Wednesday, 17 June 2020

முகநூல் தமிழ்தேசியர்க்கு

முகநூல் தமிழ்தேசியர்க்கு...

2012 முதல் 2020 வரை என்னிடம் இருந்த முகநூல் கணக்கு இப்போது என்னிடம் இல்லை.

அது முடக்கப்பட்ட 2 மாதங்கள் யாருமே என்னைத் தேடவில்லை.

(ஒரே ஒருவர்தான் உங்கள் கணக்கு என்னவாயிற்று என்று கேட்டார்)

இங்கே என்னை என்று நான் குறிப்பிடுவது எனது பதிவுகளை!

நான் என்றுமே என்னையோ எனது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையையோ முகநூலுக்கு கொண்டுவந்தது இல்லை
.
"நான்" என்கிற வார்த்தையை இதுவரை பெரும்பாலும் நான் பயன்படுத்தியதில்லை.

இதுவே முகநூலில் எனக்கென்று தனிப்பட்ட ஒரு நட்புவட்டம் உருவாகாமல் போக காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.

  நான் முகநூலே கதியாகக் கிடந்த காலம் போய் கடந்த ஓராண்டாக ஏதோ பெயருக்கு எட்டிப்பார்த்துவிட்டு போய்விடுவதால் கூட இது நிகழ்ந்திருக்கலாம்.

அனைவரும் ஒருகட்டத்தில் விரக்தியாகி கூறுவது போல நான் முகநூலை விட்டு போகப்போவதெல்லாம் இல்லை.
தொடர்ந்து முகநூலில் பதிவிடுவேன்.

இருக்கும்போது அருமை தெரியாது என்பார்கள்.
எனது பதிவுகளின் முக்கியத்துவத்தை அவை இல்லாதபோதும் கூட யாரும் உணர்ந்ததாகத் தெரியவில்லை.

எனது வேட்டொலி இணையம் கூட போதுமான பார்வையாளர்களை பெறமுடியவில்லை.

சரி பரவாயில்லை.
நான் உங்கள் ஒவ்வொருவரிடமும் கூற விரும்புவதை இங்கே சுருக்கமாக எழுதுகிறேன்.

இன்று முகநூலில் தமிழ்த்தேசியம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் உங்கள் மனநிலை என்ன?!

தமிழகத்தை தன் பிடியில் வைத்திருக்கும் வந்தேறிகள் முகத்திரையைக் கிழிப்பது, முதலமைச்சர் நாற்காலியில் ஒரு தமிழின உணர்வுள்ள தமிழரை அமரவைப்பது,
அவர்மூலம் மாநில உரிமைகளை மீட்பது,
அதன்பிறகு எம்.ஜி.ஆர் காலத்தில் செய்தது போல ஈழம் அமைய உதவுவது.

இந்த வழியில்தான் நீங்கள் போய்க்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்.

இந்த சுற்றுவழி எங்கே போய் முடியும் தெரியுமா?!

வந்தேறிகளின் முகமூடியைக் கிழிப்பதற்குள் ஈழம் அழிந்துவிடும்!
(கிட்டத்தட்ட அழிந்துவிட்டது)

மாநில ஆட்சியைப் பிடிப்பதற்குள் எல்லா மாநில உரிமைகளையும் ஹிந்தியம் விழுங்கிவிடும்!
(காவிரி மேலாண்மை வாரியம் கடைசியாக விழுங்கப்பட்டது)

நாம் மாற்றுவழி யோசிக்கும்முன் தமிழகம் ஹிந்தியர்களால் நிறைந்துவிடும்.
(ஒன்றரை கோடி பேர் ஏற்கனவே குடிவந்தாயிற்று)

பிறகு நமது கதையும் அப்படியே ஈழம் போலாகும்!

இதற்குச் சான்று 2009 லிருந்து 2020 வரை இத்தனை தமிழ்தேசியர்கள் உருவாகியும் ஒரு இயக்கத்தையோ கட்சியையோ கட்டியமைக்க முடியவில்லை.

கட்டியமைக்க முடியாவிட்டாலும் இருக்கும் ஒரே நம்பிக்கையான நாம் தமிழர் கட்சியையும் வளரவிட்டீர்களா என்றால் அதுவும் இல்லை.

வந்தேறிகளையும் ஹிந்தியத்தையும் திட்டிக்கொண்டு மட்டுமே காலத்தை ஓட்டிக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்.

நான் இங்கே தமிழ்தேசியவாதிகளை மட்டுமே குறிப்பிட்டு பேசுகிறேன்.

  "நம் நாடு இந்தியா" என்று பள்ளிப்பருவத்திலேயே மூளைச்சலவை செய்யப்பட்ட அப்பாவிகளை இழுக்கவில்லை.

"நமது மதத்திற்கு மரியாதை இல்லை" என்று மூளைச்சலவை செய்யப்பட்ட மூடர்களை இழுக்கவில்லை.

"நாம் ஆண்ட பரம்பரை" அல்லது "நாம் ஆயிரமாண்டு அடிமை" என்று மூளைச் சலவை செய்யப்பட்ட காட்டுமிராண்டிகளை இழுக்கவில்லை.

"உழைப்பவரெல்லாம் ஒரே குடும்பம்" என்று மூளைச்சலவை செய்யப்பட்ட முட்டாள்களை இங்கே இழுக்கவில்லை.

சினிமாக் கூத்தாடி பின்னால் ஓடும் பொறுக்கிகளை இங்கே இழுக்கவில்லை.

இனப்படுகொலையை பிரச்சாரம் செய்து தனிநாடு அடையலாம் என்று பத்து ஆண்டுகளாக பகற்கனவு கண்டுவரும் ஈழத்தமிழரையும் இங்கே இழுக்கவில்லை

எத்தனையோ சமூக வலைப்பொறிகளில் சிக்காமல் இனத்திற்கென்று சிந்திக்கத் தொடங்கி
தமிழினம் பழமையானது, அது தனிநாடு அடையும் தகுதி உடையது என உணர்ந்துகொண்ட அறிவார்ந்த தமிழ்தேசியர்களைத்தான் கூறுகிறேன்.

நீங்கள் இப்போதும் முட்டாள்களாகவே இருக்கிறீர்கள்.

நீங்கள் அரசியல் ரீதியாக எந்த அளவுக்கு முட்டாள்களாக இருக்கின்றீர்கள் என்றால் "ஈழமும் தமிழகமும் ஒரே நாடு" என்கிற அடிப்படை அறிவுகூட உங்களுக்கு வரவில்லை.

நீங்கள்  வரலாற்று ரீதியாக எந்த அளவு முட்டாள்களாக இருக்கிறீர்கள் என்றால் "ஆயுதம் ஏந்தாமல் ஒரு இனம் விடுதலை அடைய ஒரு சதவீதம் கூட வாய்ப்பு கிடையாது" என்கிற வரலாற்று உண்மையைக் கூட அறியாதவர்களாக இருக்கிறீர்கள்.

நான் 2012 லிருந்து இதைத்தான் முகநூலிலும் வலைப்பூவிலும் கதறிக்கொண்டு இருக்கிறேன்.

இத்துடன் சேர்த்து தமிழர் இழந்த எல்லை மாவட்டங்கள் பற்றியும் கத்திக்கொண்டு இருக்கிறேன்.

ஆனால் யாருமே
ஈழம் - தமிழகம் இணைப்பு பற்றியோ
ஆயுதப் போராட்டம் பற்றியோ
மண்மீட்பு பற்றியோ
பேசுவது கூட இல்லை.

