள் முதல்வராக இருக்கும்போதுதான் தமிழை  செம்மொழி என்று இந்திய அரசு அங்கீகரித்தது.

 2008 இல் தெலுங்கு மற்றும் கன்னடம் செம்மொழியாக அறிவிக்கப்பட்டது. அதற்கு கருணாநிதி முக்கிய காரணம்.

 2009 இல் ஈழம் அழிந்து இனப் படுகொலை நடந்தபோது இந்திய அரசை கவிழ்க்கும் வலு இருந்தும் கருணாநிதி அதைச் செய்யவில்லை.

 கருணாநிதி தெலுங்கர் என்கிற உண்மையும் அப்போது வெளிவந்தது. இந்த விமர்சனத்தில் இருந்து தப்பவே அவர் 2010 இல் செம்மொழி மாநாடு நடத்தினார்.

 ஆனால் தமிழர்கள் ஏமாறவில்லை.

 

நடக்கலாம்

நடக்கலாம்

 2009 இல் தமிழினம் 8 கோடி!

 30 ஆண்டு ஈழ இனமோதலில் பலியான தமிழர்கள் 5 லட்சம்!

 அதாவது 0.6%.

ஒரு நாள் வரலாம்!

புலிகள் வழியில் தமிழர்நாடு விடுதலை அடையலாம்.

 ஈழம் வரை அதன் எல்லை விரியலாம்!

 அது சிங்கள நாட்டின் மீதும் படையெடுக்கலாம்!

 புத்தர் கோவில்களும் சிலைகளும் இடிக்கப்படலாம்! 

 அப்போது சிங்களவர்கள் இதே போல ஒரு மூலைக்குத் தள்ளப்பட்டு 0.6% சிங்களர் படுகொலை செய்யப்படலாம்.

 உலகம் முழுவதும் சிங்களவர் அகதியாக ஓடவேண்டி வரலாம்.

 அப்போதும் உலகம் இதே போல வேடிக்கை பார்க்கலாம்!

 பாதி சிங்களவர்கள் முள்வேலி முகாம்களில் அடைக்கப்படலாம்! 

 சிங்களவர் தாய்நிலம் பாதியாகச் சுருங்கலாம்!

 இனி எழவே முடியாது என்கிற நிலைக்கு சிங்கள இனம் தள்ளப்படலாம்! ஏனென்றால் வரலாறு எப்படி வேண்டும்மானாலும் மாறலாம்!

 எதுவும் நடக்கலாம்!

பேரினப்படுகொலை

பேரினப்படுகொலை 

 நான் ஏற்கனவே கூறியது போல,

தமிழ்த் தாய்நிலத்தின் பாலூட்டும் மார்பான டெல்டா அழிக்கப்பட்டால் அதை 2009 இனப்படுகொலை போன்று பத்துமடங்கான ஒரு பேரினப்படுகொலை யாகவே கருதவேண்டும்.

 ஏனென்றால் சிங்களவர் கூட மக்களைக் கொன்று மண்ணைத்தான் எடுத்துக்கொள்வர் !

 ஆனால்,

ஹிந்திய, வடுகர் மண்ணோடு சேர்த்து மக்களை அழிக்கத் தொடங்கிவிட்டனர்.

வெள்ளை கொடியுடன் சரணடைந்த 110 விடுதலை புலிகள் பட்டியல்

வெள்ளை கொடியுடன் சரணடைந்த 110 விடுதலை புலிகள் இவர்கள் தான்!!!

வெள்ளைக் கொடியுடன் சரணடைந்த தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் முக்கிய தளபதிகளின் விபரத்தை இராணுவத்திடம் சரணடைய செல்ல முன்னரே புலிகளால் எரிக் சொல்கிம் அவர்களுக்கு அனுப்பப் பட்டதாகவும், தற்போது இந்த விபரத்தை அண்மையில் ஐநா வெளியிட்டிருந்ததும் குறிப்பிடத் தக்கது.

