திருநங்கை குடியேற்றம்

திருநங்கை குடியேற்றம்

தனித் தமிழர்நாடு புத்தகத்தில் சொல்லப்படாத ஒரு குடியேற்றம் இருக்கிறது என்றால் அது சமீப காலமாக தமிழகத்தில் அதிகரித்து வரும் திருநங்கையர் குடியேற்றம்.

இது அதிகம் கவலைப்பட வேண்டிய விடயம் இல்லைதான். இந்திய ஒன்றியத்தில் திருநங்கையர் மொத்தமே ஐந்து லட்சம் பேர்தான் என்றாலும் இவர்களது குடியேற்றம் ஏற்படுத்தும் விளைவுகள் கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டியவை.

வழக்கம்போல தமிழர்கள் திருநங்கையர் விடயத்தில் மற்றவர்களை விட நல்லவர்களாக நடந்து கொள்கின்றனர்
(நல்லவனாக இருந்ததால்தானே நாம் நாசமாகப் போனோம்).
ஜெயலலிதா இவர்களுக்கு குடியிருப்பு, கல்வியில் சலுகை, ரேசன் மற்றும் பெண்களுக்கான சலுகைகளைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள அனுமதி என்று நிறைய நல்லதுகளைச் செய்தார்.
நாம் தமிழர் கட்சி முதல்வர் வேட்பாளரை எதிர்த்து ஒரு திருநங்கையை நிறுத்தும் அளவுக்கு அங்கீகாரம் கொடுத்தது.

அது என்ன ராசியோ தெரியவில்லை. இதுவரையான மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பை உற்றுநோக்கினால் தென்னிந்தியாவில்  ஆந்திராவில் திருநங்கையர் மிக அதிகமான இருக்கிறார்கள் அதாவது மாநில ஆண், பெண் விகித்ததுடன் ஒப்பிடும்போது ஆந்திராவில் மிக அதிகமாகவும் கேரளாவில் மிகக் குறைவாகவும் இருக்கிறது.
ஆனால் பிற தென்னிந்திய மாநிலங்களை விட தமிழகமே இவர்களுக்கு அதிக வேலைவாய்ப்பை வழங்குகிறது.

இதுவே தென்னிந்திய திருநங்கைகள் தமிழகத்திற்குப் படையெடுக்கக் காரணம்.
இயற்கையே சபித்துவிட்ட இவர்கள் வாலிபப் பருவத்தில் வீட்டை விட்டு வெளியேறுகின்றனர். பிற திருநங்கையருடன் சேர்ந்துகொள்கின்றனர்.

இவர்களுக்கு என்று ஒரு கட்டமைப்பு இருக்கிறது. நகரங்களில் குழுவாக இருக்கும் இவர்கள் ஒரு வயதான திருநங்கையின் தலைமையில் ஒரு குடும்பம் போல இயங்குவார்கள். இப்படியான குழுக்கள் தங்களுக்குள் ஏரியா பிரித்துக்கொண்டு அதற்குள் இரவில் விபச்சாரம் மற்றும் பகலில் பிச்சையெடுத்தல் ஆகியவற்றைச் செய்கின்றனர்.

டீனேஜ் காலத்தில் பிச்சையெடுத்து சம்பாதித்து கொடுப்பார்கள். உணவு உடை மற்றும் 25 வயது வாக்கில் ஆணுறுப்பை நீக்கும் ஆபரேசனுக்கு குழு பணம் வழங்கும்.

மும்பையில் இப்படிப்பட்ட அறுவை சிகிச்சைகள் பெரும்பாலும் சட்ட விரோதமாக செய்யப்படும். மருத்துவமனையில் செய்யப்படும் அறுவை சிகிச்சை தவிர கோவில்களில் செய்யப்படும் பழங்கால முறையும் உண்டு.
(கோவில்களில் நிறைய சாராயம் கொடுத்து ஆணுறுப்பை கத்தியால் அறுத்து பஞ்சைவைத்து கட்டுப்போட்டு ஒரு குழியில் படுக்க வைப்பார்கள். அதிக ரத்தப் போக்கினால் உயிரிழந்துவிட்டால் அப்படியே புதைத்துவிடுவார்கள். உயிரிழக்க அதிக வாய்ப்பு உண்டு)

அறுவை சிகிச்சை முடிந்த பிறகு விபச்சார கூடங்களுக்கு ஏலம் விடுவார்கள். சில விபச்சாரக் கூடங்கள் அறுவைசிகிச்சை செலவைச் செய்து வாங்கிக் கொள்வார்கள். சில விபச்சாரக் கூடங்கள் பார்க்க பெண்போலவே இருப்பவர்களை இளம்வயதிலேயே வாங்கி அவர்கள் உடல் பெண்போலவே ஆக சுரப்பிகள் இயங்க ஊசி, மருந்து போட்டு அறுவை சிகிச்சையும் செய்து தொழிலில் விடுகிறார்கள்.