பேசவே தொடங்கவில்லை எனும்போது விவாதிப்பது எப்போது?!
ஒன்றிணைவது எப்போது?!
கொள்கைகளை உருவாக்குவது எப்போது?!
இயக்கம் கட்டுவது எப்போது?!
ஆயுதம் திரட்டுவது எப்போது?!
செயலில் இறங்குவது எப்போது?!
நிலத்தை கைப்பற்றுவது எப்போது?!
நாடமைப்பது எப்போது?!

ஒரு....
பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் ஆகும் என்று நினைக்கிறேன்.

இன்னொன்றை இங்கே உறுதியாகக் கூறுகிறேன்.
நீங்கள் புளகாங்கிதம் அடைவதுபோல நீங்கள் வந்து திராவிடத்தை வீழ்த்தவில்லை.

1500 களில் தோன்றிய வடுகத்தின் குழந்தையான வந்தேறியத்தின்  கடந்த நூற்றாண்டு வடிவமாக திராவிடம் 1890 களில் உருவாகி
1920 களில் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றி வேரூன்றி
வளர்ந்து
செழித்து
கொழுத்து
ஆண்டு
அனுபவித்து
தானாகத்தான் வீழ்ந்ததேயொழிய தமிழ்தேசியவாதிகளால் சிறு சிராய்ப்பைக் கூட ஏற்படுத்த முடியவில்லை.

(இந்த நூற்றாண்டில் அதன் புதுவடிவம் "நாம் தமிழ்நாட்டவர்" அரசியலாக இருக்கலாம்)

இதற்கெல்லாம் காரணம் நீங்கள் ஜனநாயகத்தை நம்பிக்கொண்டு இருப்பதுதான்.

சனநாயத்தை நம்புகிறீர்களா அல்லது அப்படி நடித்து உங்களுக்கு ஆயுதம் தூக்க ஆண்மையில்லை என்கிற உண்மையை மறைக்கிறீர்களா?!

தமிழர் வீரம் என்று கதைகதையாக பேசுவதெல்லாம் பேச்சோடு மட்டும்தானா?!

ஆயுதம் தூக்கிய தமிழ்த் தலைவர்களெல்லாம் ஆதரவு கிடைக்காமல் வீழ்ந்தது தமிழர்களின் பெட்டைத்தனம் அன்றி வேறு எதனால்?!

இதைக் கேட்டால் "நீ என்ன சாதித்தாய்?" என்றுதான் கேட்பீர்கள்.

ஒருவர்கூட என் கருத்தை உள்வாங்காத போது நான் மட்டும் செயலில் எப்படி இறங்கமுடியும்?!

என்னால் யாருமே மாறவில்லையா என்றால் மாறியிருக்கிறார்கள்.
ஆனால் அந்த மாற்றம் மிகச் சிறிய அளவானதே!

எனக்கு யார் மீதும் கோபமில்லை!

என் வாழ்க்கையில் எட்டு ஆண்டுகளை வீணடித்ததாக எனக்குத் தோன்றினாலும் 10 கோடித் தமிழர்களில் நான்குபேரையாவது விழிக்கவைக்க முடியும் எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது.

முதலுதவிக்கு முரண்டு பிடிப்பவன் கடைசி நேரத்தில் கட்டுப்பட்டுத்தான் ஆகவேண்டும்.

வந்தேறிய விளைவுகள் நெருக்கும்போது என் சிந்தனைகளின் அருமை உங்களுக்குப் புரியும்!

என் வாழ்நாளில் நான்குபேர் நான்கே நான்கு பேர் விழித்தால் போதும் என் இனத்திற்காக என் உயிரைக் கொடுத்துவிட்டு மகிழ்ச்சியாக போய்விடுவேன்.

ஆயுதப் போராட்டமெல்லாம் இந்தக் காலத்தில் சாத்தியமில்லை என்று நீங்கள் வாயசைத்துவிட்டு கடந்துசெல்லும் இதே வேளையில்
உலகில் குட்டி குட்டி நாடோடி இனங்கள் ஆயுதம் தாங்கி வல்லரசுகளைச் சாய்த்து மண்ணை மீட்டு அரசாங்கம் கட்டி மானத்துடன் வாழ்ந்துகொண்டு இருக்கிறார்கள்.

நம்மாலும் முடியும்!
நமக்கு அந்த வலு இப்போது இருக்கிறது.
ஆனால் வருங்காலத்தில் இருக்காது.

ஆயுத பலத்தால் வீரப்பனார் காவிரி தந்த வரலாறும்
பிரபாகரனார் ஈழம் ஆண்ட வரலாறும் கண்முன்னே நடந்துள்ளன.

இவ்விருவரை பாராமுகமாய் இருந்து பலிகொடுத்தது போல இனி  உருவாகப்போகும் தலைவனையும் கையாலாகாத் தனத்தால் பலிகொடுத்துவிட்டு அவன் செத்தபிறகு சாமியாக்கி பூசாரித்தனம் செய்யாதீர்கள்!

இனத்திற்காக ஆயுதம் தாங்கி ஒருவன் முன்னே நடந்தால் அவன் பின்னே செல்லுங்கள்!

விடுதலைக்காக எந்த மக்கள் அதிகம் உயிரைப் பணயம் வைக்கிறார்களோ அவர்கள்தான் வருங்காலத்தில் உயர்ந்த சாதி!
விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களின் வாரிசுகள் வருங்காலத்தில் ஆண்ட பரம்பரை!

இன்று மேல்சாதியாக இருப்பவர் வரலாற்றைப் புரட்டுங்கள்.
அவர்கள் இனத்திற்காகப் போராடியவர்களாக இருப்பார்கள்.

உங்கள் சந்ததி மேல்சாதியாக இருக்கவேண்டுமா?!
கீழ்சாதியாக இருக்க வேண்டுமா?!

இன்றிலிருந்து சனநாயகம் தவிர்த்த செயல்பாடுகள் குறித்து பேசவாவது தொடங்குங்கள்!

பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் கழித்தாவது தமிழர்நாடு அமையட்டும்!

நீங்கள் பேடியாக இருந்தவரை போதும்!

வெள்ளை கொடியுடன் சரணடைந்த 110 விடுதலை புலிகள் பட்டியல்

வெள்ளை கொடியுடன் சரணடைந்த 110 விடுதலை புலிகள் இவர்கள் தான்!!!

வெள்ளைக் கொடியுடன் சரணடைந்த தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் முக்கிய தளபதிகளின் விபரத்தை இராணுவத்திடம் சரணடைய செல்ல முன்னரே புலிகளால் எரிக் சொல்கிம் அவர்களுக்கு அனுப்பப் பட்டதாகவும், தற்போது இந்த விபரத்தை அண்மையில் ஐநா வெளியிட்டிருந்ததும் குறிப்பிடத் தக்கது.