வெளியிடப்பட்ட 110 பேரின் பெயர் விபரங்கள் வருமாறு:

ஆதவா ( செயற்பாடு தெரியாது)

அகிலன் மாஸ்டர் (புலனாய்வுப் பிரிவு)

அம்பி ( செயற்பாடு தெரியாது)

அராமுதன் ( இம்ரான் பாண்டியன் படை அணியின் பிரதி தளபதி)

ஆர்யன் ( செயற்பாடு தெரியாது)

பேபி சுப்பிரமணியம் (இளங்குமரன் ) ( கல்வித் துறை பொறுப்பாளர்)

பாலச்சந்திரன் பிரபாகரன் ( பிரபாகரனின் இளைய மகன் )

V.பாலகுமாரன் ( மூத்த உறுப்பினர் )

Lt.Col.அருன்நம்பி ( இம்ரான் பாண்டியன் படை அணியின் தளபதி)

பாலகுமாரின் மகன் தீபன் ( சூரியதீபன் )

பாலதாஸ் ( சிரேஷ்ட உறுப்பினர், நிதித்துறை )

பாரி (வெளியக கணக்காய்வு பொறுப்பாளர்)

பாபு +1 ( நகை விற்பனை பொறுப்பாளர், மனைவியுடன் சரணடைந்ததாக சொல்லப்படுகிறது)

பாபு – இளம்பரிதி (சேரன் வாணிப பொறுப்பாளர் )

பவன் கமில்டன் (கடாபியுடன் இருந்தவர், ஆனால் அங்கவீனமானவர்களை பராமரித்தவர்)

பாஸ்கரன் ( மணலாறு தலைமையக பொறுப்பாளர்)

பாஸ்கரன் ( சொர்ணத்துடன் பனியாற்றியவர், கிளிநொச்சியில் பிறந்தவர் )

Lt.Col.சந்திரன் ( இராணுவ புலனாய்வு)

எழிலன் (திருகோணமலை அரசியல் பொறுப்பாளர் )

எழில்வாணன் மாஸ்ரர் ( பாடசாலை ஆசிரியர் )

வன பிதா.பிரான்சிஸ் ஜோசப் ( கத்தோலிக்க பாதிரியார் )

கோபி அக்கா (வீரபாண்டியன்) ( ஒரு கையை இழந்தவர், சொத்து மேற்பார்வை)

கரிகரன் ( செயற்பாடு தெரியாது)

இளம்திரையன் (மார்ஷல்) ( இராணுவ பேச்சாளர் )

இளம்பரிதி ( சின்னத்தம்பி மகாலிங்கம்) ( யாழ் மாவட்ட அரசியல் துறை பொறுப்பாளர்)

இளம்பரிதி (மகாலிங்கம் சிவாஜினி),( இளம்பரிதியின் மனைவி)
இளம்பரிதி – மகாலிங்கம் மகிழினி ( 10 வயது )
இளம்பரிதி – மகாலிங்கம் தமிழொளி (8 வயது)
இளம்பரிதி – மகாலிங்கம் எழிலினி (3 வயது)

இளம்குமரன் (மணலாறு, கட்டளை அதிகாரி )

இளவேங்கை மாஸ்டர் ( செயற்பாடு தெரியாது)

இன்தமிழ் ( செயற்பாடு தெரியாது)

இரும்பொறை மாஸ்டர் ( சினைப்பர் அணி பொறுப்பாளர்)

இசைபிரியா ( ஊடக பிரிவு)

ஜவான் ( புலிகளின் குரல் வானொலி)

ஜெயராஜ் ( நிதிப் பிரிவு )

காந்தி ( புலனாய்வு பிரிவு, சிறைப் பொறுப்பாளர்)

கண்ணன் (அரசியல் பிரிவு, மாணவர் அமைப்பு பொறுப்பாளர்)

கங்கன்/ கனகன் ( லோகநாதன் அருணாசலம் ) (அரசியல் பிரிவு, பாதுகாப்பு)

கரிகாலன் ( முன்னாள் கிழக்கு மாகாண அரசியல் துறை பொறுப்பாளர்)