பிற விபச்சாரக் கூடங்கள் போலவே இங்கும் விபச்சாரத்தில் நேரடியாக ஈடுபடும் திருநங்கைக்கு பெரிய லாபம் எதுவும் இருக்காது. எல்லாமே இவர்கள் குழுத் தலைவி, போலீஸ், தரகர்கள், விடுதிகள் என போய்விடும்.
40 வயதுக்கு மேல் மறுபடி பிச்சை எடுப்பார்கள் இவர்களது குழு இவர்களுக்கு கடைசிவரை ஆதரவாக இருக்கும்.
திருமணம் எல்லாம் நினைத்துக்கூடப் பார்க்கமுடியாது.

41% திருநங்கையர் கணக்கெடுப்பில் தொழில் என்ற இடத்தில் மற்றவை என்றே கூறியுள்ளனர்.
அதாவது தற்போதைய நிலையில் திருநங்கைகளுக்கு விபச்சாரம் செய்வதைத் தவிர வேறுவழியில்லை. தமிழகத்தில் ஏற்கனவே தேவதாசி முறை இருந்த காலத்தில் இருந்தே கன்னட தெலுங்கர்களே விபச்சாரம் செய்துவருகின்றனர். தற்போது தமிழகத்தில் பெரிய நகரங்கள் முதல் சிறு டவுன்கள் வரை பிற மாநில திருநங்கைகள் குடியேறியுள்ளனர்.
குடியிருப்பும் பெண்களுக்கான சலுகை மூலம் ஸ்கூட்டியும் வாங்கிக் கொள்கின்றனர்.
இளம் வயது ஆண்களிடம் மிரட்டி 50 ரூபாய் வரை பிச்சைவாங்குவது பரவலாக நடக்கிறது. 
(வடயிந்தியாவில் அதுவும் ரயிலில் ஆண்களே மீசை தாடியை மழித்துக்கொண்டு சேலையைக் கட்டிக்கொண்டு பிச்சையெடுக்கிறார்கள் அந்த அளவு வருமானம்)
இரவில் பேருந்து நிலையங்களில் நின்று விபச்சாரத்திற்கு ஆள் பிடிக்கிறார்கள்.
அதனால்தான் இவர்களது குடியேற்றத்தால் விபச்சாரம் பெருகுவதற்கு வாய்ப்பு இருக்கிறது என்று எச்சரிக்கிறேன்.

மாநில அரசு இப்படியான பிற மாநிலத்தார் குடியேற்றங்களைத் தடுக்க வேண்டும்.
தனது மாநில திருநங்கைகளுக்கு கல்வி வழங்க போதிய ஏற்பாட்டைச் செய்யவேண்டும். பெற்றோரும் திருநங்கையரை விரட்டாமல் பிற பிள்ளைகள் போலவே வளர்க்கவும் வேண்டும்.
சமூகமும் இவர்களை சக மனிதர்களாக ஏற்க வேண்டும். அரசும் இவர்களுக்கு கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளில் இடவொதுக்கீடு அளிக்கவேண்டும். அரசு சாரா நிறுவனங்களும் சிறு தொழிலகங்களும் திருநங்கையருக்கு வேலை வழங்க முன்வரவேண்டும்.

இதையெல்லாம் விட திருநங்கையர் விபச்சாரத்திற்குப் போகாமல் மற்றவர்கள் போல படித்து வேலைக்குச் செல்ல முயற்சிக்க வேண்டும்.

திருநங்கையரை பிறர் ஏளமாகப் பார்க்க முதல் காரணம் அவர்களது தோற்றம் அல்ல செய்யும் தொழிலும் நடந்துகொள்ளும் முறையும்தான்.