வெளியிடப்பட்ட 110 பேரின் பெயர் விபரங்கள் வருமாறு:

ஆதவா ( செயற்பாடு தெரியாது)

அகிலன் மாஸ்டர் (புலனாய்வுப் பிரிவு)

அம்பி ( செயற்பாடு தெரியாது)

அராமுதன் ( இம்ரான் பாண்டியன் படை அணியின் பிரதி தளபதி)

ஆர்யன் ( செயற்பாடு தெரியாது)

பேபி சுப்பிரமணியம் (இளங்குமரன் ) ( கல்வித் துறை பொறுப்பாளர்)

பாலச்சந்திரன் பிரபாகரன் ( பிரபாகரனின் இளைய மகன் )

V.பாலகுமாரன் ( மூத்த உறுப்பினர் )

Lt.Col.அருன்நம்பி ( இம்ரான் பாண்டியன் படை அணியின் தளபதி)

பாலகுமாரின் மகன் தீபன் ( சூரியதீபன் )

பாலதாஸ் ( சிரேஷ்ட உறுப்பினர், நிதித்துறை )

பாரி (வெளியக கணக்காய்வு பொறுப்பாளர்)

பாபு +1 ( நகை விற்பனை பொறுப்பாளர், மனைவியுடன் சரணடைந்ததாக சொல்லப்படுகிறது)

பாபு – இளம்பரிதி (சேரன் வாணிப பொறுப்பாளர் )

பவன் கமில்டன் (கடாபியுடன் இருந்தவர், ஆனால் அங்கவீனமானவர்களை பராமரித்தவர்)

பாஸ்கரன் ( மணலாறு தலைமையக பொறுப்பாளர்)

பாஸ்கரன் ( சொர்ணத்துடன் பனியாற்றியவர், கிளிநொச்சியில் பிறந்தவர் )

Lt.Col.சந்திரன் ( இராணுவ புலனாய்வு)

எழிலன் (திருகோணமலை அரசியல் பொறுப்பாளர் )

எழில்வாணன் மாஸ்ரர் ( பாடசாலை ஆசிரியர் )

வன பிதா.பிரான்சிஸ் ஜோசப் ( கத்தோலிக்க பாதிரியார் )

கோபி அக்கா (வீரபாண்டியன்) ( ஒரு கையை இழந்தவர், சொத்து மேற்பார்வை)

கரிகரன் ( செயற்பாடு தெரியாது)

இளம்திரையன் (மார்ஷல்) ( இராணுவ பேச்சாளர் )

இளம்பரிதி ( சின்னத்தம்பி மகாலிங்கம்) ( யாழ் மாவட்ட அரசியல் துறை பொறுப்பாளர்)

இளம்பரிதி (மகாலிங்கம் சிவாஜினி),( இளம்பரிதியின் மனைவி)
இளம்பரிதி – மகாலிங்கம் மகிழினி ( 10 வயது )
இளம்பரிதி – மகாலிங்கம் தமிழொளி (8 வயது)
இளம்பரிதி – மகாலிங்கம் எழிலினி (3 வயது)

இளம்குமரன் (மணலாறு, கட்டளை அதிகாரி )

இளவேங்கை மாஸ்டர் ( செயற்பாடு தெரியாது)

இன்தமிழ் ( செயற்பாடு தெரியாது)

இரும்பொறை மாஸ்டர் ( சினைப்பர் அணி பொறுப்பாளர்)

இசைபிரியா ( ஊடக பிரிவு)

ஜவான் ( புலிகளின் குரல் வானொலி)

ஜெயராஜ் ( நிதிப் பிரிவு )

காந்தி ( புலனாய்வு பிரிவு, சிறைப் பொறுப்பாளர்)

கண்ணன் (அரசியல் பிரிவு, மாணவர் அமைப்பு பொறுப்பாளர்)

கங்கன்/ கனகன் ( லோகநாதன் அருணாசலம் ) (அரசியல் பிரிவு, பாதுகாப்பு)

கரிகாலன் ( முன்னாள் கிழக்கு மாகாண அரசியல் துறை பொறுப்பாளர்)

கருவண்ணன் ( மாவீரர் பணிமனை வாகன பொறுப்பாளர் )

கினி ( யோகியின் உதவியாளர், முரண்பாட்டு ஆய்வு நிறுவன பிரதிப் பொறுப்பாளர்)

கிருபா மாஸ்டர் ( செயற்பாடு தெரியாது)

குயிலன் ( இராணுவ புலனாய்வு)

குமரன் ( பால்ராஜின் மைத்துனர்)

குணம் ( சிரேஷ்ட படைத் தளபதி , அனேகமாக திருகோணமலையின் முன்னாள் தளபதி)

குட்டி (பாண்டியன் வாணிப பொறுப்பாளர்)

லோரன்ஸ் ( வவுனியா மாவட்ட கட்டளை அதிகாரி )

மாதவன் ( காவல் துறை பிரதி பொறுப்பாளர் )

மஜீத் ( இராணுவ புலனாய்வு- நிர்வாக அதிகாரி )

மலரவன் (நிர்வாக சேவை )

மனோஜ் ( ஏற்பாடுகள் – ரூபனின் பிரதி)

மணியரசன் ( சிரேஷ்ட இராணுவ தளபதி)

மாது ( திருகோணமலை இராணுவ பிரிவு )

மிரேஷ் ( நிதர்சனம் தொலைக்காட்சி )

மோகன் அங்கிள் (கடற்புலிகள் )

முகிலன் (இராணுவ புலனாய்வு)

முகுந்தன்/ஐந்து ஒன்பது=code ( வட போர் முனையில் தீபனின் பிரதி )

balakumaran-custody இறுதி நடேசன் (அரசியல் துறைப் பொறுப்பாளர்)

நாகேஷ் ( ஒரு கால் இல்லை, நிர்வாக பிரிவு பொறுப்பாளர் )

நளாயினி ( பொறுப்பாளர், ஆங்கில கல்லூரி )

நளாயினி /நளாகினி (மாலதி படைப்பிரிவு )

நேயன் (புலனாய்வு)

நீதன் ( தலைமையக பொறுப்பாளர், சொந்த இடம் திருகோணமலை )

நிலவழகி (மருத்துவ பிரிவு மருத்துவர், இரு குழந்தைகளின் தாய்)

நிஷாந்தன் (கடாபியுடன் இருந்தவர், பின்னர் அங்கவீனமானவர்களை பராமரித்தார்)

நிஷாந்தன் மாஸ்டர் (இராணுவ விநியோகம் )

பஞ்சன் புலனாய்வு (மகாதேவன் ஞானகரன்) (முக்கியஸ்தர்களில் ஒருவர் )

பரா ராதா ( நீதித் துறை பொறுப்பாளர்)

Dr.பத்மலோஜானி (கரிகாலனின் மனைவி, மருத்துவ பிரிவு)

Lt.Col.பிரபா (புலனாய்வு பிரிவு)

பூவண்ணன் (நிர்வாக பிரிவு பொறுப்பு)

பூவண்ணன் மாஸ்டர் ( செயற்பாடு தெரியாது)

பிரியன் (சுவாமிநாதர் தயாசிறி) ( நிர்வாகத்துறை பிரதி)

புலித்தேவன் (சமாதான செயலகம்)

புலிமைந்தன் (யோகியின் சாரதி)

புரச்சிகா (அம்பியுடன் கூட இருந்தவர், மேலே பார்க்க )

புரட்சி மாஸ்டர் (ஆர். பி.ஜி சினைப்பர் பிரிவு)

ரூபன் ( ஏற்பாடுகள் பொறுப்பாளர்)

ராகுலன் (யாழ்ப்பாண படைப்பிரிவு பிரதி )

ராஜா ( விளையாட்டு துறை, பாப்பாவின் பிரதி, 4 பிள்ளைகளுடன் காணவில்லை)

புதுவை இரத்தினதுரை ( கவிஞர், கலை மற்றும் கலாசார பொறுப்பாளர்)

Col.ரமேஸ் (இளங்கோ) ( காவல் துறை)

Col.ரமேஸ்(சிரேஷ்ட இராணுவ தளபதி)

ரேகா மகேந்திரராஜா ( மருத்துவ பிரிவு பொறுப்பாளர்)

ரஜித்தன் (மணலாறு மாவட்டம் )

ரூபன் ( யாழ்ப்பாண படைப்பிரிவு 3 ஆவது பொறுப்பாளர்)

S.தங்கன் (சுதா )
சோமசுந்தரம் சுதாகரன் (அரசியல் துறை பிரதி)

சக்தி (வனப் பிரிவு ஒருங்கினைப்பாளர்)

சத்யன் ( வளப் பாதுகாப்பாளர்)