கருவண்ணன் ( மாவீரர் பணிமனை வாகன பொறுப்பாளர் )

கினி ( யோகியின் உதவியாளர், முரண்பாட்டு ஆய்வு நிறுவன பிரதிப் பொறுப்பாளர்)

கிருபா மாஸ்டர் ( செயற்பாடு தெரியாது)

குயிலன் ( இராணுவ புலனாய்வு)

குமரன் ( பால்ராஜின் மைத்துனர்)

குணம் ( சிரேஷ்ட படைத் தளபதி , அனேகமாக திருகோணமலையின் முன்னாள் தளபதி)

குட்டி (பாண்டியன் வாணிப பொறுப்பாளர்)

லோரன்ஸ் ( வவுனியா மாவட்ட கட்டளை அதிகாரி )

மாதவன் ( காவல் துறை பிரதி பொறுப்பாளர் )

மஜீத் ( இராணுவ புலனாய்வு- நிர்வாக அதிகாரி )

மலரவன் (நிர்வாக சேவை )

மனோஜ் ( ஏற்பாடுகள் – ரூபனின் பிரதி)

மணியரசன் ( சிரேஷ்ட இராணுவ தளபதி)

மாது ( திருகோணமலை இராணுவ பிரிவு )

மிரேஷ் ( நிதர்சனம் தொலைக்காட்சி )

மோகன் அங்கிள் (கடற்புலிகள் )

முகிலன் (இராணுவ புலனாய்வு)

முகுந்தன்/ஐந்து ஒன்பது=code ( வட போர் முனையில் தீபனின் பிரதி )

balakumaran-custody இறுதி நடேசன் (அரசியல் துறைப் பொறுப்பாளர்)

நாகேஷ் ( ஒரு கால் இல்லை, நிர்வாக பிரிவு பொறுப்பாளர் )

நளாயினி ( பொறுப்பாளர், ஆங்கில கல்லூரி )

நளாயினி /நளாகினி (மாலதி படைப்பிரிவு )

நேயன் (புலனாய்வு)

நீதன் ( தலைமையக பொறுப்பாளர், சொந்த இடம் திருகோணமலை )

நிலவழகி (மருத்துவ பிரிவு மருத்துவர், இரு குழந்தைகளின் தாய்)

நிஷாந்தன் (கடாபியுடன் இருந்தவர், பின்னர் அங்கவீனமானவர்களை பராமரித்தார்)

நிஷாந்தன் மாஸ்டர் (இராணுவ விநியோகம் )

பஞ்சன் புலனாய்வு (மகாதேவன் ஞானகரன்) (முக்கியஸ்தர்களில் ஒருவர் )

பரா ராதா ( நீதித் துறை பொறுப்பாளர்)

Dr.பத்மலோஜானி (கரிகாலனின் மனைவி, மருத்துவ பிரிவு)

Lt.Col.பிரபா (புலனாய்வு பிரிவு)

பூவண்ணன் (நிர்வாக பிரிவு பொறுப்பு)

பூவண்ணன் மாஸ்டர் ( செயற்பாடு தெரியாது)

பிரியன் (சுவாமிநாதர் தயாசிறி) ( நிர்வாகத்துறை பிரதி)

புலித்தேவன் (சமாதான செயலகம்)

புலிமைந்தன் (யோகியின் சாரதி)

புரச்சிகா (அம்பியுடன் கூட இருந்தவர், மேலே பார்க்க )

புரட்சி மாஸ்டர் (ஆர். பி.ஜி சினைப்பர் பிரிவு)

ரூபன் ( ஏற்பாடுகள் பொறுப்பாளர்)

ராகுலன் (யாழ்ப்பாண படைப்பிரிவு பிரதி )

ராஜா ( விளையாட்டு துறை, பாப்பாவின் பிரதி, 4 பிள்ளைகளுடன் காணவில்லை)

புதுவை இரத்தினதுரை ( கவிஞர், கலை மற்றும் கலாசார பொறுப்பாளர்)

