Showing posts with label தேசிய இனம். Show all posts
Showing posts with label தேசிய இனம். Show all posts

Monday, 16 November 2026

தமிழ்நாடு தனிநாடாக பிரிந்துபோக உரிமை இருந்தது

 தமிழ்நாடு தனிநாடாக பிரிந்துபோக உரிமை இருந்தது

 பாகிஸ்தான் பிரிந்து போனது மாநில சுயாட்சி உரிமையை பயன்படுத்தி தான்!
 அன்று ஆங்கிலேயர் ஆட்சியை எதிர்த்து போராடிய தலைவர்கள் எதிர்பார்த்த இந்தியா வேறு! 
 இன்றைய இந்தியா அதற்கு தலைகீழாக அமைந்துள்ளது!
 அதனாலேயே இந்தியாவை எதிர்க்கிறோம்!
 1947 க்கு முந்தைய மனநிலையில் இதை தேசத்துரோகம் என்று வரையறுப்பது அநியாயம்!

மாநில தன்னாட்சி உரிமைகள் பறிபோனது பற்றி ம.பொ.சி அவர்கள் விரிவாக எழுதியுள்ளார்.
 

02.04.1942 இல் புதுடில்லியில் கூடிய காங்கிரஸ் காரியக் கமிட்டி மாநிலங்களுக்குப் பிரிந்து வாழும் உரிமை உண்டென்று உறுதிகூறி நிறைவேற்றிய தீர்மானம் வருமாறு:
"ஒரு குறிப்பிட்ட பிரதேசத்தில் வாழும் மக்களை அவர்கள் விருப்பத்திற்கு மாறாக, இந்திய யூனியனுள் இருக்கும்படிக் கட்டாயப்படுத்த காங்கிரஸ் விரும்பவில்லை..."

பாகிஸ்தான் பிரிவினையை ஏற்கும் தீர்மானத்தை முன்மொழிந்து டில்லி நாடாளுமன்றத்தில் பிரதமர் நேருஜி பேசியபோது,
"விரும்பாத மாநிலம் அல்லது மாநிலங்களுக்கு இந்திய சமஷ்டியிலிருந்து பிரிந்து வாழும் உரிமை உண்டென்று காங்கிரஸ் மகாசபை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. அதன்படித்தான் இப்போது பாகிஸ்தானிலுள்ள மாநிலங்கள் பிரிந்து செல்ல அனுமதிக்கப் பட்டிருக்கின்றன." என்று கூறினார்.

மாநில சுயாட்சி பற்றி காந்திஜி
காந்தியடிகள், மாநிலங்கள் விரும்பி விட்டுக் கொடுத்த அதிகாரங்கள் மட்டுமே மத்திய சமஷ்டி அரசிடம் இருக்கவேண்டும்; மற்ற வகையில் ஒவ்வொரு மாநிலமும் 'சுதந்திர அந்தஸ்து'டன் விளங்கவேண்டும் என்றே தமது வாழ்நாள் முழுவதும் வற்புறுத்தி வந்தார்.

சுதந்திரம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்த தருணத்திலே சுதந்திர இந்தியாவில் மாநிலங்களின் அரசியல் அந்தஸ்தானது எவ்வாறு இருக்கவேண்டுமென்பது பற்றிச் செய்தி நிருபர்கள் எழுப்பிய வினாவுக்கு விடையாக அடிகள் கூறியது வருமாறு:
நிருபர் : மாநிலங்கள் தனித்தனியாகப் பிரிந்து சுயேச்சையுடன் வாழ விரும்பினால், அவை எவ்விதமான அரசியலை வகுத்துக்கொள்ள வேண்டும்?
காந்திஜி : இந்தியா முழுவதற்கும் எந்தவிதமான பரிபூரண சுயேச்சை அரசியல் வகுக்கப்படுமோ அதுபோன்ற அரசியல்தான். பரிபூரண சுயேச்சைக்கு நான் கூறும் இலக்கணப்படி பார்த்தால் அதில் தவறு ஒன்றும் கிடையாது.
(‘அரிஜன்’, 21.02.1947)

சுப்பிரமணிய பாரதியார் சுதந்திரக் கவிதை ஒன்றில், தாயின் மணிக்கொடி பறப்பதையும், அதன் கீழே இந்திய ராணுவம் மதம் அல்லது சாதிவாரியான அணிகளாக (இந்து, இஸ்லாமியர், சீக்கியர், கிறிஸ்தவர் அல்லது ஐயர், ஐயங்கார், முதலியார், நாடார் என) இல்லாமல் வேறுவிதமாக அணிவகுத்து நிற்பதாகக் கற்பனை செய்வதை விளக்குகிறார்.