நாகரீகமாக உடையணிந்த படித்த வேலைக்குப் போகிற ஒரு திருநங்கையாக முயற்சி செய்வதே இதையெல்லாம் மாற்றும்.

18.01.2021

தமிழர் படைபல வீழ்ச்சிக்கு காரணம் யார்?

தமிழர் படைபல வீழ்ச்சிக்கு காரணம் யார்?

தமிழர் ஆட்சி என்றாலே மூவேந்தர் ஆட்சிதான்.
அதிலும் முக்கியமானவர்கள் சோழர் மற்றும் பாண்டியர்.
சோழர் வீழ்ந்து போனதற்கு பல  காரணங்கள் இருந்தாலும் முக்கியமான காரணம் மன்னர் குடும்பத்தில் இனக்கலப்பு.
இதுவே வாரிசில்லாதபோது சாளுக்கியர் ஆட்சியைப் பிடிக்க வழிவகுத்தது.
இரண்டாவது பாண்டியர் அரசு.
இது வீழ பல காரணங்கள் இருந்தாலும் முக்கியமான காரணம் பங்காளி சண்டை அதன்மூலம் வேற்றினத்தவர் ஊடுருவல்.

ஆக மன்னர் குடும்பங்களில் பிரச்சனை வந்து மன்னர்கள் வீழ்ந்துவிட்டனர்.
ஆனாலும் அதற்கு அடுத்த நிலையில் இருந்த தளபதிகள், படைவீரர்கள் அதிகம் கொண்ட போர்க்குடிகள் கூட்டணி அமைத்துக்கொண்டு தத்தமது பகுதிகளை அந்நியரிடம் இருந்து காக்க முற்பட்டனர்.
இவர்களை வென்றுதான் அந்நியர் ஆட்சி தமிழகத்தில் பரவியது.

அப்படியான போர்க்குடிகளில் படைத் தொழிலையே விட்டுவிட்டு கோழைத்தனமாக வணிகத்திற்கு மாறிய போர்க்குடிகள் தமிழ் இனத்தின் இந்த பெரும் சறுக்கலுக்கு பொறுப்பு.

அப்படியானவர்கள் கைக்கோளர், செங்குந்தர் மற்றும் சேனைத்தலைவர் ஆகியோரே!
(இம்மூவரும் சங்க காலத் தமிழ்க் குடியான கோசர் வழிவந்த வம்சாவளிகள் என்பது பாவாணர் கருத்து)

இவர்களே அந்நிய ஆட்சிக்கு போர்த்தொழில் செய்ய மறுத்து வணிகத்திற்கு மாறினர்
(திரு. சேசாத்திரி சிறிதரன் அவர்கள் எழுதிய "கைக்கோளர் படை" பதிவில் இந்தப் படையினர் விலகலுக்கு சைவ மதம் காரணம் என்று கூறியுள்ளார். அதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. மக்களைக் கோழையாக்க சைவம் ஒன்றும் அகிம்சை மதம் இல்லை).

இவர்கள் செய்த தவறு பிற போர்க்குடிகள் செய்ததுபோல அந்நிய தலைமைக்கு அடங்கி போர்த்தொழில் செய்துகொண்டு வாய்ப்பு வரும்போது தமக்குள் கூட்டணி அமைத்து அந்நியரை தூக்கியெறியும் போக்கைக் கையாளாமல் மரபுத் தொழிலையே மாற்றியதுதான்.

இதில் கைக்கோளர் நெசவுத் தொழிலுக்கும் செங்குந்தர் ஆடை தொடர்பான (பருத்தி) விவசாயம் மற்றும் வணிகத்திற்கும் சேனைத்தலைவர் காய்கறி விவசாயம் மற்றும் வணிகத்திற்கு மாறினர்.

இதனாலேயே அதன் பிறகு எழுந்த தமிழ் சிற்றரசுகள் படைவலிமையைப் பெருக்க முடியாமல் தொடர்ந்து வீழ்ந்தன.

அன்று எல்லா சாதிகளிலும் படைவீரர்கள், தளபதிகள், அமைச்சர்கள் இருந்தனர்.
ஆனால் முழுக்க போர்செய்வதையே தொழிலாகக் கொண்ட சாதியினர் சிலரே!
அப்படியானவர்கள் முற்றாக விலகியது தமிழ் நில பாதுகாப்பிற்கு பேரிழப்பு!