Col.ரமேஸ் (இளங்கோ) ( காவல் துறை)

Col.ரமேஸ்(சிரேஷ்ட இராணுவ தளபதி)

ரேகா மகேந்திரராஜா ( மருத்துவ பிரிவு பொறுப்பாளர்)

ரஜித்தன் (மணலாறு மாவட்டம் )

ரூபன் ( யாழ்ப்பாண படைப்பிரிவு 3 ஆவது பொறுப்பாளர்)

S.தங்கன் (சுதா )
சோமசுந்தரம் சுதாகரன் (அரசியல் துறை பிரதி)

சக்தி (வனப் பிரிவு ஒருங்கினைப்பாளர்)

சத்யன் ( வளப் பாதுகாப்பாளர்)

செல்வராசா (யாழ் மாவட்ட தளபதி )

சிலம்பன் (ராதா விமான எதிர்ப்பு பொறுப்பாளர்)

சின்னவன் (புலனாய்வு)

சித்திரங்கன் (மணலாறு மாவட்டத்துக்கான தளபதி)

Lt.Col.சுடரவன் (இராணுவ புலனாய்வு)

Lt.Col.தணிகையரசு (இம்ரான் பாண்டியன் படைப் பிரிவு)

திலக் (திட்டமிடல் மற்றும் அபிவிருத்தி செயலக பொறுப்பாளர்)

திலகர் (நிதிப் பிரிவு,விவசாயம், பண்ணைகளை கவனித்து வந்தார் )

துவாரகன் வயிரவமூர்த்தி (மாவீரர் துயிலும் இல்லம் மன்னார்)

வாகிசன் (ராமநாதன் நிமலநாதன்) ( செயற்பாடு தெரியாது)

வீரதேவன் (மகாலிங்கம் ஜெயகாந்தன்) (வங்கிகள் பொறுப்பாளர்)

Lt.Col.வைதி (இராணுவ புலனாய்வு)

Lt.Col.வள்ளுவன் மாஸ்டர் (ராதா விமான எதிர்ப்பு பிரிவு)

வேலவன் (சிரேஷ்ட தளபதி, இம்ரான் பாண்டியன் படை அணி)

வேல்மாறன் (கேணல் பிரபாவின் பாதுகாப்பாளர்)

வினிதா (நடேசனின் மனைவி )

வீமன் (கட்டளை தளபதி)

விபுலேந்திரன் (நிதிப் பிரிவு)

யோகன் / சேமணன் (அரசியல் துறை)

யோகி (முரண்பாட்டு ஆய்வு நிறுவன பொறுப்பாளர்) (ஈழமலர்)

இந்த செய்தி தமிழ்த்தேசிய செய்திகள் இணையத்திலிருந்து பிரதிசெய்யப்பட்டது
https://www.tnn. lk/archives/8571 .
12 ஜூன், முற்பகல்

பதிவர்: Sivavathani Prabaharan

ஈழப் படுகொலையில் மலையாளிகளின் பங்கு

ஈழப் படுகொலையில்  மலையாளிகளின் பங்கு

2009 போரில் புலிகள் அழிக்கப்படவும் ஈழப் படுகொலையில் 1,75,000 தமிழர்கள் கொல்லப்படவும் மிக முக்கிய காரணம் இலங்கைக்கு இந்தியா செய்த உதவி.

அந்த உதவிகளுக்கு முக்கிய காரணம்  மலையாளிகள்.

அப்போது இந்தியாவின் பாதுகாப்பு அமைச்சர் ஏ.கே.அந்தோணி ஒரு மலையாளி.

பாதுகாப்பு செயலர் எம்.கே.நாராயணன் ஒரு மலையாளி.

வெளியுறவுச் செயலர் சிவசங்கர் மேனன் ஒரு மலையாளி.

குடியரசுத் தலைவர் பிரதீபா பாட்டிலுக்கு செயலாளராக இருந்தவர் கிறிஷ்டி பெர்னாண்டஸ் ஒரு மலையாளி.