( ம.பொ.சி அவர்கள் 1973 இல்எழுதிய மாநில சுயாட்சிக் கிளர்ச்சியின் வரலாறு’ நூலிலிருந்து)

காங்கிரஸ் தலைவர்கள் முதலில் 'கான்பெடரேஷன்' என்றார்கள். பின்னர் அதைக் கைவிட்டு, 'பெடரேஷன்' என்றார்கள். பிறகு அதையும் கைவிட்டு 'யூனியன்' அமைத்தார்கள்,

 1941ல் ஐ.நா சபையில் (யு.என்.ஓ வில்)
''காஷ்மீரம் இந்தியாவிலிருந்து பிரித்தெடுக்க முடியாதபடி அதன் ஒரு அங்கம் என்று சொல்கிறீர்கள். அப்படியானால் இந்தியாவிலுள்ள வேறு மாநிலங்களுக்கு இல்லாதபடி காஷ்மீருக்கு மட்டும் தனியாக அரசியல் நிர்ணய மன்றம் அமைத்துக் கொடுத்ததேன்? அதற்குத் தனிக் கொடி கொடுத்தது எதற்காக? மற்ற மாநில
அமைச்சரவைத் தலைவர்கள் 'முதல்வர்' என்று அழைக்கப்படும் போது, காஷ்மீர் முதல்வர் மட்டும் 'பிரதமர்' என்று அழைக்கப்படுகிறாரே, ஏன்?"
என்று பாகிஸ்தான் பிரதிநிதி வினாவியபோது, அப்போது ஐ.நா. மன்றத்தில் இந்தியாவின் பிரதிநிதியாக இருந்த சர். பி.என்.ராவ் என்ன சொன்னார்? ஆளுங் கட்சியாக இருந்த காங்கிரஸ் அரிபுரா-திரிபுரா மகா சபைகளின் தீர்மானத்தைப் படித்துக் காட்டி.
"காங்கிரஸ் கட்சியின் கொள்கை அனைத்து மாநிலங்களுக்குமே பிரிந்து வாழும் உரிமையுடன் சுயாட்சியளிப்பதுதான். முதலில் காஷ்மீருக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. நாளடைவில் மற்ற மாநிலங்களுக்கும் வழங்கப்படும்," என்று பதில் கூறியிருக்கிறார்.


 ம.பொ.சி அவர்களின் ‘சட்ட மன்றத்தில் சுயாட்சிக் குரல்’ எனும் நூலிலிருந்து
 
 1947 க்கு முன் இந்திய மக்களுக்கு வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்ட 'ஜனநாயக இந்தியா' வேறு! இன்று நடைமுறையில் இருக்கும் 'ஏகாதிப்பத்திய இந்தியா' வேறு!
 சுருங்கச் சொன்னால் அன்று பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் ஏறத்தாழ சம உரிமை பெற்று மன்னர்கள் நடத்திய சமஸ்தானம் பல இருந்தன!
 காத்தி இந்த சமஸ்தானங்களில் சுதந்திர போராட்டம் செய்யவே இல்லை!
 நேரடியாக ஆங்கிலேயர் ஆண்ட பகுதிகளுக்குத்தான் சுதந்திரம் கேட்டார்!
 அததகைய சமஸ்தானங்கள் போன்ற உரிமைகள் மாநிலங்களுக்கு கிடைக்கும் என்று ஒவ்வொரு இனத்திலும் தலைவர்கள் போராடினார்கள்! 
 ஆனால் அமைந்த இந்தியாவோ பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தை அடியொற்றி அமைத்தது.
 சமஸ்தானங்கள் பல்வேறு போலி வாக்குறுதிகள் கொடுத்தும் வலுக்கட்டாயமாகவும் இணைக்கப்பட்டு பிறகு வாக்குறுதிகள் காற்றில் பறக்கவிடப்பட்டன.
 