இந்த விடயத்தில் பாராட்டபட வேண்டியவர்கள் மறவர்களே!
கள்ளர்களையும் பாராட்டலாம்!
(வெள்ளாளர்கள் கூட அந்நிய எதிர்ப்பு வணிகக் கூட்டணி ஒன்றை வைத்திருந்தனர்)

இவ்விரு சாதியினரும் ஆங்கிலேயர் காலம் வரைக்கும்கூட தாக்குப்பிடித்துள்ளனர்.

தமிழர் வீழ்ச்சிக்குக் காரணம் சோழ, பாண்டிய குடும்ப வாரிசுகள் செய்த தவறு முதல் காரணம் என்றால் தம் கடமையிலிருந்து விலகிய கைக்கோளர், செங்குத்தர் மற்றும் சேனைத்தலைவர் ஆகியோர் செய்த துரோகம் இரண்டாவது காரணம்.

இன்றைய நிலையில் மூவேந்தர் மறைந்துவிட்டனர்!
அதனால் மேற்கண்ட மூவரும் தமிழர் வீழ்ச்சிக்கு முதற்காரணம்!
(இந்த குற்றவுணர்ச்சியின் காரணமாகத்தான் இவர்கள் மூவரும் நாங்கள் போர்க்குடி, ஆண்ட சாதி என்று பெருமை பேசுவதேயில்லை போலும்!)

ஆக இவர்களே இனி தமிழர்தேசியத்தை முன்னெடுக்க வேண்டிய முதல் பொறுப்பாளிகள்!

செங்குந்த முதலியாரான பாரதிதாசன் தமிழர் விடுதலைக் கருத்தியலுக்கு குறிப்பிட்ட பங்களிப்பைச் செய்துள்ளார்.
இந்த தலைமுறை பேச்சோடு நிற்காமல் செயலில் இறங்கவேண்டும்.
தமிழர் சேனை ஒன்றைக் கட்டவேண்டியது இம்மூவரின் பொறுப்பு!

தொண்டை மற்றும் கொங்குநாடுகள் அந்நிய நிலத்திற்கு அருகில் இருப்பதால் பாதுகாப்பு அதிகம் கிடையாது என்று கொண்டு அப்பகுதி போர்க்குடிகளை மன்னித்து விடலாம்.

ஆனால் சோழ மற்றும் பாண்டிய நாடுகள் நில அமைப்பின்படி இரும்புக் கோட்டை போன்றவை.
அதிலும் பாண்டிய நாட்டு போர்க்குடிகள் கடமை தவறியதை மன்னிக்கவே முடியாது.

சோழ நாட்டு அகமுடையார்களையும் கடமை தவறிய இம்மூவருடன் நான்காவதாக சேர்க்கலாம்தான். ஆனால் அவர்கள் முழுமையான போர்க்குடிகள் கிடையாது.
அவர்கள் உள்நாட்டு பாதுகாப்புக்கு மட்டுமே (அதாவது போலீஸ் போன்ற தொழில்) அதனால் மன்னிக்கலாம்.

நாடார்களில் சாணார் மட்டுமே போர்க்குடி இவர்களையும் ஐந்தாவதாக சேர்க்கலாம்தான்.
ஆனால் மண்மீட்பின் போது குமரி மற்றும் சென்னையை மீட்டுக் கொடுத்து தம் தவறுக்கு சிறிய பிராயச்சித்தம் செய்துள்ளனர்.

இதிலும் சேனைத்தலைவர் மிகச் சிறுபான்மை (தமிழக மக்கட்தொகையில் 0.5%) அவர்களைக் கூட மன்னித்துவிடலாம்.

[சேனைத்தலைவர் அல்லது சேனைக்குடையார் வணிகத்திற்கு மாறிய பிறகும் தமது போர்த்தாகத்தைத் தணிக்க வழி தெரியாமல் வந்தேறிகளின் கீழ் படையில் இணையவும் மனமில்லாமல் தம்மை ஆறுதல் படுத்திக்கொள்ள மூத்த தமிழனான முருகனுக்கு போர்த் தொழில் செய்வதாக தம் மீது கற்பனைக் கதைகளை எழுதிக்கொண்டனர்.
  பிற்கால புராணங்களில் வரும் முருகனின் தளபதியான வீரபாகு என்கிற கற்பனையான கதாபாத்திரத்தைத் தத்தெடுத்துக் கொண்டனர்.
வீர+பாகு இரண்டுமே தமிழ்ச்சொல் இல்லை]

இனி வரும் காலங்களில் தமிழினத்தை அடிமைச் சங்கிலியிலிருந்து விடுவித்து மேற்கண்ட  மூன்று போர்க்குடிகளும் அதிலும் குறிப்பாக பாண்டிநாட்டு (தென்காசி, திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி, கன்னியாகுமரி மாவட்டங்கள்) கைக்கோள மற்றும் செங்குந்தர் சாதிகள் தமது வரலாற்றுத் தவறுக்கு பிராயச்சித்தம் தேடிக்கொள்வார்கள் என்று நம்புகிறேன்!