செல்வராசா (யாழ் மாவட்ட தளபதி )

சிலம்பன் (ராதா விமான எதிர்ப்பு பொறுப்பாளர்)

சின்னவன் (புலனாய்வு)

சித்திரங்கன் (மணலாறு மாவட்டத்துக்கான தளபதி)

Lt.Col.சுடரவன் (இராணுவ புலனாய்வு)

Lt.Col.தணிகையரசு (இம்ரான் பாண்டியன் படைப் பிரிவு)

திலக் (திட்டமிடல் மற்றும் அபிவிருத்தி செயலக பொறுப்பாளர்)

திலகர் (நிதிப் பிரிவு,விவசாயம், பண்ணைகளை கவனித்து வந்தார் )

துவாரகன் வயிரவமூர்த்தி (மாவீரர் துயிலும் இல்லம் மன்னார்)

வாகிசன் (ராமநாதன் நிமலநாதன்) ( செயற்பாடு தெரியாது)

வீரதேவன் (மகாலிங்கம் ஜெயகாந்தன்) (வங்கிகள் பொறுப்பாளர்)

Lt.Col.வைதி (இராணுவ புலனாய்வு)

Lt.Col.வள்ளுவன் மாஸ்டர் (ராதா விமான எதிர்ப்பு பிரிவு)

வேலவன் (சிரேஷ்ட தளபதி, இம்ரான் பாண்டியன் படை அணி)

வேல்மாறன் (கேணல் பிரபாவின் பாதுகாப்பாளர்)

வினிதா (நடேசனின் மனைவி )

வீமன் (கட்டளை தளபதி)

விபுலேந்திரன் (நிதிப் பிரிவு)

யோகன் / சேமணன் (அரசியல் துறை)

யோகி (முரண்பாட்டு ஆய்வு நிறுவன பொறுப்பாளர்) (ஈழமலர்)

இந்த செய்தி தமிழ்த்தேசிய செய்திகள் இணையத்திலிருந்து பிரதிசெய்யப்பட்டது
https://www.tnn. lk/archives/8571 .
12 ஜூன், முற்பகல்

பதிவர்: Sivavathani Prabaharan

Friday, 12 June 2020

மின்வாரிய வேலைவாய்ப்பு 300 இல் 39 வேற்றினத்தார் கையில்


`300 பேரில் 39 பேர் வெளிமாநிலத்தவர்கள் நியமனம்!'- தமிழ்நாடு மின்சார வாரியத்தில் அதிர்ச்சி

- கு. ராமகிருஷ்ணன்


 ஏற்கனவே தமிழ்நாட்டிலுள்ள மத்திய அரசு அலுவலகங்கள் மற்றும் நிறுவனங்களில் தமிழர்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டு, 90 முதல் 100 சதவிகிதம் வெளிமாநிலத்தவர்களுக்கே பணி நியமனம் வழங்கப்படுவதாக தமிழ்த் தேசியப் பேரியக்கத்தினர் குற்றம்சாட்டி வருகிறார்கள். 

 திருச்சி பொன்மலை ரயில்வே பணிமனையில் அப்ரண்டிஸ் பணிகளுக்கு நியமிக்கப்பட்ட 300 பேரில் ஒருவர்கூட தமிழர் இல்லை.
 இதைக் கண்டித்து இவர்கள் நடத்திய போராட்டமும், தமிழக வேலை தமிழருக்கே என்ற ஹேஸ்டேக்கும் இந்திய அளவில் கவனத்தை ஈர்த்தது.

 இந்த நிலையில், மாநில அரசின்கீழ் வரும் தமிழ்நாடு மின் வாரியத்திலும் உத்தரப்பிரதேசம், சத்தீஸ்கர் உள்ளிட்ட வெளிமாநிலத்தவர்களுக்கு தற்பொழுது பணி நியமனம் வழங்கப்பட்டுள்ள விவகாரம் பெரும் சர்ச்சையாக வெடித்துள்ளது.

 இதுகுறித்து நம்மிடம் விரிவாகப் பேசிய தமிழ்த் தேசியப் பேரியக்கத்தின் தலைவர் பெ.மணியரசன், 
 ``தமிழ்நாடு அரசே இந்திக்காரர்களையும், வெளி மாநிலத்தவர்களையும் அரசு வேலையில் அமர்த்தியிருக்கும் தமிழினத்துரோகம் இப்போது வெளிச்சத்துக்கு வந்துள்ளது. 
 தமிழ்நாடு மின்வாரியத்தில் காலியாக உள்ள 300 உதவிப் பொறியாளர் பணிக்குத் தேர்வானவர்கள் பட்டியல் தற்பொழுது வெளியாகியுள்ளது. 
 இதில் 39 பேர் ஆந்திரா, கேரளா, உ.பி., பீகார், கர்நாடகம், ராஜஸ்தான், டெல்லி, சத்தீஸ்கர் ஆகிய வெளி மாநிலங்களைச் சேர்ந்தவர்கள்.
 பணியமர்த்தல் ஆணையில் அவர்களது முகவரியும் இருக்கிறது. 
 இதில் 25 பேர் ஆந்திர மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். 
 இவர்களை வடசென்னை, குந்தா (நீலகிரி), காடம்பாறை உள்ளிட்ட பல்வேறு இடங்களில் உள்ள மின்வாரிய அலுவலகத்தில் பணியில் அமர்த்தி ஆணை வழங்கப்பட்டுள்ளது.

 இவர்களுக்கு மாத ஊதியம் 50,000 ரூபாய் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.

தேர்வானோரின் பட்டியலை வெளியிட்டுள்ள மின்வாரியத் தலைமைப் பொறியாளர் அசோக் குமார், தேர்வானோரில் தமிழ் தெரியாதவர்கள் இருப்பின் அவர்கள் உடனடியாகத் தமிழ்த் தேர்வுக்குத் தயாராக வேண்டுமென்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 தமிழ் தெரியாத வெளி மாநிலத்தவர்கள் எனத் தெரிந்தே இவர்களைப் பணியில் அமர்த்தியுள்ளது தமிழ்நாடு அரசு.

 கடந்த 2016-ம் ஆண்டு (1.9.2016), தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவையில் அமைச்சர் ஓ.பன்னீர்செல்வம் முன்மொழிந்து நிறைவேற்றப்பட்ட தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் முறைப்படுத்தல் சட்டத்தின்படி, வெளி மாநிலத்தவர் மட்டுமின்றி பாகிஸ்தான், நேபாளம், வங்கதேசம், மியான்மர், தான்சானியா, எத்தியோப்பியா உள்ளிட்ட 14 நாடுகளிலிருந்து இந்தியாவுக்குப் புலம் பெயர்ந்தோரும் தமிழ்நாடு அரசுப் பணியில் சேரலாம் எனத் தெரிவிக்கப்பட்டது.

இந்தியாவின் பிற மாநிலங்களில் மண்ணின் மக்களுக்கே அரசு மற்றும் தனியார் வேலைகள் என சட்டங்கள் உள்ள நிலையில், தமிழ்நாட்டிலோ வெளிநாட்டவர் கூட அரசுப் பணியில் சேரலாம் என்ற சட்டத்தை தமிழ்நாடு அரசு நிறைவேற்றியது. 
இச்சட்டம் காரணமாகவே, தமிழ்நாடு அரசுப் பணியில் வெளி மாநிலத்தவர் மற்றும் வெளி நாட்டவர் சேர வழி ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

 இந்தியாவிலேயே தமிழ்நாட்டில்தான் பொறியியல் பட்டதாரிகளின் எண்ணிக்கை அதிகம். 
 தமிழ்நாடு வேலைவாய்ப்பு அலுவலகங்களில் பதிவுசெய்து பல்வேறு துறைகளின் அரசுப் பணிகளுக்காகக் காத்திருக்கும் தமிழர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் ஒரு கோடி பேர். 