 தேசிய இனங்களுக்கு வாக்களித்த அடிப்படை உரிமைகள் கூட தரப்படவில்லை! 
எல்லாமே மத்தியில் குவிக்கப்பட்டன! 
 எஞ்சிய அதிகாரங்களும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைக்கப்பட்டு இன்று தேசிய இனங்கள் இந்தியா எனும் சிறைக்கூடத்தில் அடிமைகளாக அடைக்கப்பட்டு விட்டன! 

1963 இல் பிரிவினைவாத தடுப்புச் சட்டம் போடப்பட்டு ஜனநாயக கதவுகள் அடைக்கப்பட்டன!
 இதனால் பிரிவினை கேட்டு ஆயுதம் தாங்கி போராடும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்ட இனங்களும் அரச பயங்கரவாதத்தால் அடக்கி ஒடுக்கப்பட்டன!

 இப்படி எல்லா உரிமைக் குரல்களையும் நசுக்கிவிட்டு இன்று ஒற்றை ஆட்சி ஒற்றை மொழி என்று ஹிந்தி இந்தியா தனது இலக்கை நெருங்கிவிட்டது! 

 இந்தியை ஒத்த மொழிகளை ஒழித்து இந்தி ஆக்கியும் மக்கட்தொகையைப் பெருக்கியும் வடக்கு வீங்கியது!
திட்டமிட்ட மக்கட்தொகைக் குறைப்பால் தெற்கு தேய்ந்தது!
 இப்போது மூலைமுடுக்கெங்கும் திட்டமிட்ட வடவர் குடியேற்றம் நடந்துவருகிறது! 

 இன உணர்வு மழுங்கடிக்கப்பட்டு மத உணர்வு ஊட்டப்பட்டு ஆங்கிலேயரின் அதே பிரித்தாளும் கொள்கை வழியில் நடந்துவரும் ஹிந்தியா வெற்றிமேல் வெற்றி குவித்து வருகிறது!

 இந்த போலி ஜனநாயகத்தில் தமிழர்கள் என்னதான் பெரும்பான்மை ஆட்சியைக் கொண்டுவந்தாலும் மத்திய அரசில் அங்கம் வகித்தாலும் பிரதமர் ஆனாலும் கூட இவற்றையெல்லாம் மாற்ற முடியாது!

 இந்தியாவின் சட்டத்தை மாற்ற மக்களவையில் குறைந்தபட்சம்  272 இடங்களுக்கும், மாநிலங்களவையில் 123 இடங்களுக்கும் குறையாமல் ஆதரவு இருக்க வேண்டும்.
 
 இது ஒட்டுமொத்த தமிழர்களும் ஓரணியில் திரண்டாலும் நடக்காத விடயம்! 

 இதிலும் மக்கட்தொகையைப் பொறுத்து மத்தியில் அதிகாரப் பங்கு குறையும் நிலையும் வரப் போகிறது!

 அப்படி ஆகிவிட்டால் இந்தியாவில் மாநில உரிமை வெறும் கனவுதான்! 
 

Thursday, 8 May 2025

பலூச்சிஸ்தான் விடுதலை

பலூச்சிஸ்தான் விடுதலை

  பலூச் மொழி பேசும் மக்கள் எப்போதுமே நேரடி ஆங்கில ஆதிக்கத்தில் இருந்ததில்லை!
 1947 இல் சுதந்திர நாடு என்று அறிவிக்கப்பட்ட பலூச்சிஸ்தானை பல்வேறு சதிகளைச் செய்து ஆக்கிரமித்தது பாகிஸ்தான்.
 ஆனால் பலூச்சிகள் துவண்டு விடவில்லை.
அன்று விடுதலைக்காக ஆயுதத்தை தூக்கிய அவர்கள் தொடர்ந்து நடந்த துரோகங்களுக்கு பிறகும் விடுதலைப் போராட்டத்தை சளைக்காமல் முன்னெடுத்து  இன்று உச்சக்கட்ட எழுச்சியில் இருக்கின்றனர்.
 பாகிஸ்தானால் இனி அவர்களுடன் மோதி வெல்ல முடியாது என்ற கட்டத்திற்கு வந்துவிட்டனர்.
 கூடிய விரைவில் விடுதலை அடைந்துவிடுவர்.
 இதை ஏதோ தாங்கள்தான் செய்தது போல ஹிந்திய அரசு பொய்க் கதைகளை பரப்பி வருகிறது.