-  ஆதிமூலப்பெருமாள் மூப்பனார் சேனைத்தலைவன்

(தொடர்புடைய பதிவு :- தமிழர் சேனை ஆளெடுப்பு - வேட்டொலி)

16.01.2021

16:55

16:55

வெளியே பனிபெய்ய தொடங்கிவிட்டது , மிதமான வெயிலும் மறைந்துவிட்டது. ஐந்து மணிக்கே இருட்டத் தொடங்கிவிட்டது. பணியில் இருந்த நான் தேநீர் பருகலாம் என்று என் நிறுவன வளாகத்திற்கு உள்ளேயே இருக்கும் 'சிற்றுண்டியகம்' நோக்கி நடந்தேன். எனக்குப் பிடித்த உடைகளை அணிந்திருந்தேன். புல்வெளி தாண்டி பூச்செடிகளைக் கடந்து கண்ணாடி கதவுகளை தள்ளி சிற்றுண்டியகத்தின் உள்ளே நுழைந்தேன். உட்பக்கம் கொஞ்சம் கதகதப்பாக இருந்தது. என் வழக்கமான இருக்கையில் அமர்ந்தேன். வானொலியில் சன்னமாக இனிமையான பாடல் ஒன்று வரிகள் இல்லாமல் மெட்டு மட்டுமாக ஒலித்துக்கொண்டிருந்த்து.
அங்கே ஒரு சிப்பந்தி என் நண்பர். அவ்வப்போது (நிறுவனத்தின்) சட்டத்திற்கு புறம்பாக அவருக்கு பணம் கொடுப்பேன். அவர் எனக்கு மட்டும் தரமான தேநீர் செய்துத் தருவார். சிறிது நேரத்தில் நட்பான புன்னகையுடன் அவர் எனக்குத் தேநீர் கொண்டுவந்து தந்தார். குளிருக்கு இதமாக அலுவல் அழுத்தங்களை மறந்து அந்த தேநீரைப் பருகத் தொடங்கினேன்.
எங்கள் நிறுவனத்தில் விரல்விட்டு எண்ணுமளவு பெண்களும் உண்டு. அவர்களில் மிகவும் அழகான ஒரு பெண் உண்டு. அவள் இந்த நேரத்திற்குத்தான் வருவாள். எல்லா அழகான பெண்களையும் போல அவளும் திமிர்பிடித்தவள். என் அழகைப் பற்றிக் கூற இங்கே விரும்புகிறேன். 'சுமாரான பெண்கள்' போனால் போகிறது என்று ஒரு பார்வையை வீசிச்செல்லும் அளவுக்கு தோற்றம் கொண்டவன் நான். என்னையெல்லாம் இந்த 'நிறுவன அழகி' ஏறெடுத்துக்கூடப் பார்க்கமாட்டாள். ஆணாய்ப் பிறந்துவிட்டு இந்த விடயத்தில் மானத்தோடா இருக்கமுடியும்?! அவளை மனதிற்குள் திட்டிக்கொண்டே அவளை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தேன்.
கைபேசியில் நேரத்தைப் பார்த்தேன் 16:55 என்று காட்டியது. கண்ணாடிக் கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டது. அட! அது அவள்தான்! வழக்கம் போலவே ஆண்கள் போடும் சட்டை அணிந்திருந்தாள், அதுவும் அவள் கட்டான உடலுக்குக் கச்சிதமாகப் பொருந்தும்படி. எடுப்பான தன் மார்பை வெள்ளையான மென்துகில் மேலாடையால் மறைந்திருந்திருந்தாள். சட்டையை உள்விட்டவாறு கருப்பு நிற பேன்ட் அணிந்திருந்தாள். வெண்சிவப்பு நிற கச்சை அணிந்திருந்தாள்.
(அப்படி என்னதான் இருக்கிறது இந்த வெண்சிவப்பு நிறத்தில்?! எல்லா பெண்களுக்கும் அதைப் பிடிக்கிறது. என் 4 வயது மகள்கூட அந்த நிறத்தில் இருக்கும் "புச்சுட்டாய்"தான் வேணும் என்று கேட்பாள்)