பிரதமர் அலுவலகத்தில் முதன்மைச்செயலாளராக இருந்தவர் டி.கே. நாயர் ஒரு மலையாளி.

பிரதமரின் அலுவலகத்தில் இவருக்கு அடுத்தப்படியான அதிகாரி கோபாலகிருஷ்ணன் ஒரு மலையாளி.

காங்கிரஸ் தலைவர் சோனியா காந்தியின் செயலாளர் வின்சென்ட் ஜார்ஜ் ஒரு மலையாளி.

மத்திய அமைச்சரவை செயலாளர்  கே.எம். சந்திரசேகர் ஒரு மலையாளி.

உள்துறை செயலாளராக இருந்த சி.கே. பிள்ளை ஒரு மலையாளி.

வெளியுறவுத்துறை செயலாளர் நிருபமா மேனன் ராவ் ஒரு மலையாளி.

தகவல் தொழில் நுட்பத்துறைச் செயலாளர் பி.கே.தாமஸ் ஒரு மலையாளி.

விவசாயம் மற்றும் கூட்டுறவுத்துறை செயலாளர் நந்தகுமார் ஒரு மலையாளி.

சிவில் விமானப்போக்குவரத்து துறை செயலாளர் மாதவன் நம்பியார் ஒரு மலையாளி.

செய்தி ஒலிபரப்பு துறை செயலாளர் ரகுமேனன் ஒரு மலையாளி.

  நகர்ப்புற வளர்ச்சி துறை செயலாளர் ராமச்சந்திரன் ஒரு மலையாளி.

ஜவுளி துறை செயலாளர் ரீட்டாமேனன் ஒரு மலையாளி.

கால்நடை பராமரிப்பு துறை செயலாளர் கங்காதரன் ஒரு மலையாளி.

குடிநீர் வழங்கல் துறை செயலாளர் சாந்தா ஷீலா நாயர் ஒரு மலையாளி

சட்டத்துறை செயலாளர் விசுவநாதன் ஒரு மலையாளி.

மத்திய அரசுத்துறை செயலாளர்கள் 53 பேரில் 19 பேர் மலையாளிகள்.

அதாவது நாட்டு மக்கட்தொகையில் 3% கூட தேறாத மலையாளிகள் மத்திய இரண்டாம் நிலை அதிகாரத்தில் 33% இருந்தனர்!

(இதில் இருவர் தமிழகத்தின் தரப்பிலிருந்து சென்றவர்கள்)

இது போக  ஐ.நா. பொதுச்செயலரின் சிறப்புத் தூதுவர் விஜய் நம்பியார் ஒரு மலையாளி.

இவரது சகோதரர் சதீஷ் நம்பியார் இந்திய ராணுவத்தில் உயர் அதிகாரி.

2007 இல் இலங்கையில் போரை நடத்த திட்டமிட்ட இந்தியா அதற்கு அமைத்த ரகசிய குழுவில் 3ல் இருவர் மலையாளிகள்.

சிவசங்கர் மேனன், எம்.கே.நாராயணன் மற்றும் இவர்களுடன் பாதுகாப்புத்துறை செயலர் விஜய் சிங் என்பவரும் சேர்ந்து அந்த ரகசிய குழு அமைக்கப்பட்டது.

இக்குழு இதேபோல இலங்கையிலும் ராஜபக்ச அமைத்த (பசில், கோத்தபயா, லலித் வீரதுங்கா) மூவர் குழுவுடன் கூட்டாக இணைந்து
இலங்கையில் தமிழருக்கு எதிரான போரை வழி நடத்தியது.

அதாவது சிங்களவர் மூலம் தமிழர் மீது போரை நடத்தியதே இந்தியாவின் இந்த ரகசிய குழுதான்.
அப்போது இந்தியாவை கட்டுப்படுத்தியதே மலையாளிகள்தான்.

2007-2009 இல் இவ்விரு குழுக்களும் 8 நேரடிச் சந்திப்புகளையும் நடத்தியுள்ளன.