இங்கு அரசுப் பணிகளில் வெளி மாநிலத்தவர்களை நியமிப்பது தமிழ். மக்களுக்கு இழைக்கும் இனத்துரோகமாகும். 
 இந்திய அரசமைப்புச் சட்டப்படி உருவாக்கப்பட்டுள்ள மொழிவழி மாநிலமாகிய தமிழ்நாட்டில், தமிழர்களைப் புறக்கணித்து சகட்டுமேனிக்கு வெளி மாநிலத்தவர்களையும், வெளி நாட்டவர்களையும் வேலைக்குச் சேர்ப்பது சட்டவிரோதச் செயலாகும்.

 மற்ற மாநிலங்களில் மாநில அரசு மற்றும் தனியார் துறைகளில் 100-க்கு 100 மண்ணின் மக்களுக்கே வேலை எனச் சட்டங்கள் இயற்றிச் செயல்படுத்தி வருகிறார்கள். 
அதுபோன்ற சட்டம் தமிழ்நாட்டில் இயற்றப்பட வேண்டும்” என்றார்.

Published: 31 May 2019 
vikatan .com

படம்: மின்வாரியத்தில் பணி அமர்த்தப்பட்ட வெளிமாநிலத்தவர்கள் இரண்டு ஆண்டுகளில் கட்டாயம் தமிழ் கற்கவேண்டும் என அமைச்சர் தங்கமணி பேட்டி (12.06.2020)

 அவர்கள் பணியமர்ந்து ஓராண்டு ஆகியும் தமிழ் கற்கவில்லை என்பதே முக்கியமான குற்றச்சாட்டு.
கற்காவிட்டால் என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்றும் அமைச்சர் கூறவில்லை 