அவள் முகத்தைக் கழுவிவிட்டு கைக்குட்டையால் (அதுவும் வெண்சிவப்பு) ஈரத்தை ஒற்றியெடுத்தபடி நேராக என் மேசையில் என் எதிரில் அமர்ந்தாள். சுற்றி நிறைய மேசைகள் காலியாக இருந்தன. அவள் தன் கைபேசியை எடுத்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். நான் தேநீருடன் அவள் அழகையும் பருகிக்கொண்டிருந்தேன். ஆகா! இவ்வளவு அருகில் இவளைப் பார்த்ததே இல்லை. என்ன அழகு?! கன்னங்களில் என்ன மினுமினுப்பு?! ஊறிய உமிழ்நீருக்கு ஈடுகொடுக்க அதிக தேநீரை உள்ளிழுத்தேன். கைபேசியைப் ஊன்றிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த அவள் கண்களால் ஏறிட்டு என்னைப் பார்த்தாள். என் நெஞ்சில் நான்கைந்து மின்னல்கள் வெட்டின. தேநீர் புறையேறிவிடும்போல இருந்தது. நான் என் பார்வையைத் திருப்பி சட்டென்று என் கைபேசியில் செலுத்தினேன். அட என்ன இது அதிசயம்?! நான் முகநூலில் போட்ட பதிவு நூறு விருப்பங்களைத் தொட்டிருந்தது. அவள் என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருப்பது போல உள்ளுணர்வுககுப் பட்டது. இப்போது அவளுக்கான தேநீர் வந்தது. அவள்  தன் இருகைகளாலும் எடுத்து பேரின்பத்துடன் பருகத் தொடங்கினாள். மறுபடியும் என்னை ஏறெடுத்துப் பார்த்தாள். எனக்கு நெஞ்சில் இடி இடித்தது. வயிற்றைக் கலக்கியது. அப்படியே ஈர உதடுகளின் மேல் பாம்பு போல நாக்கைச் சுழற்றியவள் இதழ்களில் ஒரு ஓரத்தில் மட்டும் மெலிதாக ஒரு புன்னகையைக் கொண்டுவந்தாள். என் நெஞ்சில் பெரிய நிலநடுக்கமே வெடித்தது. தொண்டைக்குள் இருந்த தேநீரை கடினப்பட்டு விழுங்கினேன். உயிரைக்  கையில் பிடித்தபடி என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் என் கைபேசியை எடுத்தேன் பதற்றத்தில் அது கைநழுவி கீழே விழுந்துவிட்டது. கீழே குனிந்து எடுத்தேன். அவள் மெலிதாக சிரிக்கும் ஓசை காதில் விழுந்தது. நேரத்தைப் பார்த்தேன் அதே 16:55 காட்டியது.
ஆகா! கண்டுபிடித்துவிட்டேன்! நான் கனவில் இருக்கிறேன். 'கனவுகளின் நோக்கம் எதிர்பார்ப்பதை நிறைவேற்றுவது' என்று பிராய்ட் சொல்லியிருக்கிறார். இந்த பேரழகி என் அருகில் அமர்ந்து என்னைப் பார்த்து புன்னகைப்பதெல்லாம் கனவில் மட்டுமே நடக்க முடியும். இதோடு இரண்டாவது முறையாக நான் கனவிற்குள் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்துள்ளேன். கனவுதானே என்று  எனக்குள் துணிச்சல் வந்தது. படபடவென்று இதயம் அடித்துக்கொண்டாலும் அவளிடம் பேசினேன் "நான் கனவிற்குள் இருக்கிறேன். நீங்கள் அதில் வந்திருக்கிறீர்கள்" என்று கூறினேன்.
அவள் புன்னகைத்தபடி "இல்லை. இது கனவில்லை." என்று கூறினாள்.
அடடா! இதுதான் இவள் குரலா?! பாடும்போது என் மனைவியின் குரல் போலவே இருக்கிறதே?!