போர் சமயத்தில் ராஜபக்சவின் மூவர் குழு 5 முறை இந்தியா வந்துள்ளது.

இந்திய மூவர் குழு 3 முறை இலங்கை சென்றுள்ளது.

அதாவது தொலைதொடர்புகள் இருந்தாலும் நேரடி சந்திப்புகளும் நடந்தன.
இவை அனைத்தும் ரகசியமாக நடந்தன.

இக்குழு எவ்வாறு திட்டமிட்டு ஈழப் போராட்டத்தை ரத்த சகதியில் மூழ்கடித்தனர் என்று பார்ப்போம்.

இலங்கையில் ஓரளவு சுமூகமான சூழல் நிலவுவதாக உலகிற்குக் காட்ட 2008 சார்க் (SAARC) மாநாடு ஆசிய வல்லரசுகளால் இலங்கையில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது.

இம்மாநாடு நடக்கும்வரை ஓரளவு முறையான மிதமான போரை நடத்தி அதன்பிறகு 2009 லோக்சபா தேர்தலுக்குள் இனப்படுகொலையுடன் முடியும் கொடூரமான போரை நடத்தி புலிகளை அழித்தொழிப்பதாகத் திட்டம் தீட்டினர்.

(அதாவது சார்க் மாநாடு முடிந்தபிறகு தடைசெய்யப்பட்ட ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தி சர்வதேச விதிகளை மீறி போர் நடந்தது)

  2004 இல் பா.ஜ.க அரசு போட்ட இந்தியா- இலங்கை free trade ஒப்பந்தப்படி எல்லா ராணுவ உதவிகளையும் செய்வோம் என வாக்குகொடுத்துவிட்டு வந்தது அக்குழு.

2007 இல் முதற்கட்டமாக இலங்கைக்கு ஐந்து எம்.ஐ-17 ரக ஹெலிகாப்டர்களை ரகசியமாக வழங்கிய இந்திய வான்படை அதில் இலங்கை சின்னத்தை பொறித்து பயன்படுத்தச் சொன்னது.

ஆனால் அடுத்து களமிறக்கப்பட்டது இந்திய கடற்படைதான்.
அது இந்தோனேசியா வையும் தாண்டி ஆஸ்திரேலியா வரை கண்கானித்து புலிகளுக்கு கடல் வழிகள் மூலம் வரும் ஆயுதங்களைத் துப்பறிந்து இலங்கைக்கு தகவல் கொடுத்தது.

தமிழகத்தில் ராமநாதபுரம் மாவட்டம் உச்சிப்புளி மையத்தை தலைமையாகக் கொண்டு   புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியை ஒட்டிய கடலும் அவர்களது நடமாட்டமும் சக்தி வாய்ந்த ராடார்கள் மூலமும் ரோந்து கப்பல்கள் மூலமும் கண்கானிக்கப்பட்டு இலங்கைக்கு உடனுக்குடன் தெரியப்படுத்தப் பட்டது.

அடுத்தடுத்து புலிகளுக்கு வந்த சிறிதும் பெரிதுமான பத்து கப்பல்கள் மூழ்கடிக்கப்பட்டன.

2006 இலேயே புலிகளின் மிகப் பெரிய போர்க்கப்பல் மூழ்கடிப்பட்டபோதே புலிகள் இதில் இந்தியாவின் பங்கு இருக்கும் என்பதை யூகித்திருந்தனர்.

2007 தொடக்கத்தில் புலிகளின் மூன்று கப்பல்கள் துல்லியமாகக் கண்டறியப்பட்டு மூழ்கடிக்கப்பட்ட போது புலிகளுக்கு புரிந்துவிட்டது.