Monday, 8 June 2020

பிராமணரல்லாதோர் என்றாலே தமிழரல்லாதோர்


பிராமணரல்லாதோர் என்றாலே தமிழரல்லாதோர்
பிராமணர் அல்லாதோர் என்ற போர்வையில் பதவிகளைப் பிடித்தவர்கள் யார் என்று இப்போது பார்ப்போம்.
ஆங்கிலேய ஆட்சியில் இந்தியருக்கு பதவிகளைப் பகிர்ந்தளிப்பது 1909 லிருந்தே நடைபெற்று வந்தாலும் 1919 இல் மாண்டேகு - செம்ஸ்போர்டு  சீர்திருத்தம் நடைமுறைக்கு வந்த பிறகே முறைப்படி நடந்தது.
இவ்வாறு கிடைக்கும் பதவிகளில் பிராமணர்கள் இடம்பெறக்கூடாது என்று கலகம் செய்து பிராமணரல்லாதோர் என்ற போர்வையில் தமிழரல்லாதவர் மெல்ல நுழைந்தனர்.
1947 வரை இவ்வாறு பதவிபெற்ற அப்படியான "பிராமணரல்லாதார்" பட்டியல் வருமாறு,
* கவர்னர் கவுன்சில் உறுப்பினர் (நியமன அமைச்சர்):-
வாசுதேவ ராஜா (தெலுங்கர்)
முகம்மது அபிபுல்லா (உருது)
முகம்மது ஊஸ்மான் (தமிழர்)
எம். கிருஷ்ணன் நாயர் (மலையாளி)
* உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி:-
சி.சங்கரன் நாயர் (மலையாளி)
அப்துல் ரகீம் (உருது)
சி.கிருஸ்ணன் (தெலுங்கர்)
எம்.வெங்கடசுப்பா ராவ் (தெலுங்கர்)
சி.மாதவன் நாயர் (மலையாளி)
பண்டாலை (மலையாளி)
கே.சுந்தரம் செட்டியார் (தமிழர்)
வி.பாண்டுரங்க ராவ் (தெலுங்கர்)
பி.வெங்கடரமணராவ் நாயுடு (தெலுங்கர்)
கே.பி.லட்சுமணன் (தெலுங்கர்)
முகமது அப்துல் ரஹ்மான் (உருது)
பி. சோமையா (தெலுங்கர்)
சி.குன்றிராமன் (மலையாளி)
முகமது சாகிபுதீன் (உருது)
எம் டேவிட்தாஸ் (மலையாளி)
வேப்பா ராமேசம் (தெலுங்கர்)
யாகியா அலி சாகிப் (உருது)
பி.சத்தியநாராயண ராவ் (தெலுங்கர்)
பி.கோவிந்த மேனன் (மலையாளி)
கே.சுப்பாராவ் (தெலுங்கர்)
* உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி (ஆக்டிங்):-
அப்துல் ரகீம் (உருது)
வேப்பா ராமேசம் (தெலுங்கர்)
எம்.வெங்கடப்ப ராவ் (தெலுங்கர்)
சி.மாதவன் நாயர் (மலையாளி)
-------
1920 முதல் 1937 வரையான ஜஸ்டிஸ் ஆட்சியில் மதராஸ் மாகாணத்தில் பல்வேறு துறைகளில் ஆங்கிலேயர் அகன்று அதில் இடம்பெற்ற இந்தியர்களில் "பிராமணரல்லாதவர்" பட்டியல் வருமாறு,
* தொழில்துறை இயக்குநர்:-
முகமது பஸ்லுல்லா (உருது)
* விவசாயத்துறை இயக்குநர்:-
டி. ஆனந்த ராவ் (தெலுங்கர்)
* சென்னை மாநகராட்சி ஆணையர்:-
ஜே. வெங்கட நாராயணா (தெலுங்கர்)
* பதிவுத்துறை ஐ.ஜி:-
பி.வி.ஹரிராவ் (தெலுங்கர்)
* மீன்வளத்துறை இயக்குநர்:-
டாக்டர் பி.சுந்தர்ராஜ் (தெலுங்கர்)
* டவுன் பிளானிங் இயக்குநர்:-
ஆர்.டி.என். சிம்மன் (தெலுங்கர்)
* அபிவிருத்தித் துறை:-
வி.பாண்டுரங்க ராவ் (கன்னடர்)
* உள்ளாட்சி:-
எஸ்.ஜி.செங்கோடையன் (தமிழர்)
* சிறைச்சாலை ஐ.ஜி:-
முகமது மூசாகான் (உருது)
* பிரதம மாகாண மாஜிஸ்திரேட்:-
பண்டாலே (மலையாளி)
* மருத்துவத்துறை இயக்குநர்:-
கே.எஸ்.நாயர் (மலையாளி)
ஜஸ்டிஸ் கட்சி ஆட்சியில் ஒரே ஒரு பிராமணரல்லாத தமிழர்தான் பதவி பெற முடிந்தது.
---------
அடுத்து 1937-1939 காங்கிரஸ் ஆட்சியில் ஆங்கிலேயர் விட்டுக்கொடுத்த பதவிகளில் அமர்ந்த "பிராமணல்லாதோர்" பட்டியல் வருமாறு,
* நீதித்துறை செயலர்:- சி.கே.விஜயராகவன் (மலையாளி)
* கூட்டுறவுசங்கப் பதிவாளர்:-
எம்.கிரியப்பா (கன்னடர்)
-------
இதன் பிறகு 1946 வரை ஆங்கில கவர்னர் ஆட்சியில் ஆங்கிலேயர் விட்டுக்கொடுத்த பதவிகளில் அமர்ந்த பிராமணரல்லாதோர்
* பிரதம செயலாளர்:-
எஸ்.வி.ராமமூர்த்தி (தெலுங்கர்)
* கல்வித்துறை இயக்குநர்:-
டாக்டர் பி.பி. டே (வங்காளி)
* ரெவின்யூ செயலர்:-
சி.எஸ்.ஹெச்மாடி (கன்னடர்)
* தொழிலாளர் நல கமிசன்:-
சி.கே.விஜயராகவன் (மலையாளி)
* ரெவின்யூபோர்டு மெம்பர் :-
கே.ராமுண்ணி மேனன் (மலையாளி)
* பிரின்டிங் சூப்பரிரெண்டு:-
எம்.கரீம் அப்துல்லாம் (உருது)
-------
1946-1947 மீண்டும் காங்கிரஸ் ஆட்சியில் அதாவது தெலுங்கர் தலைமையிலான ஆட்சியில் ஆங்கிலேயர் விட்டுக்கொடுத்த பதவிகளில் அமர்ந்த "பிராமணரல்லாதோர்"...
* நீதித்துறை செயலர்:-
பி.வி.சுப்பாராவ் (தெலுங்கர்)
* பொதுசுகாதார இயக்குநர்:-
டாக்டர். ஆர்.எம்.மேத்யூ (மலையாளி)
* பிர்க்கா அபிவிருத்தி செயலர்:-
எம்.எஸ்.செகநாயகலு (தெலுங்கர்)
* சென்னை நகர போலீஸ் கமிசனர்:-
ஏ.வி.பாத்ரோ (தெலுங்கர்)
* போலீஸ் ஐ.ஜி:-
சி.கே.விஜயராகவன் (மலையாளி)
* சர்ஜன் ஜெனரல்:-
டாக்டர். பி.வி. செரியன் (மலையாளி)
* ரெவின்யூ போர்டு உறுப்பினர்:-
சி.கே.விஜயராகவன் (மலையாளி)
இவ்வாறு ஆங்கிலேயர் விட்டுக்கொடுத்த பதவிகள் பிராமணர் அல்லாதவர் என்ற பெயரில் தமிழரல்லாதவர் கைக்கே போயின.
அன்று இருந்த தமிழின அரசியல் தலைவர்கள் கண்ணிருந்தும் குருடராக இதை வேடிக்கை பார்த்தபடி இருந்தனர்.
-----
சரி! ஆங்கிலேயர் விட்டுக்கொடுத்த பதவிகளில் அமர்ந்த பிராமணர்?!
அவர்களாவது தமிழினத்தவரா?!
ஆம்!
ஆங்கிலேயர் அகன்ற இனத்தில் அமர்ந்த "பிராமணர்" பட்டியல் வருமாறு:-
* பல்கலைக்கழக துணைவேந்தர்:-
கனம் கே.சீனிவாச ஐயங்கார் (தமிழர்)
* தற்காலிகத் தலைமை நீதிபதி:-
சி.வி.குமாரசாமி சாஸ்திரி (தமிழர்)
* உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி:-
சி.வி.அனந்தகிருஷ்ண ஐயர் (மலையாளி)
எஸ்.வரதாச்சாரியார் (தமிழர்)
கே.எஸ்.கிருஷ்ணசாமி ஐயங்கார் (தமிழர்)
எம்.பதஞ்சலி சாஸ்திரி (தமிழர்)
என்.சந்திரசேகர ஐயர் (தமிழர்)
வி.கோவிந்த ராசாச்சாரி (தமிழர்)
* அடிஷனல் நீதிபதி:-
சி.கிருஷ்ணசாமி ராவ் (தமிழர்)
வி.வி.சீனிவாச ஐயங்கார் (தமிழர்)
சி.வி.விஸ்வநாத சாஸ்திரி (தமிழர்)
சி.ஆர். திருவேங்கடாச்சாரியார் (தமிழர்)
வி.பாஷ்யம் ஐயங்கார் (தமிழர்)
சி.என்.குப்புசாமி ஐயர் (தமிழர்)
* தலைமைப் பொறியாளர் (மின்):-
ஜி. சுந்தரம் (தமிழர்)
* தலைமைப் பொறியாளர் (நீர்):-
எல்.வெங்கடகிருஷ்ண ஐயர்
*அறநிலையக் குழுத் தலைவர்:-
சர்.டி.சதாசிவ ஐயர் (தமிழர்)
* சட்டமன்றத் தலைவர் (நியமனம்):-
பி.ராஜகோபாலாச்சாரி (தமிழர்)
* (நியமன) அமைச்சர்கள்:-
சர்.சி.பி. ராமசாமி ஐயர் (தமிழர்)
டி.ஆர்.வெங்கடராம சாஸ்திரியார் (தமிழர்)
* அட்வகேட் ஜெனரல்:-
கே.சீனிவாச ஐயங்கார் (தமிழர்)
எஸ்.சீனிவாச ஐயங்கார் (தமிழர்)
சர்.சி.பி.ராமசாமி ஐயர் (தமிழர்)
டி.ஆர்.வெங்கடராம சாஸ்திரியார் (தமிழர்)
சி.வி.அனந்த கிருஷ்ண ஐயர் (தமிழர்)
அல்லாடி கிருஷ்ணசாமி ஐயர் (தெலுங்கர்)
"பிராமணரல்லாதோர்" அரசியல் என்பது தமிழர் முன்னேற்றத்தின் மீதான குறிப்பாக தமிழினப் பார்ப்பனர் மீதான பிறமொழியினர் வெறுப்பே ஆகும்.
ஆங்கிலேயருக்கு அடுத்த நிலையில் அவர்கள் இடத்தை நிரப்ப தயாராக இருந்தனர் தமிழ்ப் பார்ப்பனர்.
அவர்கள் மீதான இனவெறுப்பினை நேரடியாகக் காட்டாமல் முதலில் அவர்களை "பிராமண ஆதிக்கம்" என்ற பெயரில் பிற தமிழரிடமிருந்து பிரித்தனர் வேற்றினத்தவர்.
பார்ப்பனர் மீதான பிற தமிழரின் பொறாமையை பயன்படுத்தி இடையில் புகுந்து தாம் "பிராமணல்லாதோர்" என்ற பெயரில் பதவிகளைப் பிடித்தனர் வேற்றினத்தவர்.
இன்றுவரை தமிழரை இவ்வாறே ஏய்த்தும் வருகின்றனர்!
பிராமணரல்லாதோர் என்றாலே தமிழரல்லாதோர்!
(தகவல்களுக்கு நன்றி:
ம.பொ.சி அவர்கள் எழுதிய 'தமிழகத்தில் பிறமொழியினர்' நூல்)

Tuesday, 26 May 2020

இழுபறியில் கச்சத்தீவு!

இழுபறியில் கச்சத்தீவு!

 பாண்டியர் வாரிசுரிமைப் போரில் குலசேகர பாண்டியன் கை ஓங்கியிருந்தது.
 இதனால் பராக்கிரம பாண்டியன் சிங்கள மன்னன் பராக்கிரமபாகுவின் உதவியை நாடுகிறான்.
 பராக்கிரம பாண்டியனுக்கு ஆதரவாக இலங்கை படை லங்கபுர என்பவர் தலைமையில் 1170 இல் தமிழகத்தில் தரையிறங்குகிறது.
 அதற்குள் பராக்கிரம பாண்டியன் தோற்கடிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டு விடுகிறான்.

 இருந்தாலும் இறந்த அவனின் மகனான வீரபாண்டியனை அரியணையில் அமர்த்த சிங்கள மன்னர் உத்தரவிடுகிறார்.
 ஏற்கனவே உள்நாட்டுப் போரில் நிலைகுலைந்து கிடந்த பாண்டிய நாட்டின் மீது சிங்களப் படைகள் தாக்குதல் நடத்தி ராமநாதபுரத்திலிருந்து மதுரை வரை கைப்பற்றி வீரபாண்டியனை அரியணையில் அமர்த்துகின்றன.