என் கையை கிள்ளிப் பார்த்தேன். அவளிடம் "எனக்கு வலிக்கவில்லை. அதனால் இது கனவுதான்" என்று கூறினேன். அவள் தன் வரிசையான சுத்தமான பற்கள் தெரியும்படி புன்னகைத்தாள்.
"இது கனவில்லை. எல்லாம் பிரம்மை" என்றாள்.
"என்ன சொல்கிறீர்கள்? எனக்கு போதைப் பழக்கமும்  கிடையாதே?! நேற்று சோர்வுடன் தூங்கச் சென்ற நினைவு மட்டும்தான் இருக்கிறது இன்று காலை வேலைக்கு கிளம்பி வந்த நினைவு இல்லை. எனவே இது கனவுதான்" என்று வாதிட்டேன்.
"ஆமாம்! சரிதான்! ஏனென்றால் நீங்கள் நேற்றிரவு தூக்கத்திலேயே இறந்துவிட்டீர்கள்" என்று கூறினாள்.
நான் இறந்ததை கேள்விப்பட்டவுடன் எனக்கு அதிர்ச்சியாக இல்லை. ஏனென்றால் எனக்கு திருமணம் ஆகிவிட்டது. என் அம்மா வேண்டுமானால் ஒரு வாரம் அழலாம். என் மகளுக்கு சாவு என்றால் என்னவென்றே புரியாது. நான் கடிகாரத்தை பார்த்தேன். அதே 16:55 காட்டியது. என் தேநீர் குறையவே இல்லை, இன்னமும் சூடாகவே இருந்தது.
நான் அவனிடம் "நாம் எவ்வளவு நேரம் இங்கே இருக்கிறோம்?" என்று கேட்டேன்.
அவள் "உலகத்தில் மற்றவர்களின் நேரப்படி சுமார் 5 மணி நேரம் இருக்கும்" என்று கூறினாள்.
"நான் இங்கே ஆவியாக இருக்கிறேனா உங்கள் கண்களுக்கு மட்டும் எப்படி தெரிகிறேன்?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவள் "நீங்கள் சொர்க்கத்தில் இருக்கிறீர்கள். இதில் உங்களுக்கு விருப்பமானவை மட்டுமே பெரும்பாலும் நடக்கும்" என்று கூறினாள்.
"சொர்க்கம் இப்படித்தான் இருக்குமா? எனக்கு கடவுள் நம்பிக்கை கிடையாது. ஆனாலும் சொர்க்கம் இப்படித்தான் இருக்கும் என்று எந்த மதமும் கூறவில்லையே! "
"இறந்த பிறகும் நீங்கள் வாழும் வாழ்க்கை அப்படியேதான் தொடரும். இது எதுவுமே உண்மை இல்லை. நீங்கள் நிறைய நல்ல செயல்கள் செய்திருந்தால் உங்களுக்கு பிடித்தமானவை மீண்டும் மீண்டும் நடக்கும். நீங்கள் தவறான செயல்கள் செய்திருந்தால் உங்களுக்கு பிடிக்காத சம்பவங்கள் மீண்டும் மீண்டும் நடக்கும். எல்லாரும் 'நாம் இறந்து சொர்க்கத்தை அனுபவிக்கிறோம் அல்லது நரகத்தை அனுபவிக்கிறோம்' என்றே தெரியாமல் 'மரணத்திற்குப் பிறகான வாழ்க்கையை' வாழ்ந்து கொண்டிருப்பார்கள்"
இது ஏதோ டாம் க்ரூஸ் படத்தில் வருவதுபோல இருக்கிறதே?! அதில் இளமையிலேயே ஒரு விபத்தில் அவர் முகம் சிதைந்துபோகும். அந்த முகத்துடனே வாழும் அவர் சாவதற்கு முன் ஒரு 'கனவு நிறுவனத்திடம்' சென்று மூளையில் நினைவுகளை அழித்து சிதைந்த தன் முகம் சரியானதுபோல கனவுகளை உருவாக்கி பதியுமாறு கூறியிருப்பார்.
அந்த கனவுதான் படம் கடைசியில்தான் தனது முகம் சரியாகவே இல்லை என்பது அவருக்கு சொல்லப்படும்.
எனக்கு இன்னமும் குழப்பமாக இருந்தது. இது கனவுதானோ?!