 பலூச் மக்களின் வரலாற்றில் தமிழர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்களும் நாணித் தலைகுனிய வேண்டிய தருணங்களும் ஏராளம்!
 
 இது பற்றி சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்!

  பலூச்சிகள் ஒரே மொழி பேசும் பல்வேறு இனக்குழுக்களாக சிதறி இருந்தனர்.
 ஆனால் இவர்களை 12 ஆம் நூற்றாண்டில் மொழி அடிப்படையில் ஒன்று திரட்டி ஒரு கூட்டமைப்பு ஏற்படுத்தியவர் மீர் ஜலால் கான்.
 இவர் செய்த தவறு இவர்களுடன் வாழும் பிராகுய் இன மக்களையும் இந்த கூட்டமைப்பில் இணைத்துக் கொண்டது.
  இந்த கூட்டமைப்பு அறிவிக்கப்படாத தலைமை ஒன்றை ஏற்படுத்தி அவரை அரசராகக் கொண்டு அதன் மூலம் பலூச்சிஸ்தானில் இருக்கும் பல்வேறு இன குழுக்களை ஒன்றிணைத்து நாடாக செயல்பட்டது.
 ஆனாலும் பலூச் இனக்குழுக்கள் ஒற்றுமை இல்லாமலேயே இருந்தன.
 குறிப்பாக வடக்கே இருந்த பலூச் இனக்குழுக்கள் இந்த கூட்டமைப்பையும் அதன் தலைமையையும் முழுமையாக ஏற்கவில்லை.
  ஆங்கிலேயர் இவர்கள் மீது படையெடுத்த போது இவர்களை பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி மூலம் கட்டுப் படுத்தினர்.
 வடக்கை ஆக்கிரமித்து குத்தகை என்கிற பெயரில் ஒப்பந்தம் போட்டு தமது கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொண்டு தெற்கு பகுதியை தனக்கு அடங்கிய சுதந்திரப் பகுதியாக வைத்திருந்தனர். பலூச்சிகளின் எல்லைப் பகுதியில் கொஞ்சத்தை பிய்த்து ஈரானுக்கும் ஆப்கானிஸ்தானுக்கும் தாரை வார்த்தனர்.
 இப்படி நான்காக உடைக்கப்பட்ட பலூச் தாய்நிலத்தைப் பற்றி கவலைப்படாமல் தங்களுக்குள் அடித்துக் கொண்டு இருந்த பலூச்சியர்கள் இனம் பெரிதென எண்ணாமல் இனக்குழுவே பெரியது என்று எண்ணி குறுகிய மனப்பான்மையுடன் இருந்தனர்.
 ஆனால் மீர் ஜலால் வம்சாவளிகளும் தெற்கு பலூச்சிகளும் பலூச்சிய கூட்டமைப்பை கைவிடாமல் பலூச்சிஸ்தானை ஒன்றிணைத்து சுதந்திர நாடாக்குவதில் குறிக்கோளுடன் செயல்பட்டனர்.
 ஆங்கிலேயர் வெளியேறும்போது பலூச் கூட்டமைப்பு வசம் உள்ள தென்பகுதியை சுதந்திர நாடு என்று அறிவித்தனர்.
 அப்போது கூட வடக்கு பலூச்சிகள் அதில் இணையவில்லை. பறிபோன எல்லைகளை மீட்பது பற்றி யோசிக்கவில்லை. இவ்வளவு ஏன் பலூச்சிஸ்தான் என்று பெயர் கூட இல்லை. 
 இந்த சுதந்திர பிரகடனத்தை அன்று இந்தியப் பிரிவினையின் போது நேரு, ஜின்னா, மவுண்ட்பேட்டன் என அனைவருமே அங்கீகரித்தனர்.
  ஆனால் பாகிஸ்தான் நாடு அமைந்த உடனேயே ராணுவத்தை அனுப்பி சுதந்திர பலூச்சிஸ்தானை ஆக்கிரமித்தது.