 குலசேகர பாண்டியன் சோழர்கள் ஆதரவை நாடி மிகவும் போராடி மீண்டும் பாண்டிய நாட்டை மீட்கிறான்.
 ஆனாலும் குறுகிய காலத்திலேயே உயிரிழக்கிறான்.

 மீண்டும் சிங்களப் படை ஆதரவுடன் வீரபாண்டியன் தரப்பு கலகம் விளைவிக்க சோழ மன்னனான மூன்றாம் குலசேகரன் அவர்களை அடக்குகிறான்.
 சிங்கள தலையீட்டையும் முற்றாக ஒழிக்கிறான்.
 இறந்த குலசேகரனின் மகனை ஆட்சியில் அமர்த்துகிறான்.

 இவ்வாறாக தமிழகத்தில் சிங்களத் தலையீடு முடிவுக்கு வருகிறது.

 1170 முதல் 1184 வரை இந்த வாரிசுரிமைப் போர்கள் நடந்துள்ளன.

 இந்தக் காலத்தில் சோழர்கள் போரில் தலையிடும் வரை அதாவது 1178 வரை ராமநாதபுரம் பகுதியில் சிங்களர் தங்கியிருந்து நேரடி ஆட்சி செய்துள்ளனர்.

 அப்போது பொலன்னறுவை மன்னனான நிசங்க மல்லன் ராமநாதபுரம் கோவிலுக்கு கச்சத்தீவை தானமாகக் கொடுத்த கல்வெட்டு உள்ளது.

 இதுவே கச்சத்தீவு விவகாரத்தில் இலங்கைக்கு சாதகமாக இருக்கும் பழமையான சான்று ஆகும்.

 புத்த மதத்தை பின்பற்றினாலும் ராமநாதபுரம் கோயிலுக்கு சில திருப்பணிகள் செய்துள்ளான் இந்த சிங்கள மன்னன்.

 (அப்படிப் பார்த்தாலும் கச்சத்தீவு இராமநாதபும் கோவிலின் சொத்துதான்)

 1531-ம் ஆண்டு எழுதப்பட்ட ஒரு செப்பு பட்டயத்தில், ‘கச்சத் தீவு சேதுபதி மன்னர்களின் ராஜ்ஜியத்துக்கு உட்பட்ட பகுதி” என குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

 1882 இல் ராமநாதபுரம் சேதுபதி மன்னருக்குச் சொந்தமான 8 தீவுகளை ஆங்கிலேயரின் கிழக்கிந்திய கம்பெனி குத்தகைக்கு எடுத்துள்ள ஆவணம் உள்ளது.

 1899-ல் ஏ.ஜெ. ஸ்டூவர்ட்டு எழுதிய "சென்னை ராசதானியிலுள்ள திருநெல்வேலி மாவட்ட மானுவல்" எனும் ஆவணமும் கச்சத்தீவு இராமநாதபுரத்தின் பகுதி என்றே உள்ளது.

 அதன்பிறகு 1913 இல் கீழக்கரையைச் சேர்ந்த அப்துல் காதர் என்பவர் கச்சத்தீவு, மணலித் தீவு, குத்துக்கல் தீவு ஆகிய மூன்று தீவுகளை இராமநாதபுரம் (ஆங்கிலேயக்) கலெக்டரிடம் குத்தகைக்கு எடுத்த ஆவணமும் உள்ளது.
 இதில்தான் தமிழக மீனவர்களுக்கு கச்சத்தீவு பகுதியில் மீன்பிடி உரிமை உள்ளதாக இருக்கிறது.

 1915 இல் ஆங்கிலேயர் வெளியிடும் மாவட்டவாரி ஆவணங்களில்  "இராமநாதபுரம் மாவட்ட மேனுவல்" ஆவணத்தில் கச்சத்தீவு மதராஸ் மாகாணத்தின் பகுதி என்று உள்ளது.

 1921 இல் ஆங்கிலேயர் வகுத்த மீன்பிடி எல்லையில் கச்சத்தீவு பாதி மதராசுக்கும் பாதி இலங்கைக்கும் என வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது.

 இதன்பிறகு 1925 இல் ஒரு ஒப்பந்தம் மூலம் அப்போதைய மதராஸ் மாகாண மீன்வளத்துறை இலங்கை மீன்வளத்துறைக்கு கச்சத்தீவின் மீதான மீன்பிடி உரிமையைக் கொடுத்துள்ளது.

 அதன்பிறகு 1929 இல் இது மீண்டும் இராமநாதபுரத்திற்கு சொந்தமான பகுதி என இராமநாதபுரம் மாவட்ட மேனுவல் ஆவணத்தில் உள்ளது.
 இதை 1933 ஆண்டில் வெளிவந்த ராமநாதபுரம் மாவட்ட மேனுவல் புள்ளிவிபரங்களும் இடம்பெற்றுள்ளன.


 1939 இல் தொண்டி அருகே உள்ள நம்புதாளை என்ற ஊரை சேர்ந்த சீனிகுப்பன் என்பவர் கச்சத்தீவில்  "புனித அந்தோனியார் ஆலயத்தைக்" கட்டினார்.

 1947 இல் கச்சத் தீவை முகம்மது என்பவர் லீஸ் ஒப்பந்தம் மூலம் குத்தகைக்கு எடுத்துள்ளார்.
அந்த ஆவணம் எண் 278/1948 ஆக இராமேஸ்வரம் பதிவாளர் அலுவலகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

கச்சத்தீவு இராமேஸ்வரத்தின் எல்லைக்குட்பட்ட வருவாய் கிராமம் என்றிம் கச்சத்தீவின் சர்வே எண் 1250 என்றும் அரசாணை (G.O. No. 2009) 11.08.1949 ல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

 அதாவது சான்றுகள் அடிப்படையில் அதிகமான சான்றுகள் தமிழகத்திற்கே ஆதரவாக உள்ளன.

 1974 வரை இலங்கை கச்சத்தீவு மீது உரிமை கோரவில்லை.
 அதன்பிறகு இந்திரா காந்தி காலத்தில் அணுகுண்டு பரிசோதனை செய்யப்பட்டபோது இந்தியாவிற்கு ஆதரவாக நிற்க இலங்கை கச்சத்தீவை பேரம் பேசி வாங்கியது.

 அதன்படி 28.06.1974 இல் கச்சத் தீவை இந்தியா இலங்கைக்கு தாரை வார்த்தது.
 இந்தியா மற்றும் இலங்கை பிரதமர்கள் கையெழுத்திட்ட அந்த ஒப்பந்தத்தில்,
தமிழக மீனவர்களுக்கு கச்சத் தீவை ஒட்டி மீன் பிடித்துக் கொள்ளவும், வலைகளை உலரவைக்கவும் ஒய்வு எடுத்துக்கொள்ளவும் அனுமதி வழங்கப்பட்டு இருந்தது.
 இது தவிர, கச்சத்தீவில் உள்ள புனித அந்தோணியார் ஆலய ஆண்டு திருவிழாவில் கலந்து கொள்ளவும் உரிமை வழங்கப்பட்டிருந்தது.

 23.03.1976 இல் இந்திய - இலங்கை நாடுகளுக்கு இடையேயான மேற்கண்ட ஒப்பந்தம் மறு ஆய்வு செய்யப்பட்டு போடப்பட்ட சீராய்வு ஒப்பந்ததில் இந்திய மீனவர்களுக்கு கச்சத்தீவு பகுதியில் மீன்பிடி உரிமை கிடையாது என்று மாற்றிவிட்டனர்.