அவளிடம் "நான் எப்படி சொர்க்கத்திற்கு தகுதியானவன்? நான் பெரிதாக ஒரு நல்ல செயலும் செய்ததாக எனக்கு தோன்றவில்லையே?!"
"அங்கே பார்த்தீர்களா அவர் யார் என்று தெரியுமா?" என்று தொலைவில் ஒரு நபரை சுட்டிக்காட்டினாள்.
அவர் ஆர்வமாகத் தேநீர் பருகிக் கொண்டிருந்தார்.
"அவரை எனக்குத் தெரியாது" என்று கூறினேன்.
"அவர் ஒரு தீவிரவாதி பல உயிர்களை கொன்று இருக்கிறார். அவரும் இந்த நிறுவனத்தில் வேலை செய்தார். அவருக்கு பிடித்தமான தேனீரைப் பருகிக்கொண்டு இருக்கிறார்"
"அது எப்படி பல உயிர்களை கொன்ற ஒரு தீவிரவாதி சொர்க்கத்திற்கு வரமுடியும்?"
"நீங்கள் செய்த செயல்கள் சரியானதா தவறானதா என்பது முக்கியமில்லை. நீங்கள் அதை எந்த நோக்கத்திற்காக செய்தீர்கள் என்பதுதான் முக்கியம். அவர் தான் செய்த செயல்கள் நிறைய மக்களுக்கு நன்மை பயக்கும் என்று உறுதியாக நம்பினார். அதனால் அவருக்கு சொர்க்கம் வழங்கப்பட்டது. தனக்கு சொர்க்கம் கிடைக்கும் என்கிற நோக்கத்துடன் செய்யப்படுபவை இந்த கணக்கில் வராது. அது சுயநலமாகவே கருதப்படும். அதோ அங்கே ஒருவர் இருக்கிறாரே அவரைப் பாருங்கள்" என்றொரு மற்றொருவரைச் சுட்டிக்காட்டினாள். அவர் மற்றொரு சிப்பந்தி எப்போதும் கடுகடுவென இருப்பார்.
"அவர் இறந்தால் இங்கேயே நரகத்தை அனுபவிப்பார்" என்றாள்.
அப்படியென்றால் எனக்கு என் மகள்தானே சொர்க்கம்?!. இயற்கையே அனுப்பிவைத்த இந்த தேவதையிடம் விண்ணப்பிக்கலாம் என்று
முடிவுசெய்து "எனக்கு இந்த சொர்க்கமெல்லாம் வேண்டாம். என் மகளை பார்க்க வேண்டும் போலிருக்கிறது" என்று கோரினேன்.
"நீங்கள் இதனால்தான் சொர்க்கத்திற்குத் தகுதியானவர். விருப்பமானது நடக்கும் என்று தெரிந்தும் என்னைப் படுக்கைக்கு அழைக்காமல் உங்களுடைய மகளைப் பார்க்க வேண்டுகிறீர்களே?! நீங்கள் ஒரு நல்ல மனிதர். ஆனாலும் உங்களுடைய உண்மையான மகளை நீங்கள் பார்க்க முடியாது. ஆனால் நீங்கள் இப்பொழுது வீட்டிற்கு சென்றால் உங்கள் மகள் அங்கே இருப்பாள். நான் உங்களிடம் இந்த உண்மையை கூறி விட்டேன். இது உங்களுக்கு மறந்துவிடும். நீங்கள் என்னுடன் பேசியதை சற்றுநேரத்தில் மறந்துவிடுவீர்கள். தேநீரை பருகுங்கள்" என்று கட்டளையிட்டாள்.
நான் தேநீரை குடித்துவிட்டு சட்டத்திற்கு புறம்பாக என் நண்பரிடம் யாருக்கும் தெரியாமல் பணம் கொடுத்துவிட்டு வெளியே போனேன்.
என் இரு சக்கர வண்டியை எடுத்துக்கொண்டு நேரே வீட்டிற்கு போனேன்.
என் மகள் ஓடோடி வந்து என் கால்களை கட்டிக்கொண்டு அண்ணாந்து பார்த்து "அப்பா...! புச்சுட்டாய்!" என்று கொஞ்சும் மழலைக் குரலில் ஏக்கமாகக் கேட்டாள்.
என் பையிலிருந்து வெண்சிவப்பு நிற குச்சிமிட்டாயை அவளிடம் கொடுத்தேன்.
18.01.2021