யாழ்ப்பாணம் நெடுந்தீவில் இருந்த இலங்கை கடற்படை முகாமைத் தாக்கிய புலிகள்,
இந்தியா வழங்கிய சக்தி வாய்ந்த ராடார் கோபுரம் மற்றும் தகவல் பரிமாற்ற அலுவலகம் ஆகியவற்றை தாக்கி அழித்தனர்.
7 வீரர்களைக் கொன்ற கடற்புலிகள், 2 விமான எதிர்ப்பு துப்பாக்கிகள், 2 மெஷின் கன், ஒரு ஆர்பிஜி லாஞ்சர், எட்டு ரைபிள்களை கைப்பற்றிக் கொண்டு தப்பினர்.

இதன்பிறகு இந்திய கடற்படை முழுமூச்சாக களத்தில் இறங்கியது.

இப்போது புலிகள் தமிழகத்தின் உதவியை நாடினர்.
கனிமொழியைத் தொடர்புகொண்டு மத்திய அரசின் கூட்டணியில் இருந்து விலகி காங்கிரஸ் ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவருமாறு கோரினர்.

ஆனால் வந்தேறித் தெலுங்கரான கருணாநிதி அப்படி எதையும் செய்யவில்லை.

தமிழகத்தில் ஈழ ஆதரவுப் போராட்டங்களையும் தமிழக மக்கள் அனுப்பும் உதவியையும் காவல்துறையைப் பயன்படுத்தி தடுத்து நிறுத்தினார் அவர்.

அப்போது தமிழக நிலை பற்றி அறிய முதலமைச்சரைச் சந்தித்த சிவசங்கர் மேனனிடம் புலிகளை எப்படியாவது ஒழித்துவிடுமாறு கருணாநிதி கெஞ்சியுள்ளார்.
[சான்று நூல்:
Choices: Inside the Making of India's Foreign Policy - Shivshankar menon]

இந்தியா உதவினாலும் பாகிஸ்தான் மற்றும் சீனாவிடமும் ராஜபக்ச சில உதவிகளை வாங்க சிவசங்கர் மேனன் கோபித்துக்கொண்ட நிகழ்வும் நடந்தது.

ராஜபக்ச ஆரம்பத்தில் கேட்ட வான் பாதுகாப்பு சாதனங்கள், ஆர்ட்டில்லரி துப்பாக்கிகள், ஆளில்லாத உளவு விமானங்கள் (நிஷாந்த்), லேசர் சாதனங்கள் ஆகியன அனுப்பிவைக்கப் பட்டன.

2008 இல் இந்திய கடற்படையின் பேராதரவுடனும் கூட்டு ரோந்துப் பணிகளின் மூலமாகவும் ஒரே ஆண்டில் புலிகளுக்குச் சொந்தமான 10,000 டன் ராணுவ தளவாடங்களை மூழ்கடித்துள்ளதாகவும்
புலிகளிடம் தற்போது கப்பல்களோ படகுகளோ இல்லை என்றும்
அதனால் புலிகளின் கடற்படை பலம் தற்போது இல்லை என்றும் இலங்கை கடற்படை தளபதி கரன்னகோடா அறிவித்தார்.

இங்கே கவனிக்க வேண்டியது அப்போது இலங்கைக்கு சொந்தமான ஒரு போர்க்கப்பல் கூட இல்லை என்பது.

இலங்கை கடற்படையை விட வலிமையான புலிகளின் கடற்படையை
கூட்டுரோந்து என்ற பெயரில் இந்தியா அனுப்பிவைத்த மூன்று அதிவிரைவு படகுகள் மற்றும் ஒரு ஏவுகணை பொருத்தப்பட்ட கப்பல் மூலமே அழித்தது இலங்கை.
இதுபோக வாஜ்பாய் காலத்தில் தரப்பட்ட அதிநவீன கடல்ரோந்து படகான சுகன்யாவும் பயன்படுத்தப்பட்டது.

சார்க் மாநாடு 2008 ஆகஸ்ட் இல் பலத்த பாதுகாப்புடன் கொழும்பு மாநகரில் நடந்து முடிந்தது.
இந்த பாதுகாப்பு இந்திய ராணுவம் இலங்கை சென்று கொடுத்ததாகும்.