 இந்திரா காந்தி தலைமையிலான மத்திய அரசின் இந்த நயவஞ்சகத்தை அப்போது மட்டுமல்ல அதன்பிறகும் கூட எதிர்த்து பேசியதில்லை கருணாநிதி.

 அதன்பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த எம்.ஜி.ஆர் இதுபற்றி மூச்சுகூட விடவில்லை.
 எம்ஜிஆரின் ஆட்சிக் காலத்தில் 1983 இல் இராமநாதபுரம் எல்லை மாற்றம் செய்யப்பட்டு கச்சத்தீவு தமிழக வரைபடத்தில் இருந்து நீக்கப்பட்டது
(மாவட்ட ஆட்சியரின் உத்தரவு எண்: RCF 23-75/83).

 1983 கறுப்பு யூலை கலவரத்திற்குப் பின சிங்கள கடற்படை கச்சத்தீவு அருகே தமிழக மீனவர்களைத் தாக்குவதும் சிறைபிடிப்பதும் கொலைசெய்வதும் அத்திகரித்தது.

 பல நூறு அப்பாவி மீனவர்கள் கொல்லப்பட்டு பல ஆயிரம் பேர் ஊனமாக்கப்பட்ட பிறகு இது தமிழகத்தின் முக்கியப் பிரச்சனை ஆனது.

 இதன்பிறகு இப்பிரச்சனையைக் கையிலெடுத்த ஜெயலலிதா குறிப்பிடத்தக்க நடவடிக்கைகள் செய்தார்.

 1994 இல் ஆட்சியில் இருந்தபோது கச்சத்தீவை குத்தகைக்காவது எடுக்கவேண்டும் என்று மத்திய அரசை வலியுறுத்தினார்.

 2004 இல் ஆட்சியில் இருந்தபோது பிரதமருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்.

 ஆனால் 2008 எதிர்க்கட்சியாக இருந்தபோது ஜெயலலிதா தொடுத்த வழக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.
 மேற்படி கச்சத் தீவு தாரை வார்ப்புக்கு இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் இரு அவைகளைக் கூட்டி ஒப்புதல் பெறப்படவில்லை அதனால் அவ்விரு ஒப்பந்தங்களும் செல்லாது என்றும் அவற்றை ரத்து செய்யவும் வழக்கு தொடுத்தார்.
  இதில் 1960-ல் மேற்கு வங்காளத்தின் ஒரு பகுதியை பாகிஸ்தானுக்கு மத்திய அரசு கொடுக்க முயன்றபோது அதைத் தடுத்து உத்தரவிட்ட உச்ச நீதீமன்றத் தீர்ப்பை மேற்கோளும் காட்டியுள்ளார்.
 மேலும் CONVENTION OF LAW OF THE SEA ன் படி ஐ.நா. சபையின் முடிவுகளையும் முன்வைத்தார்.

 2011 இல் கச்சத்தீவு தாரைவார்ப்பு ஒப்பந்தங்களை ரத்துசெய்ய சட்டமன்றத்தில் தீர்மானமும் நிறைவேற்றினார்.

 அதாவது ஜனநாயக முறைப்படி ஒரு மாநில முதல்வரால் என்ன செய்யமுடியுமோ அவற்றை செய்துள்ளார் ஜெயலலிதா.

 ஆனாலும் தீர்வு கிடைக்கவில்லை.

 10.12.1984 இல் ராமேஸ்வரம் மீனவர் முனியசாமி என்பவர் இலங்கை கடற்படை நடத்திய துப்பாக்கிச் சூட்டில் கொல்லப்பட்ட முதல் நபர்.
 அன்றிலிருந்து 09.10.2017 இல் இந்தி தெரியாததற்கு இந்திய கடற்படையே அக்கரைப்பேட்டை மீனவர் செந்தில்குமாரைச் சுட்டதுவரை சுமார் முவ்வாயிரத்திற்கும் அதிகமான கடற்படை தாக்குதல்களை தமிழக மீனவர்கள் சந்தித்துள்ளனர்.

 தமிழக அரசின் அறிக்கைப்படி சுமார் 400 தமிழக மீனவர்கள் இலங்கை கடற்படையால் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்.
 ஆனால் பலி எண்ணிக்கை கணக்கு 800 வரை இருக்கும்.
 
 சிங்கள மீனவர்கள் ஹிந்திய கடற்படை ஆதரவுடன் சென்னை வரைவந்து மீன்பிடித்துச் செல்கின்றனர்.

 ஆனால் தமிழக மீனவர்கள் வெறும் 17 கி.மீ தூரத்தில் உள்ள கச்சத்தீவு வரை கூட போகமுடியாமல் தவிக்கின்றனர்.

 கச்சத்தீவின் நாற்புறமும் தமிழர் தாய்நிலமே!

 கச்சத்தீவுக்கு தொடர்பே இல்லாத சிங்களவரும் ஹிந்தியரும் தமிழர் நிலப்பகுதியைப் பறித்து தமிழர்களைக் கொலைசெய்வது எந்த விதத்தில் நியாயம்?!

 ஜனநாயகத்தில் தீர்வை எட்டமுடியாத நிலையில் வேறு எதைத்தான் நாம் கையிலெடுப்பது?!

Sunday, 10 May 2020

பல்லவர் கட்டிய திருப்பதி



திருப்பதி கோவில் மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறங்களில் கல்வெட்டு ஆய்வு 1920 இல் மஹந்த் ப்ரயாக்தாஸ் என்பவரால் தொடங்கப்பட்டது.
ஆனால் திருப்பதி வரலாறு என்றாலே நினைவுக்கு வந்து நிற்பவர் சாது சுப்பிரமணிய சாஸ்திரி ஆவார்.
1922 லிருந்து 1933 வரை திருப்பதி வட்டாரத்தில் 1,150 கல்வெட்டுகளை இவர் மொழிபெயர்த்துள்ளார்.
இதில் பெரும்பாலானவை தமிழ் மொழியில் உள்ளன.
அதற்கு அடுத்ததாக கன்னட கல்வெட்டுகள் உள்ளன.
தெலுங்கு கல்வெட்டுகள் சிலவையே!
கி.பி.830 ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்த பல்லவர் விஜயதந்தி வர்மன் என்பவரது கல்வெட்டே மிகப் பழமையானது.
மேற்கண்ட தகவல்கள் 2009 ஆம் ஆண்டு திருப்பதி முதல் பிரகாரத்தின் உட்பகுதி தங்கத் தகடுகளால் மூடப்பட இருந்தபோது 80 கல்வெட்டுகள் மறைக்கப்பட இருப்பதாக [தலைப்பு: Gold coat to hide Tirumala carvings (Sep 22, 2009)] டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா வெளியிட்ட கட்டுரையில் உள்ளவை ஆகும்.
கோவிலின் இதயப் பகுதியான இதில் இருக்கும் இந்த 80 கல்வெட்டுகளிலும் 55 தமிழ், 15 கன்னடம், 10 தெலுங்கு கல்வெட்டுகள் என தமிழே அதிகம்.
இதில் கி.பி. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த மற்றொரு பழமையான பல்லவர் கல்வெட்டும் மறைக்கப்பட்டது.
எதை மறைத்தாலும் சாது சுப்பிரமணிய சாஸ்திரி எழுதியுள்ள நூல்கள் இன்றும் திருப்பதி தமிழர்களுக்குச் சொந்தம் என்பதற்குச் சான்றாக இருக்கின்றன.
படம்: 1930 இல் S.Subrahmanya Sastri வெளியிட்ட Early inscriptions எனும் நூலில் இடம்பெற்றுள்ள பல்லவர்காலத் தமிழ்க் கல்வெட்டு பற்றிய பக்கம்