 அன்று அதன் மன்னர் போல இருந்த கூட்டமைப்பின் தலைவர் ஆங்கிலேயரிடம் முறையிட அவர்களும் உதவ முடியாது என்று கூறிவிட்டனர் எங்கும் ஆதரவு கிடைக்காத நிலையில் தோல்வி அடைந்து சரணடைந்த மன்னர் பாகிஸ்தானுடன் இணையும் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்து போட்டு விட்டார்.
  ஆனால் மன்னரின் தம்பி நவுரோஸ் கான் இதை ஒத்துக் கொள்ளாமல் தலைமறைவாகி பலூச்சிகளை ஒன்று திரட்ட முயன்றார். ஒரு தனிப்படையை திரட்டி கோரில்லா தாக்குதல்கள் நடத்தி  பலூச்சிஸ்தான் விடுதலைக்காக போராட ஆரம்பித்தார். ஓராண்டு போருக்குப் பிறகு அவரைப் பிடித்து சிறையில் தள்ளி பிறகு கொன்றது பாகிஸ்தான். 
 அப்போதும் பலூச் இனக்குழுக்கள் ஓரணியில் திரளவில்லை.
 ஆனாலும் தனித் தனியாக ஆயுதக் குழுக்கள் தொடங்கப்பட்டு எல்லா பலூச் இனக்குழுக்களும் போராட ஆரம்பித்தன.
  அன்றிலிருந்து இன்று வரை தூக்கிய ஆயுதத்தை கீழே போடவில்லை.
 பாகிஸ்தான் எவ்வளவோ முயன்றும் கொரில்லா குழுக்களை ஒழிக்க முடியவில்லை.
 பாகிஸ்தான் குரான் மீது சத்தியம் செய்து பலூச் ஆயுதக்குழுக்களை பேச்சு வார்த்தைக்கு அழைத்து சத்தியத்ததை மீறி சிறைபிடித்து முதுகில் குத்தியிருக்கிறது.
 இதனாலேயே பலூச்சிகளுக்கு அரசியல் அதிகாரப் பகிர்வு வழங்கப்பட்டாலும் அவர்களால் பாகிஸ்தானை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
 1970 களில் பூமியைத் தோண்டி எரிவாயு எடுக்கும் நாசகர திட்டங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன.
 அதை எதிர்த்தும் பெரிய போராட்டம் நடத்தது.
 பிறகு 2000 களில் பாகிஸ்தானின் தெற்கே கடலில் துறைமுகம் அமைத்து அங்கிருந்து காஷ்மீர் வழியே சீனா வரைக்குமான பாதை அமைக்கும் திட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது.
 பலூச்சிகளின் நிலம் பிடுங்கப்பட்டது. வளங்கள் அழிக்கப் பட்டன. அதில் வேலைவாய்ப்பும் கிடைக்கவில்லை.
 இதனால் ஆயுதக் குழுக்கள் தொடர்ந்து இந்த பாதையில் தாக்குதல் நடத்தினர். 4 சீனர்களையும் கொன்றனர். 
 பாகிஸ்தான் முழுப் பலத்துடன் பலூச்சிஸ்தானில் இறங்கியது. ஆனாலும் கொரில்லா குழுக்களை வெல்ல முடியவில்லை.
  2000 களில் தான் இந்த இன குழுக்கள் ஒன்றாக சேர்ந்து கூட்டான பலூச்சிஸ்தான் ராணுவத்தை நிறுவினர்.
  பலூச் மக்கள் இப்போதுதான் மொழி அடிப்படையில் ஓரணியில் திரண்டு பெரும் எழுச்சி பெற்று அரசை எதிர்த்து சுதந்திர தாகத்துடன் போராடி வருகின்றனர்.
 இன்னொரு ஹிந்தியாவான பாகிஸ்தான் உடையட்டும்!
 தேசிய இனமான பலூச்சியர் விடுதலை அடையட்டும்!
 தமிழர் தனிநாடு அமைக்க முன்மாதிரியாக விளங்கட்டும்!