மாநாட்டுக்கு சென்ற இந்தியக் குழு அங்கேயே தங்கி பொன்சேகா இலங்கை ராணுவ தளபதி பொன்சேகா, கடற்படைத் தளபதி கரன்னகோடா ஆகியோரைச் சந்தித்து ராணுவ திட்டங்களை குறித்து விவாதித்தது.

2 லட்சம் உயிர்கள் போகும் என கணிக்கப்பட்டு கடைசிக் கட்ட தாக்குதலுக்கு ஒப்புதல் அளித்துவிட்டு வந்தது.

பிறகு நடந்த கொடூரமான தாக்குதலில் கொத்துகொத்தாக மக்கள் மடிந்தனர்.

அப்போது  பிரிட்டனின் இலங்கைக்கான தூதுவர் இந்தியாவின் நிலைப்பாடு குறித்த பேச்சுவார்த்தை நடத்தியபோது
சிவசங்கர் மேனன்,
புலிகளை அழிப்பதில் இந்தியா உறுதியாக இருப்பதாகவும்
போர்நிறுத்தத்தை  இந்தியா விரும்பவில்லை என்றும் 
இந்திய அரசின் சார்பில் தெரிவித்ததை விக்கிலீக்ஸ் வெளியிட்டுள்ளது.

கடைசி நேரத்தில் வாக்குறுதி கொடுத்து புலித் தளபதிகளை சரணடைய சம்மதிக்கவைத்து
நடேசன், புலித்தேவன், ரமேஷ் உள்ளிட்​டோர் வெள்ளைக்கொடியுடன் வந்தபோது அவர்களைக் கொன்றுவிட்டு பூசி மெழுகியது ஐ.நா சிறப்புத் தூதுவர் விஜய் நம்பியார் ஆவார்.

போர் முடிந்த பிறகு பொன்சேகாவை உலகிலேயே சிறந்த தளபதி என்று சிவ்சங்கர் மேனன் புகழ்ந்தார்.

இலங்கைக்கு இந்தியா 100 கோடி சன்மானம் கொடுத்தது.

2009 இல் சர்வதேச சக்திகள் நடத்திய ஈழ இனப்படுகொலை பாவத்தில் நேரடி மற்றும் பெரும்பான்மையான பங்கு மலையாளிகளுடையது.

2009 இல் கருணாநிதியின் பிறந்த நாள் கொண்டாட்டம்

2009 இல் கருணாநிதி பிறந்த நாள் கொண்டாட்டம்

2009 மே கடைசியில் ஈழத் தமிழர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டு ஒரு மாதம் கூட ஆகாத நிலையில் ஜூன் 3 இல் தனது பிறந்தநாளைக் குடும்பத்துடன் கொண்டாடிய கருணாநிதி அத்தோடு நில்லாமல் மிகப்பெரிய கலை நிகழ்ச்சி ஏற்பாடு செய்து ஜூன் 8 2009 அன்று தனது பிறந்தநாளைக் கோலாகலமாக கொண்டாடினான்.
மானாட மயிலாட குழுவின் குத்தாட்டத்தையும் கண்டுகளித்தான்.   அவர்களோடு கேக் வெட்டி தமிழரின் சாவைக் கொண்டாடித் தீர்த்தான்.

//பின்னர் முக்கிய நிகழ்ச்சியாக பராசக்தி படத்தின் ரீ-மிக்ஸ் பாடல்களுக்கு கலைஞர் டிவியின் மானாட மயிலாட குழுவினரின் நடன நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது.
நிகழ்ச்சியின் இறுதியாக, மானாட மயிலாட குழுவினர் ஏற்பாடு செய்து இருந்த கருணாநிதியின் 86-வது பிறந்தநாள் விழா நிகழ்ச்சியில், முதல் அமைச்சர் கருணாநிதி கலந்துகொண்டு, பிறந்தநாள் கேக்' வெட்டினார்.//

https://tamil. oneindia. com/news/2009/06/08/tn-karunanidhi-enjoys-bday-cultural-programmes.html